HAPPY: fleur je nagels (en dag) op met lollige decals van Elfi & Eva!

De ene happy chick ken ik vooral via de social kanalen, waar ze erin slaagt me te troosten, te motiveren, te inspireren en te doen lachen. De andere brengt me aan het grinniken met de oh-so-herkenbare, eerlijke en lollige comics in een van mijn favoriete krantenbijlages. Meet Elfi en Eva, 2 gekke, mooie wijven naar mijn hart. Beiden bezige bij, kleurig en met een portie zalige humor. 

Als die 2 power vrouwen de handen in elkaar slaan, dan kijk ik reikhalzend uit naar wat daaruit vooruitkomt: ontzettend leuke stickertjes - decals in nail art language - om op je vrolijk gelakte nagels te kleven. 

Fuck Blauwe Maandag - pardon my French - en maak er een lollige boel van met cartoons van alles wat jij nu zo leuk vindt! Of maak van Valentijn één groot, knotsgek, liefdevol feest met de gelimiteerde #lalalalove happy decals collectie: 40 vrolijke icoontjes om je eigen nagels - of die van je geliefde (vriendin) mee op te fleuren!

Hoe gaat het in z'n werk? Simpel! Verras jezelf, vriendin of geliefde met deze "custom made" nail art stickers. Stuur 2 tot 4 duidelijk foto's van je favoriete dingen of personen door naar elfi.debruyn@gmail.com en krijg een op maat gemaakt velletje vol favorieten terug van Eva. Je lief, kat, hond, konijn, moto, kinderen,... De kleine dingen <3 Oooh!

Weg met blauw en grijs! Roze kersen, gele zonnetjes, groene drinks en roze kopjes koffie it is! Spread happiness! 

Meer info

www.glamatheart.com

www.evamouton.be  

Nieuwe eettafel: het hart van ons huisje!

Ik droomde er al jaren van: zo'n eettafel waarover menig interieurspecialist, stylist, architect, webshopeigenaar of ander hip creatief volk in de VT Wonen kirrend uitroept dat het ding "het hart is van ons huis" of "de favoriete plek is" van dat immer huiselijk creatief talent, denk er zeker het leuk Hollands accentje bij.

Nu staat ze er. 

Ik zeg je: "die tafel wordt het hart van ons huis én is mijn favoriete plek om te vertoeven, nà een warm bad met kalmerende olie". 

Want wat is ze mooi, gezellig, lekker on-af. Wat ademt ze sfeer en karakter. Dat dan nog eens handgemaakt en home crafted, door L'Amour (met wat hulp van zijn vader). De man is rijkelijk bedeeld met intelligentie, inzicht én praktisch vernuft en daar heb ik al meermaals deugd van gehad. Remember these beauties?! 

Ik moest hem nu wat porren: hij verklaarde al ettelijke jaren dat "hij zelf wel zo'n houten tafel kon maken!". Wel, mijn geduld was op, vooral toen ik een prachtexemplaar spotte bij Pure Wood Design (met showroom in de prachtige oude mijn van Beringen): gedreven en kei vriendelijke mensen, een puur en degelijk product en met z'n € 600 nog een prijskaartje dat ik redelijk vind (met deze in het achterhoofd). Net voordat ik de woorden "we bestellen zo'n tafel!" uitsprak, kwam L'Amour tussenbeide: "prima bedankt voor de info, we laten het eens bezinken."

Ik droop af en meneer stak van wal met verklaringen over zijn kunnen. Dat hij dan maar eens de daad bij het woord voegde. Deadline: eind augustus! Had ik geweten dat het daarop aankwam: net in de helft van de maand en de plek functioneert al als "het hart van ons huisje".

NODIG

Voor een tafel van ong 85 cm op 160 cm

Cirkelzaag Bosch PKS 55 A 

Hout poten: uit de betere doe-het-zelfzaak, gelakt in witte (lak)verf

4 planken (Engels) steigerhout, gebruikt en in verschillende breedtes gezaagd (of niet, als je wilt dat alle planken even breed blijven): te vinden bij o.a. Raw Creations

Vernis, mat, van Xyladecor

DOEN

Ik verwijs je voor de technische aanpak met plezier door naar de familie Mestdagh, het creatieve brein achter "mijn favo plekje in huis". 

Wie weet, als je het lief vraagt, wil L'Amour voor een zacht prijsje nog wel eens zo'n exemplaar maken.

