donderdag 31 juli 2014

Een Zweeds ontbijtje

Ik ben echt dol op vers, krokant, wollig, geurend, donker brood. Echter, sinds de term "broodbuik" ook in ons landje gemeengoed is geworden, ga ik bewuster om met de hoeveelheid van dat lekkers die ik in mijn mond stop. Direct gevolg is dat ik het nu regelmatig 's ochtends met havermout, muesli, granola en consoorten moet doen. 

Dat maakt me niet altijd instant blij. Ik vind het iets te "zoet", met dat fruit dat ik erbij doe om het geheel wat interessanter te maken. Doe ik niet aan pimpin', dan vind ik de smaak wat eenzijdig. Op de langere duur word ik meestal wel gelukkig met mijn ontbijtkeuze omdat het me zonder knagend hongergevoel doorheen de voormiddag loodst. Tegelijk voel ik me de hele ochtend veel "lichter". 

Maar toch, soms wil ik gewoon instant vrolijkheid. En geen muesli. Dat vond ik in mijn Knäckebröd met witlofsalade en haring. Het katapulteerde me meteen ook terug naar zalige Scandineuvische vakantieherinneringen. Meer moet dat soms niet zijn om de ochtend gevleugeld te kunnen starten. 


NODIG
Knäckebröd of (glutenvrije) kastanjecrackers
2 stronkjes witlof, fijn gesneden
1 potje magere yoghurt
2 tl mosterd
peper
zout
1 potje opgelegde haring

DOEN
Meng het witlof met de yoghurt en de mosterd. Kruid met peper en zout.

Beleg een cracker met het witlofmengsel en werk af met enkele stukjes haring.

 

vrijdag 25 juli 2014

De Tapijtqueeste

Eigenlijk ben ik een echte huismus. Tussen de drukke todolijstjes en projecten door kan ik enorm genieten van een hele dag "van huizeke spelen". Dat is dan een taart bakken, mijn tuinkruiden en ander groens op ons terras voor de duizendste keer verpotten, dat groen verzorgen, de boekenkast uitmesten (klein wonen en houden van boeken zijn geen ideale combo) of de boel ondersteboven halen voor een flinke schoonmaakbeurt, waarbij ik steevast eindig met onze spullen, decoratie en kamerplanten een andere plek te geven. Vooral dat laatste vind ik héérlijk. 

En frustrerend. 

Ik weet wat ik mooi vind. Maar dat is niet noodzakelijk wat L'Amour mooi vindt en dat huizeke blijft ons beider thuis. Hetgeen ik mooi vind (en met wat geluk L'Amour ook), heeft bovendien niet altijd een even mooi prijskaartje. Zelfs niet als het om zogenaamd "betaalbaar" Scandinavisch design gaat. Ik bedoel maar: € 120 voor een kandelaar?! En dat is dan nog maar iets uit de categorie "accessoires".

Beeld via myscandinavianhome.blogspot.be

Momenteel - de ene maand al wat meer dan de andere - kijken we een beetje uit naar een nieuw tapijt voor in onze woonkamer. Bij het huidige speelde ik op veilig en stelde ik mijn veto voor een effen beige, semi-hoogpollig exemplaar van bij IKEA. Weinig mis mee - lekker zacht, stijltechnisch gezien accordeert het - behalve dat het misschien net wat karakter mist (het is dus saai) en het onze woonkamer een beetje te veel naar een "bosgevoel" doet neigen: zachtgroene muren, bruine kastjes, beige tapijt. 

Het hielp natuurlijk niet echt, toen we ook nog eens twee bijzettafeltjes gemaakt van boomstronken in ons interieur dropten (momenteel wel een van de favoriete items in ons "huizeke"). Ik heb dat bosissue trouwens al aan verschillende interior design lovende vrienden voorgelegd, maar zij beweren dat ik roze olifanten zie. 

Mijn vrienden zijn dus niet eerlijk, maar dat terzijde.

Beeld via myscandinavianhome.blogspot.be


Op de ontzettend mooie designblog van Ergenstussenin viel ik als een blok voor een beige tapijt, met een lichtgeel grafisch patroon. Dit.is.het.tapijt.dat.ik.zocht! Vreemd genoeg herkende ik het van ergens... en 5 minuten later wist ik van waar, van die Zweedse meubelgigant die ik zo graag leegplunder. 

IKEA PS 2014

Ik kwam er nog andere tegen ook, die in de smaak zouden kunnen vallen en het bos zouden kunnen helpen doen verdwijnen naar buiten. Uit ervaring - het is zoals gezegd niet de eerste keer dat ik me bezighou met een tapijtenzoektocht - weet ik dat de www-IKEA-ervaring sterk kan verschillen met de echte winkelervaring, dus de verliefdheid is onder voorbehoud.


IKEA PS 2014
Tot ik de tijd heb om, tussen mijn drukke projecten, todolijstjes en "van huizeke spelen" door, zo'n winkel te bezoeken en de tapijten aan een tactiel en visueel onderzoek te onderwerpen. 

