FOOD: Quiche met rode biet en feta

Er waren te veel lunches die ik begon met een keuze te maken tussen een van de dichtstbijzijnde broodjes- en bagelbars. Dat wilde ik anders. Deze quiche is het startsein voor die verandering. 

Quiche met rode biet, feta en komijn

 

NODIG

Blader- of kruimeldeeg

4 eitjes, losgeklopt

flinke scheut roomvervanger (sojaroom, rijstroom, ...)

1 voorgekookte rode biet, in dunnen schijfjes

1 wortel, in schijfjes

Geraspte kaas, bv. mozzarella

Komijnzaadjes, gedroogd

 Bieslook, fijn gesnipperd

Feta, in blokjes gesneden

Peper

Zout

DOEN

Rol het deeg uit in een taartvorm en prik er met een vork gaatjes in. Bak in een voorverwarmde oven op 180°C voor ongeveer 10 min. Om te vermijden dat het bladerdeeg opzwelt, kun je bakbonen gebruiken.

Strooi de geraspte kaas over de bodem. Verdeel de schijfjes rode biet en wortel over de taartvorm en giet er rustig het room-eimengsel over. Verdeel enkele blokjes feta over je hartige taart en kruid af met de bieslook, komijn en peper en zout.

Bak 40 minuten in de oven op ongeveer 180°C. Haal de taart voorzichtig uit zijn vorm en zet nog eens 10 minuten op een rooster in de oven. Verlaag eventueel de oventemperatuur naar 160°C. Deze laatste stap zorgt ervoor dat de taartbodem ook voldoende mee gebakken is.

Serveer de quiche met een flinke dot rucolasalade met een dressing van olijfolie en balsamico azijn.

 

 

FOOD: 2e ge-wel-di-ge plattekaastaart

Ik zweer bij de plattekaastaart van mijn mooie mams: fris, een klein zuurtje, beetje zoet, niet te zwaar. Wie oh wie had het ooit kunnen vermoeden, maar er is een concufriend (wat een idioot woord). Heel fijne vriendin miss L. serveerde ze op een van die laatste mooie zomeravonden en bij de eerste hap steeg ik op naar de zevende hemel. 

Dit. moest. ik. ook. zelf. maken. Fris, een klein zuurtje, beetje zoet, beetje kokos (!), helemaal niet zwaar. Kwam dat lekker perfect uit dat die mooie mams van me naar Leuven afzakte voor iets wat een erg gezellig dinertje zou worden. Want wie oh wie is er beter geschikt als eerste proever dan zij? 

Daar liep het echter even niet zo zoals gepland. Heb ik nu toch altijd voor met desserts. Toen mijn nonkel uit Australië enthousiast en vol zoete goesting zijn vorkje in de cheesecake stak, vroeg hij verbaasd: "is het de bedoeling dat dit bevroren is?!".

Wegens stress en vermoedelijk tijdgebrek had ik mijn kommetjes snel even in de diepvriezer gezet met het idee ze er na een uurtje uit te halen: dat werkt meestal perfect tijdens de kookworkshops die ik coach. Echter, ik ging maar door en door en dat uurtje werd wat langer dan het gangbare uur ... In de koelkast raakten ze niet meer ontdooid. 

Wel, ik presenteer u allen hier dan met trots een ge-wel-di-ge freezecake: fris, een klein zuurtje, een beetje zoet, een beetje kokos (8), helemaal niet zwaar. 

NODIG

150 gram kokoszandkoekjes (Colruyt)

50 gram havermoutvlokken

50 gram kokosvet

1 brikje volle room

1 zakje vanillesuiker

500 gram volle plattekaas

10 gelatineblaadjes, geweekt in water

Een scheut (kokos)melk

Evt. blauwe bessen, frambozen, munt ... ter afwerking

 

DOEN

Verkruimel de kokoszandkoekjes in de blender. Voeg de havermoutvlokken en het kokosvet toe en meng tot een massa. 

Stort deze mengeling uit in een ingevette springvorm en druk goed aan, bijvoorbeeld met de achterkant van een lepel. Zet even koud weg (in de koelkast, will do). 

Klop de room op met de vanillesuiker. Zoet in een andere kom de plattekaas met een vleugje stevia. 

Los de geweekte gelatineblaadjes op in een ferme scheut (kokos)melk die je verhit. Voeg dit toe aan het plattekaasmengsel. Spatel er vervolgens rustig de opgeklopte room door. Nu kan je dit mengsel uitstorten op de gekoelde koekjesbodem. 

Laat het geheel opstijven in de KOELKAST.

 

IN BEELD: Een middag @Bar Berlijn

... Tenzij je Ruth heet en al 2 espresso's gedronken hebt: dan ga je beter voor water, véél water. 

Attente briefjes en kaartjes maken me blij!

