Posts tonen met het label Dahl. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Dahl. Alle posts tonen

maandag 15 september 2014

FOOD: Linguine met krab, tomaatjes en peperoncini

Dit recept is té goed om niet met jullie te delen. Het is zo ontzettend eenvoudig, maar tegelijk waanzinnig lekker. Natuurlijk voor een stuk te wijten aan de "Heilige Viervuldigheid" van knoflook, bladpeterselie, pepertjes en citroen.

't Is meteen ook het ideale gerecht voor een zonnige nazomerdag. Ik heb het van Sofie Dahl en de kleindochter-van heeft het op haar beurt van het River Café in London.


NODIG
Voor 2 personen
Een bakje kerstomaatjes, gehalveerd
zeezout
1 teentje knoflook, geperst
1 flinke strooi peperoncini (= gedroogde Spaanse peper in vlokjes)
3 el goede olijfolie
Zeste van 2 citroenen
Sap van 1 citroen
170 gram gekookt krabvlees (ik gebruikte King Crab uit blik)
180 gram linguine
Een handvol bladpeterselie, grof gehakt

DOEN
 Doe de halve kerstomaatjes in een kom. Strooi er een beetje zeezout over. Stamp of pers de knoflook en doe bij de tomaatjes. Voeg ook de peperoncini, de olijfolie, de citroenzeste en het citroensap toe. 

Meng goed. Doe er nu het krabvlees bij en hussel alles goed door elkaar. 

Kook de pasta al dente volgens de aanwijzing op de verpakking.
 Laat de pasta uitlekken en schep er het tomaten-krabmengsel op. Strooi er de peterselie over en serveer.

*



 

maandag 8 september 2014

10 boeken die nog nazinderen

Onlangs werd ik op Facebook genomineerd. Niet voor een Ice Bucket Challenge - gelukkig, want ik hààt ijskoud water - wel voor een lijst van 10 boeken die me om de een of andere reden zijn bijgebleven. Welke titels bleven jou bij? 


Et voilà, mijn 10 boeken en mijn "een of andere reden":



1.  Matilda - Roald Dahl

Zowat mijn favoriete verhalenverteller - nog steeds - en zowat mijn favoriete verhaal van de man. Een eerste keer voorgelezen voor het slapengaan door de paps, daarna een paar keer zelf verslonden als kind. Net zoals Matilda voelde ik me meestal wat anders dan de andere, "gewone" kinderen op school. Ik miste alleen de verklaring. Maar als Matilda speciale gaven bezat, dan zaten die misschien bij mij ook nog ergens verborgen, zei mijn kinderlijke fantasie en wensdenken me. 'k Ben nog altijd zoekende en proberende. *kijkt strak en geconcentreerd naar het waterglas*



2. Pluk van de Petteflet - Annie M.G. Schmidt

Puur jeugdsentiment. Opnieuw voorgelezen voor het slapengaan door de paps en laat dat nu net voor mij een geweldige herinnering uit mijn kinderjaren zijn. 


3. High Sensitive People - Elaine Aron

'k Voelde me dus het overgrote deel van de tijd toch een beetje "gek", ietsje te "anders", soms zelfs "kierewiet". Tot ik van een heel dierbare, goede vriendin dit boek cadeau kreeg voor mijn verjaardag, vergezeld van de woorden: "ik las de achterflap en ik vond dat ze jou beschreef". Toen ook mijn therapeute het begrip HSP noemde, begon ik te lezen. Een hele hoop werd meteen duidelijker.


4. De Verborgen Geschiedenis - Donna Tartt

Een kleine 700 pagina's en verslonden op een midweek. Spannend, sterk geschreven, goed verhaal.


5. Het Huis met de Geesten - Isabel Allende

Een schitterende magisch-realistische familiekroniek, waarbij vooral het woord "magisch" van belang is voor mijn sprookjesgeest (cfr. Matilda - Roald Dahl). Dagdromen en fantaseren zijn nog altijd hobby's. 


6. De Wereld volgens Garp - John Irving

Eigenlijk zowat alle werk van John Irving. Knappe man die weet hoe een verhaal te vertellen, dat altijd een vleugje absurditeit en bevreemding bevat.  





