FOOD: Basilicumravioli met venkel en selder

Ravioli is eigenlijk een cadeautje op je bord. Een fijn pakje dat een verrassing vasthoudt voor je. Zoiets kan zelfs de meest smakelijke linguine niet bieden. Feest!

Op lege zondagen is ravioli trouwens een zaligheid om zelf te maken. Pastadeeg kneden, pastavellen draaien, vulling preppen en je eigenste deeg-cadeaupakketjes uitstorten. Net kerst of je verjaardag. Feest!

Op een iets minder lege dag haal je gewoon lekkere verse ravioli bij de lokale supermarkt. De onze had een nieuwe variant in de rekken, eentje met basilicum, na oregano een favoriet keukenkruid hier. Snel en gemakkelijk feest op voorzichtige, prille lentedagen!

Basilicumravioli met venkel en selder

 NODIG

Voor 4 personen

500 gram ravioli met basilicum 

 1 venkelknol, in reepjes gesneden

3 selderstengels, in fijne julienne

Een scheut olijfolie

Peper en zout uit de molen

Parmezaanse kaas, vers geraspt

Een handvol basilicumblaadjes (eventueel)

Fijn tafelgezelschap

DOEN

Breng een ruime hoeveelheid water aan de kook voor de ravioli.

Verhit een scheut olijfolie in een ruime pan. Fruit hierin de selder en voeg de venkel toe. Roer en laat een tijdje meebakken tot beide groenten beetgaar zijn.

Kook de ravioli al dente volgens de aanwijzingen van de verpakking.

Meng de pasta met de groenten en werk af met versgeraspte Parmezaanse kaas en enkele verse basilicumblaadjes.

HUISGEMAAKTE VERSIE VOOR IJVERIGE WIJVEN

Meng zowat een hele, fijn gevijzelde basilicumplant met een potje ricotta of 2. Vergeet niet flink te kruiden met peper en zout. 

Neem per 100 gram bloem (tipo 00) 1 ei en kneed tot een mooi deeg. Rol tot een bal en leg even koud. Neem een deegbal ter grootte van een vuistje en begin aan het zacht maken van de pasta: haal ettelijke keren door de pastamachine op de breedste stand. 

Begin nu met het uitdunnen van het deeg: haal het rustig door de machine, 2 keer per stand, van de breedste opening tot de op een na smalste (voor ravioli). 

Bebloem een raviolivorm en leg er een groot vel pasta op. Vul met - duh - de vulling en dek af met een tweede groot vel pasta. Druk aan met een deegrol. Stort de ravioli uit op een met bloem bestrooide keukenhanddoek. 

Kook deze pasta in 4 minuten al dente, in flink (doe gerust een Jerreke!) gezouten water.

 

FOOD: Heerlijke lenterisotto met asperges en spinazie

Op zelfzekere dagen zou ik me durven voorstellen als "the queen of risotto". Ik denk dat het vandaag zo'n dag is. 

Ik ben dol op dit typisch Noord-Italiaanse gerecht. Hoewel het velen de stuipen op het lijf jaagt, is risotto erg makkelijk te maken. Schenk gewoon wat van je liefde en aandacht aan de rijstkorrel. Risotto vergt niet veel van je tijd en je kunt er meestal heel wat restjes in kwijt. Bovendien is hij een winner op overvolle weekdagen, maar straalt risotto ook bij een fancy etentje (leve de serveerring!). 

Risotto met groene asperges, spinazie en citroen

Weet je niet waar te beginnen? Dille & Kamille heeft een leuk (want zonder toegevoegd zout etc) assortiment risotto's die al groenten en smaakmakers bevatten. En die je naar wens nog kan pimpen, als je even los wilt gaan. No marketing purposes, I swear! 

NODIG

Voor 4 personen

1 grote theekop risottorijst

of aspergerisotto (Dille & Kamille) 

1 bundel (groene) asperges, in stukjes, indien je vertrekt van de gewone risottorijst

400 gram spinazie

2 sjalotjes, fijn gesnipperd

1 selderstengel, fijn gesnipperd

Groentebouillon

Zeste van 1 biocitroen

Parmigiano, geraspt 

Peper & zout, naar smaak

Olijfolie met citroen, naar wens (onder meer te vinden bij Dille & Kamille)

DOEN

Verhit een scheut olijfolie in een stevige pan. Fruit hierin de sjalot en de selder. Voeg de risottorijst toe en roer om zodat elke rijstkorrel een laagje olie krijgt.