 

"Let them eat cake" , zei ze. Dus bakten we een mooie citroen-merenguetaart. Te proeven @BarBerlijn, dat leek me wel al duidelijk.

  

Mijn nieuwe dikke vriend. Al klikt het nog niet altijd zo geweldig vlot. Geduld baart kunst en oefening is een schone deugd. Zoiets.

Ik zie toch al een pelikaan in mijn latte art, nee?

Tellen. Hoofdrekenen. Leve mijn nieuwe hersenverbindingen.

Kom gerust eens in real life piepen! De meeste donderdagen tover ik er een pelikaan - of een tulp, als je dat liever hebt - op je cappuccino.

Bar Berlijn

Gemeentestraat 37

3010 Kessel-Lo

Regen in juli: rabarbertaart, zeg ik u!

Dat krijg je als je blog posts op voorhand programmeert: 

een plan voor regenachtige zomerdagen,

op zowat de warmste dag van de laatste weken. 

Àls het morgen zou gieten, stormen en regen, 

weet je vandaag wat je in huis moet halen... 

Het is zomer, maar de hemel toont nu al ettelijke dagen na elkaar zijn uitgebreide, schijnbaar onuitputtelijke arsenaal aan regenvormen. Van miezerige waas tot regelrechte drash national. Wat dan te doen? Taart bakken, zeg ik u. En wel de deze. Want friszure rabarber, luchtige ricotta, verse pittige gember en zovéél mogelijk kardemom.

Sinds ik - eveneens in miezerige waas en regelrechte drash - in Stockholm heb vertoefd, ben ik helemaal hooked on kardemom. Lekker kruidig, een vleugje pittig en ergens zit er een zachte zoetigheid. Ik zou het als boterhambeleg kunnen eten, ware het niet dat ik eens een keertje te enthousiast met het kardemombusje over mijn muesli strooide. In té grote hoeveelheden neigt het nogal bitter te worden. Ga dus gewoon voor zovéél mogelijk en stop net voor het bittertje opduikt. Fingerspitzengefühl. 

De mascarpone uit het oorspronkelijke recept kun je gerust weg laten, zo ontdekte ik noodgedwongen. Zoiets overkomt me trouwens voortdurend in de keuken. Dit keer had ik wel de houdbaarheidsdatum van het in de weg staande potje mascarpone in de koelkast nagekeken, maar niet of het al was geopend of niet. Dat was het dus. En daardoor - na al die weken in de weg staan, wachtend op een bestemming - van wit naar donzig groen gekleurd. Maar, niets aan de hand: de smaak blijft geweldig en de textuur smeuïg, terwijl het geheel toch een beetje minder vet is.

Maar wanneer het zomer is en als de hemel ettelijke dagen zijn schijnbaar onuitputtelijk arsenaal aan regenvormen tentoonspreidt, dan is het tijd voor taart, zeg ik u!   

NODIG

Voor een lange taartvorm of een ronde vorm van 20 à 24 cm

180 gram bloem

50 gram amandelbloem

50 gram bloemsuiker

1 pakje vanillesuiker

100 gram koude boter

1 ei

250 gram ricotta

150 gram mascarpone

100 gram room

3 el suiker

1 ei

Merg van 1 vanillestokje

1 duimtop verse gember, geraspt

2 à 3 theelepels gemalen kardemom

3 à 4 stevige rabarberstengels, geschild (eventueel in blokjes gesneden)

DOEN

Meng de bloem met het amandelpoeder, de bloemsuiker, de vanillesuiker, de boter en het ei in een keukenrobot tot een mooi glad geheel. 

Rol het deeg in huishoudfolie en laat 1 uur rusten in de koelkast.

Maak ondertussen de taartvulling. Roer de ricotta samen met (de mascarpone), de room, de suiker, het ei, de vanille, de geraspte gember en de zovéél mogelijk kardemom tot een smeuïg geheel.

Verwarm de oven tot 180°C. Vet een taartvorm in en bestrooi je werkvlak met bloem.

Neem het deeg uit de koelkast en rol uit tot je er je taartvorm mee kunt bedekken. Bak 10 à 12 minuutjes blind af in de oven. Vergeet dat bakpapier niet, voor je er de spliterwten of de bakparels in doet!

Haal de spliterwten (of bakparels) weg en vul de taart met het ricotta-kardemommengsel. Schik daarop de rabarberstengels en bak de taart 30 minuten op 180°C. 

Day 10 - Childhood Memory - #30dayphotochallenge

Mijn kindertijd was als een zacht donsdeken met heerlijke, net gewassen lakens: veilig, warm en lekker geurend.