7. Millenium Trilogie - Stieg Larsson

Bij het lezen had ik voortdurend zin om me met mijn MacBook in een leuk koffiehuisje te positioneren en gedreven ten tokkelen - maatschappijkritische stukken schrijvend, uiteraard - en  ondertussen ettelijke koffies te sippen. En ook, om me in een houten huisje in het noorden te gaan vestigen om er een verhaal grondig te researchen en beschrijven. Natuurlijk opnieuw verscheidene koppen koffie drinkend. Het is de spanning, de gelaagdheid, de uitstekende sfeerzetting, de beschrijvingen ... waardoor ik helemaal opging in deze thrillerreeks. My Scandi Love was Born!




8. Geluk zonder Voorwaarden - Michael A. Singer

Ik was net met kundalini yoga begonnen, zat thuis met iets wat weg had van oververmoeidheid meets burn-out meets depressie en kreeg deze boekentip van mijn teacher, Goedele Leyssen. Een boek dat antwoord geeft op de vraag hoe je dagelijks innerlijke rust en vrijheid kunt vinden, ook als de wereld op je af lijkt te komen gestormd als een meute agressieve zombies. De taal no-nonsense en zuiver. Dit is een van de meest intense boeken voor mij geweest het afgelopen jaar: het heeft veel concentratie gevraagd, maar ook veel inzicht gegeven en een leer-leescyclus in gang gezet. Nu ik het nog eens vastneem, besef ik dat ik het eigenlijk nog eens een keertje zou willen lezen. 



9. De Kracht van Kwetsbaarheid - Brené Brown

Ik ben een perfectionist. Nu en dan, vaker dan ik zou willen, minder dan ik zou willen. Die vaker wijst op het feit dat perfectie als streefdoel een mens veel miserie kan geven. Perfectie bestaat immers niet (schrijf ik nu en zie ik straks alweer anders). Perfectie is saai (geloof ik nu en zie ik straks opnieuw anders). Gelukkig is er Brené Brown. Zij ontdekte na 12 jaar wetenschappelijk onderzoek dat je best je perfectionisme laat varen en je je kwetsbaarheid het best kunt omarmen. Dat is immers de weg naar moed, betrokkenheid, betekenisvolle verbindingen en naar boeiende uitdagingen. 

Op de eerste pagina van haar boek staat een quote die me direct - BAM! - trof. Het is een van mijn favorieten: 

"Het is niet de criticus die telt; niet degene die ons erop wijst waarom de sterke man struikelt, of wat de man van de daad beter had kunnen doen. 

De eer komt toe aan de man die daadwerkelijk in de arena staat, zijn gezicht besmeurd met stof, zweet en bloed; die zich kranig weert; die fouten maakt en keer op keer tekortschiet, omdat dat nu eenmaal onvermijdelijk is;

die desondanks toch probeert iets te bereiken; die groot enthousiasme en grote toewijding kent; die zich helemaal geeft voor de goede zaak; 

die, als het meezit, uiteindelijk de triomf van een grootse verrichting proeft, en die, als het tegenzit en als hij faalt, in elk geval grote moed heeft getoond..."

(Theodore Roosevelt, Paris 23 april 1910) 



10. Happy City - Charles Montgomery

Elke beleidsmaker, elke politici, iedere betrokkene in het leven van de stad en zijn omgeving zou dit boek moet lezen! Een enorm boeiend, positief verhaal over hoe we allemaal gezellig, gelukkig en goed samen kunnen leven in een stedelijke omgeving. Doorspekt met voorbeelden en beargumenteerd aan de hand van ettelijke wetenschappelijke studies. Het boek deed me zelfs bijna aankloppen bij een politieke partij om mee te denken over en te werken aan het beleid: zo erg wakkert het het enthousiasme aan! Geen geweeklaag, wel een sterk geloof in een positief samenleven.


 *

Welke titels bleven jou bij? 

donderdag 3 mei 2012

Eton Mess in ROZE!

De lente en ik, wij vormen dit jaar niet zo'n goed team. Het lijkt niet te boteren. Ik sta al weken - vanaf dat maart zijn start maakte - in lentemodus, terwijl dat seizoen maar op zijn luie kont lijkt te blijven zitten. Excuseer, maar die enkele frissere, zonnige weken in - ja - maart tellen niet echt mee. 



