Een Zweeds ontbijtje

Ik ben echt dol op vers, krokant, wollig, geurend, donker brood. Echter, sinds de term "broodbuik" ook in ons landje gemeengoed is geworden, ga ik bewuster om met de hoeveelheid van dat lekkers die ik in mijn mond stop. Direct gevolg is dat ik het nu regelmatig 's ochtends met havermout, muesli, granola en consoorten moet doen. 

Dat maakt me niet altijd instant blij. Ik vind het iets te "zoet", met dat fruit dat ik erbij doe om het geheel wat interessanter te maken. Doe ik niet aan pimpin', dan vind ik de smaak wat eenzijdig. Op de langere duur word ik meestal wel gelukkig met mijn ontbijtkeuze omdat het me zonder knagend hongergevoel doorheen de voormiddag loodst. Tegelijk voel ik me de hele ochtend veel "lichter". 

Maar toch, soms wil ik gewoon instant vrolijkheid. En geen muesli. Dat vond ik in mijn Knäckebröd met witlofsalade en haring. Het katapulteerde me meteen ook terug naar zalige Scandineuvische vakantieherinneringen. Meer moet dat soms niet zijn om de ochtend gevleugeld te kunnen starten. 

 

NODIG

Knäckebröd of (glutenvrije) kastanjecrackers

2 stronkjes witlof, fijn gesneden

1 potje magere yoghurt

2 tl mosterd

peper

zout

1 potje opgelegde haring

DOEN

Meng het witlof met de yoghurt en de mosterd. Kruid met peper en zout.

Beleg een cracker met het witlofmengsel en werk af met enkele stukjes haring.

 

De Tapijtqueeste

Eigenlijk ben ik een echte huismus. Tussen de drukke todolijstjes en projecten door kan ik enorm genieten van een hele dag "van huizeke spelen". Dat is dan een taart bakken, mijn tuinkruiden en ander groens op ons terras voor de duizendste keer verpotten, dat groen verzorgen, de boekenkast uitmesten (klein wonen en houden van boeken zijn geen ideale combo) of de boel ondersteboven halen voor een flinke schoonmaakbeurt, waarbij ik steevast eindig met onze spullen, decoratie en kamerplanten een andere plek te geven. Vooral dat laatste vind ik héérlijk. 

En frustrerend. 

Ik weet wat ik mooi vind. Maar dat is niet noodzakelijk wat L'Amour mooi vindt en dat huizeke blijft ons beider thuis. Hetgeen ik mooi vind (en met wat geluk L'Amour ook), heeft bovendien niet altijd een even mooi prijskaartje. Zelfs niet als het om zogenaamd "betaalbaar" Scandinavisch design gaat. Ik bedoel maar: € 120 voor een kandelaar?! En dat is dan nog maar iets uit de categorie "accessoires".

Beeld via myscandinavianhome.blogspot.be

Momenteel - de ene maand al wat meer dan de andere - kijken we een beetje uit naar een nieuw tapijt voor in onze woonkamer. Bij het huidige speelde ik op veilig en stelde ik mijn veto voor een effen beige, semi-hoogpollig exemplaar van bij IKEA. Weinig mis mee - lekker zacht, stijltechnisch gezien accordeert het - behalve dat het misschien net wat karakter mist (het is dus saai) en het onze woonkamer een beetje te veel naar een "bosgevoel" doet neigen: zachtgroene muren, bruine kastjes, beige tapijt. 

Het hielp natuurlijk niet echt, toen we ook nog eens twee bijzettafeltjes gemaakt van boomstronken in ons interieur dropten (momenteel wel een van de favoriete items in ons "huizeke"). Ik heb dat bosissue trouwens al aan verschillende interior design lovende vrienden voorgelegd, maar zij beweren dat ik roze olifanten zie. 

Mijn vrienden zijn dus niet eerlijk, maar dat terzijde.

Beeld via myscandinavianhome.blogspot.be

Op de ontzettend mooie designblog van Ergenstussenin viel ik als een blok voor een beige tapijt, met een lichtgeel grafisch patroon. Dit.is.het.tapijt.dat.ik.zocht! Vreemd genoeg herkende ik het van ergens... en 5 minuten later wist ik van waar, van die Zweedse meubelgigant die ik zo graag leegplunder. 

IKEA PS 2014

Ik kwam er nog andere tegen ook, die in de smaak zouden kunnen vallen en het bos zouden kunnen helpen doen verdwijnen naar buiten. Uit ervaring - het is zoals gezegd niet de eerste keer dat ik me bezighou met een tapijtenzoektocht - weet ik dat de www-IKEA-ervaring sterk kan verschillen met de echte winkelervaring, dus de verliefdheid is onder voorbehoud.

