HAPPY: Bloemen aan huis

 

De dagen dat ik vrij ben, is de bloemenzaak om de hoek gesloten. Het mooie, kleurrijke groen dat ik later tijdens de week op de markt haal, blijkt het niet zo lang uit te houden hier in huis. Dus jipaajeej, want Bloomon breidt zijn diensten uit naar ons Belgenlandje. 

Qué le fuck? Wel, Bloomon is de Smartmat van de wilde boeketten. Nog niet helemaal duidelijk? Smartmat brengt zoals u als trouwe lezer van deze geweldige, inspirerende blog al weet "elke week ingrediënten en bijhorende recepten bij jou thuis om lekker en gezond te eten". Bloomon doet hetzelfde, maar dan met prachtige bloemenbundels. 

Niets te eten, wel veel schoonheid om ook van te genieten. Je kiest de maat van het "boeket" dat je wenst (small, medium of large), je bepaalt hoe vaak je zo'n ruiker thuis wilt ontvangen (wekelijks, tweewekelijks of maandelijks) en je kiest een bezorgmoment. Voor een medium busseltje bloemen betaal je € 22,50 per bezorgmoment, voor een large ben je € 27,50 kwijt. Best wel haalbaar om je interieur op zo'n makkelijke wijze wat VT Wonen-cachet te geven.

Voorlopig zit de service in België in een testfase, die zich in Antwerpen en Gent zal ontrollen. De rest van Vlaanderen zou spoedig na die fase moeten - hopelijk, ik ga nu elke week kaarsjes branden bij de nonnekes - volgen.

Trouwens, buren Antwerpenaren en Gentenaren, als jullie je nu aanmelden op de website van Bloomon dan krijg je een welkomstpakket én een vaas cadeau!

Meer info: www.bloomon.be 

  

 

Makes me Happy

Sinds ik de Viking-volkeren achter me heb gelaten en elke ochtend recht krabbel in mijn eigen bed, heb ik dit uitzicht van akkerbloemen, madeliefjes en klaprozen. 

Het ziet er prachtig uit - met een stralende blauwe schijn - en het ruìkt geweldig.

Very Nordic, want in Scandinavië is elke heuvelrug wel zo'n bloemenpalet. Heerlijke herinneringen aan mijn zalige reis.

It makes me happy.

 

Tattoo est: de tijdelijke, customized tattoo

De volgeltjes begonnen te fluiten en ik nam een tattoo (om het kort door de bocht te stellen). Sinds begin mei siert een stukje gevleugelde tekst mijn lijf. Ik kan echt het werkwoord "sieren" gebruiken: zelfs mijn liefste mams die een tamelijke afkeer heeft (had?) van tattoos, sprak uit dat ze het best nog oké en fijn vindt.

Ik heb een tijdje - het idee dook jàren geleden al op - gedaan om van wens tot actie over te gaan. Ik ben nogal een angsthaas en mijn pijndrempel raakt zelfs een pasgeboren, niet-kruipende baby met ruimte over. Dankzij de tattookunsten van Dimi - en ja, ik geef toe, ook dankzij zijn sussende woorden - werd de haas in mij niet te fel uit zijn hol gelokt. Oh, wat vond ik mezelf stoer: ik gaf slechts 2 keer een kleine kik. 

Niet zo stoer, ook een lage pijndrempel, te wispelturig, bang van de combi ouderdom-rimpels-tattoo ... dan moet je nu doorklikken naar Tattoo Est! 

Dit Gents creatief bedrijf maakt tijdelijke, customized tattoos en ze zijn supertof. 't is zoals de plaktattoos van de smurfen uit mijn kindertijd waarmee ik wat kleur bracht op mijn onderarmen. Alleen, dit keer hebben ze meer stijl en zijn ze toch vooral voor de iets oudere "kindjes".

Ik vind de party-collectie wel lollig: stuur ze mee met je uitnodigingen en vraag mensen ze op te kleven als toegangsticket of als sleutel tot de bar. Of die "foute" love-tattoos: best lollig. Er valt wat mee te doen. Alleen, ik zie het vooral bij feestjes én ik geef geen feestjes voor 100 personen, terwijl 100 de minimale hoeveelheid tattoos is die je moet bestellen, veelal voor € 180 € 150.