 

 

Count Your Blessings #9

I know, het is ontzettend lang geleden - meer dan een jaar - dat ik het hier nog eens expliciet over mijn gelukzaligheden had. Dat terwijl ik mijn leven door de band genomen als een flow van blessings ervaar. Dat besefte ik (nog maar eens) toen ik gisteren sprak over "Geluk en Hoe Het Te Vinden". Een nieuwe blogpost drong zich op, dat spreekt voor zich. 

Waar ik de afgelopen dagen zoal blij van werd:

*  L'Amour en ik trokken opnieuw naar Scandinavië. Ik hou er van de positieve, sociale vibes. Er wordt daar ook heel wat gelopen in de bossen, rond de (stads)meren en dat lijkt aanstekelijk te werken voor mij. Gevolg: ik sla telkens aan het joggen als ik er ben. Het zou dus goed zijn voor mijn lijf dat ik meer dan 2 weken zou doorbrengen in het Noorden. Dat is (voorlopig) niet het geval, dus ploeter ik in de eigen contreien verder met dat geloop: na de werkdag ging ik woensdag in het lokale park lopen hijgen. Het viel me met de drukkende warmte niet echt mee. Na afloop kon ik geen "pap" meer zeggen, maar ik was wel apetrots op mijn afgepeigerde lijf en lege geest. Very Happy!

* Nog beter werd het toen bij thuiskomst bleek dat L'Amour een geweldig, groentenrijk, roomarm visgerecht had klaargemaakt - mijne dada - waarvan we gezellig genoten met de avondzon op onze snoet. Hij zocht en vond zijn inspiratie hier. That's amore!

Groene Waterzooi met Kabeljauw

*  Na de vakantie opnieuw gewoon worden aan het werkritme, gebeurt bij mij niet zonder slag of stoot. Na de tweede werkdag kwam ik dus werkelijk balend thuis. Een zekere flauwe achterbaksheid, waar ik tegenaan liep tijdens de dag, zat er voor iets tussen. Remedie: post van mijn twee schattebollekes! Instant Intense Vrolijkheid!

* Nog meer leuke, onverwachte post: een cadeautje van Serax en Pascale Naessens, gewoon, zo. Als liefhebber van moois en met een zwak voor keramiek maakt mijn hart hiervan een kirrend sprongetje.

* En na de slag of stoot kon ik toch opnieuw genieten van projecten en uitdagingen. Ik kan er (nog) niet veel over kwijt, behalve dat het een stiekeme droom is, net als een heerlijke creatieve speeltuin en een gedurfd experiment. Ik heb deze week de tijd gevonden om er eindelijk eens volle dagen mee bezig te kunnen zijn - in plaats van tussen al het andere werk - en dat voelt geweldig.

* Onverwachte koffiebarmomenten. 

* Iets minder blessed voel ik me met mijn lokken: door moi ook wel eens naar verwezen als zijnde "pierenverdriet", want met een totaal gebrek aan volume. In een zotte, barmhartige bui (Geef om Haar en schenk eens 20 cm aan Think Pink om pruiken van te maken, geïnspireerd door #teamlulu) liet ik een flink stuk van mijn coiffure knippen. Alleen stom dat ik geen staart van 20 cm had: geen Goede Daad, wel een kort kopje. Een uur na het gebeuren was er van mijn aanvankelijke enthousiasme geen spoor meer te bekennen: dat had plaats gemaakt voor algehele teleurstelling in mijn vormeloze, carrélengte pierenverdriet. Voor wat troost besloot ik richting pedicure te fietsen. Wat een zaligheid was me dat daar! 

* Een kleine verjaardagsviering voor miss L. Met 6'en rond een tafel vol lekker eten, mooie mensen, prosecco in prachtige vintage glazen, lollige cadeautjes ... Lang Leve Vriendjes! 

* Zelf koken en daarmee een gezond, fris zomers gerecht op tafel toveren. Dankjewel, mevrouw Naessens, je bracht deze week aardig wat gezegend geluk aan. 

Tomaat, komkommer, lente-ui, linzen, bladpeterselie en gemarineerde scampi's

Tattoo est: de tijdelijke, customized tattoo

De volgeltjes begonnen te fluiten en ik nam een tattoo (om het kort door de bocht te stellen). Sinds begin mei siert een stukje gevleugelde tekst mijn lijf. Ik kan echt het werkwoord "sieren" gebruiken: zelfs mijn liefste mams die een tamelijke afkeer heeft (had?) van tattoos, sprak uit dat ze het best nog oké en fijn vindt.