IKEA PS 2014

Tot ik de tijd heb om, tussen mijn drukke projecten, todolijstjes en "van huizeke spelen" door, zo'n winkel te bezoeken en de tapijten aan een tactiel en visueel onderzoek te onderwerpen. 

Welk exemplaar is jullie favoriet?

  

Boodschappen doen in Zweden: feest voor de ogen!

Uw boodschappen doen in Zweden, dat is een waar festijn voor de design-lovende mens in mij. Plus, dat eindigt ook als een feestje voor de food-lovende mens in datzelfde mij. Twee vliegen in één klap.

Een supermarktbezoek neemt in het Noorden dan ook dikwijls dubbel zo veel tijd in beslag. Ik kijk mijn ogen uit, wil in dat verdomd lelijke licht wel alles fotograferen en moet er eveneens aan denken het karretje te vullen.

 

Makes me Happy

Sinds ik de Viking-volkeren achter me heb gelaten en elke ochtend recht krabbel in mijn eigen bed, heb ik dit uitzicht van akkerbloemen, madeliefjes en klaprozen. 

Het ziet er prachtig uit - met een stralende blauwe schijn - en het ruìkt geweldig.

Very Nordic, want in Scandinavië is elke heuvelrug wel zo'n bloemenpalet. Heerlijke herinneringen aan mijn zalige reis.

It makes me happy.

 

Licht op het Noorden

Pas gelezen en goed bevonden: Licht op het Noorden van de Deense-maar-nu-in-Nederland-wonende Stine Jensen. Er hoort ook een tv-docu-reeks bij, die eerder dit jaar werd uitgezonden.

Tv en/of boek, beide zijn boeiende stof voor degene die gebiologeerd zijn door Scandinavië en bij uitbreiding de wereld rondom hen. 

"De Scandinavische landen komen erg dicht bij wat je een geslaagde maakbare samenleving kunt noemen. Een hele goede basis waar heel veel mensen prettig leven", zo zegt Claes de Vreese, hoogleraar politieke communicatie aan de Universiteit van Amsterdam, in het boek. 

Echter, "maakbaarheid is zeker een zegen, maar ook een last als de wereld zich minder maakbaar toont dan we dachten", volgens Stine. Zij trok door Scandinavië (Denemarken, Noorwegen, Zweden en Finland) om die geslaagde samenleving onder de loep te nemen, te kijken naar wat het al dan niet een succes maakt en te ontdekken dat niet alles er altijd rozengeur en maneschijn is. Wat niet en wat wel? 

Met Nespresso naar de pracht van Ethiopië

Ik ben gehecht aan mijn kopje espresso. Liefst beschikt dat - niet het kopje, wel de koffie - over een robuust karakter, met een intense, stevige body, zonder macho te zijn. Je weet wel, zoals de échte man.  L'Amour, zo je wilt. 

Het doet me ook plezier als dat pittige goedje in een mooi kopje komt. Er staat hier dan ook een resem keramiek, metaal en glas om daarin te voorzien. 

Mijn kopjes espresso brengen me naar Romaanse, drukbevolkte pleinen; naar de Amalfikust aan Napels, waar een stevige zeebries het lawaai meeneemt; naar gezellige, bedrijvige koffiebarretjes in het Zweedse Stockholm. Ik reis zo'n beetje de wereld rond wanneer ik sip van het hete zwarte goud in mijn mooie kopje. 

In de geschiedenis van de koffie is het niet meer dan logisch - roots, honey, roots! - dat ook Ethiopië wordt aangedaan. Ken je de legende al van geitenhoeder Kaldi en zijn dansende, huppelende kudde geiten? De legende vertelt over waar en hoe het allemaal begon met koffie. 

Nog al wiedes dat Nespresso dan ook eindelijk een Pure Origin samenstelt met enkel Arabica bonen uit het land van Kaldi. De dieporanje-gouden gekleurde capsule schenkt een lungo die luistert naar de mooie naam "Bukeela ka Ethiopia". Mijn kennis van de Ethiopische taal is nog fris, waardoor ik je kan vertellen dat "Bukeela" "boon" betekent in het Amhaars, de belangrijkste economische taal in het land. 

In je kopje ook veel moois - hoe je dat precies in het Amhaars zegt, ontgaat me even, je m'excuse - want de twee gebruikte, heel uiteenlopende Arabicas geven een uiterst zachte, evenwichtige koffie. Er zijn de frisse, bloemachtige tonen - die erg typisch zijn voor koffie uit het Afrikaanse land - zoals jasmijn, bergamot, witte lelie en oranjebloesem. Je proeft echter ook een vleugje hout en muskus. 