Blus met een grote lepel bouillon. Laat sudderen tot heel wat vocht opgenomen is. Voeg vervolgens opnieuw een pollepel bouillon toe, roer regelmatig (en met liefde!) zodat de rijst zijn zetmeel rustig kan afgeven en je een smeuiige risotto krijgt. 

Herhaal dit ongeveer 20 à 25 minuten totdat de rijst gaar is en het meeste vocht opgenomen is.

Doe er de stukjes asperge 5 minuten voor het einde bij en laat mee garen. Doe er ook de spinazie bij en roer onder de risotto.

Werk af met de citroenzeste, parmigiano, peper en zout. Eventueel kun je nog een scheutje olijfolie met citroen over de risotto sprenkelen om de frisheid te onderstrepen.

Zet het deksel op de pot en laat enkele minuten rusten voor je de risotto serveert. 

EXTRAATJE

Lekker met:

* een stukje, in de oven gegaarde, witte vis

* geroosterde pijnboompitten

 

FOOD: Een favoriete topper, die pasta alle vongole

Ik was niet blij, not at all. Wat wil je: ik kon amper op mijn benen blijven staan, kleren aandoen was al te veel "must do" en eten vond ik die tijd een zwaar overschatte, bijna onnodige bezigheid. Kwam dat dus even goed uit toen ik van de oh zo lieve miss I. een kilogram vongole in mijn handen kreeg geduwd. Voor de duidelijkheid: ik had op dat moment wel degelijk stof rond mijn lijf.

"Voor jou. Een opkikker. Doe er iets fijn mee", luidde de boodschap.

Ik was nu werkelijk ontzettend kei blij: pasta alle vongole, qui vengo! Voor een bord van deze eenvoudige, fijne lekkernij sta ik met plezier midden in de nacht op. En sla ik mezelf tegen het voorhoofd. What was I thinking: "eten een zwaar overschatte, zowat onnodige bezigheid"!?

Fruitende knoflook, stovende tomaten, gehakte bladpeterselie, schone vongole en kokend pastawater... Ze waren op dat moment de essentie van mijn dag. 

Ik kan een halve dag lyrisch "tsjirpen" over wat er allemaal fantastisch is aan dit gerecht: de eenvoud, de pure smaken, bijna-zomer-in-het-bord, het glas frisse, droge witte wijn erbij, de kruidigheid van de bladpeterselie, de zilte verfijning van venusschelpen, de adem van Italië ... Beter is: maak het zelf eens een dezer dagen en proef wat ik bedoel!

NODIG

Voor 2 à 3 personen

1 kg vongole, goed gespoeld

250 gram (volkoren/spelt) pasta (bv. spaghetti, tagliatelle)

Een flinke bussel bladpeterselie, grof gehakt

2 teentjes knoflook, geperst

2 à 3 tomaten, in blokjes

Een snuif peperoncini

Een glas droge witte wijn en/of een scheut visbouillon

Een scheut goede olijfolie 

Peper en zout, uit de molen

 

DOEN

Spoel de vongole grondig. Breng het water voor de pasta aan de kook. Kook hierin de pasta al dente volgens de aanwijzingen op de verpakking.

Verhit een scheut olijfolie in een ruime (paella)pan. Fruit hierin de knoflook. Voeg de tomaten toe. Laat even bakken.  Strooi er de peperoncini over.

Giet er vervolgens de wijn en/of bouillon bij. Laat kort sudderen.

Doe er tot slot de vongole bij. Roer ze om in het tomatenmengsel en geef ze ongeveer 5 minuutjes (op hoog vuur) om open te gaan. Wanneer alle vongole flink open staan, meng je alles onder de pasta.

Kruid met peper en zout en strooi er de peterselie over. 

 

Klaar in niet langer dan de kooktijd van je pasta! Vero!

FOOD: Pasta met paddenstoelen, prosciutto en pistachenoten

De perfectie voor wanneer je een hele middag buiten hebt vertoefd en gezwoegd. Klaar in minder dan een halfuur (kun je eerst heerlijk opwarmen en genieten van een apero, alvorens je de keuken induikt), met de smaken van buiten (paddenstoelen én noten!) en een palet van hartige smaken. 

This is how I like my pasta in autumn and winter. What about you? 

Het idee voor dit recept sloop mijn gedachten binnen toen ik van Luie-Zondag lag te doen. Ik had geen zin in fuzz in de keuken, maar wilde eigenlijk toch ook wel iets dat me blij zou maken en me een verrassende, evenwichtige smaakbeleving zou gunnen. Ook op die luie dag. Veeleisend, moi?!

