Voor na het joggen: orecchiette met tonijn, tomaat en citroen

Bij regen in juli slaan heel wat Belgen aan het jakkeren en jammeren. Iets over "zomer" en "eindelijk vakantie".  Ik distantieer me volledig van dat clubje mopperaars. Toch op die enkele dagen dat ik door mijn Nike-coach wordt aangemaand een paar kilometer rondjes te joggen. Met wat regen heb ik namelijk meer zuurstof om naar te happen tijdens mijn hoogst onaantrekkelijke, ploeterende toer door het park.  

Regen of geen regen, ploeteren, hijgen, happen, struikelen en strompelen, dat blijft het wel een beetje. Ik vind het dan ook niet meer dan logisch dat ik na die zware arbeid een beloning mag binnen rijven. Zoals een fantastisch avondmaal met mijn L'Amour, gemaakt door diezelfde L'Amour. 'k Heb echter een beetje pech dat de man zelf ook zijn aanmanende coach heeft - voor ongeveer het driedubbel aantal rondjes - en dat zijn kompas natuurlijk ook niet altijd op kokkerellen staat.

Ah dan! Dan duik ik fris gedoucht, maar nog altijd afgepeigerd en zwetend in de frigo en in de keukenkast om me achter de kookpotten te installeren met allerlei lekkers. En niet moeilijk, dat moet ik toch niet meer vertellen? 

NODIG

Voor 2 personen

230 gram speltorechiette of volkoren pasta

2 handen vol kerstomaatjes, in halfjes

Zeste en sap van 1 biologische citroen

1 blikje tonijn in eigen nat

2 teentjes knoflook, geperst

Flinke bussel bladpeterselie, grof gehakt

Een snuf peperoncini

Een glas droge witte wijn

Peper & zout uit de molen

DOEN

Kook de pasta in ruim water met wat visbouillon volgens de aanwijzingen op de verpakking al dente. 

 Fruit de knoflook, samen met de bladpeterselie, de peperoncini en de citroenzeste al roerend in een flinke scheut olijfolie in een hete pan. Sprenkel er wat citroensap over.

Voeg de tomaatjes toe en laat even sudderen. 

Doe er nu de tonijn bij, kruid met peper en zout en blus met de witte wijn. Laat nog 5 minuten pruttelen of totdat de alcohol is verdampt en het vocht een beetje is ingekookt.

Schep de pasta onder de saus in een mooie, grote kom, sprenkel er wat goede olijfolie over en geniet!  

Count Your Blessings #9

I know, het is ontzettend lang geleden - meer dan een jaar - dat ik het hier nog eens expliciet over mijn gelukzaligheden had. Dat terwijl ik mijn leven door de band genomen als een flow van blessings ervaar. Dat besefte ik (nog maar eens) toen ik gisteren sprak over "Geluk en Hoe Het Te Vinden". Een nieuwe blogpost drong zich op, dat spreekt voor zich. 

Waar ik de afgelopen dagen zoal blij van werd:

*  L'Amour en ik trokken opnieuw naar Scandinavië. Ik hou er van de positieve, sociale vibes. Er wordt daar ook heel wat gelopen in de bossen, rond de (stads)meren en dat lijkt aanstekelijk te werken voor mij. Gevolg: ik sla telkens aan het joggen als ik er ben. Het zou dus goed zijn voor mijn lijf dat ik meer dan 2 weken zou doorbrengen in het Noorden. Dat is (voorlopig) niet het geval, dus ploeter ik in de eigen contreien verder met dat geloop: na de werkdag ging ik woensdag in het lokale park lopen hijgen. Het viel me met de drukkende warmte niet echt mee. Na afloop kon ik geen "pap" meer zeggen, maar ik was wel apetrots op mijn afgepeigerde lijf en lege geest. Very Happy!

