DRINKS: Esferas Barca con ¡HOLA! cava

Ik heb het altijd al gehad voor zachte sprankels en een portie bruis. Als kind vormde ik samen met de paps het Spa-front: zweren bij rode of groene bruis en resoluut afwijzen van dat gortige tafelbier, te zoete fruitsap en alle soorten limonades. 

Niet zo gek dat ik dezer dagen niet graag een moment laat voorbijgaan waarop er bubbels & bruis tevoorschijn kunnen worden gehaald. Geen Spa, maar dat zachtgelige, frisse, sprankelende vocht van prachtige druiven. Moest een mens er niet zo hoerepoepeloere van worden na enkele glazen, dan dronk ik het in plaats van mijn dagelijkse 2 liter plat water (sorry, Spa). 

Kortom, ik drink dat graag, prosecco, champagne, cava, crémant d'Alsace en hun vriendjes. Omdat ... Ik kan het niet beter zeggen dan Lily Bollinger:

"I only drink champagne when I'm happy and when I'm sad. 

Sometimes I drink it when I'm alone.

When I have company, I consider it obligatory.

I trifle with it when I'm not hungry

and drink it when I am.

Otherwise, I never touch it.

Unless I'm thirsty."

Ik zal geen "neen" zeggen tegen een mooie fles Bollinger, maar the current status is dat ik dat schoons niet al te regelmatig kan veroorloven. Andere prioriteiten enzo. Ook, ik kan oprecht blij worden en genieten van een fijn flesje prosecco of cava, meestal toch democratischer van prijs. Zo worden die prioriteiten dan van "en en en", in plaats van "of of of".

In de rayon van de cava grijp ik regelmatig naar ¡HOLA!. Ik word al happy van die fles alleen. Eigenlijk lekker gezond, geen hoerepoepeloererij. Dat label, die naam, de foto's op de fles (beetje Vedett-like: met foto's van hun drinkers, fans en gezellige taferelen). Wist je trouwens dat het gestileerde patroon op het ¡HOLA!-label geïnspireerd is op de typische, Art Nouveau-stoeptegeltjes in het zwoele Barcelona, de "Flor (of Rosa) de Barcelona"? 

People, dit verhaal klopt! De smaak, de fles, de naam, het grafisch werk (surf zeker eens rond op de website voor heerlijke beelden).

Lagen al meer dan eens in mijn koelkast: ¡HOLA! Brut en ¡HOLA! Pink ("Make it pop like pink champagne, honey!"). Maakt mijn hart toch nog een boomshakalake-vreugdedansje bij de ontdekking van de nieuwe spruit, de ¡HOLA! Brut Nature. Geen extra suikers, ruikt fris naar witte vruchten zoals groene appel, citrusvruchten, druiven, heeft daarbij een lichte amandeltoets en smaakt geweldig fijn, intens, delicaat en heeft een zekere complexiteit die mij blij verraste. 

Voortaan ligt er standaard zo'n fles - te verkrijgen bij Delhaize, € 9,85 - in de koelkast.

BEELD: De minimoefti heeft wat te zeggen

Deze kleine geagiteerde Moufti met retevervelende stem heeft wat lolligs te zeggen over Niente di Particolare: taalvirtuositeit, recht uit het hart, stijl, mooi en puur ...

Nope, geen Blog Award voor mij, maar wel de Moufti als fan en spreekbuis.

Iets zegt me dat L'Amour er wel voor iets tussen zit.

Maar, hilarisch.

Verdeel die link naar Niente di Particolare!

When in Bruges ... Visit Sanseveria Bagelsalon!

Brugge is hip and happening. Vergeet de bussen Aziaten, de ontelbare saaie pralinewinkels en het net iets té opgekuiste pretparkuiterlijk van de stad. Dezer dagen tel je niet mee als een bezoekje aan Brugge niet opgelijst staat in je citytrip-in-eigen-land-planning. 

Fellow-blogger Edwardz heeft er zijn mooie kook- en tekstbureau, je eet er de geweldige ballen van Wim Ballieu, rock 'n chocman Dominique Persoone begon in de stad, sterrenchef Geert van Hecke opende er zijn bistro on the side De Refter en er staat een indrukwekkend concertgebouw met een mooi programma. 