Pasta ai funghi is een klassieke favoriet. Ik ga zelden voor de gewone klassieker, twisten in de keuken is my middle name: rode ui geeft kleur en een zoete ondertoon, de gedroogde ham gaat voor het zoutje én de leuke crisp on top, pistache is de subtiele compagnon van de rode ui en het groen maakt het smaakpalet en de kleuren àf (niet bang zijn van de koriander: geen Oost-Aziatische hoeveelheden in dit recept).

NODIG

Voor 4 personen

500 gram lintpasta

Paddenstoelenbouillon (blokje/poeder)

Olijfolie

8 sneetjes prosciutto di parma

2 à 3 rode uien, in halve ringen

2 teentjes knoflook, geperst

(Bos)paddenstoelen, mengeling

Een handvol pistachenoten, gehakt

Een handvol bieslook, fijngehakt

Een handvol basilicum, fijngehakt

1/2e handje koriander, fijngehakt

Peper en zout, uit de molen

DOEN

Leg de sneetjes prosciutto op een bakplaat met siliconenmatje (of op een rooster die rust op een bakplaat). Laat ze drogen in een oven van 190°C. Dit duurt ongeveer 14 minuten. 

Breng voldoende water aan de kook, doe hierin de paddenstoelenbouillon en kook daarin de pasta al dente volgens de aanwijzingen op de verpakking. 

Verhit een scheut olijfolie in een ruime pan. Fruit hierin de rode ui en de knoflook. De ui mag een beetje karameliseren. Voeg de paddenstoelen toe en meng alles onder elkaar.

Breng het geheel op smaak met peper en een beetje zout (de ham is ook al behoorlijk zout, dus doe maar op het gemak met dat zout). Meng er de pistachenoten en groene kruiden onder, wanneer de paddenstoelen gebakken en gaar zijn.

Meng de pasta met het paddenstoelenmengsel in een grote kom. Garneer met snippers van de gedroogde ham.

Do you like it? 

FOOD: Verrassende, snelle pasta met venkel, witlof en forel

Lang doorwerken, stram en leeg thuis komen, een zo goed als lege koelkast en dan tóch nog iets leuks op tafel toveren? Er zijn avonden waarop ik automatisch denk: "Mission Impossible, laten we naar frietjes halen." En anders is er de Thai, voor het iets "gezondere" alternatief. 

'k Heb het gedacht, dat van die onmogelijke opgave en de frieten. Niet de Thai. Had ik even buiten L'Amour gerekend. Die wilde namelijk wel snel naar de buurtsuper gaan, als ik mijn flutje energie bijeen zou rapen om iets klaar te maken. Dat ondermijnt natuurlijk je argumentatie vóór onze Belgische trots.

Ik dicteerde hem: venkel, witlof, gerookte forel, garnaaltjes of scampi's, alsjeblieft. Wie doet er nu witlof in een pastagerecht? Moi, en jullie binnenkort (laat het me weten!): het witlof geeft het lichte en frisse gerecht een fijn bittertje. Trust me, het overheerst niet, maar is in de ondertonen aanwezig.

Pasta met venkel, witlof en forel

NODIG

Voor 4 personen

400 à 500 gram (volkoren-, spelt- of boekweit-)pasta

2 sjalotten, gesnipperd

1 teentje knoflook, geperst

1 venkelknol, in snippers gesneden

2 stronkjes witlof, gesnipperd

 2 dl groente- of visbouillon

125 gram gerookte forel

200 gram gepelde grijze garnalen

olijfolie

peper 

Handvol bladpeterselie, grof gehakt

DOEN

Kook de pasta in voldoende water al dente volgens de aanwijzingen op de verpakking. 

Fruit ondertussen in een beetje olijfolie de sjalot en de knoflook. Voeg na enkele minuten de venkel toe en laat even stoven.

Voeg vervolgens het witlof toe. Kruid flink met peper en giet de bouillon erbij. Laat even sudderen.

Doe er de garnalen en de forel bij wanneer de groenten bijna gaar zijn.

Giet de pasta af, laat schrikken onder koud stromend water (dit spoelt een deel van het zetmeel weg, waardoor de pasta minder snel zal plakken) en doe in een serveerschaal. Meng er het venkel-witlofmengsel onder en bestrooi met bladpeterselie. Geef nog eens een draai aan je pepermolen en sprenkel er nog een scheut goede olijfolie over voor je je blije eters serveert.