Ik heb een tijdje - het idee dook jàren geleden al op - gedaan om van wens tot actie over te gaan. Ik ben nogal een angsthaas en mijn pijndrempel raakt zelfs een pasgeboren, niet-kruipende baby met ruimte over. Dankzij de tattookunsten van Dimi - en ja, ik geef toe, ook dankzij zijn sussende woorden - werd de haas in mij niet te fel uit zijn hol gelokt. Oh, wat vond ik mezelf stoer: ik gaf slechts 2 keer een kleine kik. 

Niet zo stoer, ook een lage pijndrempel, te wispelturig, bang van de combi ouderdom-rimpels-tattoo ... dan moet je nu doorklikken naar Tattoo Est! 

Dit Gents creatief bedrijf maakt tijdelijke, customized tattoos en ze zijn supertof. 't is zoals de plaktattoos van de smurfen uit mijn kindertijd waarmee ik wat kleur bracht op mijn onderarmen. Alleen, dit keer hebben ze meer stijl en zijn ze toch vooral voor de iets oudere "kindjes".

Ik vind de party-collectie wel lollig: stuur ze mee met je uitnodigingen en vraag mensen ze op te kleven als toegangsticket of als sleutel tot de bar. Of die "foute" love-tattoos: best lollig. Er valt wat mee te doen. Alleen, ik zie het vooral bij feestjes én ik geef geen feestjes voor 100 personen, terwijl 100 de minimale hoeveelheid tattoos is die je moet bestellen, veelal voor € 180 € 150.

Groepsaankoop of wel een grote party-plek en dito vriendengroep: ik mag de lezers van Niente di Particolare 10 % korting aanbieden op hun bestelling! Gebruik daarvoor de kortingscode 10DISCOUNT.  

(deze actie loopt van mei tot en met augustus)

Happy Link: O, Wat Zie Ik Je Graag by Ellen B

De Gentse Helen B. maakt vanalles. Zoals leuke kopjes, eierdopjes, broodplankjes, ... Allemaal met eigen ludieke illustraties. Ze houdt er een mooie blog (met de zo romantische naam "O, wat zie ik je graag") over bij, waar je meteen ook een kleine inkijk krijgt in haar persoonlijke leven en de creatieve momenten met man en/of kinderen. 

Wil je een stukje G(h)entse creativiteit in huis waar je blij van wordt, dan moet je dringend een virtueel bezoekje brengen aan haar Etsy Shop! Niet alleen de inhoud is mooi, het pakketje dat je in je brievenbus vindt, is eveneens met de nodige, vrolijke aandacht ingepakt. That's how I like it! 

 

DIY: Boomstronk wordt Bijzettafeltje

Houtblok wordt Bijzettafeltje - De Natuur in Huis

Toen ik in november vorig jaar de herfst plukte in het huisje van Slapen in het Bos, was het houten bijzettafeltje een van de (vele) items in ons kleine optrekje waar ik zo zot van was. Tijdens onze wandeling van zo'n 13 km heb ik vaker dan ooit het kreupelhout gemonsterd, op zoek naar een stevig stuk boomstronk. De Apeldoornse bossen hebben het een en ander moois te bieden, maar 9 km wandelen met zo'n volhouten blok, doe je niet eens "zo maar even". 

Een toevallige - het lot! - aanbieding van de lokale Karwei beloofde ons een gelijkaardig item voor een "luttele" € 200, ofzoiets. Nou, toch een aardige duit, vond ik, wat meteen mijn "hebben hebben hebben"-modus uitschakelde. L'Amour bevond zich in een andere modus: die van ingenieur-handy-man en "ik ruik een projectje". 

Wandelen, koken, eten, slapen, genieten en terug naar huis. Zonder houtblok, met kriebelende ingenieursvingers en een project. Het heeft nog wel ettelijke wandelingen, etentjes, droompartijen en plezier gekost, alvorens die vingers konden zagen en boren. Maar, nu is ie er: ons eigenste Breng-de-Natuur-in-Huis-Scandinavisch-design-zelfgemaakt bijzettafeltje! Twee om precies te zijn, de gescoorde, lokale boomstronk was giga. 