* Nog beter werd het toen bij thuiskomst bleek dat L'Amour een geweldig, groentenrijk, roomarm visgerecht had klaargemaakt - mijne dada - waarvan we gezellig genoten met de avondzon op onze snoet. Hij zocht en vond zijn inspiratie hier. That's amore!

Groene Waterzooi met Kabeljauw

*  Na de vakantie opnieuw gewoon worden aan het werkritme, gebeurt bij mij niet zonder slag of stoot. Na de tweede werkdag kwam ik dus werkelijk balend thuis. Een zekere flauwe achterbaksheid, waar ik tegenaan liep tijdens de dag, zat er voor iets tussen. Remedie: post van mijn twee schattebollekes! Instant Intense Vrolijkheid!

* Nog meer leuke, onverwachte post: een cadeautje van Serax en Pascale Naessens, gewoon, zo. Als liefhebber van moois en met een zwak voor keramiek maakt mijn hart hiervan een kirrend sprongetje.

* En na de slag of stoot kon ik toch opnieuw genieten van projecten en uitdagingen. Ik kan er (nog) niet veel over kwijt, behalve dat het een stiekeme droom is, net als een heerlijke creatieve speeltuin en een gedurfd experiment. Ik heb deze week de tijd gevonden om er eindelijk eens volle dagen mee bezig te kunnen zijn - in plaats van tussen al het andere werk - en dat voelt geweldig.

* Onverwachte koffiebarmomenten. 

* Iets minder blessed voel ik me met mijn lokken: door moi ook wel eens naar verwezen als zijnde "pierenverdriet", want met een totaal gebrek aan volume. In een zotte, barmhartige bui (Geef om Haar en schenk eens 20 cm aan Think Pink om pruiken van te maken, geïnspireerd door #teamlulu) liet ik een flink stuk van mijn coiffure knippen. Alleen stom dat ik geen staart van 20 cm had: geen Goede Daad, wel een kort kopje. Een uur na het gebeuren was er van mijn aanvankelijke enthousiasme geen spoor meer te bekennen: dat had plaats gemaakt voor algehele teleurstelling in mijn vormeloze, carrélengte pierenverdriet. Voor wat troost besloot ik richting pedicure te fietsen. Wat een zaligheid was me dat daar! 

* Een kleine verjaardagsviering voor miss L. Met 6'en rond een tafel vol lekker eten, mooie mensen, prosecco in prachtige vintage glazen, lollige cadeautjes ... Lang Leve Vriendjes! 

* Zelf koken en daarmee een gezond, fris zomers gerecht op tafel toveren. Dankjewel, mevrouw Naessens, je bracht deze week aardig wat gezegend geluk aan. 

Tomaat, komkommer, lente-ui, linzen, bladpeterselie en gemarineerde scampi's

In huis te halen wegens dik de moeite en mooi: BOOST

Ladies and gents, kruis 14 april alvast aan in de agenda! Vanaf die dag ligt BOOST, het-boek-waar-ik-nu-al-4-maanden-voor-aftel, in de rekken bij je lokale boekenboer!

Waarom ik denk dat jij nu al het best een exemplaar reserveert? Omdat het is geschreven door de lieve, stralende en uiterst intelligente Goedele Leyssen. 

Omdat zij in haar eerste boek alles bundelt wat je moet weten voor een lichaam en geest in balans en vol energie. 

Omdat de sneak peek van enkele foto's aangaf dat beeld en vormgeving prachtig zullen zijn. 

Omdat ik me al na 2 dagen in haar gezelschap, ondergedompeld in haar kennis, lichter, energieker en weerbaarder voelde: wat denk je dat ettelijke tientallen pagina's dan niet kunnen doen?! 

Kortom, datum aankruisen, boek in huis halen & je onderdompelen!

DOEN: Experience Weekend met Live With Grace

Dat ik hier nu zit met een glas lauw kraantjeswater met a dash of citroen. Dat ik tegenwoordig niet zo grommend om iets voor 7 uur uit mijn lekker warme nestje rol om op mijn roze yogamat plaats te nemen. Dat ik de voorraad linzen - echt lekker! - van de BIO-Planet in mijn keukenkast heb staan. Dat ik blij word van mantra's als "SatNam" en "Ong Namo Guru Dayv Namo". Dat ik een nieuwe snelweg heb tussen hoofd, hart en navel.