Een flink deel van dat fantastische donsdeken werd me lief om mijn kinderlijke schouders gedrapeerd door tante Jeanne. 
Je weet wel, mijn eigenste, liefste, beroemdste, zorgzaamste, leukste, dierbaarste meter en zus van mijn eigenste, liefste, beroemdste, zorgzaamste, leukste en dierbaarste mams (de adjectieven runnen in the family: ik heb ook nog zo'n eigenste paar liefste, beroemdste, zorgzaamste, leukste, dierbaarste nichtjes). 

 Een jaar geleden gleed de aarde onder mijn voeten weg toen ze plots overleed. 
Ik geloof heel graag dat ze hier klaar was; dat ze nadat ze hier haar warmte overgedragen had aan een heleboel mooie mensen, ze goesting had om aan dat donkere hemelfirmament te stralen. 
Ze is (altijd) iemand (geweest) die tot dat clubje behoort van Someone Special I Love en ik koester dan ook een pak mooie, warme, lollige, intense herinneringen aan haar. Al voel ik nog heel dikwijls een diep verdriet dat ze nu een sterretje daarboven is.

Ook liefdevol gedrapeerde donsdekens bij mij thuis: donsdekens runnen immers ook in the family. Een van mijn favoriete kinderlijke heerlijkheden waren de momenten waarop ik met mijn eigenste, liefste, beroemdste, zorgzaamste, leukste, dierbaarste mams cakebeslag en koekjesdeeg stond te maken.
Beetje klungelen met de spatel, eitjes breken, bloem doorheen de keuken blazen. 

Day 10 - Childhood Memory - #30dayphotochallenge

Ik kan me niet echt meer herinneren dat ik die zoetigheid werkelijk at; het kneden, rollen en uitsteken, het door het ovenraam turen en de geur doorheen het huis des te meer. Er kwam voor mij een dosis verwondering bij kijken, een fikse ontspanning, eenvoudige creativiteit en een gevoel van basis-geluk bij die lieve mams.

Het is dat alles, inclusief veilig, warm, geurend donsdeken, dat ik vanuit mijn kindertijd wil overbrengen aan mijn ohzo mooie, pittige, lieve petekindje en haar broertje. 
Ik denk dat ze amper 3 jaar was, toen wij voor het eerst de deegkom en bloem naar ons toe trokken om ermee te kliederen. We hebben ons heerlijk voor de oven gezet om te kijken hoe de koekjes meer vorm kregen, staken onze vinger in de chocoladesaus, versierden onze baksels met zoveel mogelijk glitters en roze suikertjes. En eindigden de dag met roze wangen, twinkelende ogen en een mond vol choco-saus. 

Ondertussen is het prinsesje een stuk over de 4 jaar en vraagt ze me regelmatig popelend: "wanneer komt tante Ruth nog eens koekjes bakken?". 
Zo snel mogelijk, lieverd.



     

Pimp je dag met deze cupcakes!

De cupcakes van Rudolph - net deze tijd van het jaar niet te verwarren met die met zijn rode neus; het is die met zijn Hollandse tongval, grijs haar en opvallende bril - zijn de beste. Het gaat me niet om de indrukwekkende toppings en decoraties die hij uit zijn beslagkom tovert: daar draait mijn maag veeleer van om, dan dat ze gulzig en vrolijk begint te rommelen. Neen, het is de schat van het kleine cakeje zelf. 

Zacht en luchtig, nooit zwaar, maar wel vol van smaak.

Toppings en ik zijn nog nooit de beste vriendjes geweest: die dingen zijn of te lopend, of werkelijk niet te eten, of veel te vet (wat voor mij eigenlijk bijna hetzelfde is als "niet te eten"). Maar ik ben een doorzetter - anderen verkiezen al eens het woord "koppig", wat ik natuurlijk totààl onjuist vind - en dus klopte ik nogmaals verse kaas met zachte boter en bloemsuiker tot een smeuïg mengsel. Een scheutje - zachtjesaan, je wilt niet dat je cakejes naar oma's zeep smaken - rozenwater erbij om het geheel een stoer-romantische touch te geven. 

& yet again, blijken wij geen duo dat voor vriendschap gemaakt is. Want terwijl ik mijn cream cheese topping gedreven in mijn spuitzak doe, loopt het goedje er door mijn stervormig teutje gewoon weer uit. Zucht. Maar "doorzetter", weet je wel. Alsnog "spuit" ik de  topping vol goede moed (niemand moet me nu ooit nog in het gezicht gooien dat ik niét optimistisch zou zijn) op mijn luchtige, zachte, smaakbommen van cakejes. 

Natuurlijk loopt de topping er olijk van af. Something went wrong, Houston. Het scheelde niet veel of mijn cupcakes hadden in een mooie boog doorheen de keuken vriendjes geworden met de vuilnisbak. Echter, dat karakter stak flink in de weg. Netjes op een schoon bord gingen ze de frigo in. Gelukkig, want de volgende ochtend had ik smulklare, verrassende chocolade cupcakes met een vleugje koffie en een cream cheese topping met een toets rozenwater.

