maandag 1 september 2014

A lo Cubano met Nespresso

De Zwitsers van Nespresso houden een behoorlijk hoog ritme aan inzake de lancering van nieuwe smaken, "Limited Editions" en heruitgaven: voorjaar, najaar, later najaar, kerst ... Je zou er sceptisch van worden: hoe Limited is "Limited" dan nog en wat schuilt er àchter dat marketingplan? 

Hier geen scepsis meer wanneer ik de (erg geslaagde) Cubaanse sferen induik van de nieuwste Limited Edition, Cubania. Ik ben nu eenmaal zo'n wezen dat totaal valt voor beelden, geluiden en concepten die harmonisch in elkaar vallen. Komt nog bij dat deze Grand Cru een intensiteit in het kopje heeft van een heftige 13 (nvdr, op de schaal van Nespresso)! Moi, espressoliefhebber en kickend op "belevingen" en sfeerzetting, wordt dan wel erg nieuwsgierig. 



't Zijn de lifestyle van de koffiedrinkende Cubaan én de smaakbeleving die deze krachtpatser zijn naam geven, niet de herkomst van de bonen. Ook Cuba heeft zijn eigen koffietraditie. Geen snel-snel-espresso-aan-de-bar zoals in Italië, maar een echt sociaal moment, waarbij familie en vrienden samenkomen, koffie drinken (liefst met hopen rietsuiker) en lekker bijpraten. Slow & easy

In de smaak van de Cubania vertaalt zich dat naar sensuele aroma's, unieke smaken (ik ontwaar een tint rokerigheid) en rijke timbres. Hoewel een pittige koffie, blijft deze variant heerlijk in balans met een plezant zacht bittertje en geen overheersende zurigheid. De Cubania - samengesteld uit arabica- (uit Ethiopië en Colombia) en Robusta-bonen (uit Brazilië en India) - heeft een volle body en een rond karakter: made for me, zou ik denken. 


Alles aan de Cubania is voorzien om deze variant als ristretto te drinken, dus als inimini-koffietje. Eventuéél kun je kiezen voor de espresso-versie, maar blijf van die verdomde lungo-knop af! Deze woorden zijn niet te groot voor wat je dan doet met een mooi product: een ordinaire verkrachting. 

De zoetekauwen onder ons kunnen een ristretto Cubania tappen, er serieus wat rietsuiker bij doen, om vervolgens nog een capsule te tappen in hetzelfde kopje: The Latin Way of Coffee Sippin'. Met 25 ml warme melk erbij, krijg je een heerlijke tasje dat doet denken aan een dulce de leche met tonen van koekjes en karamel.


Vanaf 4 september 2014, zolang de voorraad strekt
In de Nespresso Boutiques en op www.nespresso.com 
€ 4,5/sleeve (10 capsules)
Ook verkrijgbaar met rietsuiker (€ 5,50 - 10 capsules + 16 rietsuikersticks)
 

 



 

dinsdag 19 augustus 2014

Nieuwe eettafel: het hart van ons huisje!

Ik droomde er al jaren van: zo'n eettafel waarover menig interieurspecialist, stylist, architect, webshopeigenaar of ander hip creatief volk in de VT Wonen kirrend uitroept dat het ding "het hart is van ons huis" of "de favoriete plek is" van dat immer huiselijk creatief talent, denk er zeker het leuk Hollands accentje bij.

Nu staat ze er. 

Ik zeg je: "die tafel wordt het hart van ons huis én is mijn favoriete plek om te vertoeven, nà een warm bad met kalmerende olie". 

Want wat is ze mooi, gezellig, lekker on-af. Wat ademt ze sfeer en karakter. Dat dan nog eens handgemaakt en home crafted, door L'Amour (met wat hulp van zijn vader). De man is rijkelijk bedeeld met intelligentie, inzicht én praktisch vernuft en daar heb ik al meermaals deugd van gehad. Remember these beauties?! 



Ik moest hem nu wat porren: hij verklaarde al ettelijke jaren dat "hij zelf wel zo'n houten tafel kon maken!". Wel, mijn geduld was op, vooral toen ik een prachtexemplaar spotte bij Pure Wood Design (met showroom in de prachtige oude mijn van Beringen): gedreven en kei vriendelijke mensen, een puur en degelijk product en met z'n € 600 nog een prijskaartje dat ik redelijk vind (met deze in het achterhoofd). Net voordat ik de woorden "we bestellen zo'n tafel!" uitsprak, kwam L'Amour tussenbeide: "prima bedankt voor de info, we laten het eens bezinken."