Als ik iets haat, is het op mijn luie kont zitten, wanneer er net vanalles bruist. Dus ik trek me geen bal aan van wat april of de lente ervan denken en doe gewoon lustig mijn lente-dingetjes. Bloemetjes planten, salie en rozemarijn buiten zetten, buiten grillen én eten, 's ochtends en 's avonds, met de wind in de haren rondfietsen zonder jas, een kilo rabarber in huis halen en het rozenwater ergens achterin uit de kast toveren. 

Het is niet alleen de lente. Het is ook het aankomende examen patisserie. Ik moet een beetje experimenteren. Kijken wat er nu wel zou kunnen lukken en er ook nog eens fantastisch uit kan zien. Dankzij vriendin T. begon er me al wel wat te dagen. Zij stuurde me een video van de aanstekelijke, lieve Sophie Dahl die een witroze Eton Mess maakt. Moet ik nog meer zeggen: witROZE!!!!! 

Mijn opvoeding - "Ruth, meringues zijn een gedoe en niet lekker" - en mijn vroegere afkeer van elk dessert dat geen kaasplank was, zorgden ervoor dat ik nog nooit de garde in een stel eiwitten had gestoken om er van die prachtige witte bergjes mee te maken. Time for some change. Ik bedoel maar: witROZE!!!

Met mijn dosis bescheidenheid die ik in het berghok heb opgesloten - Nah! - moet ik zeggen dat de foto de Mess op het bord niet alle eer aandoet. Ik bedoel maar: het was een prachtig, fris, naar ROZEN geurend lentecontrast van glanzend wit en fleurig ROZE, inclusief ROZE ROOSJES!!! Een grote, lichtzoete, zuurfrisse en romige massa.
Ruth - lente: 1 - 0!  


*

NODIG
 6 grote eiwitten
340 g kristalsuiker, zo fijn mogelijk
1 snufje zout
1,25 dl kokend water
3 el fijne kristalsuiker
450 g rabarber, in kleine stukjes
1 tl rozenwater
5 dl slagroom
geroosterd amandelschaafsel


DOEN
Begin met de meringues. Verhit de oven tot 120 °C. Bekleed een grote bakplaat met bakpapier. Klop in een schone kom de eiwitten tot het schuim in stijve pieken blijft staan. Klop er geleidelijk de suiker en het zout door en blijf kloppen tot je een dikke, witte massa hebt. 

Schep klodders van het mengsel met voldoende tussenruimte om de bakplaat en zet ze 1 uur in de oven. 

Maak terwijl de meringues in de oven staan de rabarbercompote klaar. Breng het water met de suiker aan de kook. Roer er de stukjes rabarber door en laat ze ongeveer 5 minuten koken. Haal de pan van het vuur wanneer de rabarber zacht is. Roer het rozenwater door de rababer en zet het geheel opzij. 

Maak nu een Mess - hihi - in zes individuele porties. Ook heel leuk is één grote mess - sorry, ik kan het niet laten - in een grote kom. Klop de slagroom op, met een beetje suiker. Stapel de meringues, de rabarber en de room. strooi er wat geroosterd amandelschaafsel op en werk eventueel af met rozenknopjes of gekonfijte rozen. 

*

zaterdag 22 oktober 2011

Uit mijn kookboekenkast: Lekkers van Sophie Dahl

Ik heb een boontje voor mensen met de naam "Dahl". Dat komt omdat ik als kind heel slecht in slaap viel. Om dat probleem aan te vallen toen ik en mijn broetie zelf nog niet konden wegduiken in een wereld van kinderboekenfantasie, kwam de paps - toen nog papa genoemd - elke avond voorlezen. Hij leerde ons eerst kennismaken met Puk en Otje. Je weet wel, van die krasse Annie. Daarna kwam alles wat uit het meesterlijke vertelbrein van Roald Dahl vloeide. Na die verhalen viel ik gelukzalig en rustig in slaap, dromend dat ook ik ooit objecten zou kunnen verplaatsen met mijn ogen en wil. 

Opa Dahl heeft een kleindochter. Sophietje zocht het niet meteen in de verhalenbundels, maar eerder op de catwalk waar ze naam en faam maakte en door sommige zeurende modeneuters zelfs verguisd werd omdat ze volgens deze uitgemergelde wandelende keerborstels te dik was (cfr. de prachtige reclamecampagne van Yves Saint Laurent voor het parfum Opium).

