A lo Cubano met Nespresso

De Zwitsers van Nespresso houden een behoorlijk hoog ritme aan inzake de lancering van nieuwe smaken, "Limited Editions" en heruitgaven: voorjaar, najaar, later najaar, kerst ... Je zou er sceptisch van worden: hoe Limited is "Limited" dan nog en wat schuilt er àchter dat marketingplan? 

Hier geen scepsis meer wanneer ik de (erg geslaagde) Cubaanse sferen induik van de nieuwste Limited Edition, Cubania. Ik ben nu eenmaal zo'n wezen dat totaal valt voor beelden, geluiden en concepten die harmonisch in elkaar vallen. Komt nog bij dat deze Grand Cru een intensiteit in het kopje heeft van een heftige 13 (nvdr, op de schaal van Nespresso)! Moi, espressoliefhebber en kickend op "belevingen" en sfeerzetting, wordt dan wel erg nieuwsgierig. 

't Zijn de lifestyle van de koffiedrinkende Cubaan én de smaakbeleving die deze krachtpatser zijn naam geven, niet de herkomst van de bonen. Ook Cuba heeft zijn eigen koffietraditie. Geen snel-snel-espresso-aan-de-bar zoals in Italië, maar een echt sociaal moment, waarbij familie en vrienden samenkomen, koffie drinken (liefst met hopen rietsuiker) en lekker bijpraten. Slow & easy. 

In de smaak van de Cubania vertaalt zich dat naar sensuele aroma's, unieke smaken (ik ontwaar een tint rokerigheid) en rijke timbres. Hoewel een pittige koffie, blijft deze variant heerlijk in balans met een plezant zacht bittertje en geen overheersende zurigheid. De Cubania - samengesteld uit arabica- (uit Ethiopië en Colombia) en Robusta-bonen (uit Brazilië en India) - heeft een volle body en een rond karakter: made for me, zou ik denken. 

Alles aan de Cubania is voorzien om deze variant als ristretto te drinken, dus als inimini-koffietje. Eventuéél kun je kiezen voor de espresso-versie, maar blijf van die verdomde lungo-knop af! Deze woorden zijn niet te groot voor wat je dan doet met een mooi product: een ordinaire verkrachting. 

De zoetekauwen onder ons kunnen een ristretto Cubania tappen, er serieus wat rietsuiker bij doen, om vervolgens nog een capsule te tappen in hetzelfde kopje: The Latin Way of Coffee Sippin'. Met 25 ml warme melk erbij, krijg je een heerlijke tasje dat doet denken aan een dulce de leche met tonen van koekjes en karamel.

Vanaf 4 september 2014, zolang de voorraad strekt

In de Nespresso Boutiques en op www.nespresso.com 

€ 4,5/sleeve (10 capsules)

Ook verkrijgbaar met rietsuiker (€ 5,50 - 10 capsules + 16 rietsuikersticks)

 

 

 

Thuis koffiebar spelen met Saeco Gran Baristo

Ik heb het twee weken - dat zijn 14 dagen! - moeten doen met percolatorkoffie. Koffie die traag en gestaag uit een filter druppelt en  - als je het zou willen, jak - ettelijke uren warm wordt gehouden. Het was niet geheel vrijwillig: ik bevond me in de streken der Vikingen en hoe stoer dat ook klinkt, qua koffiecultuur zijn die lui daar iets minder tough. Immers, percolatorkoffie heeft de neiging vlak en plat te zijn. Mijn koffieneiging is vol en sterk. Dat is méér Viking dan wat de stoere binken in het Hoge Noorden dus nu door hun keel gieten.

Ik moet bekennen - eerlijk duurt het langst - al bij al viel dat wel mee. Het went. Een beetje. Zeker wanneer ik zo ongeveer de helft van een pakje koffie in de filter schepte. Een volle body bereik je er niet mee, maar stevig wat pit wel.  

Twee weken - 14 dagen! - gezellig onder de Vikingen en dan komt onvermijdelijk het moment dat je je hebben en houden (moi is slecht in travelling light) opnieuw in die valies moet proppen. Het liefst had ik de hele zomer in ons Scandi huisje in het bos vertoeft, maar je weet wel, naast de Vikingeconomie moet ik ook die van ons landje helpen draaiende te houden én er lag werk te wachten.

Godzijdank, stond ook de Saeco Gran Baristo parmantig te wachten. Mijn Grote Pleister op de Vertrekwonde, mijn Zacht Troostend Fleecedekentje, mijn Stoere Knuffelbeer: met één druk op de designknop zet hij 16 verschillende koffiespecialiteiten, gemaakt van vérs gemalen bonen van mijn keuze, volgens de maalgraad van mijn keuze, met de hoeveelheid koffie en/of melk naar mijn goesting. Een hemel op aarde, te vinden op ons (thuis)appartement. Om daarvan te sippen, ruil ik het Scandinavisch moois graag in.

Opnieuw body, pit en volle kracht in mijn kopje, terwijl miss S. gaat voor een fluwelen zachtheid en vriendin L. het graag alla Latte heeft. De stijlvol vormgegeven Gran Baristo maalt er niet om: al onze wensen klaar in een wip en een flik. Toch als het waterreservoir gevuld is, de koffiebonen aangevuld, het lekbakje niet te vol en het bakje met de koffiedrap netjes geleegd.

Als die hele reutemeteut net 's morgens aangepakt moet worden, dan loert mijn professioneel weggedoucht ochtendhumeur toch al gauw om de hoek en durf ik al eens niet zo stiekem opnieuw te verlangen naar mijn capsuletoestel. Tot Sig. Baristo aan het malen gaat en het aroma de lucht in kringelt! Ik kan niets bedenken dat daar tegenop kan. Ja, welkom thuis.

Aanbevolen verkoopprijs € 1 449,99

Met Nespresso naar de pracht van Ethiopië

Ik ben gehecht aan mijn kopje espresso. Liefst beschikt dat - niet het kopje, wel de koffie - over een robuust karakter, met een intense, stevige body, zonder macho te zijn. Je weet wel, zoals de échte man.  L'Amour, zo je wilt. 

Het doet me ook plezier als dat pittige goedje in een mooi kopje komt. Er staat hier dan ook een resem keramiek, metaal en glas om daarin te voorzien. 

Mijn kopjes espresso brengen me naar Romaanse, drukbevolkte pleinen; naar de Amalfikust aan Napels, waar een stevige zeebries het lawaai meeneemt; naar gezellige, bedrijvige koffiebarretjes in het Zweedse Stockholm. Ik reis zo'n beetje de wereld rond wanneer ik sip van het hete zwarte goud in mijn mooie kopje. 

In de geschiedenis van de koffie is het niet meer dan logisch - roots, honey, roots! - dat ook Ethiopië wordt aangedaan. Ken je de legende al van geitenhoeder Kaldi en zijn dansende, huppelende kudde geiten? De legende vertelt over waar en hoe het allemaal begon met koffie. 

Nog al wiedes dat Nespresso dan ook eindelijk een Pure Origin samenstelt met enkel Arabica bonen uit het land van Kaldi. De dieporanje-gouden gekleurde capsule schenkt een lungo die luistert naar de mooie naam "Bukeela ka Ethiopia". Mijn kennis van de Ethiopische taal is nog fris, waardoor ik je kan vertellen dat "Bukeela" "boon" betekent in het Amhaars, de belangrijkste economische taal in het land. 

In je kopje ook veel moois - hoe je dat precies in het Amhaars zegt, ontgaat me even, je m'excuse - want de twee gebruikte, heel uiteenlopende Arabicas geven een uiterst zachte, evenwichtige koffie. Er zijn de frisse, bloemachtige tonen - die erg typisch zijn voor koffie uit het Afrikaanse land - zoals jasmijn, bergamot, witte lelie en oranjebloesem. Je proeft echter ook een vleugje hout en muskus. 

Bukeela heeft de zachtste intensiteit van het hele Nespresso-gamma: 3. Aangezien ik de Volluto amper te drinken vond - intensiteit 4, bijna water, volgens mijn bescheiden mening - stond ik nogal sceptisch tegen nummertje 3. Ik zal Bukeela zelf nooit 's morgens uitschenken: te zacht. Ik wil op een ochtendlijk uur een vriendelijke schop onder mijn ronde derrière geen fluwelen handschoen die me verder soezelend aait. Ik vind Bukeela dan wel weer uiterst geschikt voor een zachte, voortkabbelende, fijne zondagnamiddag. 

Iets anders kan dat zijn voor de latte lovers onder ons: een scheutje melk bij Bukeela en het aroma wordt (nog?) zachter, de koffie krijgt meer body (yes!) en de karamelachtige toetsen worden meer uitgesproken. Laat je lekker gaan met die Latte Art van je!

Bukeela is vanaf 23 januari te krijgen. Bestellen doe je hier.

Foto's by Erik Leyman van Studio Dann

Day 8 - Routine - #30dayofphotochallenge

Ik ben een slaapkop. Niet lui, ofzo neen, gewoon een epicurist wat slapen betreft. Ik raak niet "zo geweldig goed" - let op de aanhalingstekens - uit mijn bed. Ik kan me zowat elk moment van de dag opkrullen om een dutje te doen (en ik geniet daar intens van). Komt daar nog bij, dat ik er absoluut geen probleem mee heb om "op tijd" onder de wol te kruipen. 

Slapen is voor mij een van de acht zaligheden. De andere zeven: liefhebben, dansen, samen eten, mijn petekindje June en haar broertje Milan, slapen en slapen. Bij benadering lijkt het daar wel op. 

Day 8 - Routine - #30dayphotochallenge

Na dat slapen wil ik bij het ochtendgloren - of enkele uren nà dat gloren - een kopje stevige, donkere espresso. Graag iets Italiaans, maar voor "de George" maak ik met plezier een uitzondering. 

Klein, pittig, krachtig. 

Een kopje routineus geluk. 

Daar word ik blij van, terwijl mijn hoofd als geen ander moment bubbelt en bruist.  

 

Over goede koffie sippen bij Lavazza

De Italianen - ze kunnen het als geen ander - verwoorden het ontzettend mooi: 

"un espresso deve essere  

caldo come l'inferno, nero come il diavolo, 

puro come un angelo e dolce come l'amore." 

Donker, duister en zwart, maar ook puur, mooi en zacht. Voor mij is zo'n beschrijving klaar en duidelijk, maar er lopen hier ook minder intuïtieve personen rond. Mensen die zowaar een gelukzalige gewaarwording ervaren bij het aanschouwen van een gigantische Excel-tabel en waarbij de vingers beginnen kriebelen en de hartslag de hoogte in gaat bij een resem cijfers en wiskundige logica. Speciaal voor hen - en dat is een ware opgave voor de op emo-en-buikgevoel-drijvende kikker die ik ben - vertaalt bovenstaande gezegde zich in volgende cijfers:

7,5 gram espresso-koffie

Dat is koffie met een fijne maalgraad (komaan, "fijn" kun je nu toch wel inschatten?!)

waardoor 3 à 4 cl water doorloopt

met een druk van 9 bar

gedurende 25 seconden

Meestal hou ik me bij de mooispraak van de Italianen voor mijn kopje espresso of twee. Blijkt nu wel dat ik de cijfertjes best ook onthou, zo leerde ik van Lavazza's huisbarista Jeroen Clauwens. Hij toonde me tijdens een ontzettend leerrijke workshop wat één gram meer of een enkele bar minder doen met het zwarte goud in mijn kopje. Veel. Onvoorstelbaar veel.

Een espresso tappen met koffie waarvan de verpakking amper vijf dagen geleden werd geopend (en niét in de koelkast werd bewaard, ook dodelijk voor je koffie): maar half zo lekker én met een bijna blanke crema. Een kopje maken zonder de koffie goed aan te drukken: arrivederci body en salve platte koffie. De smaak zal ook wranger zijn. Een te groffe maalgraad: dan loopt het water er veel te snel door en pik je nooit de rijke aroma's op die de fabrikant er met zoveel zorg probeert in te leggen. 

Het zit 'em in de details: de "moulure" is de nieuwe cuisson! Jeroen heeft het gezegd en als aan zijn lippen gekluisterde koffie-amateur kan ik dat nu alleen maar beamen: de crema van een verse, perfecte espresso is egaal van kleur, herstelt zich terug nadat je in je kopje roerde en heeft een redelijk vaste consistentie. Ook nog, je zou je espresso eerst aan je verhemelte moeten proeven en daarna pas midden-vooraan op je tong. Proef je bitterheid ter hoogte van je huig, dan kun je een nieuwe kop vragen: die espresso voldoet niet aan de regels van de kunst.

Nu, de kunst is uitgebreid, maar ook ontzettend boeiend. Jeroen legt je het hele koffie-gebeuren graag uit. Wil je gewoon weten waar het misloopt bij het opschuimen van je melk of wat het verschil is tussen een arabica en robusta, dan kun je de man bij zijn kraag vatten op zaterdagmiddag 11 januari, 8 februari, zaterdag 5 april, zaterdag 10 mei en zaterdag 14 juni tussen 14u en 17u. Plaats van actie is de Lavazza Boutique in Brussel.

Op dinsdag 7 januari, donderdag 6 februari, dinsdag 11 maart, maandag 7 april, donderdag 8 mei en dinsdag 3 juni kun je 's avonds van 20u tot 22u dieper de wereld van de Lavazza-koffie induiken. Jeroen vertelt het verhaal van boon tot kop, legt je het verschil uit tussen de populairste zetmethoden en zet je zelf aan het proeven en tappen. Hiervoor schrijf je je het best in. De workshop kost € 15.

Nestjes-madam goes Slapen in het Bos

Ik ben een "nestjes"-madam. Ik deed al aan cocoonen nog voor de verzamelde lifestyle- en vrouwenbladen het woord massaal oppikten. En 3 jaar nadat het door dezelfde verzameling perslui 6 feet diep begraven werd, nestel ik me nog altijd met veel plezier in een bed met dik donsdeken, krul ik me gemoedelijk op in het hoekje van de zetel met een heerlijk dekentje, omgeven door brandende kaarsen én geniet ik met bakken dik aangekleed van mijn espresso in the chilly morning. 

Als ik flink ingeduffeld in (roze) sjaal en met (roze) muts van een espresso kan sippen op een bankje aan een huisje in het bos, dan wordt het natuurlijk nog beter. Niet geheel toevallig deed ik dat een tijdje terug. Net zoals met een dekentje, brandend haardvuur (geen kaarsen, I'm sorry), glazeke wijn en Mon Amour me in het hoekje van de zetel krullen. Om erna heerlijk te slapen onder een maagdelijk wit, dikker dan dik en lichter dan licht donsdeken. 

't Is niet echt gezond voor een mens om de hele dag op die bank ineen gekruld te zitten. Edus, moeten de beentjes worden gestrekt. Dit huisje is een beetje hemel op aarde: overal waar je kijkt, strekken de wandel-, fiets- en ruiterpaden in het bos zich voor je uit. Beetje veel hemel op aarde, want na de verkenningstocht doorheen de Veluwse bossen, maak je het jezelf gewoon weer heerlijk gemakkelijk en oergezellig binnen.

Jatteke koffie, sloefkes aan de voetjes, een dvd in de speler of doorheen de leukste tijdschriften bladeren. Vriendjes jaloers maken via statusupdates is dan weer out of the question: boomtakken, bladeren en Hollandse lucht blijken geen geleider voor wifi of 3G. 'k Heb tot mijn eigen verbazing al nagelbijtend moeten ontdekken, dat ik aan zoiets even moest wennen. Echter, tegen de tijd dat mijn nagels waren afgeknabbeld, openden zich de poorten van het paradijselijke cocoonen pas wagenwijd. 

Dit nest is made for me!
Ook voor jou? 

www.slapeninhetbos.nl  

 


 

Nespresso Grands Crus Dharkan en Kazaar niet voor muurbloempjes!

Mmmh, I love the smell of fresh George - euhm, Nespresso - in the morning!

Dus spring ik dan ook vreugdevol in de lucht - ja, ook als ik nog maar net de slaap uit mijn ogen heb gewreven - wanneer de koerier de nieuwste Grands Crus Dharkan en Kazaar aan mijn voordeur aflevert. 

As you might know, heb ik mijn espresso graag intens, donker, pittig en met wat body: ik wil worden geprikkeld en uitgedaagd. Geen fluwelen handschoen in mijn koffiekopje. In de bokaal met Nespresso-capsules zie je hier dan ook vooral de zwarte-grijze en paarse kleuren uit het gamma van de intense espresso blends. In het voorjaar werd dat aangevuld met een schitterend vleugje Italië. 

Geen Dolce Italia voor George deze nazomer en herfst. Wel de smaak van een zwoele Zuid-Amerikaanse avond bij oranje-rode ondergaande zon, waarbij de nasmeulende grill je neus nog lichtjes prikkelt.  Ook tijdens mijn ochtenden vind ik zoiets geweldig.

Geen flets gedoe, maar passie in een kopje. En dat mag - zeker voor de nieuwe Kazaar gerust een ristretto-kopje zijn, want met een intensiteit van 12 en zijn unieke koffieblend is deze Grand Cru niet voor muurbloempjes. 

Dharkan schenkt je een rokerig aroma dat zeker niet opdringerig is, doch sensueel en krachtig. Het is het resultaat van een soort slow roasting: een langzaam brandproces bij lage temperaturen. Deze intense koffie is zoals een koorddanser: elegant, in evenwicht en sterk.

  Laat ik het nu net nogal voor koorddansen hebben. 

 

Leve de Ikea-melkopschuimers!

 Ik heb het graag met een schuimend melklaagje. Aangezien ik fan blijf van het Bialetti-kannetje en ik ondertussen blijf twijfelen tussen het compacte, urban en toch sierlijke design van Nespresso en de Zwitserse nauwkeurigheid (en kostelijkheid) van Jura, sta ik momenteel nog zelf in voor dat zachte, witte laagje dat mijn espressoaroma heerlijk vasthoudt.

Pleit voor de Nespresso: ik zit hier met een resem schitterend smakende espresso-capsules en die toestellen zijn niet zo duur en wel mooi. Pleit voor de Jura: die maalt de bonen sur place, meer aroma kan een ochtendlijke ondergetekende niet wensen. Maar dat prijskaartje!

Ondertussen klop ik dus al lustig twijfelend mijn melk met de hand, terwijl de Bialetti vrolijk espresso uitspuwt. "Met de hand" is natuurlijk relatief. Er zijn daar van die dingen voor uitgevonden: een iniminikloppertje, zeg maar, aangedreven door batterijen. 

Heerlijk vind ik het dat een bekende Zweedse meubelgigant heeft beseft hoe belangrijk dit kleinood 's ochtends is en dat die Zweden zo'n melkopschuimer hebben opgenomen in hun assortiment. Voor. Amper. €1.

Een semitraumatische gebeurtenis - ik kwam ooit zonder melkopschuimer te zitten, doordat ik ontdekte dat de doeltreffendheid van het fiks draaiende ding een ferme deuk krijgt wanneer je het tussen de keukenlade smakt, terwijl de meubelgigant geen iniminikloppertjes meer op voorraad had - zorgde ervoor dat ik zeker meer dan € 20 neertelde voor een design-versie. 

Yeah right, dat stukje design was niet alleen een veelvoud duurder, maar was ook nog eens onbruikbaar voor mijn kleine, fijne espresso macchiatto: te veel kracht, te bruut.  

Ik had dan ook nogal wat bekijks toen ik afgelopen weekend als een bezetene op de melkopschuimers van de Zweden afvloog en luidop begon te tellen en in te laden: eentje voor thuis, eentje voor op het werk, eentje voor de mams (al heeft die wel een Jura mét pijpje), eentje voor miss S., eentje voor miss T., eentje als reserve, nog eentje als reserve. En nog eentje als reserve. En misschien... nog... eentje...?

Nespresso giet wat Italië in uw ristretto-kopje

"Jij hebt een lichtelijke koffie-fetisj, toch?" Aan het woord: een man met toch wel een lichtelijke gin-fetisj. Decor: een gemoedelijk Italiaans restaurant - zoals ze moeten zijn - met aan elke vierkante centimeter muur zwartwit beelden van beroemde Italiani. Onderwerp van de bovenstaande vraag: io. 

Als ragazza met een koffie-fetisj was ik dan ook maar wat blij toen Nespresso me vroeg of ik van hun twee nieuwe voorjaarssmaken wilde komen nippen. De ene, Trieste, is de zachtere van de twee, met noten van karamel, chocolade en hazelnoten en is samengesteld uit 100 % arabicabonen uit Peru, Colombia, Ethiopië en Brazilië. 

De andere, Napoli, is de macho uit het koppel en proeft wat houterig, rokerig, kruidig en soms een beetje zoet noterig. De bonen voor deze stoere kerel haalde Nespresso in Ethiopië, Colombia en India. Voor de kleine toevoeging van robusta-bonen trok men naar Vietnam. 

Terwijl de ontzettend aanstekelijke en gedreven Stéphanie, koffie-connaisseur bij het merk dat van koffiedrinken opnieuw mee een degustatiemoment maakte, verder ging over "aroma's", "body" en "intensiteit", zat ik met mijn gedachten al bij Italiaanse piazze, kleine barretjes, zwoele zomerjurken, honinggele palazzi en übersexy Italiani. En dat is ook waar het bij deze twee Limited Editions om draait: La vità Italiana en de bijhorende koffiecultuur naar jouw huiskamer brengen, in jouw ristretto-kopje gieten. 

Sì, ristretto, want deze twee Italiaanse kanjers hebben body, knallen van de intensiteit en laten geen smaakpapil onberoerd. Ik ben fan van dat stevige werk, van het krachtige en geurige spul in kleine kopjes. Nespresso's Napoli veroverde mijn hart dan ook al vanaf het eerste geslurp. Al kon ook de kalmere Trieste me bekoren, voor die "tragere" momenten op een dag. 

Liefhebbers van de koffies met melk of melk met koffie, niet getreurd: Trieste is ook uitermate geschikt voor een latte macchiatto of een cappuccino. 

En nu 8 april markeren in je agenda, want vanaf dan zijn deze Limited Editions te verkrijgen in de Nespresso Boutiques en via de Nespresso Club. Je betaalt € 4,20 voor een etui. Raak je helemaal in de ban van dit Italiaans lekkers, zoals io, dan zijn er nu ook de kopjes en schotels in de kleuren van deze ristretto.