NODIG

Boomstronk, beter niet te vochtig

Een verre buur met kettingzaag en een groot hart (voor als je stronk werkelijk giga is)

3 stevige wielen 

1 demi-chefmes dat je beu bent

1 Zwitsers zakmes

1 boormachine met - uiteraard - boortje (d.i. het staafje)

Keilbouten, per wiel 1 (nvd ingenieur: "een stokschroef is waarschijnlijk nog steviger") 

DOEN

1.

Als je boomstronk de juiste dikte heeft naar jouw mening, kun je meteen de demi-chef ter hand nemen en beginnen ontschorsen. Zoniet, zul je eerst even de hulp moeten inroepen van de verre buur met kettingzaag en een groot hart.

Steek de mespunt tussen schors en hout en duw de schors weg van de stronk, zodat die los komt. 

De fijnere resten kun je wegschrapen met het (Zwitsers) zakmes of een kleiner aardappelmesje.

2.

 Boor 3 tot 4 gaten op de onderzijde, daar waar je de wielen wenst te plaatsen. Zorg ervoor dat je (zware) boomstronk een voldoende groot steunvlak krijgt.

3.

Onze eerste poging deden we deze kleine "knijpers", die absoluut niet voldede. Verdomd beperkt assortiment voor de ingenieur-handy-man, Brico!

Vergeten dus, deze handel.

4.

Wel doen: de meegeleverde vijs uit de wielen halen en de keilbouten (niet van Brico dus, wel van de lokaal, beter uitgeruste doe-het-zelfzaak) er in de plaats in steken. 

De wielen met deze bouten vastdraaien in het hout. 

Let op, je werkt met een product uit de natuur - heerlijk Wabi Sabi: perfectie is saai - dus dat ding is niet per se waterpas. Om te vermijden dat je apero bij het eerste zuchtje omvalt, kun je het een en ander wat bijsturen door rondelletjes tussen het hout en de wielen te plaatsen (zie ook foto).

Basta così!    

We run the World: juweelontwerpster Petra Reijrink

Ik heb een fikse boon voor gepassioneerde, gedreven, karaktervolle, pure mensen. "Mensen" als in: mannen én vrouwen, met een zwak voor die laatsten. Hallo, feministische Ruth! 't Is een van de redenen waarom ik fan ben van de rubriek Food For Thought bij Delphines Les Curieuses:  Miss D. legt er een resem vragen in voor aan boeiende, mooie vrouwen. 

Omdat ik vind dat we zulke vrouwen (en nu en dan ook eens zulke mannen) niet genoeg een platform voor hun inspirerende inzichten kunnen geven en ik me toch ietwat onzeker voel om me als gastblogger bij Les Curieuses aan te melden, timmer ik ook hier een klein podium voor hen. De Haagse juweelontwerpster Petra Reijrink mag het Vrij Podium openen!

Hallo, ik ben Petra en ... ?

" ... En ik gaf enkele jaren geleden mijn job in het labo van oliegigant Shell op om het roer om te gooien en mijn hart te volgen: ik zou me voortaan voltijds bezighouden met juweelontwerp. Immers, dat is wat me het gelukkigst maakt."

Hoe verloopt je creatieve ontwerpfase? 

"Ik werk vanuit mijn intuïtie en ben nieuwsgierig naar alles wat ik onderweg tegenkom. Oude films, vlooienmarkten, boeken en gesprekken: het kan allemaal aanleiding geven tot een nieuw ontwerp. 

Ik duik graag in het verleden om bijzondere schatten te herontdekken. Ik hoop dan ook dat mijn juwelen vervlogen herinneringen oproepen. Om mijn stukken te maken, ga ik zo ambachtelijk mogelijk te werk: alles is met de hand vervaardigd. Oude technieken en gebruiken boeien me enorm."

Waaraan moet een juweel voor jou beantwoorden? 

"Ik hou van authenticiteit, natuurlijke materialen en elementen uit de natuur. Zo probeer ik de natuur - waarvan wij mensen allemaal deel uitmaken - wat dichter bij de drager te brengen. 

Ook zal ik heel vaak vintage items verwerken in mijn juwelen. De verwerking van die oude materialen draagt bij tot een zekere duurzaamheid waar mensen steeds meer naar verlangen. Ik combineer oud en nieuw omdat oud laat verlangen naar nieuw en nieuw laat verlangen naar oud."

De wereld, ver en dichtbij, oud en nieuw, zit vervat in een Petra-juweel? 

" Zoiets. Ik reis veel en krijg veel indrukken te verwerken. Op elke plek tref ik wel bijzondere mensen die bezield zijn van hun werk, andere talen, gewoonten, klimaat en gevoel voor pure schoonheid. Wat ik beleef, zie en vind probeer ik dan te verwerken in mijn sieraden." 