Bukeela heeft de zachtste intensiteit van het hele Nespresso-gamma: 3. Aangezien ik de Volluto amper te drinken vond - intensiteit 4, bijna water, volgens mijn bescheiden mening - stond ik nogal sceptisch tegen nummertje 3. Ik zal Bukeela zelf nooit 's morgens uitschenken: te zacht. Ik wil op een ochtendlijk uur een vriendelijke schop onder mijn ronde derrière geen fluwelen handschoen die me verder soezelend aait. Ik vind Bukeela dan wel weer uiterst geschikt voor een zachte, voortkabbelende, fijne zondagnamiddag. 

Iets anders kan dat zijn voor de latte lovers onder ons: een scheutje melk bij Bukeela en het aroma wordt (nog?) zachter, de koffie krijgt meer body (yes!) en de karamelachtige toetsen worden meer uitgesproken. Laat je lekker gaan met die Latte Art van je!

Bukeela is vanaf 23 januari te krijgen. Bestellen doe je hier.

Foto's by Erik Leyman van Studio Dann

Day 18 - What I want - #30dayphotochallenge

Ik kom uit middens waar mensen graag cadeautjes geven en ik doe mezelf ook al eens graag een plezier. Komt nog bij dat ik nog niet zo gigantisch lang geleden mijn verjaardag én ook kerstmis vierde. 

Ik heb dus meer dan wat mijn hartje begeerd. Natuurlijk galmt het wel eens "hebben, hebben, hebben" door mijn westers-kapitalistische kop, maar er is niet veel dat ik per se nog tot mijn eigendom wil maken.

Al zou ik het wel geweldig vinden, als ik morgenvroeg wakker word, ik plots ontzettend lekker en goed zou kunnen dansen. 

Een andere stiekeme (en verre) I Want is een eigen, klein, gezellig bloemenwinkeltje. Moet je weten, mijn oma en opa hebben - nu ja, hadden - er één. Tijdens mijn kindertijd bracht er ik na school ettelijke uren tussen de rozen, vazen en margrieten: er is weinig meer fijns dan de geur van verse bloemen. Plus, dat groen is ontzettend "lief". De prikkers op de rozenstengels niet in beschouwing genomen, auch. 

Bloemen, hun puurheid en schoonheid, maken een en deze mens gewoon intens blij. Fantastisch als je dagelijkse werk daaruit kan bestaan. Echter, ik heb een beetje de pech dat ik de namen van alle bloemenrassen maar moeilijk kan onthouden. Daar zou ik dan met een mond vol tanden staan tussen mijn vazen. Komt ook nog bij dat my current hometown eigenlijk al een aantal van die dromerige, mooie bloemenwinkels heeft. En, niet te onderschatten: ik heb ook gewoon het lef niet. 

Maar om te dromen heb je geen lef nodig. 

Donc, on avance... 

'k Heb immers nog meer van die stiekeme graag-willen-fantasieën. Zoals daar is, een leuk, klein huisje met veel hout en een frisse, moderne Scandinavische inrichting aan "Het Meer". 

Zowat het hele jaar, al dan niet flink ingeduffeld, kan ik dan van mijn klein kopje espresso sippen op de steiger, waar een lollig bootje aan de rand van het water ligt. Erna ga ik dan heerlijk gedreven en geconcentreerd verder werken aan allerlei schrijfsels, tekeningen en maaksels in mijn lichte, ruimtelijke atelier.

En nu ga ik even een klein koffietje drinken, opdat ik nog even verder kan genieten van plannen, dromerijen, fantasieën en projecten. 

That's what I would want for now. 

Tomorrow? We'll see.     

Na de meubels, nu ook het lekkers bij Ikea: kardemombullar!

Hoewel ik op Belgische bodem dikwijls zonder problemen taart en koekjes aan me voorbij laat gaan, is dat op Scandinavisch grondgebied absoluut ondenkbaar. Toen ik aan het begin van de zomer de Deense hoofdstad bezocht, werden "ooh's" en "aah's" dan ook plezierig onderbroken voor een lekkere koffie en bullar, die laatste het liefst met kardemom. En die eerste eigenlijk ook. 

Verslaafd aan kardemom. 

't was opnieuw in het Hoge(re) Noorden dat ik lichtjes wenkbrauwenfronsend moest toegeven dat mijn bullars eigenlijk nog niet zijn zoals ze horen te zijn: beetje bijt langs buiten, "luchtig" deeg binnenin, een romigheid in de mond en heerlijk veel zoet-kruidige kardemom.

Nochtans, 'k heb al wat pogingen achter de rug. 

 

Ik greep dan ook gretig de receptenfiche van deze zoete broodjes mee tijdens mijn laatste bezoek aan die ene gekende Zweedse meubelgigant. Een bezoekje aan Ikea is het dichtst dat ik momenteel bij een trip richting Scandinavië kan komen, én waarbij ik dan ook meteen een "authentiek" recept voor bullar kan scoren, in het Nederlands. 