FOOD: Linguine met krab, tomaatjes en peperoncini

Dit recept is té goed om niet met jullie te delen. Het is zo ontzettend eenvoudig, maar tegelijk waanzinnig lekker. Natuurlijk voor een stuk te wijten aan de "Heilige Viervuldigheid" van knoflook, bladpeterselie, pepertjes en citroen.

't Is meteen ook het ideale gerecht voor een zonnige nazomerdag. Ik heb het van Sofie Dahl en de kleindochter-van heeft het op haar beurt van het River Café in London.

NODIG

Voor 2 personen

Een bakje kerstomaatjes, gehalveerd

zeezout

1 teentje knoflook, geperst

1 flinke strooi peperoncini (= gedroogde Spaanse peper in vlokjes)

3 el goede olijfolie

Zeste van 2 citroenen

Sap van 1 citroen

170 gram gekookt krabvlees (ik gebruikte King Crab uit blik)

180 gram linguine

Een handvol bladpeterselie, grof gehakt

DOEN

 Doe de halve kerstomaatjes in een kom. Strooi er een beetje zeezout over. Stamp of pers de knoflook en doe bij de tomaatjes. Voeg ook de peperoncini, de olijfolie, de citroenzeste en het citroensap toe. 

Meng goed. Doe er nu het krabvlees bij en hussel alles goed door elkaar. 

Kook de pasta al dente volgens de aanwijzing op de verpakking.

 Laat de pasta uitlekken en schep er het tomaten-krabmengsel op. Strooi er de peterselie over en serveer.

*

 

DOEN: Lunch in de Brusselse Mozzarella Bar ... & visit Brussels Design September

Milaan heeft zijn Salone del Mobile, maar ook België moet niet onderdoen dankzij een mooie presentatie van een fikse portie design. Niet alleen is er de Biennale Interieur Kortrijk, momenteel loopt het geweldig plezante Brussels Design September.  Nog tot het einde van de maand ontdek je in onze hoofdstad een brede waaier aan ontwerperstalenten. Het volledige (en uitgebreide) programma vind je uiteraard terug op de website.

Een leukere manier om het aanbod te ontdekken, is afzakken naar de informatiehotspot van Brussels Design September: de geweldig fijne concept store/food bar Pimpinelle! Ze kunnen je hier inderdaad alles vertellen over wat er te beleven valt deze maand. Maar 't is toch vooral de fijnste manier omdat je hier kunt aanschuiven aan La Tavolina, in de S. Pellegrino Mozzarella Bar: (Brussels) design meets geweldig Italiaans lekkers!

Het Italiaanse watermerk is er nogal op gebrand om samen met de leuke groene flesjes sprankelend water, meteen ook een dosis "tafelen op Italiaanse wijze" op ons los te laten. Sfeer, sfeer en nog eens sfeer. Ofte in de woorden van de fabrikant: "Live in Italian". Voor zoiets ben ik gevoelig.



Voor La tavola in de Mozzarella Bar vertaalden 2 jonge Brusselse designers, architect Alix Welter en grafisch talent Pierre-Philippe Duchâtelet, de slagzin naar een slim, elegant en stijlvol ontwerp. 

De tafel, La Tavolina ("tafeltje" in het Italiaans) komt als een plat pakket en heeft wat weg van een houten legpuzzel. 1 schroef wordt meegeleverd, voor de rest is het gewoon kwestie van in elkaar klikken. Mooi detail zijn de graduele zeefdrukken in heel fijne, witte bolletjes. Daar waar de houten onderdelen een digitaal gesneden detailwerkje is, contrasteert het grafisch element prachtig door de verschillen en imperfecties. Geen van de 5 tafels is exact dezelfde.

 

En aan zo'n fijn staaltje van jong Belgisch design kun je nog de hele septembermaand aanschuiven. De sympathieke Aline, bezielster van Pimpinelle, ontwierp samen met Italiaanse ambachtslui nog erg leuk tafelgerief, waarop ze je geweldig eten serveert. 

Dit keer wordt het mooie bord gevuld met de beste producten van Italiaanse bodem, met de niet te missen mozzarella als cruciaal onderdeel van de authentieke Italiaanse keuken. Aline biedt je 2 à 3 soorten aan (o.a. burrata en buffelmozzarella) die je kunt aanvullen met charcuterie naar keuze of gegrilde groenten. 't Is een eenvoudige lunch, maar met de gekozen topingrediënten wel eentje waar ik ontzettend blij van word. 