Ik weet niet hoe dat bij jou zit, maar something like that makes my Monday bearable. 

OM JOUW BLAUWE MAANDAG ROZE TE KLEUREN:

NODIG

voor 12 cakejes

140 gram bloem

50 gram cacaopoeder

1 el bakpoeder

220 gram suiker

een mespunt zout

1 ei

120 ml verse, afgekoelde koffie

60 ml melk

60 ml zonnebloemolie

1 el natuurlijk vanille-extract

DOEN

Verwarm de oven op 180°C. 

Zeef de bloem, het cacaopoeder en bakpoeder boven een kom. Meng met een garde de suiker en het zout erdoor. 

Mix in een andere kom het ei met de koffie, de melk, de zonnebloemolie en de vanille. 

Voeg beide mengsels bij elkaar en mix ze, op lage stand, tot een glad beslag. Mix het vervolgens nog 10 seconden op de hoogste stand. 

Zet de cupcakevormpjes in de cupcaketray en vul ze voor driekwart met het beslag. Bak de cakejes in een voorverwarmde oven ongeveer 25 minuten.

CREAM CHEESE TOPPING MET ROZENWATER

 Meng 200 gram zachte boter met 200 gram poedersuiker en 1 el vanille-extract met de keukenmachine. Klop de boter met de bisschophaak luchtig. Dit duurt minstens 10 minuten. 

Roer de roomkaas glad met een spatel en voeg deze geleidelijk toe aan de luchtige boter. 

Giet een klein scheutje rozenwater bij het mengsel en blijf kloppen tot alles gemengd is. 

Afgedekt in de koelkast kun je deze topping zeker een week bewaren.

 

De Essentie van Joost Arijs

Najaar (boekenbeurs) en feestdagen, dat wil zeggen: lekker druk in (kook)boekenland. Een van de pareltjes die dezer dagen in mijn brievenbus viel, is "De Essentie" van toppatissier Joost Arijs. Een taarten- en zoetelekkernijenboek dat perfect aansluit bij de atmosfeer in de mooie Gentse winkel van Joost en Elke, de ega.

Uitgepuurde eenvoud, zonder kaal te zijn, waarbij de prachtige creaties van de voormalig chef-patissier van het Hof van Cleve alle terechte aandacht naar zich toezuigen. In het boek mogen we daarvoor fotograaf Kris Snoeck heel dankbaar zijn.

De WAUW-factor is ook op deze 140 pagina's immens. Het zet me aan tot dromen: "als ik dit eens zou kunnen serveren tijdens een etentje, voor een beetje WAUW aan tafel". Al schrik ik ook een beetje terug: zowat alle recepten voor de taarten zijn onderverdeeld in zowaar 7 onderdelen! *Slik*

Al doet het duidelijke stappenplan per onderdeel (en mijn ego en dat "WAUW-gevoel") toch neigen naar actie met beslagkom en klopper.  Bij de macarons, koekjes en pralines lijkt het werk iets meer te behappen. Etentje en verder een leeg weekend: ik ga zeker eens aan de slag. 

Als je zelf al eens "een Arijs" wilt proberen:

Manjari
Bretoens zanddeeg, crémeux van framboos, coulis van framboos, chocoladebiscuit, donkere chocolademousse en cacaoglaçage

Bretoens zanddeeg
50 g eierdooiers
100 g kristalsuiker
zeste van ½ citroen
100 g boter (zacht)
133 g bloem
3,5 g bakpoeder
1 g fleur de sel
10 g cacaoboter (eventueel)


Je kunt dit deeg eventueel een dag op voorhand maken.
1. Klop de eierdooiers op met de suiker. Voeg er nadien de citroenzeste en zachte boter aan toe.
2. Zeef de bloem en het bakpoeder samen met de fleur de sel en spatel dit onder het dooiermengsel.
3. Wikkel het deeg in plasticfolie en laat het 1,5 uur opstijven in de koelkast.
4. Rol het deeg nadien uit op 3 mm dikte en steek een cirkel uit met 16 cm diameter. Bak die 17 minuten in een oven van 170 °C. Laat afkoelen en spuit er eventueel een dun laagje cacaoboter over. Zet opzij.

Tip: Als het zanddeeg is afgekoeld, kun je er eventueel een dun laagje cacaoboter op spuiten. Dankzij die ‘barrière’ blijft het deeg lekker crunchy als het straks in contact komt met de chocolademousse.