Net zoals bij hun meubels was het soms een beetje puzzelen met dat recept: dat zout bij het eimengsel om je bolletjes in te smeren, hoort daar volgens mij niet te staan. En er is ook iets mis met dat "grootste deel" (te zien op de receptenfiche).

Edoch, wat uit de oven kwam, ruikte deze keer niet alleen heerlijk, maar smaakte ook yummie. Kauwend met mijn ogen dicht zou ik durven geloven dat ik als hippe Deen of Zweed met een koffie aan mijn laptop lekker creatief zit te wezen in de lokale koffiebar.

Na de meubels, nu ook maten! Ikea rules!

 Ik kan je een bezoekje aan je lokale Ikea ten stelligste aanbevelen. Echter, ik heb ook begrip als dat voor jou pure horror is (Zeker? Anders vrijdagavond eens proberen: heerlijk kalm). 

Daarom, receptet:

NODIG

Voor 25 broodjes

25 gram verse gist

2,5 dl melk, op 37°C

7 dl bloem (ik heb het gewoon afgemeten in een maatbeker)

75 gram boter, kamertemperatuur

0,5 dl suiker (maatbeker is je maatje)

een snuifje zout

1 tl kardemom, of flink wat meer

50 gram boter (op kamertemperatuur)

0?5 dl suiker (maatjes blijven met die beker)

1 el water

1 tl kardemom + 1 tl kaneel (of heel wat meer)

1 ei

0,5 tl water

kristalsuiker of suikerkristallen

DOEN

Verkruime l de gist en schenk de warmere melk erbij. Los de gist al roerend op in de melk. 

Voeg de bloem, de boter (in stukjes), de suiker en het zout toe. Kneed het deeg tot een echt zacht geheel. Het deeg is klaar als je het zo dun als een nylonkous kunt uitrekken. 

Laat het deeg 30 minuten onder een doek rijzen tot het dubbele van zijn volume. 

Maak de vulling. Roer met een lepel of garde boter, suiker, water en kardemom door elkaar. Zet opzij. 

Strooi wat bloem op je werkvlak. Verdeel het deeg in twee en rol elk stuk uit tot een rechthoek. Verdeel de kardemomvulling gelijkmatig over de rechthoek. Rol het geheel in de lengte op tot een lange worst. De "zoom" kun je bestrijken met wat water, zodat hij beter plakt. 

Snij de rol in plakken van 2 cm dikte. Leg de rolletjes naast elkaar op bakpapier op de ovenplaat. 

Verwarm de oven tot 250°C. Laat de kaneelrolletjes ongeveer 20 à 30 minuten rijzen. 

Klop eieren en water los. Borstel de rolletjes in, bestrooi ze met suikerkristallen en bak ze gedurende 7 à 8 minuten in de oven af. 

  

  

Parijs meets Stockholm in de Kardemommacaron!

Ik kende de peulen, ik kende het fijngemalen poeder en toch kon een kardemombullar me afgelopen - oh, wat lijkt dat een eeuwigheid geleden - lente me omver blazen. Ik werd niet alleen verliefd op Stockholm, maar ook op het kruidige kardemom.

De pogingen om die bullar na te maken zijn de ene keer al succesvoller dan de andere. Dus ik dacht - Ruth-logica gewijs - "laat ik het eens over een andere boeg gooien met die kardemom en er macarons mee maken". Ja natuurlijk, het feit dat macarons door zowat elke foodie-bakker als ultieme, fijne lekkernij worden bestempeld, maar in één trek door ook als "een hele uitdaging waarvoor een flinke dosis fingerspitzengefühl voor nodig is"... nee, dat jaagt mij geen schrik aan. Vandaag toch niet. 

Bij deze kleine Parijse koffiekoekjes zou het er vooral om gaan de receptuur nauwgezet en stap voor stap strikt te volgen. Jammer wel dat ik tientallen verschillende recepten tegenkwam. "Nauwgezet" en "stap voor stap" lukken me nog wel, met dat "strikt" ligt het al iets moeilijker. Ik ben van de Jamie-stroming, zie je: een beetje kliederen, handenwerk, bij elkaar gooien en oh ja, hier nog een verloren smaakmaker die we er ook nog in verwerken. Gebaseerde nonchalance. 

Zo goed en zo kwaad als dat ik mijn eigenheid de kop in kon drukken, ging ik aan de slag met macarons, spuitzakken, vulling, amandelschaafsel en eiwitten, proberend alle tips in acht te nemen. 

Oké, ik heb mijn toefjes misschien toch een ietsiepietsie te dik gespoten. Maar ze waren wel net zo groot als een 2 euromuntstuk. Oké, helemaal egaal zakten mijn spuiterijen ook niet echt in, maar tenslotte maakt dit toch het verschil tussen "industrieel" en "home made", nietwaar? 