*

Brussels Design September

&

S. Pellegrino Mozzarella Bar 

@Pimpinelle

Van 2 tem 27 september 2014

Di - Za 12u - 14u30

Vlaamsesteenweg 57

1000 Brussel

www.pimpinelle.be

 

Gigi, Catchy Italian Store in Leuven

Leuven is een levendige, internationale stad. We hebben hier niet alleen een hoek Berlijn - waar ik vanaf deze maand wekelijks een dag van barista/jazzy bar ga doen - er zijn ook een aantal vierkante meters Italië, op en top Italië.

Gigi is zeker niet het enige stukje Italië in deze contreien, maar wel een van de leukste. Ik heb nu eenmaal een soft spot voor sfeer en voor concepten die werken. Bij Gigi - kleine broer van Zoff, the Catchy Italian Bar en een van mijn favo apero-plekjes; get the link - geweldige wijnen, geurige koffie, aparte digestivi, lekker opgelegde olijfjes en melanzane, fantastische salumi, verse pasta's, geweldige passata, een aantal verse groenten (rechtstreeks d'Italia!),  verrukkelijk brood eccetera. 

Een concept dat werkt, want niet alleen de producten zijn molto Italiano, de muziek die er speelt is dat ook, net zoals de mensen die je kei charmant bedienen en de winkelinrichting heeft ontzettend veel weg van een oud, krom winkeltje in de kleine steegjes van Roma of Napoli.

Stiekeme hoop is dat op een dag de échte Gigi achter de toonbank staat. 

Gigi, Catchy Italian Store

Mechelsestraat , tegenover Zoff, Catchy Italian Bar

3000 Leuven

 

 

A lo Cubano met Nespresso

De Zwitsers van Nespresso houden een behoorlijk hoog ritme aan inzake de lancering van nieuwe smaken, "Limited Editions" en heruitgaven: voorjaar, najaar, later najaar, kerst ... Je zou er sceptisch van worden: hoe Limited is "Limited" dan nog en wat schuilt er àchter dat marketingplan? 

Hier geen scepsis meer wanneer ik de (erg geslaagde) Cubaanse sferen induik van de nieuwste Limited Edition, Cubania. Ik ben nu eenmaal zo'n wezen dat totaal valt voor beelden, geluiden en concepten die harmonisch in elkaar vallen. Komt nog bij dat deze Grand Cru een intensiteit in het kopje heeft van een heftige 13 (nvdr, op de schaal van Nespresso)! Moi, espressoliefhebber en kickend op "belevingen" en sfeerzetting, wordt dan wel erg nieuwsgierig. 

't Zijn de lifestyle van de koffiedrinkende Cubaan én de smaakbeleving die deze krachtpatser zijn naam geven, niet de herkomst van de bonen. Ook Cuba heeft zijn eigen koffietraditie. Geen snel-snel-espresso-aan-de-bar zoals in Italië, maar een echt sociaal moment, waarbij familie en vrienden samenkomen, koffie drinken (liefst met hopen rietsuiker) en lekker bijpraten. Slow & easy. 

In de smaak van de Cubania vertaalt zich dat naar sensuele aroma's, unieke smaken (ik ontwaar een tint rokerigheid) en rijke timbres. Hoewel een pittige koffie, blijft deze variant heerlijk in balans met een plezant zacht bittertje en geen overheersende zurigheid. De Cubania - samengesteld uit arabica- (uit Ethiopië en Colombia) en Robusta-bonen (uit Brazilië en India) - heeft een volle body en een rond karakter: made for me, zou ik denken. 

Alles aan de Cubania is voorzien om deze variant als ristretto te drinken, dus als inimini-koffietje. Eventuéél kun je kiezen voor de espresso-versie, maar blijf van die verdomde lungo-knop af! Deze woorden zijn niet te groot voor wat je dan doet met een mooi product: een ordinaire verkrachting. 

De zoetekauwen onder ons kunnen een ristretto Cubania tappen, er serieus wat rietsuiker bij doen, om vervolgens nog een capsule te tappen in hetzelfde kopje: The Latin Way of Coffee Sippin'. Met 25 ml warme melk erbij, krijg je een heerlijke tasje dat doet denken aan een dulce de leche met tonen van koekjes en karamel.