*

Chocoladebiscuit
27 g amandelpoeder
27 bloemsuiker
13 g cacaopoeder
110 g eiwit
60 g kristalsuiker
87 g eierdooiers

1. Zeef het amandelpoeder samen met de bloemsuiker en het cacaopoeder. 
2. Klopt het eiwit op met de kristalsuiker. Voeg er de losgeklopte dooiers aan toe en blijf kloppen. Spatel er de amandelmengeling onder. 
3. Strijk het beslag gelijkmatig uit (0,5 cm) op een bakplaat met bakpapier en bak de biscuit gedurende 15 min in een over van 180°C. 
4. Laat afkoelen en steek er een cirkel uit met een diameter van 16 cm. Zet opzij. 


*

Crémeux van framboos
30 g volle melk
30 g room (35%)
23 g eierdooiers
6 g kristalsuiker
93 g frambozenpuree
1,5 blaadjes gelatine

1. Breng de melk en de room aan de kook.
2. Meng de dooiers met de suiker. Giet de kokende melk en room erbij en warm alles samen op in een pan tot 85 °C. Giet het mengsel daarna door een puntzeef in een andere kom.
3. Voeg de frambozenpuree en de geweekte en gesmolten gelatine toe en mix de crème glad.
4. Giet de crème in een inox ring met 16 cm diameter en zet hem in de vriezer tot hij hard is (ongeveer 1 uur). Ontvorm.

*

Coulis van framboos
43 g frambozenpuree
2,5 g likeur frambozen (bv. Cointreau)
2,5 g siroop*
½ blaadje gelatine

1. Verwarm de frambozenpuree, -likeur en de siroop tot 60 °C.
2. Doe er de geweekte en gesmolten gelatine bij en mix glad.
3. Giet een cirkeltje coulis over de hard geworden crémeux (om een tweede laagje te maken) en zet de inox ring terug in de vriezer.

*

Mousse van Madagascarchocolade
27 g Madagascar chocolade (67%), in stukjes

107 g room (35%)

30 g room (35%)

40 g (suiker)siroop

22 g eierdooiers

1. Smelt de stukjes chocolade (tot 45°C)
2. Klop het eerste deel room op (tweederde stijf) en breng het tweede deel room aan de kook. 
3. Maak een pât à bombe (Breng de siroop aan de kook. Giet onver de opgeklopte eierdooiers en klop koud tot er een mooie, bleke massa ontstaat) met de siroop en de eierdooiers en laat afkoelen. 
4. Meng de gekookte room met de gesmolten chocolade. Meng dit onder de koude pête à bombe en spatel er nadien de opklopte room onder. Zet opzij. 

 
*

Cacaoglaçace
40 g room (35%)
40 g water
67 g kristalsuiker
27 g cacaopoeder
13 g neutrale gelei
1,5 blaadjes gelatine
rode kleurstof

1. Breng de room aan de kook.
2. Verwarm het water en de suiker tot 60 °C. Voeg het cacaopoeder toe en meng goed.
3. Doe er vervolgens de gekookte room bij en laat alles nog 5 minuten doorkoken.
4. Voeg ten slotte de neutrale gelei en geweekte gelatine toe. Mix alles glad en voeg wat rode kleurstof toe.
5. Giet alles tot slot door een fijne puntzeef. Laat de glaçage opstijven in de koelkast, afgedekt met folie.



*

Opbouw en afwerking
1. We bouwen deze taart ondersteboven op.
2. Neem een bakplaat bekleed met een plastic matje of bakpapier. Plaats er een inox ring op van 18 cm diameter en 4 cm hoog.
3. Vul de cirkel voor een derde met chocolademousse, duw er de crémeux met coulis in, leg er een laagje chocoladebiscuit op en vul verder met chocolademousse. Sluit af met Bretoens zanddeeg.
4. Zet de taart 2 uur in de vriezer tot ze stijf is. Ontvorm ze door de buitenkant van de inox ring lichtjes te verwarmen, bijvoorbeeld met een gasbrandertje voor crème brûlée.
5. Overgiet de taart met de opgewarmde cacaoglaçage (max. 35 °C).
6. Laat ontdooien en werk af met witte chocoladedecoraties naar keuze.
 

Meer dan ontbijt

 

Met het idee in het achterhoofd dat ik gezond en evenwichtig bezig ben, wissel ik mijn donkere, belegde boterham 's morgens sinds enige tijd af met een kommetje muesli/havermout met yoghurt en vers fruit. 

 

Goed begonnen, is half gewonnen, dus haalden L'Amour en ik zowat 5 kg haver en consoorten in huis. Aan dat tempo ontbijten wij natuurlijk niet. Bedacht ik me te laat. 

 

 Komt daar net op tijd Quaker - naar mijn idee zowat het bekendste merk in de sectie "havermout" - uit de lucht vallen. Zij weten duidelijk ook dat zoiets elke dag als ontbijt eten, toch vreselijk saai begint te worden en dus waren ze zo vriendelijk er een fijn receptje voor lekkere koekjes bij te steken. 