Lang niet alles: Brugge bougeert. Vanaf 1 mei - hoe mooi, Dag van de Arbeid - kun je geweldig gaan schnabbelen in Bagelsalon Sanseveria. Met de woorden "salon" en "sanseveria" in je naam, kan het moeilijk nòg hipper worden. 

Edoch, want je ontbijt of luncht er met geweldige, krokante, smakelijke classic bagels - die hartige ronde broodjes met een gat in het midden - en met bagels met een twist. Het interieur is as it should be: Scandinavisch chic meets vintage.  En het logo klopt!  Hip, hipper, hipst. 

Oh yes, they will bagel it!

Auto van het Jaar 2008

Blijkbaar had het nieuws nog tot maandag geheim moeten blijven, maar de Italianen houden van kletsen: de nieuwe Fiat 500 is verkozen tot Auto van het Jaar 2008. En wie ben ik om de jury ongelijk te geven?

Sta hier maar eens bij stil

Een nieuwe campagne van Sensoa en ik vind ze goed! Nog eens een extra reden om bij het onderwerp stil te staan!! Het mag geen "stille ziekte" worden.

Meer op www.sensoa.be

De trots om voor Dr. Paul te werken

Janssen Pharmaceutica is een begrip in Beerse en omstreken. In één adem zeg je immers ook "trouw, aangename werkgever, dynamiek, innoverend, ruimte voor initiatieven, voordelen, enz." (de lijst is tamelijk lang). Ik zou liegen als ik zou ontkennen dat er uit die lijst sinds gisteren een aantal begrippen verdwenen zijn.

Gisteren stond op elke nieuwswebsite te lezen dat Janssen 688 banen schrapt! 688!!! Waarvan 521 vaste mensen. De site in Beerse is het ergst getroffen.

Mijn vader werkt er al ... ik zou het niet weten ... jaren. Ik denk dat het een soort tweede liefde was: Dr. Paul had hem omver geblazen en aangestoken met zijn enthousiasme. :-) Altijd hoorde ik mijn vader met liefde en drive over zijn werk, over Dr. Paul, over het bedrijf praten. Het werkte ook aanstekelijk voor mij: toen mijn journalistendromen vage vormen begonnen aan te nemen, heb ik Dr. Paul mogen interviewen. In plaats van mijn vragen te beantwoorden, hadden we bij een kop thee een aangenaam gesprek - zoiets als grootvader met kleindochter - over school, dromen en ambities. Mijn interview zou hij later wel beantwoorden. Ik was verkocht!

En nu is de trots om voor Janssen Pharma te werken voorlopig omgeslagen in afwachten over wat er gaat gebeuren met de job van mijn vader. Ik volg het met argusogen, samen met de nationale pers en de zovele anderen die hopen op redelijk nieuws binnen twee maanden.

Oekraïne-Italië: waar ben je?

Di Natale nadat hij gescoord heeft. Bravo!

Woensdagavond 20u: we zaten met twee vol verwachting af te tellen totdat de grote wijzer op de 6 zou staan en de kleine nog aan het aarzelen was tussen de 8 en de 9. Druk besproken we al de mogelijke uitslagen van een voetbalmatch (ja, u leest het goed: IK schrijf hier over voetbal!) die voor Italië (een match met wie anders?!) doorslaggevend zou zijn voor de EK-kwalificatie. Werd me gezegd.... uhum. :)

Om kwart na acht was ons geduld op en stemden we al af op RaiUno, u weet wel, die zender met allemaal opgeblazen vrouwen, wandelende siliconentubes die ook reclame maken voor de witter-dan-wit tandpasta. Gelukkig geen spoor van dergelijke onvrouwelijke vrouwen te zien.

Tegen half negen kregen we de twee commentators te zien: achtergrond een groen veld, op hun hoofd een koptelefoon. Net twee teletubbies. Vol spanning wachtten we de voorstelling van de Italiaanse ploeg af (je denkt toch niet dat we alleen kijken om de bal over dat veld te zien rollen? Ook leuk, maar met die spelers erbij, is het dus nog leuker!). En daar was het: "buonasera" .... zzzzzzzipppp.... beeld weg. Met opengesperde ogen, adrenaline die zijn weg niet goed vond en dus zonder enige actie tenzij je een mompelend "wat krijgen we nu" actie kunt noemen, staarden we naar het grote zwarte gat van mijn kleine tv. RaiUno schakelde over naar betaaltv! Stelletje pipo's!