NU 10% korting op onderstaande oorhangers van Petra Reijrink

voor lezers van Niente di Particolare! 

 

Verguld zilver - Bamboekoraal - € 46 (zonder korting)

BESTELLEN:

Mail naar 

info@petrareijrink.nl

Vermeld het gewenste aantal, 

je naam + adres 

en de actiecode "NienteDiParticolare"

Na bevestiging van je bestelling en na je betaling, krijg je de oorbellen in een leuke verpakking thuis toegestuurd

Actie geldig tot en met zondag 30 maart 2014

Day 21 - Inspirational - #30dayphotochallenge

Waar ik zoal inspiratie haal, door in gang word gezet, door geraakt word? 

Awel (ik probeer niet te melig te worden, maar ik vrees dat het erg moeilijk wordt, gezien mijn dankbaarheid): 

Day 21 - Inspirational - #30dayphotochallenge

 Vriendin Debby: mooi, gedreven, passioneel, vrolijk, bruisend intelligent; en dat allemaal op een heel besmettelijke manier. Geweldig!

 Met haar communicatiebureau Diamonds & Pearls Communication, dat ze samen met husband Fréderic, enthousiast runt, maakt ze de wereld wat mooier. Steevast kiezen die twee immers voor merken met een verhaal, veelal Belgisch, al staren ze zich niet blind op onze navel, en smijten ze zich.

*

Luz de Lux, ofte beter de ontzettend vriendelijke, lieve, kleurrijke en, ja ook, gedreven Babs die het woord "boutique" op geheel eigen wijze een nieuwe, fantastische invulling heeft gegeven. Haar gevoel om via stijl en mode hetgeen van binnen zit, naar buiten te vertalen, vind ik ongeëvenaard. Plus, ongeacht de leukste outfits, was ze al meermaals een geweldig klankbord en duwtje in de rug met klopje op de schouder. 

Boutique 2.0, quoi!

*

Check this Tumblr out: SooDesUne. Totaal vergeten wat de woordengroep betekent, maar het komt uit het Japans. Geen woorden hier, wel beelden. De man erachter, mister D., is een geweldige grafisch vormgever. Ok, niet zò geweldig als de paps, mijn held, maar wel bijna. 

't Is zo iemand bij wie ik heel erg op mijn gemakkige zelf kan zijn. Koffietje en tateren maar, is dat zo. En brainstormen over schoonheid, lettertypes, teksten, tijdschriften, boeken.  Oh ja, en ook verpakkingen: zie de prachtige limonadefles!

Open geest, open gesprekken. Ontzettend tof.

*

Sinds kort kruip ik al eens achter de naaimachine. Het liefst doe ik dat gerakketak bij Workshop, Yours Handmade in Leuven. Geweldig tof naai-atelier, fantastisch mooie, kwalitatieve stoffen, jazzy sfeer en met de grappige, creatieve Marleen aan het roer, euhm stikmachien. Zij straalt zo'n easypeasy positieve vibe uit. Plus, onze conversaties eindigen altijd in gegrinnik en gelach. Ik word blij bij haar en op die plek. 'k Krijg er nog meer goesting in het leven.

*

Liselotte. Creatieve duizendpoot, maakt überschune dingen met een naaimachine (zo, èchte jurkjes en al), mooie madam en boeiende persoonlijkheid. Plus, ze maakte me vorig jaar een kèèèèèi mooi en lief cadeautje! Ik hoop op vele etentjes ten huize Niente di Particolare én bij Casa Liselotte.

*

Zijn er nog: 

La Coquerie & crew. Je moet het zelf ervaren, want het is erg moeilijk uit te leggen wat voor sfeer, vibe, energie er hangt op die kookboot en bij de mensen. Ik ben zo ontzettend gelukkig dat ik van die inspirerende bende deel mag uitmaken.

Miss Pamela Peeters, Eco Hero ten top! Ik had de kans een heel tof gesprek met haar te voeren - Leuven/NewYork, hello! - waarvan je binnenkort een weerslag leest, hier op Niente di Particolare. Je zult zien: straffe madam met pit en bàkken gedrevenheid.

 Family & Friends (niet de sitcom), of course. 

 

  

 

Nu breien als een echte Maurisette!