Vanaf 4 september 2014, zolang de voorraad strekt

In de Nespresso Boutiques en op www.nespresso.com 

€ 4,5/sleeve (10 capsules)

Ook verkrijgbaar met rietsuiker (€ 5,50 - 10 capsules + 16 rietsuikersticks)

 

 

 

Vier de zomer met gegrilde sardientjes!

NODIG

Voor 2 personen

8 à 10 sardientjes, schoongemaakt en gespoeld

200 gram linguini

1 kleine broccoli, in roosjes

150 gram prinsessenboontjes

Een bosje bladpeterselie, grofgehakt

1 flinke handvol pijnboompitten, geroosterd

Het sap en de zeste van 1 citroen

Olijfolie

Peper

Zout

DOEN

Breng water aan de kook voor de pasta.

Stoom in een andere kookpot de boontjes en de broccoli beetgaar. Spoel onder koud stromend water en laat uitlekken. 

Rooster de pijnboompitten en zet apart.

Maak de sardientjes schoon en spoel ze goed af. Dep ze droog en besprenkel met olijfolie. Strooi er een snuf zeezout en wat peper over.

Voeg wat visbouillon toe aan het kokende water voor de pasta en kook de linguini volgens de aanwijzingen op de verpakking beetgaar.

Verhit een grillpan. Grill de sardientjes (op het vel) enkele minuten aan elke zijde, in de withete pan. Let op, want dit gaat erg snel: sardientjes vragen slechts enkele minuten aan elke kant.

Meng de pasta met de groenten en de pijnboompitten. Besprenkel met het citroensap en strooi er de zeste over. Verdeel de gegrilde sardientjes over de schotel met pasta en breng eventueel verder op smaak met peper en zout.

Als de pasta te droog lijkt, dan kun je er nog een schepje van het pastakookvocht (visbouillon) overgieten.

Werk af met de gehalte peterselie.

 

Inspired by: Feeling

Tagliatta van dunne lende

Hij wou steak op het menu. Al enkele maanden. Nu ben ik niet zo'n rood-vlees-kind-of-girl, wat meteen mijn terughoudendheid en die "enkele maanden" verklaart. L'Amour is echter koppig - zelf verkiest hij "een doorzetter" - en op onverwachte momenten dook zijn wens op in onze conversaties. "Wat zouden we vanavond kunnen eten?" "Entrecôte?!", "Wanneer had je ook weer afgesproken met Pieter?" "Entrecôte?!", "Hoe ziet jouw planning eruit?" "Entrecôte?!"

Geen ontsnappen aan, aan die entrecôte, prepared by moi. 

In het ouderlijk nest van L'Amour gaat er tijdens de zomermaanden geregeld een homp, schoon rundsvlees van gemakkelijk 2kg de barbecue op. Schoonvader én zoon zijn bedreven in het smakelijk - geen rood-vlees-kind-of-girl, maar nu en dan kan ik het zeker waarderen - grillen van Bella de Koe. Meestal komen er dan sla en tomaten uit de biomoestuin en een gekookt patatje bij.

Prepared by moi, ziet er dat een tikkeltje anders uit. Niet alleen omdat ik dit keer streng en stevig de grilltang hanteer, maar ook omdat het weer die dag ietwat twijfelachtig was. Ik moet overigens ook bekennen dat ik - mijn scoutsverleden ten spijt - een tamelijke nitwit ben in het aansteken van een barbecue. 

Mijn tools voor gegrilde entrecôte, Chef Ruth: een LeCreuset-grillpan, de oven, natuurlijk de onmisbare tang en een diepvrieszakje van Ikea. Qué? 

NODIG

Voor 2 personen

Entrecôte/dunne lende, ong. 500 gram (met bot en mooi dooraderd)

een fikse scheut olijfolie

zeezout

peper uit de molen

enkele takjes rozemarijn

diepvrieszakje

Voor erbij

1 courgette, in blokjes

1 aubergine, in blokjes

2 raapjes, in blokjes

champignons, in kwartjes

2 rode uiten, in kwartjes

2 handen spinazie

handvol basilicumblaadjes

2 stronkjes witlof, gesnipperd

1 klein potje magere yoghurt

peper

zout

olijfolie

 

 DOEN

Verwarm de oven voor op 225°C. 

Smeer de entrecôte in - met je (gewassen!) handen - met olijfolie. Kruid beide kanten met zeezout en peper uit de molen. Doe het vlees in een diepvrieszakje en leg even aan de kant, op kamertemperatuur.

 

Verdeel de groenten, zonder de spinazie en basilucum in een brede braadslede. Besprenkel met olijfolie en kruid met peper en zout. 

Zet ongeveer 35 minuten in de hete oven. Roer de groenten nu en dan om.

Meng het gesnipperde witlof met de yoghurt en breng op smaak met peper en zout. Zet aan de kant.

Verhit een grillpan op het fornuis. Wanneer de pan witheet is, grill je de entrecôte 3 minuten (voor een stuk van ong 500 gram en 2 à 3 cm dik) aan 1 zijde. Draai het vlees met de tang om en grill ook de andere kant 3 minuten.

Voor een leuk ruitjespatroon, draai je de dunne lende opnieuw om. Grill 1 minuut en doe nog eens 1 minuut aan de andere kant.

Steek de hete grillpan - mét vlees, uiteraard - vervolgens nog 5 à 6 minuten (voor à point) in de warme oven.

Meng de spinazie in een kom met de geroosterde groenten en serveer met het witlof en de entrecôte in fijne plakjes gesneden: all'Italiano, want tagliatta.

Tea Party met Alessi

Er was een tijd waarin mijn ouders de Franse lavendelvelden inruilden voor Dolce far Niente in de Toscaanse heuvels. Mijn vader werd er lyrisch van - de man declareerde de hele dag niets anders dan "Una Giornata Particolare", tot dan het enige Italiaans dat hij sprak - en mijn moeder vastberaden. Vastberaden om de hele voorraad aan Alessi-design, aanwezig in het prachtige land, met een fikse korting naar hun moderne woning in het regenachtige België te verhuizen.

Theepot Cha - vloeiend, minimaal design - € 130

En wij, broer en zus, schoffelden in de loden hitte achter die maffe twee aan - ik heb dus een excuus, het is genetisch - in de hoop nà de weloverwogen aankoop aan een heerlijke gelato (doe mij maar stracciatella, per favore) te kunnen likken. 

Er kwam een tijd dat ik de gelato's liet voor wat ze waren - bollen vette calorieën, maar niet te verslaan qua smaaksensatie - en me ook stortte op de mooie spullen van de Italiaanse designfabriek. Leve de citytrips richting de laars! 

Home made cookies voor bij de thee - in de iconische vormen van Alessi - € 29

  

Al is het vandaag niet àltijd Grote Liefde met de spullen van Alessi, het merk blijft toch een tere plek raken: praktisch, mooi en grappig kunnen een harmonische combo vormen, dat hebben ze daar wel begrepen.

Niet verwonderlijk dat ik dan ook blij werd van hun nieuwste theecollectie. Bye bye, mijn beminde ochtendlijke espresso, en hello, theeceremonie? Met deze items wordt het wel érg verleidelijk...   

(nvdr, ik verjaar op 12 november, u hebt nog even de tijd om dat design bijeen te sparen)

Theezeef, incl. vogelgeluiden - cfr. de vogels als gezelschap tijdens het Chinese theekransje - € 89

  

Lekker feestelijk, geweldig zomers: risotto alle vongole

Ettelijke jaren geleden bevond ik me in Napoli. Ik at er fantastisch en  - zoals mijn toenmalige traditie leek te dicteren - genoot ik er van een erg slechte rode huiswijn. Ik bracht de nacht dan ook door in de frisse marmeren badkamer (nvdr). De focus van dit verhaal ligt echter bij dat geweldige eten, niet bij de nacht, noch bij de frisse badkamer. 

Ik heb een zwak voor aromatische visbouillon, smakelijke zeebeesten, kruidige bladpeterselie en de nodige dosis knoflook. Cfr, wat ik verorberde in dat geweldige, kleine, met TL verlichte Napolitaanse restaurantje vol luidruchtige, donkere Italianen: pasta met mosselen net opgevist uit de Tyrrheense zee, courgette en de rest van de smakelijke mikmak.

Risotto alle vongole

Een aantal dagen geleden kreeg ik het bericht dat het officiële seizoen van de Zeeuwse mosselen - aka een type van die lekkere zeebeesten - pas 16 juli (als in "vandaag") van start zou gaan, dus greep ik terug naar hun meer verfijnde soortgenoten: de venusschelpen.  Ietsje duurder, maar ook ietsje fancier. En jongens, bakken meer (Zuid-)Italia in hun genen. De pasta werd dit keer een risotto. Ik ben er verliefd op.

Schatzies, geen schrik hebben van "risotto", gewoon met liefde roeren en vooral genieten. Het is heerlijk en magnifiek voor een zomeravond.

't Is nogal lekker

NODIG

Voor 4 personen

1 kop risottorijst

1 bouillonblokje vis

1 ui, gesnipperd

2 stengels selder, fijn gesneden

2 teentjes knoflook, geperst

1 glas droge witte wijn

1/2e dikke courgette, fijn gesneden

1 venkel, fijn gesneden

1 flinke handvol bladpeterselie, grof gehakt

1 kg venusschelpjes, goed gespoeld

Olijfolie

Peper & zout uit de molen

DOEN

Verhit een flinke scheut olijfolie in een grote kookpot. Fruit hierin de fijn gesnipperde selder, ui en knoflook. 

Voeg een theekop risottorijst toe en roer goed om zodat elke rijstkorrel met olijfolie wordt omhuld.

Blus de rijst met de droge witte wijn. Doe het bouillonblokje erbij, samen met een flinke scheut water. Roer alles om. 

Giet er nog wat water bij, wanneer het water/de bouillon bijna is opgenomen. De rijst heeft ongeveer - afhankelijk van het soort risottorijst - 15 à 20 minuten nodig om te garen.  Dus gedurende die tijd herhaal je het roeren en al dan niet toevoegen van water.

Verhit in een diepe koekenpan een flinke scheut olijfolie. Fruit hierin een teentje knoflook en voeg de courgette en venkel toe. Laat rustig garen. Kruid met peper en zout.

Vergeet niet regelmatig door de risotto te roeren en indien nodig een beetje vocht toe te voegen. 

Voeg het courgette-venkelmengsel toe aan de risotto (ongeveer 8 minuten voor je de risotto zou laten rusten). Doe er nu ook de gespoelde venusschelpjes toe. Roer goed om.

Blijf roeren (en eventueel een beetje vocht toevoegen) totdat de schelpjes mooi open staan. Strooi er de gehakte bladpeterselie over en serveer.

Met de handen eten is toegestaan

Voor na het joggen: orecchiette met tonijn, tomaat en citroen

Bij regen in juli slaan heel wat Belgen aan het jakkeren en jammeren. Iets over "zomer" en "eindelijk vakantie".  Ik distantieer me volledig van dat clubje mopperaars. Toch op die enkele dagen dat ik door mijn Nike-coach wordt aangemaand een paar kilometer rondjes te joggen. Met wat regen heb ik namelijk meer zuurstof om naar te happen tijdens mijn hoogst onaantrekkelijke, ploeterende toer door het park.  

Regen of geen regen, ploeteren, hijgen, happen, struikelen en strompelen, dat blijft het wel een beetje. Ik vind het dan ook niet meer dan logisch dat ik na die zware arbeid een beloning mag binnen rijven. Zoals een fantastisch avondmaal met mijn L'Amour, gemaakt door diezelfde L'Amour. 'k Heb echter een beetje pech dat de man zelf ook zijn aanmanende coach heeft - voor ongeveer het driedubbel aantal rondjes - en dat zijn kompas natuurlijk ook niet altijd op kokkerellen staat.

Ah dan! Dan duik ik fris gedoucht, maar nog altijd afgepeigerd en zwetend in de frigo en in de keukenkast om me achter de kookpotten te installeren met allerlei lekkers. En niet moeilijk, dat moet ik toch niet meer vertellen? 

NODIG

Voor 2 personen

230 gram speltorechiette of volkoren pasta

2 handen vol kerstomaatjes, in halfjes

Zeste en sap van 1 biologische citroen

1 blikje tonijn in eigen nat

2 teentjes knoflook, geperst

Flinke bussel bladpeterselie, grof gehakt

Een snuf peperoncini

Een glas droge witte wijn

Peper & zout uit de molen

DOEN

Kook de pasta in ruim water met wat visbouillon volgens de aanwijzingen op de verpakking al dente. 

 Fruit de knoflook, samen met de bladpeterselie, de peperoncini en de citroenzeste al roerend in een flinke scheut olijfolie in een hete pan. Sprenkel er wat citroensap over.

Voeg de tomaatjes toe en laat even sudderen. 

Doe er nu de tonijn bij, kruid met peper en zout en blus met de witte wijn. Laat nog 5 minuten pruttelen of totdat de alcohol is verdampt en het vocht een beetje is ingekookt.

Schep de pasta onder de saus in een mooie, grote kom, sprenkel er wat goede olijfolie over en geniet!