Nadat we lekker gevuilbekt hadden, onze teleurstelling een plaats hadden weten te geven en onze monden nog eens kwaad gevuld hadden met chips vonden we een magere troost op het internet: live verslaggeving. Geen beeld, maar wel de stand én commentaar op wat er gebeurt. Woordenboek Italiaans-Nederlands in de aanslag en vier ogen op het scherm. Er werd gegild, boe geroepen en gesprongen! Het was een levendige match.

P.S. Bij deze bied ik dan ook mijn excuses aan aan mijn onderbuur.

Belangrijker dan mijn zielenroerselen

Elke dag biedt het nieuws wel stof tot nadenken. Vandaag stuitte ik op het bericht in DeMorgen dat het in sommige delen van Papoea-Nieuw Guinea gebruikelijk is om familieleden die aids hebben wegens radeloosheid levend begraven. Aanleiding van deze praktijk: de vrees om de ziekte over te krijgen en de onmogelijkheid om zelf voor de zieke familieleden te zorgen.
Bovendien worden hier en daar eveneens vrouwen van hekserij beschuldigt als zich in hun gemeenschap een ziektegeval voordoet. Om het "kwaad" te bezweren, zouden de vrouwen eerst gemarteld en dan vermoord worden.

Ik kreeg vies kippenvel van het bericht. Het kneep mijn keel dicht. Ik vond, en vind, het stuitend en verschrikkelijk dat mensen tot zulke dingen gedreven worden. Het doet me nadenken: wij hebben het hier zo goed, maar niet iedereen (en ze zijn met veel) heeft dat geluk. Ik wil er iets aan doen, maar ik weet niet goed wat.

de Stille Kempen een ghettobuurt?

http://www2.vrtnieuws.net/cm/vrtnieuws.net/nieuws/regionaal/Antwerpen/070823_Vosselaar_cafemoord

Een opmerking met een lach, deze titel, maar eigenlijk is het niet om te lachen: mensen die elkaar in ruzies neersteken. Praten is niet altijd makkelijk, maar toch wel zeker en vast beter dan elkaar benaderen met wapens.

Triest

Een trieste evolutie:
in de EU en de landen van de ex-sovjetrepubliek is het aantal door haat en discriminatie geïnspireerde misdaden, die soms dodelijk aflopen, nog nooit zo talrijk geweest, aldus Human Rights First.
Mensen worden in het wilde weg aangevallen, bekogeld met eieren, neergeschoten, enz. gewoon omdat ze houden van iemand van hetzelfde geslacht, omdat ze iets donkerder of lichter zijn dan hun omstaanders of omdat ze naar een andere god luisteren dan de aanvaller.
Zielig, erg, dom, kortzichtig.

Hallucinant or is it me being naive?

Voetbalclub Genk speelt vanavond uit tegen FC Sarajevo, op een plek waar 12 jaar geleden nog hevig werd gevochten. Op de oefenterreinen naast het voetbalstadion werden massa's slachtoffers van die oorlog begraven, wegens plaatsgebrek. De foto op pagina 25 in DeMorgen toont een hobbelig, zanderig terrein bezaaid met houten grafzerken. Op de achtergrond het voetbalcomplex.
Vandaag is de plek nog steeds een kerkhof: de houten zerken werden vervangen door witte stenen exemplaren, de grond werd gelijk gemaakt.

Luguber beeld, hallucinant, wat draait de wereld toch vreemd, ...

Do the Mojito!

http://nl.youtube.com/watch?v=5RFxGn6C6ak&mode=related&search=

Lekker feestje, lekker drankje!

Geen bruidstaart, maar zweepslagen

Vandaag in De Morgen: "In Tsjaad krijgt de bruid zweepslagen als geschenk in de wittebroodsdagen". Schokkend om te lezen. Niet alleen ben je niet meneer zijn numero uno, want vaak heeft de bruidegom al meerdere vrouwen in zijn huis, maar daarnaast word je niet eens overladen met verliefde blikken en kussen, maar ben je verplicht een week lang binnen te blijven en zweepslagen van de bruidegom, zijn vrienden en zijn familie in ontvangst te nemen, van een ruwe zweep van nijlpaardenhuid. Dergelijke geselriemen kunnen voor gevaarlijke (lees: dodelijke) wonden zorgen.