FOOD: geweldige warme salade met spinazie en kikkererwten

Ik durf nogal vaak te denken - en vervolgens te panikeren - dat er voor een gezellig gerecht een hele voorbereiding nodig is. De kans op slagen hangt in mijn gedachten dan samen met het aantal uren en de moeite die aan de plât vooraf zijn gegaan. 

Quatsch. 

Deze geweldig lekkere lauwwarme salade "flikkerde" ik op amper 5 minuten in elkaar. And all you need is - niet Jani - maar slechts 5 ingrediënten: spinazie, knoflook, kikkererwten, tonijn in blik, misopasta. 

Dit is jummie opwinding op het bord, een geweldig blije lunch of een lichte, maar voedende afsluiter van de dag. Ook ideaal als partner in crime voor een buffet, die van de winterbarbecue, Midden-Oosterse brunch of whatever you like. Variëren kan gemakkelijk: voeg een gekookt patatje toe, laat de vis weg, voeg wat zeewier toe, kruid af met peperoncino ...

Absolute Happy Food! 

NODIG

Voor 2 personen

300 gram spinazie

2 teentjes knoflook, geperst

1 blik kikkererwten, gespoeld (400 gram)

250 gram tonijn uit blik, in eigen nat

1 el miso

DOEN

 Verhit een scheut olijfolie in een ruime pan. Fruit de knoflook zachtjes. Voeg de spinazie toe. Roer om. 

Voeg de gespoelde kikkererwten toe en doe er ook de tonijn bij.

Roer rustig om. Zet het vuur uit wanneer de spinazie geslonken is. 

Voeg er de misopasta bij en meng alles goed.

C'est tout, vraiment!

Vier de zomer met gegrilde sardientjes!

NODIG

Voor 2 personen

8 à 10 sardientjes, schoongemaakt en gespoeld

200 gram linguini

1 kleine broccoli, in roosjes

150 gram prinsessenboontjes

Een bosje bladpeterselie, grofgehakt

1 flinke handvol pijnboompitten, geroosterd

Het sap en de zeste van 1 citroen

Olijfolie

Peper

Zout

DOEN

Breng water aan de kook voor de pasta.

Stoom in een andere kookpot de boontjes en de broccoli beetgaar. Spoel onder koud stromend water en laat uitlekken. 

Rooster de pijnboompitten en zet apart.

Maak de sardientjes schoon en spoel ze goed af. Dep ze droog en besprenkel met olijfolie. Strooi er een snuf zeezout en wat peper over.

Voeg wat visbouillon toe aan het kokende water voor de pasta en kook de linguini volgens de aanwijzingen op de verpakking beetgaar.

Verhit een grillpan. Grill de sardientjes (op het vel) enkele minuten aan elke zijde, in de withete pan. Let op, want dit gaat erg snel: sardientjes vragen slechts enkele minuten aan elke kant.

Meng de pasta met de groenten en de pijnboompitten. Besprenkel met het citroensap en strooi er de zeste over. Verdeel de gegrilde sardientjes over de schotel met pasta en breng eventueel verder op smaak met peper en zout.

Als de pasta te droog lijkt, dan kun je er nog een schepje van het pastakookvocht (visbouillon) overgieten.

Werk af met de gehalte peterselie.

 

Inspired by: Feeling

Tagliatta van dunne lende

Hij wou steak op het menu. Al enkele maanden. Nu ben ik niet zo'n rood-vlees-kind-of-girl, wat meteen mijn terughoudendheid en die "enkele maanden" verklaart. L'Amour is echter koppig - zelf verkiest hij "een doorzetter" - en op onverwachte momenten dook zijn wens op in onze conversaties. "Wat zouden we vanavond kunnen eten?" "Entrecôte?!", "Wanneer had je ook weer afgesproken met Pieter?" "Entrecôte?!", "Hoe ziet jouw planning eruit?" "Entrecôte?!"

Geen ontsnappen aan, aan die entrecôte, prepared by moi. 