Ik droop af en meneer stak van wal met verklaringen over zijn kunnen. Dat hij dan maar eens de daad bij het woord voegde. Deadline: eind augustus! Had ik geweten dat het daarop aankwam: net in de helft van de maand en de plek functioneert al als "het hart van ons huisje".



NODIG
Voor een tafel van ong 85 cm op 160 cm
Cirkelzaag Bosch PKS 55 A 
Hout poten: uit de betere doe-het-zelfzaak, gelakt in witte (lak)verf
4 planken (Engels) steigerhout, gebruikt en in verschillende breedtes gezaagd (of niet, als je wilt dat alle planken even breed blijven): te vinden bij o.a. Raw Creations
Vernis, mat, van Xyladecor

DOEN
Ik verwijs je voor de technische aanpak met plezier door naar de familie Mestdagh, het creatieve brein achter "mijn favo plekje in huis". 
Wie weet, als je het lief vraagt, wil L'Amour voor een zacht prijsje nog wel eens zo'n exemplaar maken.

 


 

woensdag 13 augustus 2014

Great Lentil Salad with onions, tomatoes, lemon & parsley

I'm writing this post in English, since the man I owe this recipe to is totally very very British. His name is Alan and he's one of the best friends of my dad. They've met about a "century" ago while travelling in Egypt. My dad accompanied by a bunch of his girlfriends - a Don Juan, he is! - and Alan travelling on his own. They started chatting during a train ride. In real life: I'm talking a century ago, no sign of Messenger or Facebook back then. My dad's mood changed from feeling proud, popular and sexy (the girls!), into feeling eaten by jealousy, since the charming British man wound them all around his finger. 

Apparently, such thing is the perfect base for a longtime friendship.
One night, visiting Alan in London with a friend, he made one of the most perfect dinners I've ever had. The simple, fresh, delicious food definitely had his part in this. But it was Alan's ever charming character, the hospitality he offered, the lovely and profound conversations we had (and still have), the several candles all in different candleholders, the books, magazines and museum passes scattered around on the table, the fine music playing in the background ... Everything being okay and perfect just as it was. No hassle, no stress, just great vibes.

Also, Alan made me go wild and cooing on lentils. You've got to admit: quite an accomplishment. I hope you'll give this salad a try, even if you call lentils "witch food" like L'Amour. It's easy to prepare, lentils our very good for you (great source of proteins, magnesium, calcium, vitamin B etc) and the mix has a very fresh taste.  

NODIG
Voor 3 à 4 personen
1 teacup lentils
2 à 3 tomatoes, cut in little cubes
1/2e cucumber, in little cubes
2 small onions (purple), chopped
parsley, chopped
olive oil
lemon juice
salt & pepper

DOEN
 Boil the lentils, preferably in some stock, according to the indications on the packaging.

Mix all the onions, cucumber and tomatoes together in a nice bowl. Add the lentils and drizzle some olive oil and the lemon juice over the salad. 

Season with salt and pepper. Sprinkle the chopped parsley on top of it.

That's all, really.

   

zaterdag 9 augustus 2014

Vier de zomer met gegrilde sardientjes!


NODIG
Voor 2 personen
8 à 10 sardientjes, schoongemaakt en gespoeld
200 gram linguini
1 kleine broccoli, in roosjes
150 gram prinsessenboontjes
Een bosje bladpeterselie, grofgehakt
1 flinke handvol pijnboompitten, geroosterd
Het sap en de zeste van 1 citroen
Olijfolie
Peper
Zout


DOEN
Breng water aan de kook voor de pasta.

Stoom in een andere kookpot de boontjes en de broccoli beetgaar. Spoel onder koud stromend water en laat uitlekken. 

Rooster de pijnboompitten en zet apart.

Maak de sardientjes schoon en spoel ze goed af. Dep ze droog en besprenkel met olijfolie. Strooi er een snuf zeezout en wat peper over.

Voeg wat visbouillon toe aan het kokende water voor de pasta en kook de linguini volgens de aanwijzingen op de verpakking beetgaar.

Verhit een grillpan. Grill de sardientjes (op het vel) enkele minuten aan elke zijde, in de withete pan. Let op, want dit gaat erg snel: sardientjes vragen slechts enkele minuten aan elke kant.

Meng de pasta met de groenten en de pijnboompitten. Besprenkel met het citroensap en strooi er de zeste over. Verdeel de gegrilde sardientjes over de schotel met pasta en breng eventueel verder op smaak met peper en zout.