Maar bovenaal: god hemeltjelief! Wat een smaakexplosie in mijn mond! Niks te zoet, niks te kleverig, lekker pittig, friszoet en een dropje instant gezelligheid op donkere, kille dagen. Kardemom, mon amour! 

  

Genieten van een hapje in Stockholm

Het mag een wonder heten dat de weegschaal na mijn trip naar het prachtige Stockholm minder aangaf dan ervoor. The Lover en ik hebben er immers - as usual - danig genoten van het culinaire aanbod van de Scandinavische stad. 

Net zoals bij de koffiehuisjes is het aanbod leuke lunchplekken en restaurants immens. Het leukste is dus om gewoon door de stadsbuurt van je keuze te slenteren en tegen dat de maag begint te knorren ergens een tafeltje in te nemen. Maar als het snel moet gaan - bijvoorbeeld als je net zoals ik enorm krikkel kan worden als je net dan geen vooruitzicht op eten krijgt, al is dat moeilijk in de Zweedse hoofdstad - heb ik hier een lijstje met fijne food spots voor je.  Om je te verzekeren van eten en een tafeltje, is het best een reservatie te maken. Overal wordt de telefoon erg vriendelijk en eventueel in het Engels opgenomen.

Spisa hos Helena
Scheelegatan 18
112 28 Stockholm (Kungsholmen)


Een van de leuke plekjes langs de mooie, grote boulevards in Kungsholmen. Met uitzicht op het indrukwekkende Radhuset serveren ze in deze mooie, gezellige en altijd drukke zaak gerechten uit de verfijnde Zweedse keuken, met sporen uit Azië en de Mediterranee. Gewoon erg leuk en lekker daar bij Spisa.

Mathias Dahlgren - Matbaren
Grand Hotel Stockholm
Södra Blasieholmshamnen 6
PO BOX 16424
103 27 Stockholm (Norrmalm)

De Matbaren is het kleine broertje (1 ster) van de Matsalen (3 sterren). In de Matbaren dineer of lunch je in een warm (hout primeert)en modern (Scandinavisch design, weet je wel) interieur. Uit de voornamelijk Zweeds en Oosters geïnspireerde kaart, die trouwens meteen ook dienst doet als placemat, kies je een resem kleine gerechtjes. Het ene al even verrukkelijk als het andere. En hoewel je je riem tegen dan al een gaatje of twee losser hebt zitten, kan ik je zeker de desserts aanraden! Heel ongedwongen en sympathiek personeel. Een must als je wat te vieren hebt.

Rolfs Kök
Tegnergatan 41
111 61 Stockholm (Norr-/Östmalm)

Je kan er niet naast kijken: bij Rolfs Kök hangen de stoelen en af en toe de zout- en pepervaten aan de muur. Gelukkig staan er ook stoelen rond de tafels. Aan de toog eten kan ook. Maak je meteen de gezellige bedrijvigheid erachter en in de open keuken mee. Rolf staat zelf niet meer achter het fornuis, maar de stoer getatoeëerde brigade onder chef Johan Jureskog serveert je (zelf) de heerlijke pure gerechten. Bij Mathias Dahlgren leerde ik dat "you can never have too much Swedish cook books", dus schafte ik me hier een gesigneerd exemplaar aan.

Nalen Restaurang
Regeringsgatan 74
111 39 Stockholm (Öster-/Norrmalm)


Nalen is een bar, een concertzaal, een traiteur én een restaurant. Niet allemaal op hetzelfde adres, wel allemaal in dezelfde buurt. Hier eet je echt Zweuds onder het oog van de verschillende (jazz)artiesten die een beetje verderop ooit de pannen van het dak speelden. The Lover ging voor een vergelijkende studie tussen de köttbullar van Nalen en die van Ikea. Ik ging lekker wild voor Rudolph the Rednose Reindeer. Hij smaakte superzacht, diep en vol, die Rudolph. 

Glad midsommar!!

1 plus 1 is 2. Om maar te zeggen: ik zat nog altijd met mijn crush op Zweden, en Stockholm in het bijzonder. Tijdens mijn pauzes ga ik immers nog steeds op zoek naar de goedkoopste, internationale verhuisfirma, ik vraag me af wat ik in Stockholm zou kunnen betekenen voor de economie en voor mijn eigen portefeuille en hoop dat ze daar wel raad weten met de lange, koude, donkere winters.

Onmisbaar: bloemen op tafel

Vooralsnog heb ik nog geen sluitende antwoorden en oplossingen, dus is er nog 2: midzomer, Zweedse hoogmis van het licht, de zomer, bloemen, vriendschap, geurende avonden en zachte temperaturen. België werkt niet echt goed mee wat betreft 3 van de 7 elementen, maar daar laat ik me niet door tegenhouden. Tenslotte is meer dan de helft van de hoogmiselementen wel aanwezig. Die roze bril en het leven, weet je wel. 