Welk exemplaar is jullie favoriet?
  

donderdag 24 juli 2014

Tea Party met Alessi

Er was een tijd waarin mijn ouders de Franse lavendelvelden inruilden voor Dolce far Niente in de Toscaanse heuvels. Mijn vader werd er lyrisch van - de man declareerde de hele dag niets anders dan "Una Giornata Particolare", tot dan het enige Italiaans dat hij sprak - en mijn moeder vastberaden. Vastberaden om de hele voorraad aan Alessi-design, aanwezig in het prachtige land, met een fikse korting naar hun moderne woning in het regenachtige België te verhuizen.

Theepot Cha - vloeiend, minimaal design - € 130
En wij, broer en zus, schoffelden in de loden hitte achter die maffe twee aan - ik heb dus een excuus, het is genetisch - in de hoop nà de weloverwogen aankoop aan een heerlijke gelato (doe mij maar stracciatella, per favore)
te kunnen likken. 

Er kwam een tijd dat ik de gelato's liet voor wat ze waren - bollen vette calorieën, maar niet te verslaan qua smaaksensatie - en me ook stortte op de mooie spullen van de Italiaanse designfabriek. Leve de citytrips richting de laars! 

Home made cookies voor bij de thee - in de iconische vormen van Alessi - € 29
  
Al is het vandaag niet àltijd Grote Liefde met de spullen van Alessi, het merk blijft toch een tere plek raken: praktisch, mooi en grappig kunnen een harmonische combo vormen, dat hebben ze daar wel begrepen.

Niet verwonderlijk dat ik dan ook blij werd van hun nieuwste theecollectie. Bye bye, mijn beminde ochtendlijke espresso, en hello, theeceremonie? Met deze items wordt het wel érg verleidelijk...   

(nvdr, ik verjaar op 12 november, u hebt nog even de tijd om dat design bijeen te sparen)
Theezeef, incl. vogelgeluiden - cfr. de vogels als gezelschap tijdens het Chinese theekransje - € 89


  

zondag 20 juli 2014

Boodschappen doen in Zweden: feest voor de ogen!

Uw boodschappen doen in Zweden, dat is een waar festijn voor de design-lovende mens in mij. Plus, dat eindigt ook als een feestje voor de food-lovende mens in datzelfde mij. Twee vliegen in één klap.

Een supermarktbezoek neemt in het Noorden dan ook dikwijls dubbel zo veel tijd in beslag. Ik kijk mijn ogen uit, wil in dat verdomd lelijke licht wel alles fotograferen en moet er eveneens aan denken het karretje te vullen.

 

vrijdag 18 juli 2014

Regen in juli: rabarbertaart, zeg ik u!

Dat krijg je als je blog posts op voorhand programmeert: 
een plan voor regenachtige zomerdagen,
op zowat de warmste dag van de laatste weken. 
Àls het morgen zou gieten, stormen en regen, 
weet je vandaag wat je in huis moet halen... 

Het is zomer, maar de hemel toont nu al ettelijke dagen na elkaar zijn uitgebreide, schijnbaar onuitputtelijke arsenaal aan regenvormen. Van miezerige waas tot regelrechte drash national. Wat dan te doen? Taart bakken, zeg ik u. En wel de deze. Want friszure rabarber, luchtige ricotta, verse pittige gember en zovéél mogelijk kardemom.

Sinds ik - eveneens in miezerige waas en regelrechte drash - in Stockholm heb vertoefd, ben ik helemaal hooked on kardemom. Lekker kruidig, een vleugje pittig en ergens zit er een zachte zoetigheid. Ik zou het als boterhambeleg kunnen eten, ware het niet dat ik eens een keertje te enthousiast met het kardemombusje over mijn muesli strooide. In té grote hoeveelheden neigt het nogal bitter te worden. Ga dus gewoon voor zovéél mogelijk en stop net voor het bittertje opduikt. Fingerspitzengefühl. 


De mascarpone uit het oorspronkelijke recept kun je gerust weg laten, zo ontdekte ik noodgedwongen. Zoiets overkomt me trouwens voortdurend in de keuken. Dit keer had ik wel de houdbaarheidsdatum van het in de weg staande potje mascarpone in de koelkast nagekeken, maar niet of het al was geopend of niet. Dat was het dus. En daardoor - na al die weken in de weg staan, wachtend op een bestemming - van wit naar donzig groen gekleurd. Maar, niets aan de hand: de smaak blijft geweldig en de textuur smeuïg, terwijl het geheel toch een beetje minder vet is.

Maar wanneer het zomer is en als de hemel ettelijke dagen zijn schijnbaar onuitputtelijk arsenaal aan regenvormen tentoonspreidt, dan is het tijd voor taart, zeg ik u!   


NODIG
Voor een lange taartvorm of een ronde vorm van 20 à 24 cm
180 gram bloem
50 gram amandelbloem
50 gram bloemsuiker
1 pakje vanillesuiker
100 gram koude boter
1 ei

250 gram ricotta
150 gram mascarpone
100 gram room
3 el suiker
1 ei
Merg van 1 vanillestokje
1 duimtop verse gember, geraspt
2 à 3 theelepels gemalen kardemom

3 à 4 stevige rabarberstengels, geschild (eventueel in blokjes gesneden)


DOEN
Meng de bloem met het amandelpoeder, de bloemsuiker, de vanillesuiker, de boter en het ei in een keukenrobot tot een mooi glad geheel. 