 

Niet zo gezond en evenwichtig, door de hoeveelheid suiker en boter, maar wel lekker. En zo raakt die 5 kg ook wat sneller op. 

 

* 

 

NODIG

Voor 20 havermoutkoekjes

 
100 g zelfrijzend bakmeel

200 g Quaker Oats

150 g zachte boter of margarine

150 g suiker

2 zakjes vanillesuiker

2 eetlepels melk

DOEN 

Verwarm de oven voor op 175°C. 

Doe alle ingrediënten in een kom, kneed het geheel en maak er een rolletje van. Rol dit in vershoudfolie en laat een uurtje opstijven in de koelkast. 

Snij de rol in plakjes. Leg deze op een ingevet bakvel en laat de cookies gedurende 25 min. mooi bruinbakken in het midden van een voorverwarmde oven van 175°C.

 

 

 

Na de meubels, nu ook het lekkers bij Ikea: kardemombullar!

Hoewel ik op Belgische bodem dikwijls zonder problemen taart en koekjes aan me voorbij laat gaan, is dat op Scandinavisch grondgebied absoluut ondenkbaar. Toen ik aan het begin van de zomer de Deense hoofdstad bezocht, werden "ooh's" en "aah's" dan ook plezierig onderbroken voor een lekkere koffie en bullar, die laatste het liefst met kardemom. En die eerste eigenlijk ook. 

Verslaafd aan kardemom. 

't was opnieuw in het Hoge(re) Noorden dat ik lichtjes wenkbrauwenfronsend moest toegeven dat mijn bullars eigenlijk nog niet zijn zoals ze horen te zijn: beetje bijt langs buiten, "luchtig" deeg binnenin, een romigheid in de mond en heerlijk veel zoet-kruidige kardemom.

Nochtans, 'k heb al wat pogingen achter de rug. 

 

Ik greep dan ook gretig de receptenfiche van deze zoete broodjes mee tijdens mijn laatste bezoek aan die ene gekende Zweedse meubelgigant. Een bezoekje aan Ikea is het dichtst dat ik momenteel bij een trip richting Scandinavië kan komen, én waarbij ik dan ook meteen een "authentiek" recept voor bullar kan scoren, in het Nederlands. 

Net zoals bij hun meubels was het soms een beetje puzzelen met dat recept: dat zout bij het eimengsel om je bolletjes in te smeren, hoort daar volgens mij niet te staan. En er is ook iets mis met dat "grootste deel" (te zien op de receptenfiche).

Edoch, wat uit de oven kwam, ruikte deze keer niet alleen heerlijk, maar smaakte ook yummie. Kauwend met mijn ogen dicht zou ik durven geloven dat ik als hippe Deen of Zweed met een koffie aan mijn laptop lekker creatief zit te wezen in de lokale koffiebar.

Na de meubels, nu ook maten! Ikea rules!

 Ik kan je een bezoekje aan je lokale Ikea ten stelligste aanbevelen. Echter, ik heb ook begrip als dat voor jou pure horror is (Zeker? Anders vrijdagavond eens proberen: heerlijk kalm). 

Daarom, receptet:

NODIG

Voor 25 broodjes

25 gram verse gist

2,5 dl melk, op 37°C

7 dl bloem (ik heb het gewoon afgemeten in een maatbeker)

75 gram boter, kamertemperatuur

0,5 dl suiker (maatbeker is je maatje)

een snuifje zout

1 tl kardemom, of flink wat meer

50 gram boter (op kamertemperatuur)

0?5 dl suiker (maatjes blijven met die beker)

1 el water

1 tl kardemom + 1 tl kaneel (of heel wat meer)

1 ei

0,5 tl water

kristalsuiker of suikerkristallen

DOEN

Verkruime l de gist en schenk de warmere melk erbij. Los de gist al roerend op in de melk. 

Voeg de bloem, de boter (in stukjes), de suiker en het zout toe. Kneed het deeg tot een echt zacht geheel. Het deeg is klaar als je het zo dun als een nylonkous kunt uitrekken. 

Laat het deeg 30 minuten onder een doek rijzen tot het dubbele van zijn volume. 

Maak de vulling. Roer met een lepel of garde boter, suiker, water en kardemom door elkaar. Zet opzij. 

Strooi wat bloem op je werkvlak. Verdeel het deeg in twee en rol elk stuk uit tot een rechthoek. Verdeel de kardemomvulling gelijkmatig over de rechthoek. Rol het geheel in de lengte op tot een lange worst. De "zoom" kun je bestrijken met wat water, zodat hij beter plakt. 

Snij de rol in plakken van 2 cm dikte. Leg de rolletjes naast elkaar op bakpapier op de ovenplaat. 

Verwarm de oven tot 250°C. Laat de kaneelrolletjes ongeveer 20 à 30 minuten rijzen. 