Voor dat alles waren er ruwweg slechts 2 dagen in het gezelschap van de stralende - letterlijk én figuurlijk - Goedele Leyssen nodig. Ik kan niet ontkennen dat de geweldige spa van WuWei er ook niet voor iets tussenzat, maar het was toch vooral de inspirerende tijd met Goedele. 

Goedele Leyssen - Live With Grace

Destijds was ze de immer rustig ogende, glimlachende, ijverig typende fijne beauty health & wellness editor van het maandblad Feeling. Ik tokkelde op het toetsenbord naast het hare over koken, eten en drinken. Veelal niet in zo'n zen-toestand verkerend als Goedele. Je begrijpt, ik was vol bewondering (je kunt het ook "stikjaloers" noemen).  Nogal logisch dat ik haar uithoorde over de zin en onzin van een detox, sapjes, tarwegras, yoga, cardiotraining en de beste mannengeur. 

Een paar jaar, een paar jobs en een paar artikels later is Goedele editor af en founder aan, van Live With Grace ("and leave a little sparkle wherever you go). Met haar "yogaschool" wil ze iedereen die ervoor openstaat met de kracht en glow van Kundalini Yoga laten kennismaken. Dat pakt ze meteen grondig aan: geen wekelijkse lessen, maar wel een fikse onderdompeling tijdens een "Experience Weekend". 

Van de website gepikt: "Tijdens de weekends krijg je eenvoudige maar krachtige tools op maat aangereikt die je makkelijk kunt integreren in je leven waardoor je energieker, sterker, flexibeler, jonger, gezonder en creatiever wordt. Je zal je beter voelen, er stralend gaan uitzien en een onweerstaanbare drang voelen om je talenten te ontwikkelen en achter je dromen aan te gaan. Durven te zijn wie je diep vanbinnen eigenlijk al bent, dat is het doel."

Natasha van Vrouw & Geluk, stond in voor het verrukkelijke eten, en Goedele

Ik weet niet hoe dat met jou zit, maar tegen zoiets zeg ik geen neen! Dit verwoordt gewoonweg mijn hele levensmissie. Ik vertrok dan ook met giga-hoge verwachtingen richting WuWei, de (prachtige) plek waar ik de hele onweerstaanbare drang zou voelen. Ik ging er aanvankelijk van uit dat ik na mijn ervarings-tweedaagse zou terugkeren als een huppelende Duracell-konijn op linzen, Kundalini en superfoods. 

Nogal "giga" als je het mij vraagt, want de laatste weken voelde ik me veeleer iets wat leek op een uitgewrongen schoteldoek en een vacuüm gezogen plastic zakje. 

Je als rookie 2 dagen onderdompelen in de yoga en de Ayurvedische eetgewoonten, is redelijk intens. Zelfs wanneer je erna ongebreideld kunt genieten van hamam en sauna. Er komt heel wat op je af: niet enkel de confrontatie met je eigen onrust of on-lenigheid, ook hetgeen de krachtige Kundalini na een enkele sessie al zachtjes losmaakt. 

Pas de dagen nadien voelde ik wat Kundalini en (nog) gezonder eten werkelijk met je lijf en je geest doen. Ik voelde me lichter, weerbaarder, ervoer een zekere flow en goesting. Mijn intuïtie - toch mijn middle name - had in plaats van een landweggetje een open snelweg gekregen. Het stond allemaal ver weg van dat hyperdeflipper konijn. Echter, het was veel sterker en waardevoller.