In het ouderlijk nest van L'Amour gaat er tijdens de zomermaanden geregeld een homp, schoon rundsvlees van gemakkelijk 2kg de barbecue op. Schoonvader én zoon zijn bedreven in het smakelijk - geen rood-vlees-kind-of-girl, maar nu en dan kan ik het zeker waarderen - grillen van Bella de Koe. Meestal komen er dan sla en tomaten uit de biomoestuin en een gekookt patatje bij.

Prepared by moi, ziet er dat een tikkeltje anders uit. Niet alleen omdat ik dit keer streng en stevig de grilltang hanteer, maar ook omdat het weer die dag ietwat twijfelachtig was. Ik moet overigens ook bekennen dat ik - mijn scoutsverleden ten spijt - een tamelijke nitwit ben in het aansteken van een barbecue. 

Mijn tools voor gegrilde entrecôte, Chef Ruth: een LeCreuset-grillpan, de oven, natuurlijk de onmisbare tang en een diepvrieszakje van Ikea. Qué? 

NODIG

Voor 2 personen

Entrecôte/dunne lende, ong. 500 gram (met bot en mooi dooraderd)

een fikse scheut olijfolie

zeezout

peper uit de molen

enkele takjes rozemarijn

diepvrieszakje

Voor erbij

1 courgette, in blokjes

1 aubergine, in blokjes

2 raapjes, in blokjes

champignons, in kwartjes

2 rode uiten, in kwartjes

2 handen spinazie

handvol basilicumblaadjes

2 stronkjes witlof, gesnipperd

1 klein potje magere yoghurt

peper

zout

olijfolie

 

 DOEN

Verwarm de oven voor op 225°C. 

Smeer de entrecôte in - met je (gewassen!) handen - met olijfolie. Kruid beide kanten met zeezout en peper uit de molen. Doe het vlees in een diepvrieszakje en leg even aan de kant, op kamertemperatuur.

 

Verdeel de groenten, zonder de spinazie en basilucum in een brede braadslede. Besprenkel met olijfolie en kruid met peper en zout. 

Zet ongeveer 35 minuten in de hete oven. Roer de groenten nu en dan om.

Meng het gesnipperde witlof met de yoghurt en breng op smaak met peper en zout. Zet aan de kant.

Verhit een grillpan op het fornuis. Wanneer de pan witheet is, grill je de entrecôte 3 minuten (voor een stuk van ong 500 gram en 2 à 3 cm dik) aan 1 zijde. Draai het vlees met de tang om en grill ook de andere kant 3 minuten.

Voor een leuk ruitjespatroon, draai je de dunne lende opnieuw om. Grill 1 minuut en doe nog eens 1 minuut aan de andere kant.

Steek de hete grillpan - mét vlees, uiteraard - vervolgens nog 5 à 6 minuten (voor à point) in de warme oven.

Meng de spinazie in een kom met de geroosterde groenten en serveer met het witlof en de entrecôte in fijne plakjes gesneden: all'Italiano, want tagliatta.

30°C en een papillot: een fantastiche combi

Patat, 30°C! Een mens kan dan niet anders dan de bbq aansteken, een fris wijntje uitschenken en staren naar het witheet worden van de kolen. Voor erop is de papillot een Niente di Particolare-favoriet: 

Fast (& niet zo furious)

Winkelhollen is niet echt nodig: leve de restjes!

Happy Healthy  zonder vetstoffen

Surprise, surprise, want je steekt erin wat je hebt, elke keer wat anders

Een idee: zalmfilet (kan gewoon uit de diepvries, wel eerst ontdooien dan, dat beestje), aromatische kruiden naar keuze, kerstomaatjes, geplette knoflook of gekonfijte knoflook (niet scherp, wel heel fijn van smaak), scheutje bouillon erbij en dichtvouwen. 

Of heb je het meer voor kabeljauw, ansjovisjes, geroosterde pijnboompitten, schijfjes citroen en plakjes courgette met kruiding en bouillon?

Ik zoek alleen nog een alternatief voor de vervuilende aluminiumfolie. Bakpapier bleek een niet zo'n veilige keuze (een vlammetje en een papiertje, die hebben elkaar graag), dus als je een suggestie hebt, please share it here! 