Klop eieren en water los. Borstel de rolletjes in, bestrooi ze met suikerkristallen en bak ze gedurende 7 à 8 minuten in de oven af. 

  

  

Buttle's Great Bake Challenge in Brussel!

Bakfanaten, foodies en zoetebekken te lande, verzamel uw spatels, kloppers en mengkommen, spoel je mond en prep je smaakpapillen voor de tweede Buttle's Great Bake Challenge in Brussel. 

Hu?!

Het is ene Frank Buttle, Brit, die in 1953 zijn schouders zette onder een vereniging die kinderen en jongeren in armoede praktisch bijstaat, opdat ze toch een kans kunnen krijgen in het leven.

Het is ene Zuid-Afrikaanse foodblogger uit Brussel met de geweldige naam Why I Am not Skinny die deze zomer haar schouders zet onder een grote Bake Challenge om geld in te zamelen voor kinderen en jongeren die een steuntje in de rug kunnen gebruiken. 

Het moet jouw kind maar zijn dat met een lege blik in de klas zit omdat het zich niet kan concentreren door de honger. Het moet jouw kind maar zijn dat alle klasuitstapjes moet missen omdat er geen geld is om de busreis te betalen. Het moet jouw kind maar zijn dat geen vriendjes kan maken omdat de trui vies en stuk is. 

Of het is jouw kind niet. Maar hoe het ook zij, je kunt de 25e augustus je zoete steentje bijdragen om kinderen en jongeren een iets fijnere toekomst te geven. Bakkers pakken uit met hun skills, in een bepaald thema (chocolade, sweeties!). De Jury en de Smullers doen maar beter hun best om van al dat lekkers te proeven! Trouwens, celebrity chef Lorraine Pascale steekt speciaal het kanaal over om te oordelen over de Brusselse lekkernijen. 

Trouwens, zij die het beste uit hun springvorm weten te toveren, maken kans om deel te nemen aan de finale in de UK! Lukt het de 25e niet, dan heb je nog een herkansing op 22 september met scones & jam of 4 oktober met de birthday cake special!

Zin?  Meer info vind je op whyiamnotskinny.wordpress.com. Je kunt ook mailen naar maxcie30@gmail.com! Zelf ben ik er nog niet echt uit: enkel gaan happen of ook gaan bakken. 

Bakken, citrus en Leon-kleurtjes: gelukzaligheid!

Il mio Amore had de vorige voorraad in goed gezelschap al aardig leeg getutterd - eerlijkheidshalve zie ik me genoodzaakt te vermelden dat de papa's langs beide kanten ook hun flesje kregen - dus moest er werk worden gemaakt van nieuwe limoncello fatto a casa. 

Bij deze fluogele drank gaan er voor een liter alcohol wel acht citroenen aan. Het is te zeggen, de zeste van acht citroenen gaan in de bokaal om een week te trekken en de alcohol zijn kleur en smaak te geven. De citroenen zelf liggen na het werkje zielig - zo kaal als wat - te wachten op een nieuwe bestemming. 

Het niet zo toeval wil nu dat de citroentaart van een zekere Elisabeth - ideaal voor tijdens het theemomentje van de dag - een volle 120 ml vers citroensap nodig hebben. Et voilà, ik wist wat me te doen stond. 

Had ik niet alleen direct frisse citrus - ben ik in zowat alle gerechten gek op - in mijn dag. Ik had zo ook een fijne dosis Leon in het leven. Want wij Belgen hebben niet het geluk om bij het Britse Leon te kunnen lunchen, met hun kookboeken (lees: verzameling ontzettend plezante recepten) haal je toch al een flinke dosis in huis: hippe kleuren, vrolijke illu's en (in dit geval) gewèèèèldige bakideeën. 

Bakken - citrus - Leon-kleurtjes

=

Moi, very happy

 

 NODIG

voor een vorm van 30x20 cm of een springvorm van 26 cm

280 g bloem, plus 35 g extra

80 g poedersuiker

1 tl zout

225 g boter, koud

4 eieren, liefst biologische

350 g suiker - ik gebruikte rietsuiker omdat dat net ietsje beter zou zijn voor je lijf dan geraffineerde witte suiker. Goh ja, het blijft natuurlijk suiker

120 ml vers citroensap

1 tl bakpoeder

poedersuiker, voor de garnering

ik mengde er ook nog een handvol fijn gehakte munt onder

DOEN

Verwarm de oven voor op 170°C. 

Maak de bodem. Meng daarvoor 280 g bloem, de poedersuiker, het zout en de koude boter in een foodprocessor en laat draaien tot je een kruimelige substantie hebt. Ga door totdat zich een bal vormt. 

Alles komt goed: aanvankelijk lijkt dat deeg niet te worden wat je wilt dat het wordt, maar geduld loont!