Gelukkig liet Miss Dahl zich niet te fel de kast opjagen door zo'n bende blinde kiekes en houdt ze nog altijd van al wat lekker en mooi is. Zo getuige haar eerste kookboek Miss Dahls heerlijkheden. Een prachtig kookboek met recepten uit de keuken van de familie Dahl, per seizoen, gezond en barstend van de smaak. Sophie stelt herfst, winter, lente en zomer ontbijt-, lunch- en dinerideetjes voor: gerechten waar ze zelf zot op is, die haar opa graag at of die ze graag aan vriendinnen voorschotelt. Bovendien zijn ze één voor één gemakkelijk te maken zonder dat ze je al te veel tijd kosten.

Tussenin lezen we over haar belevenissen in het leven als model, als kleindochter van, als vrouw... op de manier die de familie kenmerkt: ongedwongen en met humor. Ik heb die stukken gelezen als was het een roman. En dan viel ik vol goesting en motivatie in slaap. Goesting in het leven. 


Onlangs kwam haar tweede boek uit, Sophie Dahl - Van Seizoen naar Seizoen. Het is meer van datzelfde moois, lekkers en verhalends. Ik sta te popelen om erin te lezen, te kijken en eruit te koken. Met boeken van Dahl is het altijd succes verzekerd! Maar voordat het daar allemaal tijd voor was, maakte ik nog een verwarmende, gezonde herfstmaaltijd uit het eerste boek: het heeft nog nooit iemand aan mijn tafel teleursgesteld. En ook deze keer niet.


De Franse uitensoep draaide meteen uit op een oefening eminceren.

FRANSE UIENSOEP
Voor 4 royale porties

3 grote witte uien
1 el boter
een scheut olijfolie
2 l bouillon (rundbouillon is de klassieker, maar ik volgde Sophie in de keuze voor kip- en groentebouillon)
1 el goede, gerijpte, stroperige balsamicoazijn
zout
peper
100 gr geraspte parmezaanse kaas


 Hak de uien fijn. Smelt de boter met een scheut olijfolie in een grote pan op een laag vuur (type Le Creuset). Zorg dat de hele bodem vet wordt door de pan even te kantelen. 
Doe de uien in de pan, roer ze om met een houten lepel en laat ze 40 minuten zweten. Als het vuur op de laagste stand laat staan hoeft er geen extra olie bij. Draai het vuur op het laatst wat hoger. Het is de bedoeling dat de uitjes mooi bruin worden en karameliseren, zonder dat ze krokant worden.
Voeg wanneer de uitjes goudbruin beginnen te worden de bouillon toe en draai het vuur weer laag. Roer er de balsamico door. Dit geeft de soep een mild zoete, aardse smaak. Laat de soep nog 15 minuten pruttelen, proef en breng zo nodig op smaak. Serveer de soep in een kom of diep bord met een getoast stuk brood met geraspte kaas.



KABELJAUWFILET IN EEN SAUS VAN PADDENSTOELEN EN DRAGON
Voor 2 personen
nvdr. Het originele recept is met zeebaarsfilet

2 kabeljauwfilets
zout
peper
olijfolie
75 gr gemengde paddenstoelen
0,6 dl visbouillon
1 el Ricard
1 el room(vervanger)
1 el verse dragon, fijn gehakt


Verhit de oven tot 200 °C. Strooi peper en zout op de filets en kwast ze in met een beetje olijfolie. Ze hoeven amper 10 tot 15 minuten in de oven, dus begin direct met de saus. 

Bak de paddenstoelen in een klein beetje olijfolie in een pan met antiaanbaklaag. Doe er na 4 minuten de visbouillon bij en laat ze 3 à 4 minuten op laag vuur pruttelen. Doe er eerst de Ricard bij, voeg als het vocht een beetje ingekookt is de room en dragon toe en roer goed. 

Haal de vis uit de oven en schep er de saus over. Serveer met al dente gekookte fijne boontjes en/of broccoli.

Van Seizoen naar Seizoen, Sophie Dahl, Carrera/WPG Uitgevers, € 24,90

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...