Ik kreeg er zin in taart, daar aan die tafel met 8 breiende meiden/vrouwen/dames. Je moet het maar doen tijdens een breiworkshop, maar Véronique Leysen van Maurice Handmade Knitwear doet het zo effe. Immers, wie aanschuift bij deze leuke deerne, krijgt een glaasje cava en een heerlijk stukje huisgebakken taart tegen een achtergrond van jazzy tunes. 

Ik wilde er niet meer weg. Zo geweldig gezellig. 

Oh ja, de essentie van mijn aanwezigheid rond die tafel was wel vooral dat Véronique - de opper-Maurisette - me opnieuw op weg zou zetten om 't een en ander hip te maken van een bol wol (of twee). Samen met die fikse dosis plaatjes-gezelligheid kregen we dat met z'n 8 ook. Niks tuttig of duf gedoe, maar felle kleuren, leuke details en originele ideeën voerden de - naast de taart - boventoon van Véro's breiworkshop. 

Er waren er die al ettelijke zelf-gebreide sjaals op hun conto hebben, en er waren er die een breipriem tot die avond beschouwden als een heel handig ding dat redding brengt bij jeuk op de rug. Zowat allemaal gingen we naar huis met een (semi-)afgewerkte creatie. Immers, je kunt niet verwachten dat een XXL-sjaal even snel afgewerkt is als een kleine ronde muts. 

Ik ging voor dat laatste - gezien mijn conto - met ronde breipriemen voor het eerst in de aanslag. Rechts, rechts, averechts; rechts, rechts, averechts; mijn concentratie werd weer danig op de proef gesteld. De breikoninging zelf stelde daarenboven vast dat ik absoluut niet in mijn alfa-zone zat tijdens het breien. U weet wel, die zone van overheerlijke concentratie die zo'n vibe door je lijf stuurt dat het ook kalmeert. Na het aanschouwen van mijn eerste 8 rijen kon ik niet anders dan haar gelijk geven: in 7 van hen zat er wel ergens een misser. 

Ik mag dan niet op alfa-niveau raken - te veel chaos in het hoofd - ik kwam wel lekker op bèta-level. En daar zat die taart nu eens niet tussen: breien is leuk, breien is gezellig (je drinkt cava en eet taart!), breien is niet heel moeilijk, breien duurt niet lang, breien maakt mooie, hippe spullen ...

Euhm ... toch mooie, hippe spullen bij de andere 7 aan tafel. 

Mijn eigenste creatie eindigde in een kruising tussen "Hup, Holland, Hup"-meets-Calimero. Maar, ik maakte het zelf, van de beste wol, geadviseerd door de opper-Maurisette en ik ga het exemplaar niet in de eerste de beste winkel in de eerste de beste shoppingstraat tegenkomen. Ik reed dan ook, mét mijn kleurrijke muts, òp mijn hoofd, ìn mijn cinquencento, huiswaarts. Omdat ik trots ben op mijn gekke, eigenhandig gebreide muts. 

Nog een Breiboek, Véronique Leysen, Uitg. Borgerhoff&Lamberigts, € 19,95

Ik zou echter nog trotser zijn als het ding op mijn hoofd niet spontaan een luidruchtige lach-kick zou veroorzaken bij L'Amour. Plan én goesting: nòg een muts breien. En als ik dan toch bezig ben - de Belgische winter duurt lang - dan ook nog een haarband, een mof (zo'n chic worstachtig ding om je handen in te vouwen en warm te houden), iets met pompons (omdat "in life, it's all about pompons", dixit Véronique), een XXL-sjaal ... Ok, zowat haar hele boek zou ik graag nog langs mijn priemen zien passeren.

Wat brei jij zoal?

Ook eens gaan breien? Workshops boek je hier!

*

Krijg je het op je heupen van tikkende priemen? Handmade knitwear bestellen doe je hier! 

*

Een werkelijk geweldig leuk, inspirerend, origineel breiboek waarmee iederéén aan de slag kan, vind je hier!

 

 

 
  

 

Let Creativity go with the Oflow!

Het ene moment popt de creativiteit vreugdevol en zorgeloos; het andere moment is het trekken en sleuren om iets leuk, slim, ingenieus, mooi op papier te krijgen. 

Altijd is er Oflow. 

Voor amper € 0,80 laat deze app de creativiteit vloeien, ontwart die een writer's block, helpt die ontwerpen vanuit een andere hoek te benaderen.