Groepsaankoop of wel een grote party-plek en dito vriendengroep: ik mag de lezers van Niente di Particolare 10 % korting aanbieden op hun bestelling! Gebruik daarvoor de kortingscode 10DISCOUNT.  

(deze actie loopt van mei tot en met augustus)

Day 22 - flowers - #30dayphotochallenge

Day 18 - What I want - #30dayphotochallenge

Ik kom uit middens waar mensen graag cadeautjes geven en ik doe mezelf ook al eens graag een plezier. Komt nog bij dat ik nog niet zo gigantisch lang geleden mijn verjaardag én ook kerstmis vierde. 

Ik heb dus meer dan wat mijn hartje begeerd. Natuurlijk galmt het wel eens "hebben, hebben, hebben" door mijn westers-kapitalistische kop, maar er is niet veel dat ik per se nog tot mijn eigendom wil maken.

Al zou ik het wel geweldig vinden, als ik morgenvroeg wakker word, ik plots ontzettend lekker en goed zou kunnen dansen. 

Een andere stiekeme (en verre) I Want is een eigen, klein, gezellig bloemenwinkeltje. Moet je weten, mijn oma en opa hebben - nu ja, hadden - er één. Tijdens mijn kindertijd bracht er ik na school ettelijke uren tussen de rozen, vazen en margrieten: er is weinig meer fijns dan de geur van verse bloemen. Plus, dat groen is ontzettend "lief". De prikkers op de rozenstengels niet in beschouwing genomen, auch. 

Bloemen, hun puurheid en schoonheid, maken een en deze mens gewoon intens blij. Fantastisch als je dagelijkse werk daaruit kan bestaan. Echter, ik heb een beetje de pech dat ik de namen van alle bloemenrassen maar moeilijk kan onthouden. Daar zou ik dan met een mond vol tanden staan tussen mijn vazen. Komt ook nog bij dat my current hometown eigenlijk al een aantal van die dromerige, mooie bloemenwinkels heeft. En, niet te onderschatten: ik heb ook gewoon het lef niet. 

Maar om te dromen heb je geen lef nodig. 

Donc, on avance... 

'k Heb immers nog meer van die stiekeme graag-willen-fantasieën. Zoals daar is, een leuk, klein huisje met veel hout en een frisse, moderne Scandinavische inrichting aan "Het Meer". 

Zowat het hele jaar, al dan niet flink ingeduffeld, kan ik dan van mijn klein kopje espresso sippen op de steiger, waar een lollig bootje aan de rand van het water ligt. Erna ga ik dan heerlijk gedreven en geconcentreerd verder werken aan allerlei schrijfsels, tekeningen en maaksels in mijn lichte, ruimtelijke atelier.

En nu ga ik even een klein koffietje drinken, opdat ik nog even verder kan genieten van plannen, dromerijen, fantasieën en projecten. 

That's what I would want for now. 

Tomorrow? We'll see.     

Zaden enzo BIS

A bunch of flowers never hurt anyone. 

Alzo strooide ik vier handen vol bloemenzaad kwistig uit over het nieuwe, groeiende Central Park 3010.

Heerlijk eigenwijs ga ik ervan uit dat het absoluut geen kwaad kan dat we al begin juli zijn: binnen dit en begin september staat het er vol met bladrammenas, gele mosterd, gerst, haver, klaproos, korenbloem, phacelia, rogge en zonnebloem!

De groene vingers onder ons - en als ik kranten en tijdschriften mag geloven, zijn we dat ondertussen allemaal wel zowat - weten dat die fleurige verzameling akkervogels aantrekt. Of volgens Natuurpunt: "Goede zaadopbrengst voor akkervogels tijdens de winter"

Je eigen zaadmengsels bestellen, doe je trouwens heel gemakkelijk hier! Ze hebben er om de vlinders, bijtjes, akkervogels enz blij te maken.