Ik weet dat ik je kan uitleggen, vertellen - al dan niet met mijn fameuze handgebaren en proeverijen erbij - hoe het was, wat het doet. Maar, de eigen ervaring is hier toch het beste middel. Er zijn nog Experience Weekends van Live With Grace bij WuWei op 27 & 28 maart, 29 & 30 maart, 5 & 6 juni en 7 & 8 juni! 

Meer info & reserveren: hier! 

*

Hou zeker ook de Facebook-pagina van Live With Grace in het oog voor nieuws, updates en nieuwe data en events.

Eerder wishlist dan werkpuntjes

Ofte, in mijn wereld: 

1. Slaap meer. Dromen, slapen, soezelen... het hoort dan wel thuis onder het titeltje "hobby's", ik lijk nooit genoeg geslapen te hebben. Zelfs als ik in het weekend tegen 11.30u mijn bed uit kom gerold, zou ik een uurtje later alweer een uiltje kunnen knappen. Te drukke agenda zeggen verschillende dokters met elk hun specialiteit. Er moet wat van aan zijn, ga ik denken. Meer en beter georganiseerd slapen, wordt het!

2. Drink meer water. Met mijn 2 l per dag, vind ik dat ik "foert" mag zeggen tegen dit topic. Mijn nummer 2 wordt - kort, krachtig en eerlijk: drink minder alcohol. 

3. Sport meer. Ergens in juni, tussen het Deunse groen, startte ik éindelijk met joggen. Ik had er dankzij schoonzusje Inge en inspirerende Elfi nog leut in ook! Onder de zinderende zomerzon beliep ik nu en dan nog wel eens de Finse piste in mijn buurt, al leek het vet even van de soep. De herfst zette me opnieuw in gang, al valt er van enige systematiek nog niet veel te merken. Om maar te zeggen: vaker en meer calorieën verbranden en het hoofd leegmaken door de hartslag de hoogte in te jagen, het is werkelijk welkom. 

4. Lees meer. Ik duik graag in verhalen en beelden. Magazines, kranten, romans ... je vindt ze in ons hele appartement, netjes gestapeld en gestald, tot het toilet toe. Velen gelezen of bekeken, maar ook ettelijke (nog) niet opgezogen. Ik ben van het type dat vooral graag in bed voor het slapengaan leest - kwestie van weg te dromen naar een andere wereld - maar dan wel na anderhalve bladzijden de ogen niet meer kan openhouden. 

5. Organiseer je beter. "Stop" en "nee" zijn kernwoorden; "prop de agenda niet overvol" en "ken je grenzen en respecteer ze" zijn mijn kerntaken.

6. Poets meer. Ik poets wanneer ik zin heb. Gelukkig duikt die zin regelmatig op en kan ik intens genieten van orde scheppen en van "van huizeke spelen". Verder geen commentaar en dient puntje 6 zo snel mogelijk te worden vergeten. 

7. Trek meer op avontuur. Ik hou van verwondering en beleef en ervaar graag zo veel mogelijk (vandaar dat "prop de agenda..." bij punt 5 een kerntaak is). Toch betrap ik mezelf erop ook gehecht te zijn aan een zekere comfortzone. Niet meer, de deuren gaan wagenwijd open! 

8. Relax meer. Immer en altijd een wens. Immer en altijd niet even gemakkelijk. Nieuw plan: 'k ga op Yoga Energy Experience Weekend (al is dat nog even aftellen) en ... euhm... euh.... Duidelijk nog werk aan de winkel.

9. Heb meer geduld. "Als ze het in hare kop heeft, dan heeft ze het in hare staart ook". Ik noem dat passie, drive en motivatie, mijn omgeving noemt dat soms ongeduld. 

10. Forget doing "more". Opnieuw een moeilijke, want moeilijk die mijn - naar mijn idee "nauwe" grenzen - te respecteren. En nieuwsgierig naar veel. Plus, nog niet overtuigd van dit puntje. 

Hoe zit het bij jullie?       