Fris drankje

Op gevaar van omver te worden geblazen door de strakke wind, bewoog ik me energiek door de dag om op ons balkon een kleinschalig, maar uiterst gezellig midsommar-fest met vrienden klaar te stomen. Dat is niet zo moeilijk: je moet gewoon een aantal zaken samenbrengen en zorgen dat er genoeg drank is. Ik heb met eigen ogen in het Nordisk Museer in Stockholm gezien dat drank, naast bloemen en licht, een onmisbaar aspect is van Midsommar. Nu ja, gitaar, zang en dans ook, maar dat leidde me naar mijn mening toch iets te ver naar Stonehenge-slash-zweverige-hippie-praktijken. Niet in twijfel trekken dus, die hoeveelheid drank.

Dek de tafel met fleur, verschillende glazen, mooie servietten, veel kaarsjes en leuke strikjes

Ik brouwde zelf een rabarber-rozenlimonade, die puur te drinken was of die een glaasje bubbels kon opfrissen. Maar er stond ook een kruik bosvruchtenpunch op tafel. Dat lijkt gezond (bosvruchten barsten van de antioxidanten) en dat is het ook, ware het niet dat er naast veeeeeel fruit ook een flinke scheut wodka ingaat. Voor de über-gezonde-medemens en om te proberen het drankfestijn niet de verkeerde richting (die naar het toilet) uit te laten gaan, had ik ook een karaf met gekoeld water, komkommer-sliertjes en steranijs klaarstaan. 

Terug naar die elementen. Drank doet het dan wel goed, een mens heeft ook al eens graag iets te knabbelen. De hapjes liet ik over aan de vakkundige handen van miss K. (ze waren verrukkelijk en helemaal Zweuds), ik focuste me op het hoofdgerecht, dat ik even daarvoor van de markt naar huis had versleurd. Ja, want het ging om een hele zalm van meer dan 3 kg. Die zou na een badje in bier, limoen, look, laurier en tijm een dik uur roken in de  - ja, sorry - smoker. Erbij een salade van jonge bladgroenten, sluimererwten, venkel, radijsjes en komkommer en carpaccio van coeur de boeuf. Ernaast jonge gekookte aardappeltjes met zure room, dille en bieslook. 

De gerechten waren niet zo zwaar, maar ze vulden onze buiken toch vlot. Het dessert kwam dus pas na een pauze. We hadden tenslotte een lange dag/avond. Het zag er misschien heel zomers en fris uit, het smaakte alvast niet zo. Ik ben niet het type dat een gerecht eerst drie keer uitprobeert alvorens het aan vrienden te serveren, dus ja, dan kan er al eens iets mislopen: zoals een veel te zoete rozenpannacotta, en dat is nog een understatement. Gelukkig was er nog de royale schotel vers zomerfruit. Ah ja, en veel drank. 

De avond was mooi. Glad midsommar!

Kardemom bullar - top of the bill cadeau

Het is de verjaardag van je chubby en wat doe je dan? Je voorziet een stroom aan cadeaus en plant een rustige borrelnamiddag met de nodige hapjes - zoet en zout of course - en met wat geluk hier en daar in de hoek van je huiskamer een aangename gast. 

Voor de zekerheid, omdat mijn chubby al bij een van onze eerste dates ludiek vertelde dat hij een moeilijke cadeau-ontvanger was (en ik me ludiek afvroeg of dat wel zou gaan werken, omdat ik dolgraag de gekste cadeaus aan iemand geef), had ik tijdens zijn verjaardagstrip richting Stockholm gezorgd voor een dinertje in een verrassend sterrenrestaurant, dat tegelijkertijd ook plaats 41 in de lijst van Beste Restaurants inneemt, lekker vòòr Het Hof van Cleve. 

Zijn bekentenis aan het begin van onze liefde bleek toch redelijk traumatisch, want dat sterrendiner leek me toch ook geen voldoende aanvulling op de borrelnamiddag. Trapje hoger dan: nog een ontzettend leuke portefeuille. Nope, onzekerheid nog niet weg: chubby had ook een keertje gezegd - tijdens een vroegere date - dat portefeuilles cadeau doen not done was. Hij koos ze immers het liefst zelf en het stak nog nauw hoe de indeling zou zijn. 

Dus sleurde ik ook nog een speciale stripeditie van "Rome", een vrolijk t-shirt van een geliefd merk met een stel Vespa's op, een reeks toffe Stickygrams en een prachtig flesje kwaliteitsgrappa het huis in. Nog niet voldoende, want er is ook nog een verrassing onderweg. Bij BPost hebben ze precies niet echt door dat chubby's verjaardag al bijna een week achter de rug ligt. 

En we "sluiten dus af" met een gezellige borrelnamiddag, met hier en daar een gast. Ik wil een blije en gelukkige chubby, maar ook tevreden gasten, dus doe ik mijn best om me toch nog een laatste streep uit te sloven. Om zeker te zijn dat chubby al zijn cadeautjes herinnert, maakte ik (onder andere) het typische, zoete lekkers van Stockholm. Mijn tweede crush in die stad: KARDEMOM BULLAR. Ja seg, ik mag er ook iets aan hebben! 

 

NODIG

(voor ong. 32 middelmatige bullar)

150 gr boter

1/2 l melk

50 gr gist

1/2 tl zout

2 tl kardemom

1300 ml tarwebloem, ik nam 1300 gr bloem

100 gr boter

1 dl suiker

1 el gemalen kardemom

1 ei, losgeklopt met scheutje water

parelsuiker

DOEN

Smelt de boter op laag vuur in een pannetje. Voeg de melk toe en verwarm tot ongeveer 37°C (handwarmte). 

Doe de gist in een beslagkom en voeg een beetje van de melk-boteroplossing toe. Roer tot de gist is opgelost en voeg dan de rest van het melkmengsel toe. 

Voeg het zout, de kardemom en 2/3e van de bloem toe. Kneed (al dan niet in een KitchenAid - nvdr, het mag ook een ander merk zijn) de massa tot een gelijkmatig deeg ontstaat (nvdr. dit is nog vrij lopend). Voeg de rest van de bloem toe en kneed tot het deeg los komt van de kom. Als het deeg nog te nat zou zijn, voeg dan gerust beetje bij beetje extra bloem toe. Bij mij was het wat zoeken. 

Dek de kom af met een keukenhanddoek en laat het ongeveer een halfuur rijzen. 

Meng nu alles voor de vulling - de boter, suiker en kardemom - door elkaar. 

Bestrooi het werkblad met bloem, leg het deeg erop en kneed het soepel. Verdeel het deeg in twee en rol ieder stuk uit tot een rechthoek (ong. 2 à 3 cm dik). 

Verdeel de vulling over de twee plakken die nu zijn ontstaan. Rol de plakken deeg op en snij het in stukken. Leg elk stuk in een cakevormpje van papier. 

Leg de keukenhanddoek er opnieuw over en laat nog eens 30 minuten rijzen. Verwarm ondertussen de oven voor op 250°C. 

Bestrijk de bollen met een opgeklopt ei en strooi er parelsuiker (en evt nog een beetje kardemom) over heen.  

Bak de bollen gaar in 8 à 10 minuten. 

Je kan de kardemom van de vulling ook vervangen door 3 el kaneel. Dan krijg je de overbekende kanel bullar! 

 

Fika-tijd in Stockholm!!

Groot-Brittannië heeft zijn tea time, Belgische kinderen hebben hun vieruurtje, Milanese zakenmannen en andere Italianen hebben hun l'aperitivo (waarbij ze in Bologna trouwens niet eens het gezegende 17u afwachten, maar gewoon de hele dag door genieten van een drankje en een hapje). In Zweden genieten ze met volle overtuiging van hun fika: een kopje koffie of thee in de namiddag met iets lekker erbij. 

Ik raad je aan om niet te wachten voor je eerste fika tot 's namiddags: het aanbod aan leuke koffiehuisjes en stapels home made lekkers is gewoon te groot, zeker in een stad zoals Stockholm. Moeite met die bomen en dat bos? Een rijtje - pardon, grote parade - van mij favorieten: 

Cafe Monaca
Fleminggatan 22a
112 32 Stockholm (Kungsholmen)
www.cafemonaco.se

Tof houten buitenterras langs een (drukkere) mooie brede laan op Kungsholmen, inclusief de obligate fleece dekentjes voor kille avonden. Lekker gebak met een Italiaanse inslag (cannoli, sfogliatelle, ...), staaltje van de Stockholmse vrolijke vriendelijkheid, koffie en thee, maar ook een fijne wijnkaart. Wij hadden hier onze eerste fika om 17.51u en werden op slag verliefd op de stad.

Bistro Fotografiska

Stadsgardshamnen 22

Stockholm (Södermalm)

www.fotografiska.eu

De bistro op de bovenverdieping van het mooie fotografiemuseum. Eerst cultuur opsnuiven, daarna genieten met uitzicht over het water en de oude stad (Gamla Stan). Luchtige open ruimte, met houten balken, zwarte accentmuren en veel wit. Ideaal voor een gezonde lunch, maar ook voor een koffie. Trouwens, koffie tap je gratis bij aan de "koffie- en watertafel" in het midden van de zolderverdieping. Hippe Zweedse mama's, oude vrienden, toeristen en werkende Stockholmers komen hier even ontspannen. Niemand die je immers lastig valt wanneer je hier gewoon wegzinkt in je boek.

Gilda

Nytorget (in de straat schuin tegenover de Urban Deli, Nytorget 4)

116 40 Stockholm (Södermalm)

Mijn absolute favoriet! Een koffiehuisje zoals ik er zelf eentje zou willen (dromen kost geen geld). Gezellige tafeltjes op de stoep, binnen nog gezelliger met een oude fluwelen bank, houten tafeltjes, knalroze muren, een arsenaal aan fotokadertjes, overal chique kaarsen en oud servies. Kers op de taart: het zoete buffet is ronduit indrukwekkend. Net zoals de keuze aan thee. Zoals bijna overal in Stockholm krijg je hier ook gratis kraantjeswater (maar met een smaakje dankzij de verse frambozen, limoenen en/of appels). Hier werd ik voor de tweede keer verliefd... op de kardemom bullar. 

Kaffekoppen 

Stortorget 18

Stockholm (Gamla Stan)

Ideaal toevluchtsoord voor tijdens een regenbui, want lekker knus, oud, klein, donker, met overal kaarsjes. Het pand is karakteristiek voor de oude panden op Gamla Stan. Als het weer opklaart, is het heerlijk vertoeven op het terras. Lekkere verse soep, salades en broodjes, maar ze hebben hier natuurlijk ook alles voor alweer een geweldige fika. Gud, vad jag älskar den staden!

Under Kastanjen

Södra Benickebrinken (hier in de buurt)

Stockholm (Gamla Stan)

Wil je het toch wat lichter en luchtiger, dan is Under Kastanjen je place to be voor een pauze op Gamla Stan. Jolige barista en opnieuw keuze zat aan lekkers dat ter plaatse wordt gebakken. Romantische plaats, zo onder de kastanjeboom. Ook hier laten ze je heerlijk je ding doen, ook al is je kopje al lang leeg. Trouwens, dat vul je - als je lichaam nog een shot cafeïne kan verdragen, gewoon bij met de warmgehouden koffie. 

Rosendals Trädgardskafé

Djurgarden (Stockholm)

Djurgarden is een prachtig groen eiland waar het heerlijk wandelen (of fietsen) is. Laat bij mooi weer de musea links liggen en slenter naar Rosendals Traädgarden: een moestuin tot de derde. Alles wordt zo veel mogelijk biologisch geteeld: groenten, bloemen, appels. Het gebak en de lunches die ze hier serveren zijn dan ook gemaakt met ingrediënten uit eigen "tuin" ("park" lijkt me meer op zijn plaats). Zijn de weergoden je goed gezind, dan kan je tussen de appelbomen een plekje zoeken. Zit het wat tegen, dan slurp je van je thee in de teeltkast. Op de terugweg kan je in de butik nog een potje jam, sap of honing kopen. Of neem wat groen mee voor in je eigen moestuin. 

Zink Grill

Biblioteksgatan 5

111 46 Stockholm (Östermalm)

zinkgrill.se

In het chiquere Östermalm stootten we op Zink Grill. Laat je niet misleiden door de naam. Je kan hier inderdaad terecht voor een diner in het prachtige kader dat doet denken aan een Parijse brasserie/bistro. Veel hout, veel zink. Niet zo vreemd: het interieur is dan ook afkomstig uit Frankrijk en dateert van 1933. En een pluim voor onze hoed: ze deden onder andere inspiratie op in Brussel. Ze serveren hier echter ook met plezier ontbijt, lunch of een namiddagsipje, alles met Franse en Italiaanse schwung. Wij kozen voor het verwarmde buitenterras om de chique Stockholmers te kunnen bekijken.

 


 

Beyond Retro: vintage scoren in Stockholm

Eigenlijk was ik op zoek naar wat te drinken en te eten. Ik zou het kruispunt net dwars (in vogelvlucht, niet in de praktijk) oversteken, toen ik het gekende gele bord met anker en wimpel de hoek om zag piepen. 

Stop! Change of plans. Mijn dorst én honger verdwenen vlot naar de achtergrond en maakten plaats voor een soort jacht-modus. Beyond Retro, de winkel achter dat gele bord dus, is niet Stockholms goedkoopste plaats om vintage te scoren (dat zijn waarschijnlijk de filialen van Stadsmission, een soort Leger des Heils), maar wel de plaats met een heel divers, uitgebreid en kleurrijk aanbod. 

Ik wandelde na een dik halfuur duikelen tussen vintage-kleding toch blij, opgewekt, met een knorrende maag en een droge keel buiten met een leuke buit: blauwe glitterjurk en zwart kanten jurkje zijn nu de mijne.

De keten is van oorsprong Brits, maar in Stockholm vind je verschillende filialen. Jagen deed ik op de Brännkyrkgatan 82, 118 23 Stockholm. Op adem komen en alles drie keer uit je winkeltas halen om het nog maar eens te bewonderen kan bij Pane Vino, Brännkyrkgatan 93 (op de tegenoverliggende hoek).