Rol het deeg in huishoudfolie en laat 1 uur rusten in de koelkast.

Maak ondertussen de taartvulling. Roer de ricotta samen met (de mascarpone), de room, de suiker, het ei, de vanille, de geraspte gember en de zovéél mogelijk kardemom tot een smeuïg geheel.

Verwarm de oven tot 180°C. Vet een taartvorm in en bestrooi je werkvlak met bloem.

Neem het deeg uit de koelkast en rol uit tot je er je taartvorm mee kunt bedekken. Bak 10 à 12 minuutjes blind af in de oven. Vergeet dat bakpapier niet, voor je er de spliterwten of de bakparels in doet!

Haal de spliterwten (of bakparels) weg en vul de taart met het ricotta-kardemommengsel. Schik daarop de rabarberstengels en bak de taart 30 minuten op 180°C. 

woensdag 16 juli 2014

Lekker feestelijk, geweldig zomers: risotto alle vongole

Ettelijke jaren geleden bevond ik me in Napoli. Ik at er fantastisch en  - zoals mijn toenmalige traditie leek te dicteren - genoot ik er van een erg slechte rode huiswijn. Ik bracht de nacht dan ook door in de frisse marmeren badkamer (nvdr). De focus van dit verhaal ligt echter bij dat geweldige eten, niet bij de nacht, noch bij de frisse badkamer. 

Ik heb een zwak voor aromatische visbouillon, smakelijke zeebeesten, kruidige bladpeterselie en de nodige dosis knoflook. Cfr, wat ik verorberde in dat geweldige, kleine, met TL verlichte Napolitaanse restaurantje vol luidruchtige, donkere Italianen: pasta met mosselen net opgevist uit de Tyrrheense zee, courgette en de rest van de smakelijke mikmak.

Risotto alle vongole
Een aantal dagen geleden kreeg ik het bericht dat het officiële seizoen van de Zeeuwse mosselen - aka een type van die lekkere zeebeesten - pas 16 juli (als in "vandaag") van start zou gaan, dus greep ik terug naar hun meer verfijnde soortgenoten: de venusschelpen.  Ietsje duurder, maar ook ietsje fancier. En jongens, bakken meer (Zuid-)Italia in hun genen. De pasta werd dit keer een risotto. Ik ben er verliefd op.

Schatzies, geen schrik hebben van "risotto", gewoon met liefde roeren en vooral genieten. Het is heerlijk en magnifiek voor een zomeravond.

't Is nogal lekker

NODIG
Voor 4 personen
1 kop risottorijst
1 bouillonblokje vis
1 ui, gesnipperd
2 stengels selder, fijn gesneden
2 teentjes knoflook, geperst
1 glas droge witte wijn
1/2e dikke courgette, fijn gesneden
1 venkel, fijn gesneden
1 flinke handvol bladpeterselie, grof gehakt
1 kg venusschelpjes, goed gespoeld
Olijfolie
Peper & zout uit de molen


DOEN
Verhit een flinke scheut olijfolie in een grote kookpot. Fruit hierin de fijn gesnipperde selder, ui en knoflook. 

Voeg een theekop risottorijst toe en roer goed om zodat elke rijstkorrel met olijfolie wordt omhuld.

Blus de rijst met de droge witte wijn. Doe het bouillonblokje erbij, samen met een flinke scheut water. Roer alles om. 

Giet er nog wat water bij, wanneer het water/de bouillon bijna is opgenomen. De rijst heeft ongeveer - afhankelijk van het soort risottorijst - 15 à 20 minuten nodig om te garen.  Dus gedurende die tijd herhaal je het roeren en al dan niet toevoegen van water.

Verhit in een diepe koekenpan een flinke scheut olijfolie. Fruit hierin een teentje knoflook en voeg de courgette en venkel toe. Laat rustig garen. Kruid met peper en zout.

Vergeet niet regelmatig door de risotto te roeren en indien nodig een beetje vocht toe te voegen. 

Voeg het courgette-venkelmengsel toe aan de risotto (ongeveer 8 minuten voor je de risotto zou laten rusten). Doe er nu ook de gespoelde venusschelpjes toe. Roer goed om.

Blijf roeren (en eventueel een beetje vocht toevoegen) totdat de schelpjes mooi open staan. Strooi er de gehakte bladpeterselie over en serveer.

Met de handen eten is toegestaan

maandag 14 juli 2014

Makes me Happy


Sinds ik de Viking-volkeren achter me heb gelaten en elke ochtend recht krabbel in mijn eigen bed, heb ik dit uitzicht van akkerbloemen, madeliefjes en klaprozen. 

Het ziet er prachtig uit - met een stralende blauwe schijn - en het ruìkt geweldig.

Very Nordic, want in Scandinavië is elke heuvelrug wel zo'n bloemenpalet. Heerlijke herinneringen aan mijn zalige reis.


It makes me happy.

 

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...