HAPPY: fleur je nagels (en dag) op met lollige decals van Elfi & Eva!

De ene happy chick ken ik vooral via de social kanalen, waar ze erin slaagt me te troosten, te motiveren, te inspireren en te doen lachen. De andere brengt me aan het grinniken met de oh-so-herkenbare, eerlijke en lollige comics in een van mijn favoriete krantenbijlages. Meet Elfi en Eva, 2 gekke, mooie wijven naar mijn hart. Beiden bezige bij, kleurig en met een portie zalige humor. 

Als die 2 power vrouwen de handen in elkaar slaan, dan kijk ik reikhalzend uit naar wat daaruit vooruitkomt: ontzettend leuke stickertjes - decals in nail art language - om op je vrolijk gelakte nagels te kleven. 

Fuck Blauwe Maandag - pardon my French - en maak er een lollige boel van met cartoons van alles wat jij nu zo leuk vindt! Of maak van Valentijn één groot, knotsgek, liefdevol feest met de gelimiteerde #lalalalove happy decals collectie: 40 vrolijke icoontjes om je eigen nagels - of die van je geliefde (vriendin) mee op te fleuren!

Hoe gaat het in z'n werk? Simpel! Verras jezelf, vriendin of geliefde met deze "custom made" nail art stickers. Stuur 2 tot 4 duidelijk foto's van je favoriete dingen of personen door naar elfi.debruyn@gmail.com en krijg een op maat gemaakt velletje vol favorieten terug van Eva. Je lief, kat, hond, konijn, moto, kinderen,... De kleine dingen <3 Oooh!

Weg met blauw en grijs! Roze kersen, gele zonnetjes, groene drinks en roze kopjes koffie it is! Spread happiness! 

Meer info

www.glamatheart.com

www.evamouton.be  

Volg me, in stijl

Tot enkele weken geleden begreep ik de heisa rond Sociaal Prikbord Pinterest eigenlijk niet echt goed. Een mens moet zijn zwakke punten kennen, toch? Tot ik dankzij de vriendin van een vriendin, waarmee ik echt wel meer dan alleen een kookpassie zou delen, er mijn eerste stappen (of "prikken", zo je wilt) zette.

Het begon me te dagen dat het niet alleen een samenwerpsel is van allerlei beelden, mooie beelden weliswaar. Neen, je "volgt" mensen met smaak en stijl - van vrienden tot totaal onbekenden - en pinned de voor jou inspirerende foto's op je eigen prikbord. In Pinterest-taal heet dat ding een board. Achter die foto's zit de link naar de website of blog waar je meer informatie, recepten, links, uitleg vindt over het betreffende beeld. 

En dan is er nog de Pin It Button. Die installeer je - eens gevonden op de Pinterest-website - in één muisklik op je statusbalk (vergeef me als dat ding net onder je url-venster niet zo heet). Dan begint het spel pas echt, want dan ben je in staat om alle beelden die je tegenkomt op dat gigantische wereldwijde web en die je inspireren of die je om een of andere reden wil "bijhouden", op je board te pinnen.

De buttons ontworpen in Pantone-kleuren van Craftiments.com

Goed. Als er vragen zijn - er werd me al verzocht een privé-cursus Pinterest in te richten, dus I'm ready - dan kan je me altijd mailen. Belangrijker is immers wat ik tegenkwam op Pinterest! Een kleurrijk beeld van ontzettend leuke "social media buttons". Met natuurlijk erachter verstopt de link naar de blog waar ik ze kon downloaden en een tutorial - de duidelijkste op het hele internet - hoe ze te installeren.

Tot op dat moment vroeg ik jullie, lieve bloglezers, in de vorm van de lelijke, verschillende "buttons" van Facebook, Twitter en Pinterest zelf in de linker kolom op mijn blog om me op al die digitale ontmoetingsplekken te volgen. Dankzij de icoontjes die Kirstin van Craftiments.com in de Pantone-kleurtjes van komende herfst maakte, kun je me nu volgen in stijl. Je vindt ze nog altijd in de linker kolom van deze blog. En zij die me kennen, weten dat ik alles het liefst in stijl doe, zelfs kamperen, de badkamer kuisen en verhuizen.

En dan nu allemaal graag in koor: I, I follow, I follow you....

Zelfhulpgroep voor foodies

We praatten wat over koetjes en kalfjes. Hoe de dagen zich (te) vulden. En over bekommernissen, zorgen en frustraties. Zoals daar is: "Ik vind het niet zo leuk. Ze hangt maar in de zetel en doet niet echt iets. Ze staat op en haar eerste bekommernis is wat we straks gaan eten. De hele dag lijkt ze aan eten te denken. ..." Ik deed na die teleurgestelde woorden van vriendin A over vriendin X nog wel een poging om de situatie mee te bespreken en verluchten, maar stilletjes aan werd ik mee naar mijn binnenste gezogen. Er overviel me een schuldgevoel: "oei, ik ben ook een luie veelvraat". Ik voelde me terstond 15 kg zwaarder.

Toen ik nog maar nauwelijks mijn neus kon snuiten en mijn veters op mijn eentje strikken, trok ik mams aan haar rokken - of broek, ze is erg modern en stijlvol van aard - of ik niet het deeg mocht mengen. Niet zo'n goed idee om zo'n zware massa te draaien met kinderarmpjes, maar ik beleefde werkelijk een mooiere tijd dan tijdens het zakdoek-leggen-spelen. Elke jarige tante, nonkel, opa of oma werd door mijn nichtje en mij getrakteerd op een zelfgemaakte taart (en gewoonlijk ook een playbackshow, wat me nu niet echt meer een traktatie lijkt).

Mijn eerste bekommernis wanneer ik van school kwam, was wat er een anderhalf uur later op tafel zou verschijnen. Moesten er in die tijd al gsm's bestaan, ik had mijn moeder nog voor de middagpauze een bericht gestuurd met mijn urgente vraag. Ik kon me tijdens mijn kotleven al danig opwinden over het gebrek aan kwaliteitsvolle groenten in de supermarkt en begon ook al snel te kleine eethuisjes-to-be te zoeken.

Als ik 's ochtends weet dat ik 's avonds buitenshuis dineer, gaat er geen minuut voorbij dat er wel eens een snelle fantasie over hetgeen op mijn bord en in mijn glas zal verschijnen, passeert. Groot kan dan ook de teleurstelling zijn, wanneer het lamsvlees waarvan ik al de hele dag watertand niet perfect rosé gebakken is. Ik kruis de dagen af naar het rendez-vous van kokerellen en eten met vrienden. Als mijn Grote Liefde op business trip is en ik hoor verheugd zijn stem, check ik toch zeker ergens in het begin van het gesprek of hij al weet waar hij gaat eten of wat hij al gegeten heeft. In een flink voorziene delicatessenzaak rondstruinen of op citytrip de lokale supermarkten vol kleurrige verpakkingen verdwalen zijn het walhalla voor mij. Ik koop liever een mooie halve kilo verse vis en venusschelpen, dan dat ik bij Zara in onpassende jurkjes tracht te wurmen.

En ja, het tweede wat ik 's ochtends denk wanneer ik wakker word, is: wat zal ik vanavond eten? "Hallo, ik ben Ruth. Ik ben een foodie en ik vind dat tof."