Als de pasta te droog lijkt, dan kun je er nog een schepje van het pastakookvocht (visbouillon) overgieten.

Werk af met de gehalte peterselie.
 


Inspired by: Feeling

woensdag 6 augustus 2014

Tagliatta van dunne lende

Hij wou steak op het menu. Al enkele maanden. Nu ben ik niet zo'n rood-vlees-kind-of-girl, wat meteen mijn terughoudendheid en die "enkele maanden" verklaart. L'Amour is echter koppig - zelf verkiest hij "een doorzetter" - en op onverwachte momenten dook zijn wens op in onze conversaties. "Wat zouden we vanavond kunnen eten?" "Entrecôte?!", "Wanneer had je ook weer afgesproken met Pieter?" "Entrecôte?!", "Hoe ziet jouw planning eruit?" "Entrecôte?!"

Geen ontsnappen aan, aan die entrecôte, prepared by moi. 

In het ouderlijk nest van L'Amour gaat er tijdens de zomermaanden geregeld een homp, schoon rundsvlees van gemakkelijk 2kg de barbecue op. Schoonvader én zoon zijn bedreven in het smakelijk - geen rood-vlees-kind-of-girl, maar nu en dan kan ik het zeker waarderen - grillen van Bella de Koe. Meestal komen er dan sla en tomaten uit de biomoestuin en een gekookt patatje bij.


Prepared by moi, ziet er dat een tikkeltje anders uit. Niet alleen omdat ik dit keer streng en stevig de grilltang hanteer, maar ook omdat het weer die dag ietwat twijfelachtig was. Ik moet overigens ook bekennen dat ik - mijn scoutsverleden ten spijt - een tamelijke nitwit ben in het aansteken van een barbecue. 

Mijn tools voor gegrilde entrecôte, Chef Ruth: een LeCreuset-grillpan, de oven, natuurlijk de onmisbare tang en een diepvrieszakje van Ikea. Qué? 

NODIG
Voor 2 personen
Entrecôte/dunne lende, ong. 500 gram (met bot en mooi dooraderd)
een fikse scheut olijfolie
zeezout
peper uit de molen
enkele takjes rozemarijn
diepvrieszakje

Voor erbij
1 courgette, in blokjes
1 aubergine, in blokjes
2 raapjes, in blokjes
champignons, in kwartjes
2 rode uiten, in kwartjes
2 handen spinazie
handvol basilicumblaadjes

2 stronkjes witlof, gesnipperd
1 klein potje magere yoghurt
peper
zout
olijfolie

 
 DOEN
Verwarm de oven voor op 225°C. 

Smeer de entrecôte in - met je (gewassen!) handen - met olijfolie. Kruid beide kanten met zeezout en peper uit de molen. Doe het vlees in een diepvrieszakje en leg even aan de kant, op kamertemperatuur.
 
Verdeel de groenten, zonder de spinazie en basilucum in een brede braadslede. Besprenkel met olijfolie en kruid met peper en zout. 

Zet ongeveer 35 minuten in de hete oven. Roer de groenten nu en dan om.

Meng het gesnipperde witlof met de yoghurt en breng op smaak met peper en zout. Zet aan de kant.

Verhit een grillpan op het fornuis. Wanneer de pan witheet is, grill je de entrecôte 3 minuten (voor een stuk van ong 500 gram en 2 à 3 cm dik) aan 1 zijde. Draai het vlees met de tang om en grill ook de andere kant 3 minuten.

Voor een leuk ruitjespatroon, draai je de dunne lende opnieuw om. Grill 1 minuut en doe nog eens 1 minuut aan de andere kant.

Steek de hete grillpan - mét vlees, uiteraard - vervolgens nog 5 à 6 minuten (voor à point) in de warme oven.

Meng de spinazie in een kom met de geroosterde groenten en serveer met het witlof en de entrecôte in fijne plakjes gesneden: all'Italiano, want tagliatta.

zaterdag 2 augustus 2014

Geroosterde bloemkool met tomaat, dille en kappertjes - Ottolenghi style!

't is niet dat ik dat niet lust, maar je zag me zelden met een bloemkool in mijn boodschappenmandje. Ik kookte er hoogstens 1 keer per jaar mee, en dat is nogal ruim geschat. 't Is het winterse en Vlaamse karakter van de groente dat het 'em doet: overgoten met smeuïge witte saus en als compagnon een chipolataworst of varkenskotelette op het bord. Bloemkool was al Comfort food toen de term nog niet eens hip was, maar voor een troostende schouder koos ik dan toch liever een pimped lasagne


Ik voel dat er wat gaat veranderen in mijn boodschappenmandje. Ik moet de geweldige Britse chefs Yotam Ottolenghi en Sami Tamimi daarvoor een bedankkaartje (of -tweet) sturen.