Eigen inzichten in het creatieve proces toevoegen, quotes richting je Evernote sturen, favorieten aanduiden die je altijd opnieuw op weg zullen zetten en vriend of vriendin een liefdevolle, geciteerde shot-onder-hun-gat geven kan ook allemaal. 

En bij Oflow waren ze dan ook nog eens zo lief om - voor mensen die te weinig tijd hebben om naar hun iPhone-scherm te kijken (ik ben ze zelf nog niet tegengekomen) - de 7 meest doeltreffende technieken om een slabakkende creativiteit opnieuw vuur te geven op te lijsten. 

In 7 punten een creatieve goal scoren: how cool is that?! 

  

Moeder en dochter naaien!

De stof had ik al een tijdje liggen. Het was een coup de foudre toen ik ze als rokje op een paspop zag hangen bij Workshop. Liefde op het eerste gezicht op het moment dat ik daar in datzelfde Workshop net de laatste hand aan mijn bloesje legde. Dus gingen er een fikse strook mee naar huis. 

Voor een rokje, met stolpplooi - al noemt de mams het anders - en een jaren 70 inslag, perfect om mijn garderobe aan te vullen. Ik zag dat wel zitten: kopje lekkere koffie naast het semi-professionele naaimachine, een beetje jazz of Radio 1 op de achtergrond, achter de ruit voorbijstruinende shoppers en Marleen die me vakkundig en met grappen en grollen uit de nood helpt. 

 

Maar als de mams - met toch een mooie dosis achtergrond in wat men destijds nog zalig "Snit & Naad" noemde - enthousiast mijn maten opneemt en gedreven vertelt hoe ze op basis van een - euhm ja, sorry, basispatroon - daar zo'n airhostess-exemplaar met plooi van kan tekenen, dan zie ik ook veel leuke dingen voor me. 

Zoals koffie uit het Jura-toestel, gezonde Kempense lucht, tijd met de mama, leren van haar brede kennis en verdekke een bijna-rokje in nog geen 2 uur!!! 2 uur, schrijf ik je! Ok, het moeilijkste - de rits en de tailleband - komen nog, maar et alors?! In amper 2 uur krijgt daar een rokje met een zonnige avond in een Italiaanse Rivièra op vorm! 

Fantastico!

 

 

 

Rokje Jane Numero Due!

* 1m40 stof, natuurlijk met de obligate felle bloemen, gevonden bij Workshop of course.

* Een rits waar ik af en toe vol wantrouwen naar gluurde. Terecht, zo zou later blijken!

* Eén bobijntje garen en één spoeltje onderdraad: beide op.

* Een naaimachine die na een felle "overlocksessie" plots onwijs irritant begint te piepen. Help!

* Een kopje espresso dat alles weer in gang krijgt: naaimachines, de zon en moi. 

* Een omgedraaid, tweede stuk rits. Losmaken en opnieuw, verdekke.

* Een gesmolten stuk vliseline aan mijn strijkzool in plaats van aan mijn tailleband. Hip Hoi. 

* Een regelmatig scheef vastgenaaide tailleband: dit detail maakt de rok onbetwistbaar authentic. 

* Een rokje Jane vol vreugde, plezier, hilariteit, liefde en pure handmakerij! In 1. 2. 3. 4. 5. en 6.  

 

Poepie-material in vintage bloemenstof!

Vintage bloemenpracht, klaar om verknipt te worden

 't Was dat ik niet verder kon met mijn tweede naaisel, een bloesje. Dat terwijl het ook was dat ik daar erg ongedurig van werd. Dus kwam vriendin S. plots met een boek op de proppen: Zo Geknipt, van ene Sanne en Riet. Het schijnt dat die twee ene's van Leuven zijn, maar ik ben ze nog niet tegen het lijf gelopen. 

Volgens S. zouden S. en R. me vast en zeker bezig kunnen houden. Alweer werd ik geplaagd door kriebelende vinger, al vielen de kriebels redelijk snel weg. Heel leuke en knappe dingen maken S. en R., maar ik vind het meeste een beetje te hippie-achtig-afwijkend van mijn stijl. Ja, ook met andere stofjes in gedachten.

Verkeerde kanten

Niet dat zoiets fout is, hoor. Het is gewoon mijn ding niet om kussens met groen en gele slakken, tote bags met oranje bollen en versiersels voor kinderbestek in vilt neer te gooien hier in huis. Ik zie het graag Scandinavisch warm en strak.