 

Spank the Lamb

Kruidenkorstjes zijn zo passé; say hello to spank-boeketjes. Que? Gewoon enkele takjes van je favoriete kruid - denk rozemarijn, of munt voor een toets Marokko - samenbinden om je vlees tijdens het bakken mee te "aaien" of zachtjes mee te "slaan". 

 

Aangezien ik op mijn zonovergoten terras wel zin had in een mentale en culinaire trip naar Marokko, ging ik resoluut voor een dikke bussel munt. Een uitstekende partner ook voor bij het lamskroontje, dat ik al had ingesmeerd met olijfolie en een home made (als in: door een echte Marokkaanse mama samengesteld en fijngemalen) ras-el-hanoutmengeling. 

 

Een mens kan zich met dat spank-busseltje al eens uitleven. Het belangrijkste voordeel van happy-meat-slapping is echter vooral dat je achteraf geen zwart geblakerde kruiden uit de pan hebt te weren en dat je vlees toch een heerlijk (licht) kruidenaroma verspreidt. Een subtiele munttoets, zo heb ik het graag. 

 

Erbij? Een yoghurtsaus met natuurlijk fijngehakte munt, pijpajuin en basilicum en een couscoussalade met een overvloed aan kleurrijke gegrilde groenten! لذيذ لذيذ!

 

 

Smoke 'em, smoke 'em

In zowat elke brasserie in het stadscentrum betaal je gemakkelijk € 21 voor een kilogram of wat mosselen. Ze zouden uit het Zeeuwse water komen, maar helemaal zeker ben je daar nooit van. 

In het ontzettend warme - zouden die houtovens daar voor wat tussen zitten? - Frankrijk aan de Middellandse Zee telde ik amper € 9 neer voor een potje lekkere schelpdieren. Niet Zeeuws, maar wel net opgevist en lekker.

Echter, thuis tufte L'Amour Vespa-gewijs naar de supermarkt, legde een bakje van 2 kg in zijn kar en zag nauwelijks € 5 van de rekening gaan! Bijkomend voordeel: we aten ze eens een keertje niet stijl "moules classics". 

De zuiderse zon hadden mijn culi-gedachten doordrenkt met een ander idee. Nog nooit geprobeerd, nog niet gegeten, maar het proberen waard: bereid op de bbq/grill/smoker. 

Ik rekende op de sappigheid van een mossel door een flink glas droge witte wijn, op de frisheid van het gerecht dankzij de schitterende gele joekel van een courgette (dankjewel, mister Paul! Nvdr, die man deelt niet alleen de lekkerste raapjes en courgetten uit, maar schrijft ook een prachtige, gedreven blog vol) en op een rokerige kruidigheid door de peperoncini en de rook van de - duh! - smoker. 

Op ons bord: mooi gevulde mosselschelpen met smaak, sappigheid en frisheid. De rokerigheid koos blijkbaar voor het hazenpad, richting openlucht. Lekker gegeten dus, maar het experiment is een beetje de mist - rook, sorry - ingegaan.

Stiekem hoop ik nu dat origineel barbecuetalent en mede-kempenaar-blogger Sid Frisjes mij een niet te overtreffen tip toe zal spelen...  Alsjeblieieieieieieft!

Oh, en mister Frisjes, als je dan toch bezig bent: die zalm die ik laatst op je blog - of was het je Instagram - tegenkwam, zag er verrukkelijk uit. Tips? Recept?

 

Geroosterde forel met tijm en citroen

Ik ben niet altijd de keukenheld die graag de ingewanden uit de buik van een vis staat te schrapen, maar ik ben wel de eter aan de tafel die graag een hele, geroosterde vis oppeuzelt. Voor deze spreidstand bestaat een oplossing: Il Mio Amore. Hij reinigt, spoelt en meer dan eens neemt hij ook de afwerking voor zijn rekening. Ik bewonder, verlekker me en smul samen met hem. 

Zoals van deze forel met tijm en citroen. L'Amore plukte er onze bos citroentijm halfleeg voor. De friskruidige smaak ervan vormt een prima koppel met de schijfjes citroen, of course. In een visklem kan deze zwemmer ook op de barbecue, moest het nu nog eens heerlijk zomers weer zijn. 