  

Meer energie - Stap 3,5

Dat mijn projectje "Meer energie" nog niet zo'n succes te noemen is, ligt hoofdzakelijk aan het feit dat ik gewoon de moed niet heb om mijn drukke agenda op te schorten voor iets zo on-leuk als joggen. Toch de goedkoopste en gemakkelijkste vorm van bewegen die er bestaat.

Ik ben een dansbeest: beats, ritme, flitsende lichten en een lichaam als een elastiek of iets dat erop lijkt. Inderdaad, meestal hoop ik dan ook dat niemand me werkelijk ziét dansen. 

Edoch maakte ik wééééken geleden een playlist aan, lyrisch getiteld "Sporting Rhi". Ik voelde de goesting toen stromen nadat ik lieve en bemoedigende reacties kreeg op mijn projectje-in-de-pijplijn. Het was dat kleine duwtje in de rug. Ik geloofde erin, toch in de pompende beats die ik op mijn roze iPod dropte. 

Wéééééken + nog niet zo'n succes = moi bleef gewoon letten op haar eten, maar verstopte het doktersadvies over bewegen ergens onder de stapel kussens in de zetel. Heerlijk vertoeven daar na een hectische dag, ik geef het maar even mee.

Tot ik nu. maintenant. ora. direct. alle kussens uit de zetel zwier om de raad over bewegen weer bloot te leggen. Credits zijn niet voor mijn niet-aflatende doorzetting en moed. Wel voor mijn start-to-runnende schoonzusje, die trouwens de leukste bakkerij met de beste pistolekes van het land heeft. Maar zeker ook kleppers van credits voor één brok lieve, zotte sparkles, motivatie en inspiratie, Elfi van de leuke blog Glam at Heart.

Zij raapte deze week de moed bijeen en ging aan de slag met de Nike Run App, goudkleurige sokken, fluo loopschoenen en een dosis Glam at Heart. Ze schreef me zelfs bemoedigend dat als ik ook mijn moed op een stapeltje kon vegen, we virtueel samen konden lopen. Goud en sparkles... Dan ga ik overstag: app van Nike gedownload, login aangemaakt en binnen dit en twee dagen sta ik in sportoutfit te zweten. Al loop ik amper 500 m (dat wordt dan stap 4), gelopen zal ik hebben

Daarbij heb ik wel jullie hulp nodig, lieverds (tenslotte zit ik momenteel nog altijd achter mijn laptop in plaats van dat ik me op een looproute bevind). 

Je kan me aanmoedigen, cheeren, liken en weet ik veel wat (negatieve energie als in "uitlachen" wordt professioneel verwijderd, danku), via Facebook! 

Peren met energiekick!

Ik slaag er verdekke toch dikwijls in om erg gespannen rond te lopen, om te hollen richting deadlines, om me over tientallen zaken tegelijk zorgen te maken, boos te zijn op de hele wereld en te proberen "én én én én ....én" te combineren. Zoiets maakt erg moe. Soms zelfs leeg. Het is niets nieuw, het is mijn levensstijl.

Een Luz de lux-uitspatting levert - naast heel veel andere zaken. Uiteraard - in vele gevallen een energiekick en gevoel van beloning aan. Maar zoals een psycholoog zou besluiten: er is diepgaander werk nodig. En zoals ik ook had besloten voor de spiegel tijdens een van mijn energiekicks: er is een laagje meer nodig.  En wist de leverancier van die kicks toch net geen heel aanlokkelijk voorstel te doen, zeker?! 

Gevolg: minimaal twee keer per week vind je me sinds kort in een aangenaam verwarmde, transparant ding dat het midden houdt tussen een aquarium/terrarium en een tunnel, uitgerust met een tennisrokje, t-shirt en sokjes en met af en toe bizarre riemen rond mijn polsen of enkels om turnoefeningen te doen. Viva het gezonde-levensstijl-gebeuren!