 

Voor een zomers en gemoedelijk etentje dook ik de boeken van de Midden-Oosterse keukengoden in. Ooit interviewde ik voor Njam-magazine de inspirerende man (Yotam) en zijn boeken lonkten tussen de 100-en andere exemplaren. Ik heb me vaak zitten vergapen aan de mooie, lekkere beelden van Otto's deli in London en ik wist van Mélanie - Misses Illyvanilly, that is, en in mijn ogen een vrouw die verdomd goed weet wat écht lekker en plezant is op een tafel - dat zij en Yotams recepten het goed kunnen vinden. Bovendien maakte ik al verschillende én fantastische Ottolenghi-geïnspireerde gerechten bij La Coquerie.


De (salade van gegrilde) bloemkool bracht de smaken van het Midden-Oosten en Ottolenghi eindelijk bij mij thuis. Het leek me wel wat: verrassend, rijk en übereenvoudig. Ideaal voor bij gebraden kip, zeiden de chefs, dus serveerde ik er meteen maar hun ovenschotel van kip met sumak, za'atar en ui bij. Wat een schitterende ervaring aan smaken!

Ik werd er blij van. 


NODIG
Voor 2 à 4 personen
  2 el kappertjes, uitgelekt en grof gehakt
1 el grove Franse mosterd
2 tenen knoflook, fijngehakt
2 el appelazijn
120 ml olijfolie
1 kleine bloemkool, in roosjes
1 el fijngesneden dille
100 g jonge spinaziebladen
een doosje kerstomaatjes, gehalveerd
grof zeezout
zwarte peper

DOEN
  Maak eerst de dressing. Pureer de kappertjes met mosterd, knoflook, azijn en wat zout en peper in de blender. Voeg de olijfolie in een fijn straaltje toe, terwijl de machine op middelhoge snelheid klopt. Het moet een dikke, romige dressing worden.

Kook de bloemkoolroosjes 3 minuten in kokend gezouten water. Giet ze af en laat ze schrikken onder koud stromend water.Laat ze goed uitlekken. Meng een scheutje olijfolie met wat zout en peper door de bloemkoolroosjes.

Verhit een grillpan - knoerheet moet dat ding zijn - en rooster de roosjes. Doe het desnoods per paar porties. Keer ze halverwege zodat ze aan beide kanten grillstrepen krijgen. Doe ze als ze klaar zijn in een schaal.

Voeg als de bloemkool nog heet is de dressing, dille, spinazie en tomaten toe. Schep alles door elkaar en breng op smaak met peper en zout.


donderdag 31 juli 2014

Een Zweeds ontbijtje

Ik ben echt dol op vers, krokant, wollig, geurend, donker brood. Echter, sinds de term "broodbuik" ook in ons landje gemeengoed is geworden, ga ik bewuster om met de hoeveelheid van dat lekkers die ik in mijn mond stop. Direct gevolg is dat ik het nu regelmatig 's ochtends met havermout, muesli, granola en consoorten moet doen. 

Dat maakt me niet altijd instant blij. Ik vind het iets te "zoet", met dat fruit dat ik erbij doe om het geheel wat interessanter te maken. Doe ik niet aan pimpin', dan vind ik de smaak wat eenzijdig. Op de langere duur word ik meestal wel gelukkig met mijn ontbijtkeuze omdat het me zonder knagend hongergevoel doorheen de voormiddag loodst. Tegelijk voel ik me de hele ochtend veel "lichter". 

Maar toch, soms wil ik gewoon instant vrolijkheid. En geen muesli. Dat vond ik in mijn Knäckebröd met witlofsalade en haring. Het katapulteerde me meteen ook terug naar zalige Scandineuvische vakantieherinneringen. Meer moet dat soms niet zijn om de ochtend gevleugeld te kunnen starten. 


NODIG
Knäckebröd of (glutenvrije) kastanjecrackers
2 stronkjes witlof, fijn gesneden
1 potje magere yoghurt
2 tl mosterd
peper
zout
1 potje opgelegde haring

DOEN
Meng het witlof met de yoghurt en de mosterd. Kruid met peper en zout.

Beleg een cracker met het witlofmengsel en werk af met enkele stukjes haring.

 

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...