Bloemen tot de tweede!

Het kan niet zomers genoeg. 

Zoiets als "te veel bloemen" bestaat niet.

Op naar weelderige Oost-Indische kers! - Count Your Blessings

Quasi - om niet te zeggen "helemaal" - onleesbaar, de bovenstaande conversatie op mijn Twitter-pagina. Maar samengevat ging dat zo, tussen sympathieke moestuinkenner Green Delicious, aka Natascha Boudewijn, en mij: 

GD: Balkon op oost, zuid of west: kweek dan Oost-Indische kers. Mooi en lekker. 

moi: Zon op het terras vanaf de middag en toch lukt het me niet. Nieuwe poging wagen?

GD: iets met een "ja", wat tips en veel aanmoediging.

Aangezien positieve vibes het 'em wel doen bij mij, groen heilzaam is voor lichaam en geest (zeker als je dat groen ook nog eens kan gebruiken in de keuken: zaden, blaadjes én bloemen van de Oost-Indische kers zijn eetbaar!) en ik wel hou van het beeld dat Ikea schept van een terras, begonnen mijn lichtgroene vingers al te kriebelen.

Mijn lieve mams, die iets donkerder groen gekleurde vingers heeft, voelde de vibes eveneens kriebelen en vertelde me dat ze nog zaden liggen had. Zij zou fase 1 - als in: zaaien, laten kiemen en opkweken - met plezier voor haar rekening nemen. De rest - als in: de plant levend en liefst zonder gigantische beestjeskolonie houden - is dan aan mij. 

Sinds het begin van de week trouwens. Na enkele dagen: geen beestjes te bespeuren en enkele sprietjes extra. Op naar die eetbare, felgekleurde bloemen die lichaam en geest kietelen. Zo gemakkelijk kan geluk zijn!  

Poepie-material in vintage bloemenstof!

Vintage bloemenpracht, klaar om verknipt te worden

 't Was dat ik niet verder kon met mijn tweede naaisel, een bloesje. Dat terwijl het ook was dat ik daar erg ongedurig van werd. Dus kwam vriendin S. plots met een boek op de proppen: Zo Geknipt, van ene Sanne en Riet. Het schijnt dat die twee ene's van Leuven zijn, maar ik ben ze nog niet tegen het lijf gelopen. 

Volgens S. zouden S. en R. me vast en zeker bezig kunnen houden. Alweer werd ik geplaagd door kriebelende vinger, al vielen de kriebels redelijk snel weg. Heel leuke en knappe dingen maken S. en R., maar ik vind het meeste een beetje te hippie-achtig-afwijkend van mijn stijl. Ja, ook met andere stofjes in gedachten.

Verkeerde kanten

Niet dat zoiets fout is, hoor. Het is gewoon mijn ding niet om kussens met groen en gele slakken, tote bags met oranje bollen en versiersels voor kinderbestek in vilt neer te gooien hier in huis. Ik zie het graag Scandinavisch warm en strak.

 Al eindig ik jammer genoeg wel altijd bij de bloemen en het roze, as you might have noticed. Een van de dingen uit Zo Geknipt die mijn ding wel waren, trouwens zowel in Scandinavisch licht, strak doch warm als in vrolijke hippiekleurtjes, zijn de zitkussens voor buiten. IJverige bijen maken dan trouwens geen kussen, maar een hele poef. 

Poepie-material

 Ik niet. Ik was al drie uur ijverig bezig geweest aan eerdergenoemd bloesje. Ik ging nu gewoon voor de eenvoud van mijn buitenzitkussen. Niet in een stof met licht en strak patroon, wel in stukken stof die ik uit tweedehands, vintage enkellange rokken knipte - en ja, ik heb nog getwijfeld of ik niet 1 rok heel zou laten voor komende zomer - bedrukt met uitbundige en minder uitbundige bloemen. Oh ja, en met hier en daar ook een veeg roze. Amper voor € 22!

Mijn poepie - en dat van mijn gasten, want ik heb voorlopig 3 exemplaren - zit de komende seizoenen lekker zacht!  