Om de zoveel tijd komt er dan ook nog een dame me waarschuwen voor het Grote Gevaar "de pasta", waarop ik haar dan absoluut niet begrijpend aankijk. Ik bedoel maar: mijn moeder sprak vroeger al verwijtend over Italiaanse kledingmaten omdat een 38 daar nog kleiner is dan onze 34! En ik bedoel maar: wat is er nu leuker dan de überkeuken van de smaak te bereiden?! Gevaar? Ik ben nog nooit dodelijk gewond geraakt na het eten van mijn tagliatelle met zalm, broccoli en pijnboompitten. Afin, je begrijpt wel wat ik bedoel.

Nu ja, die dame heeft nog veel meer te zeggen. Eigenlijk te veel, want ik word er krikkel van. Dat terzijde. Ik mag niet afwijken van de hoofdzaak. In het geval je die al uit het oog verloren was: dat is energieker, bruisender (zoals het andere Grote Gevaar: bubbels), meer ontspannen worden en eventueel wat strakker hier en daar. 

Awel, en ik denk dat het werkt. Het is niet de 200 grammen die er na vorige keer afvloeiden. Ocharme. Wel dat ik vanochtend stond te peren - sorry, mijn roots komen meer naar boven drijven. Ja, nog meer, dat kan - aan de ontbijttafel en dat ik vijf zaken tegelijk beheerste, mét de glimlach. Mijn Amour was niet zo tevreden met dat hectische zo vroeg in de ochtend. Misschien toch nog maar vooral vertrouwen op een Luz de Luxe-energiekick?! 

Das Zweet

Ik ben zuiver.

Read why...

Het begon allemaal al deze ochtend. De zon kroop op zijn weg naar boven, vogels begonnen te zingen zoals ze gebekt waren en een lichte trilling in mijn oogleden bracht mijn bewustzijn op gang. Druppeltjes zweet volgden nog het ritme van mijn nachtelijke dromen, maar al snel werden ze in een tsunami van douchewater weggespoeld en kwam er opvolging in de gedaante van Zensation-schuim.

Het liedje stopt hier niet. Na een verse cappu stond te tweewieler pronkerig te wachten voor de dagelijkse rit naar het station. Een drukkende lucht liet nauwelijks ruimte voor ademhalingen, regen bracht niet eens afkoeling, maar smeltte samen met opnieuw verschijnende zweetdruppeltjes die zich blijkbaar echt op hun sas voelde bij deze ... ja, Sas.

De uitvinding die airco heet, bracht soelaas: een droge luchtstroom koelde de ruimten rondom de op volle toeren draaiende hersenmassa tot een uur of vijf. En toen was het hek helemaal van de dam. De laatste saïdi-sprongen (snik, snik) kwamen vlotter dan gedacht aan de oppervlakte. De laffe luchtlagen zwaaide ik zonder problemen weg met mijn stok en spieren ontspanden en spanden zich op een natuurlijk oeraards ritme. Maar dan... dan was Das Zweet er weer! Ik leek wel in het woestijnachtige, broeierige Opper-Egypte te staan, alleen waren de palmbomen en oases vervangen door spiegels en airco die niet leek te werken: glimmend van het zweet, lachend en springend als een uitverkorene.

Veel tijd om af te koelen kreeg ik niet, want er stond nog een uur steppen op het programma. Meer van dat. Wilkomme, Das Zweet! Energie stroomde door mijn bloedbanen, een glimlach leek vastgekleefd aan mijn gezicht en zweet zocht naarstig de glooiingen van mijn zijn op: vanuit mijn hals, dat plekje net achter mijn oor, kwam er eentje piepen... om dan eerst aarzelend zijn vloeiendste weg naar beneden te zoeken, het wipje over het sleutelbeen te nemen en dan even te bedenken welke weg het zou kiezen.