NODIG

voor 4 personen

4 forellen, geschubd en leeggehaald (als je hubbie dit niet ziet zitten, kun je ook aan je vishandelaar vragen dit al voor je te doen)

2 flinke handen vol tijmblaadjes

Zeezout en zwarte peper uit de molen

3 el olijfolie

2 citroenen

4 (evt verse) laurierblaadjes

DOEN

Verwarm de oven voor op de hoogst mogelijke temperatuur. Was de forellen van binnen en van buiten en dep ze droog met keukenpapier. 

Hak de tijm heel fijn (of vijzel en train tegelijkertijd je armspieren) en meng met 1 tl zeezout en de olijfolie. Wrijf de forellen met dit mengsel in, zowel de buikholte als het vel. 

Snij de citroenen doormidden en snij de uiteinden eraf, zodat ze kunnen staan. Maak met de punt van een mes een insnijding in het vruchtvlees van de citroenhelften en prik er een laurierblad in. 

Leg de forellen en de citroenen in een braadslee en bak ze ongeveer 10 minuten in de voorverwarmde oven. 

De forel is gaar als je in het dikste stuk van de forel het visvlees gemakkelijk van de graat kunt trekken. Lukt dat nog niet zonder slag of stoot, laat de vissen dan nog enkele minuutjes in de oven staan.

Sprenkel wat van de gegaarde citroen over je vis... 

Lekker met gebakken krielaardappeltjes en een frisse salade.  

 

Snelle en gezonde spiesjes!

Wanneer de thermometer net geen 30°C aangeeft, dan heb ik geen zin om uren in de keuken te staan. Zeker niet als dat ook nog eens voorvalt wanneer ik de hele dag de hort op was. 

"Snel" betekent echter niet "junk". Zoek maar op: dat is helemaal wat anders. "Snel" stond die dag voor: 

Men neme twee takjes rozemarijn. Men spiese er blokjes stevige witte vis (zoals zeeduivel) afgewisseld met blokjes aubergine en courgette op. Vervolgens draait men er dunne sneetjes gerookt spek rond. Men heeft de vrijheid om deze snelle spiesen te kruiden met peper, zout en gedroogde kruiden. 

Terwijl de spiesen even op de grill gaan, neme men enkele tomaten en een komkommer. Men maakt van deze groenten vakkundig kleine brunoise. Men menge ze. Men strooie er fijngehakte bladpeterselie, pijpajuin en basilicum over. Men werke af met een flinke scheut olijfolie en het sap van een halve citroen. 

Men zitte in de zon en geniete van deze zomerse, snelle, smakelijke maaltijd!

In the summertime... bbq time!

Echt midden in de zomer pas mochten we nog eens ontdekken dat juli en augustus hier eigenlijk heerlijk warm zijn. Na regenachtige dagen met stoofpotjes en comfort food was het dus hoog tijd voor een barbecue. En dat die plaats moest vinden na een drukke werkdag, op een vermoeide avond, kon de plannen niet veranderen. Die barbecue zou aan gestoken worden! 

Nu, die timing zorgde er wel voor dat we geen buffet klaarmaakten met allerlei verrassende salades. Please, geen geplukte kropsla en een pot mayo! Eenvoud, kleur en een wekelijkse feestelijkheid waren de leuze van de avond. 

Soms moet het immers niet meer zijn dan een mooie stukje dunne lende, ingesmeerd met een geurige home made kruidenmix en een nog meer geurende, kruidige vleesmarinade. Daarbij kwamen zomerse groentenbrochetten (recept: Michaël Vrijmoed, sous-chef van Het Hof van Cleve), besprenkeld met een marinade van olijfolie, geplette pijnboompitten, fijngesneden zwarte olijven, versneden dragon, enkele blaadjes basilicum en citroensap. Om het geheel af te maken, stond er ook een couscoussalade op tafel met fijngehakte verse tuinkruiden en enkele stukjes tomaat, afgewerkt met een home-in-law-made kruidenvinaigrette.

Music: