FOOD: Quiche met rode biet en feta

Er waren te veel lunches die ik begon met een keuze te maken tussen een van de dichtstbijzijnde broodjes- en bagelbars. Dat wilde ik anders. Deze quiche is het startsein voor die verandering. 

Quiche met rode biet, feta en komijn

 

NODIG

Blader- of kruimeldeeg

4 eitjes, losgeklopt

flinke scheut roomvervanger (sojaroom, rijstroom, ...)

1 voorgekookte rode biet, in dunnen schijfjes

1 wortel, in schijfjes

Geraspte kaas, bv. mozzarella

Komijnzaadjes, gedroogd

 Bieslook, fijn gesnipperd

Feta, in blokjes gesneden

Peper

Zout

DOEN

Rol het deeg uit in een taartvorm en prik er met een vork gaatjes in. Bak in een voorverwarmde oven op 180°C voor ongeveer 10 min. Om te vermijden dat het bladerdeeg opzwelt, kun je bakbonen gebruiken.

Strooi de geraspte kaas over de bodem. Verdeel de schijfjes rode biet en wortel over de taartvorm en giet er rustig het room-eimengsel over. Verdeel enkele blokjes feta over je hartige taart en kruid af met de bieslook, komijn en peper en zout.

Bak 40 minuten in de oven op ongeveer 180°C. Haal de taart voorzichtig uit zijn vorm en zet nog eens 10 minuten op een rooster in de oven. Verlaag eventueel de oventemperatuur naar 160°C. Deze laatste stap zorgt ervoor dat de taartbodem ook voldoende mee gebakken is.

Serveer de quiche met een flinke dot rucolasalade met een dressing van olijfolie en balsamico azijn.

 

 

Asperges! met ei en chips van Parmaham

JumJum, asperges. Meer liefhebber van groen dan wit, want fijner. Maar wit is streekproduct - van hier - en dus sowieso altijd plezant om klaar te maken.

De wijze van L'Amour:

Prak enkele hard gekookte eitjes met een scheutje goede olijfolie en een beetje groene, gesnipperde peterselie.

Droog enkele plakjes goede Parmaham in de oven (170°C - in het oog te houden), breek ze in snippers.

 

Schil & grill dat witte goud.

Kies een maagdelijk bord, schik enkele stukjes asperges in het midden, bestrooi met het eimengsel en snipper er de Parmachips over.

Kruid met peper (en eventueel zout).

Breek de dag, tik een eitje... in een cocotte

Is het enkel een Kempense of familiale traditie? Ik zou het durven betwijfelen. Vast staat echter dat mijn broer en ik als Kempens kind leutig uitkeken naar het zaterdagse gezinszangkoor, waarbij steevast de beroemde riedel "Breek de dag, tik een eitje" passeerde. 

Voor mij is een weekend nog altijd niet compleet zonder op een van de ochtenden te genieten van een luxueuzer ontbijt. En dat heb ik al als er een eitje van de partij is. De zangstonde laat ik voor de zorg van de oren van L'Amour (en ook om zijn vreemde blik niet te moeten aanschouwen) tegenwoordig wel - met pijn in het hart - achterwege. 

                   

Courant is het een spiegeleitje. Maar een roerei voor een British touch en af en toe een omelet kunnen mijn weekend zeker ook smakelijk op gang trekken. Het kan echter ook wat spannender - zeker voor een brunch met gasten: iedereen houdt wel van die dankbare en bewonderende "oooh's" en "aaah's" - zoals in een klein potje of cocotte. Spannend wil trouwens niet zeggen "beremoeilijk". Het is poepsimpel en je pimpt je tikken-eike met wat je maar in je koelkast hebt liggen. 

Dus gewoon eitje breken in de cocotte, kruiden met wat dille, basilicum, truffelolie, peper, zout, peterselie, oregano, ... Afwerken met eventueel een toef crème fraîche, een kleine 8 minuten de oven in op 180°C en klaar. 

Niet vergeten de soldaatjes te snijden. Oh ja, en je keel te smeren: "Breek de dag, tik een eitje!"