 Al eindig ik jammer genoeg wel altijd bij de bloemen en het roze, as you might have noticed. Een van de dingen uit Zo Geknipt die mijn ding wel waren, trouwens zowel in Scandinavisch licht, strak doch warm als in vrolijke hippiekleurtjes, zijn de zitkussens voor buiten. IJverige bijen maken dan trouwens geen kussen, maar een hele poef. 

Poepie-material

 Ik niet. Ik was al drie uur ijverig bezig geweest aan eerdergenoemd bloesje. Ik ging nu gewoon voor de eenvoud van mijn buitenzitkussen. Niet in een stof met licht en strak patroon, wel in stukken stof die ik uit tweedehands, vintage enkellange rokken knipte - en ja, ik heb nog getwijfeld of ik niet 1 rok heel zou laten voor komende zomer - bedrukt met uitbundige en minder uitbundige bloemen. Oh ja, en met hier en daar ook een veeg roze. Amper voor € 22!

Mijn poepie - en dat van mijn gasten, want ik heb voorlopig 3 exemplaren - zit de komende seizoenen lekker zacht!  

Una Giornata Particolare!

Voortaan komt er in mijn zelfgemaakte naaisels en knutselwerkjes een label te hangen: Una Giornata Particolare. Om de glimlach op de lippen te toveren als ik de rok uit de kast haal of het kussen in de zetel herschik, want meer dan waarschijnlijk is het een bijzondere dag. Op een bepaald moment, op een manier. 

Bovendien waren dit de eerste echte, prachtige Italiaanse woorden die mijn ouders - en dan vooral de paps - voortdurend declareerden toen de passie voor La Dolce Italia en de taal zich pas echt meester van hen maakte. 

Het geheel klinkt lyrisch, houdt de mooie belofte op een speciale dag in én het is de titel van een van hun favoriete films, met Sophia Loren en Marcello Mastroianni in de hoofdrol!

Una Giornata Particolare!

Familiestuk wordt wit

Joggingbroeken, huispakken en allerlei flanellen pyjama-outfits zijn in het algemeen niet aan mij besteed: ik eindig een weekenddag meestal iets of wat opgekleed aan tafel. Omdat ik het fijn vind en omdat ik een zekere trots heb. Niet zo dit keer. 

Ik roerde in de potten en schoof aan een mooi gedekte tafel aan in een tenue die bestond uit een effen, bordeauxrood t-shirt met halflange mouwen, elegante en brave v-hals, ontworpen door het duo Hennis & Mauritz en speciaal overgevlogen uit Cambodja. 

Voor

Afgewerkt met vegen witte glanslakverf, passend bij de veeg net boven mijn oog.

Rond mijn heupen droeg ik die avond een jeansbroek van hetzelfde ontwerpersduo, drie maten te groot dankzij een nog onbekend, ongehyped dieet en eveneens besmeurd met ettelijke witte strepen en vlekken. Hoogstwaarschijnlijk ook een special delivery uit Cambodja of omstreken.

De uren ervoor had ik me immers niet alleen ledig gehouden met het klaarmaken van een lekker maal, ik had ook nog in verfpotten staan roeren: het kastje dat van moeder op mama op dochter overging zou een witte laag krijgen. Het schots en scheve houten ding stond nu al enkele jaren in mijn woonst, maar leek toch niet helemaal te passen in het geheel. Wegdoen vond ik geen optie. Die emoties, weet je wel. 

Bijna na

Dan maar de koe bij de horens gevat, hulplijn Tierlanntijntjes ingeroepen en naar de verfwinkel getrokken. Zoals miss Tierlanntijntjes het me mailde, leek de klus me een fluitje van een cent. Het grote werk - schuren - was al gebeurd door een vriendelijke nonkel en Ann raadde me aan gewone verf op waterbasis te gebruiken, grondlaag en afwerkingslaag. 

De plannen werden vakkundig getorpedeerd door de vrouw van de verfwinkel: die legde woorden als "boenwas", "moeilijke hechting", "tussendoor schuren" en "white spirit" in de mond. Mijn verfgoesting daalde met de duur van haar zinnen. 

Echter, heb ik het in mijn hoofd, dan heb ik het ook in mijn staart, dus geschilderd zou er worden. Ok, white spirit, maar foert extra schuren. Ik amuseerde me te pletter en schilderde in mijn enthousiasme niet alleen het familiestuk, maar ook mijn geïmporteerde kleren, waardoor ik 's avonds besmeurd, onelegant, maar erg tevreden aanschoof voor een feestelijk maal.