Bloemetjes!!! - Count Your Blessings #5

Gewoon omdat het lente is. En de zon schijnt. En het op een afgesloten, windstil plekje al lekker zomers voelt. En ook omdat ik blij ben dat mijn lieve mams zelfs als ze uitgenodigd wordt om een verjaardag mee te komen vieren, nog altijd zelf bakken vol plantjes meebrengt. En omdat dat alles me gelukkig maakt. En omdat ik hoop dat dit ook een glimlach om je lippen tovert. 

Ultieme hyperdepieper-tips gevraagd!

De lente laat het kopje hangen - ernaast "De Paaseimachine" van de bekende J. Sas

Februari maakt het me nu echt wel moeilijk om hyperdepieper te blijven meedraaien. De beloofde zonneschijn lijkt nog even in zijn nest te blijven zitten, samen thee drinken met de positieve, zachtere temperaturen misschien?

Zelfs anti-grijs-pogingen haken af: de knalroze tulp in mijn nieuwe schattige design-vaasje laat na één ochtend ook al het kopje hangen.

Ultieme hyperdepieper-tips, please?

Filosofie der Lelie

Toen ik gisteren puffend en plakkend thuiskwam, stond er niet alleen een fijn gedekte terrastafel klaar voor me, maar pronkte er ook een enorme bos lelies. Sierlijk presentje van Mon Amour. Sorry, ladies, deze zowat perfecte - zonder saai te zijn - hubbie is bezet en wandelt stoer door mijn leven. 

 

Bloemen. Ze moeten zowat het goedkoopste antidepressivum zijn. Toch voor mij. Al wil chocolade-ijs - het liefst van mijn homies Ben & Jerry's - de klus ook wel eens klaren. Het is hun sierlijkheid, de kleuren, de geur. Al wil het bij lelies met dat laatste nog wel eens wringen. 

 

Lelies hebben de neiging om te gaan stinken - al kies ik liever voor het woord "ruiken" in de mooie bloemencontext - wanneer ze uitgebloeid raken. Het is net alsof ze willen zeggen: Ik heb genoeg gedaan om je uit je neerslachtige bui te halen, nu is het de beurt aan de ranonkels. En hopla, ze stoten iets uit wat je absoluut geen fijn gevoel meer geeft.

 

L'Amour verzekerde me echter dat ik me geen zorgen moest maken: niet over blauwe buien en niet over gekke geurtjes. De bloemenman had hem verteld dat deze lelies absoluut niet gaan stinken. 

Neigt dat naar genetische manipulatie van bloemen? 

 

Als zoiets mooi, zoiets sierlijk, zoiets fijn, zoiets chic, zoiets blij-makend, zoiets eenvoudigs als een bloem al niet meer zijn gewone zelf mag zijn. Als daar al een gesleuteld moet worden.. Waar zegt dat dan over onze wensen en waarden? 

 

Ik voel een filosofisch avondje met een glaasje wijn aankomen. Ja, over bloemenpracht.

 

 

Glad midsommar!!

1 plus 1 is 2. Om maar te zeggen: ik zat nog altijd met mijn crush op Zweden, en Stockholm in het bijzonder. Tijdens mijn pauzes ga ik immers nog steeds op zoek naar de goedkoopste, internationale verhuisfirma, ik vraag me af wat ik in Stockholm zou kunnen betekenen voor de economie en voor mijn eigen portefeuille en hoop dat ze daar wel raad weten met de lange, koude, donkere winters.

Onmisbaar: bloemen op tafel

Vooralsnog heb ik nog geen sluitende antwoorden en oplossingen, dus is er nog 2: midzomer, Zweedse hoogmis van het licht, de zomer, bloemen, vriendschap, geurende avonden en zachte temperaturen. België werkt niet echt goed mee wat betreft 3 van de 7 elementen, maar daar laat ik me niet door tegenhouden. Tenslotte is meer dan de helft van de hoogmiselementen wel aanwezig. Die roze bril en het leven, weet je wel. 