Druk het deeg uit in de (ingevette) bakvorm. Bak 20 tot 25 minuten of totdat de koek goudbruin is. Laat afkoelen en ga verder met de toplaag. 

Klop de eieren. Voeg de suiker en het citroensap (en evt de munt). Zeef de resterende 35 g bloem en het bakpoeder en meng goed onder het eimengsel. Verspreid de vulling over de afgekoelde koek. Zet het geheel opnieuw 20 à 25 minuten in de oven, totdat het stevig is. 

Laat volledig afkoelen in de bakvorm. Strooi er bakpoeder over en snij in taartpunten of in vierkanten. In een luchtdichte trommel of taartdoos blijft de taart tot 3 dagen goed.

Zin? Ga dan nu zondag aan de slag met een zoet of hartig bakrecept dat je nog nooit hebt gemaakt, want het is World Baking Day!

Op de website vind je 100 recepten die voldoende inspiratie kunnen aanleveren, wanneer deze citroentaart je niks zegt. En op nummertje 68 vinden we het superlekkere madeleintjesrecept van Yummy zus Els! Way to go, sista!

Biet miets chocoliet - bis

Als een mens - in dit geval, ikke - een hele dag heeft doorgewerkt en breinmatig is bezig geweest, wil een mens - nog altijd ikke - 's avonds soms wel eens de handen uit de mouwen steken. Niet zo verrassingsgewijs kwamen die handen uit de keukenschortmouwen. 

Met nog drie rode bietenbollen in de groentelade van de koelkast, een uitgeschreven "belofte" en een fijne tip van een mens - miss S. in dit geval - was het plan duidelijk: maak een chocoladecakeje van chocolade én rode biet, zonder dat het lijkt alsof je je tanden zet in iets dat je net uit de zandbak hebt opgeraapt.  De beroemde Hummingbird Bakery en hun fantastische cakecreaties zouden me op de goede weg moeten helpen, Alzo sprak miss S.! 

De misses kent wat van bakken, heeft Engels bloed en als er iemand kan bakken, dan zijn het die Engelsen wel. Bovendien kost het dan niet veel moeite meer om het volste vertrouwen te hebben in de receptuur van de Londonse bakkervogels. 

Of beter, heb ik gewoon vertrouwen in die receptuur. Want, ik bleef toch een beetje met gefronste wenkbrauwen, maar ijverige handen bakken: rode biet en chocolade, ik gaf het duo nog zeker niet op, maar het blijft iets "interessant". 

Dus toen de cakejes prachtig gerezen en donkerbruin de oven uitkwamen, duidde ik L'Amour aan als Chinees proefkonijn. Alleen zag die dat niet zitten, wegens slechte, oprispende herinneringen aan mijn eerder biet-miets-chocoliet-experiment. De man is er vreemd genoeg van overtuigd dat het combo hem ziek maakte, terwijl hij destijds een uur op voorhand al klaagde over buikpijn. Ik zou nu zuchtend iets heel chlichématig kunnen neerpennen, ..., maar ik zal dat maar laten. 

Nieuwe Chinese proefkonijnen werden dan maar de collega's, die na een helse ochtend vol sneeuw de smeuïge, blinkende cakejes vlotjes naar binnen werkten: "rode biet?! Nee, ik proef kaneel."

Voor 12 - 16 cakejes

200 gram bloem

50 gram cacaopoeder

1,5 tl bakpoeder

0,5 tl kaneel

0,5 tl zout

250 gram kristalsuiker

300 gram geschilde en gekookte rode biet

3 grote eieren

2 dl zonnebloemolie

1 tl vanille-extract

*

 

DOEN

Schil en kook eerst de rode biet gaar (je kan natuurlijk ook al voorgekookte rode biet kopen). Spoel af onder koud water en zet even opzij. 

Verwarm de oven voor op 190°C en vul een muffinbakvorm met papieren vormpjes. 

Zeef de bloem, de cacao, het bakpoeder, de kaneel en het zout in een kom en roer de suiker erdoor. 

Maal de bieten in een keukenmachine tot een gladde puree en voeg dan de eieren een voor een toe. Maal het mengsel na elk ei. 

Laat de keukenmachine draaien en voeg de olie en het vanille-extract toe. Meng alles goed. 

Giet het bietenmengsel voorzichtig bij de droge ingrediënten en klop alles met een mixer tot alle ingrediënten zijn opgenomen en er een glad beslag is ontstaan. 

Vul de vormpjes voor twee derde en bak ze ongeveer 18 tot 20 minuten, tot ze gerezen zijn en veerkrachtig aanvoelen. 

*

Echte zoetebekken en mensen die niet malen om hun cholesterol kunnen er natuurlijk altijd een glazuur bij maken om op de cakejes te smeren. Eentje van zachte boter, roomkaas en poedersuiker zou moeten "akkederen".