Rotzooi uit mijn lijf, Zensation-verwennerij erna en nu heerlijk naar het ritme van mijn dromen.

sporty day

Ik was nooit van het sportieve type. Ik ging liever naar de tekenacademie dan naar de atletiekbaan of turnkring. En de lessen Lichamelijke Opvoeding vond ik alleen leuk als we honkbal, Reis Rond de Wereld, touwklimmen (mijn nicht en ik domineerden het klassement) of voetbal deden. Eerlijkheidshalve moet ik wel toegeven dat het veel te maken kan hebben met dat belachelijke sponsen mallotje waar we onze zich ontwikkelende lichamen in moesten wringen en dat allesbehalve flatterend was. Oeps ja, dat zal niet gemogen hebben van de regerende Orde van de Grijze Kappen en een Kruis.

Ook nu nog zie ik echt de leut niet in van erg snel bergen op en af te peddelen in outfits die schreeuwen om van je lijf gerukt te worden wegens een opdruk met de lelijkste kleuren eerst. Of van uren afzien op fiets, al lopend en in water... Nee, bedankt!

Ik was dus nooit van het sportieve type. Maar geef me muziek en ik dans. Leer me een choreagrafie en ik sta te popelen om de volgende stappen al te leren, alvorens ik de eerste pas heb uitgevoerd. Laat me zweten in een cadans. Laat me afzien op een ritme, Put me uit en ik ben van het sportieve type!

Saïdi bis

Nog even en ik mag mijn stok weer in alle richtingen laten draaien en alle frustraties en agressie van me afschudden bij de heerlijke saïdi-les!!! Een uurtje later is het calorieën verbranden bij de step-les. Het kon niet beter vallen!

Start -to-run

Eerste vaststelling: het leven als alleenwonende is duur. In plaats van te zagen over "de arme studenten", kunnen ze beter medelijden hebben met "de arme alleenwonenden". Ik heb geen studentenkortingen meer, ik krijg geen zakgeld meer van mijn ouders (nu ja, theoretisch gesproken dan); ik krijg dat nu van mijn baas. Ik moet me nu naast voeding ook allerlei verzekeringen aanschaffen zodat toch wel zeker al mijn stommiteiten gedekt zijn (wat een uitdrukking!) enz. En dan mag ik nog blij zijn dat ik een perskaart heb.

Tweede vaststelling: om sociaal aanvaard te zijn, doe je best iets van sport. Anders zuig je nu of later de "ziekekas" leeg.

Derde vaststelling: ik heb ooit sport een beginnende verslaving (ok, dat is wat zwaar uitgedrukt) voelen worden. Als ik nu niets van uitputtende sport doe, voel ik me met de dag opzwellen. Net alsof er iemand een blaasblag in mijn lichaamsopening steekt en verwoed begint te pompen. Boller en voller word ik precies. Soms is het zo erg dat ik mijn spiegelbeeld niet meer vertrouw.

Eén + twee + drie = Ik begin terug met een conditiesport, deze keer op de goedkope manier: buiten met flodderende sportkledij. Het geld dat ik van vadertje staat ga terugkrijgen (dankuwel!) besteed ik nu liever aan mijn andere uitgaven dan het cadeau te doen aan het fitnesscentrum in de buurt.

Maar na mijn eerste start to run-beurt weet ik weer waarom ik niet buiten wilde gaan lopen, op plaatsen waar iedere geldbesparende jogger wil gaan lopen... Ik zie er namelijk uit als een overrijpe hobbelende tomaat. Ik weet het, ik weet het: mijn ruime herseninhoud vraagt veel bloed, maar tijdens het lopen wil ik mijn gedachten net leeg maken (klinkt minder tuttig dan "ik wil vooral afvallen en strakker worden")! En als ik in die toestand dan ook nog eens medegeldbesparende lopers en wandelende kroost tegenkom, slaat mijn hart over omdat het de taak "ik doe me zo cool en sportief mogelijk voor" erbij moet nemen en dat dat net te veel gevraagd is. Gevolg: hartritmestoornis en sneller buiten adem. En dan maar wachten op die runner's rush.

P.S. Het mag wel duidelijk zijn dat dit topic geen foto krijgt... :)