Fris drankje

Op gevaar van omver te worden geblazen door de strakke wind, bewoog ik me energiek door de dag om op ons balkon een kleinschalig, maar uiterst gezellig midsommar-fest met vrienden klaar te stomen. Dat is niet zo moeilijk: je moet gewoon een aantal zaken samenbrengen en zorgen dat er genoeg drank is. Ik heb met eigen ogen in het Nordisk Museer in Stockholm gezien dat drank, naast bloemen en licht, een onmisbaar aspect is van Midsommar. Nu ja, gitaar, zang en dans ook, maar dat leidde me naar mijn mening toch iets te ver naar Stonehenge-slash-zweverige-hippie-praktijken. Niet in twijfel trekken dus, die hoeveelheid drank.

Dek de tafel met fleur, verschillende glazen, mooie servietten, veel kaarsjes en leuke strikjes

Ik brouwde zelf een rabarber-rozenlimonade, die puur te drinken was of die een glaasje bubbels kon opfrissen. Maar er stond ook een kruik bosvruchtenpunch op tafel. Dat lijkt gezond (bosvruchten barsten van de antioxidanten) en dat is het ook, ware het niet dat er naast veeeeeel fruit ook een flinke scheut wodka ingaat. Voor de über-gezonde-medemens en om te proberen het drankfestijn niet de verkeerde richting (die naar het toilet) uit te laten gaan, had ik ook een karaf met gekoeld water, komkommer-sliertjes en steranijs klaarstaan. 

Terug naar die elementen. Drank doet het dan wel goed, een mens heeft ook al eens graag iets te knabbelen. De hapjes liet ik over aan de vakkundige handen van miss K. (ze waren verrukkelijk en helemaal Zweuds), ik focuste me op het hoofdgerecht, dat ik even daarvoor van de markt naar huis had versleurd. Ja, want het ging om een hele zalm van meer dan 3 kg. Die zou na een badje in bier, limoen, look, laurier en tijm een dik uur roken in de  - ja, sorry - smoker. Erbij een salade van jonge bladgroenten, sluimererwten, venkel, radijsjes en komkommer en carpaccio van coeur de boeuf. Ernaast jonge gekookte aardappeltjes met zure room, dille en bieslook. 

De gerechten waren niet zo zwaar, maar ze vulden onze buiken toch vlot. Het dessert kwam dus pas na een pauze. We hadden tenslotte een lange dag/avond. Het zag er misschien heel zomers en fris uit, het smaakte alvast niet zo. Ik ben niet het type dat een gerecht eerst drie keer uitprobeert alvorens het aan vrienden te serveren, dus ja, dan kan er al eens iets mislopen: zoals een veel te zoete rozenpannacotta, en dat is nog een understatement. Gelukkig was er nog de royale schotel vers zomerfruit. Ah ja, en veel drank. 

De avond was mooi. Glad midsommar!

Happy Flowers, Happy Thoughts

Bloemen maken me blij en hebben een werking die te vergelijken is met een intense zoen, een liefhebbende knuffel, een vriendelijke babbel wanneer je getroost moet worden, de zon op je huid, het perfecte straciatella-ijs, enkele nachten heerlijk slapen, Mozarts Flute Concerto nr. 1 in G minor, de perfecte pasta al ragu. 

IK weet niet of het de geur, de kleur of hun frisheid is. Ik weet niet of het universeel is en Nyouga in Timboektoe het bijvoorbeeld ook ervaart, iets psychologisch is waar Freud of Jung wel een uitleg voor hebben of het te maken heeft met mijn lieve oma met haar bloemenwinkel waar ik na schooltijd nog meer mocht ravotten? Tussen op te kweken planten in de serre, tussen tulpen in tien kleuren in de reuzegrote tuin of tussen de immer fris ruikende vazen in de winkel. Eens de ravot-leeftijd ontgroeid (het is me niet duidelijk of ik überhaupt al wel op dat punt ben aanbeland), mocht ik zelfs mee vazen vullen, boeketten afrekenen of pakjes inpakken. 

Het Geluk van een Kind, quoi.

 't Was de perfecte dag om knalroze bloemen te planten.