vrijdag 18 april 2014

Alla Salute met Campari Tonic

Onlangs nog declareerde ik overtuigend dat ik qua "fris" enkel water - Spa Marie Henriette olé olé - en (schuim)wijn drink. Fruitsap: don't like. Frisdranken: don't like. Pasoa Orange: don't like, want fruitsappig. Ik zie me vandaag genoodzaakt mijn stellige uitroep een beetje aan te passen: I do like cocktails too

En dan is het geweldig als er zoiets voor je neus wordt gezet


Een fancy, stylish cocktail, gemaakt door een topper van een mixologist, met goede ingrediënten en premium drinks. Ik vroeg "fris, zuur en kruidig" en kreeg een ongelofelijk delicate, zachte cocktail die fris was, subtiel kruidig smaakte en met dat perfecte zuurtje. 

Eerlijk is eerlijk, zoiets krijg ik thuis niet voor elkaar. Het vraagt onder meer kennis, vakmanschap en geweldig goede ingrediënten (dat is nog het makkelijkst te fiksen). Maar thuis wil ik ook fris en zomers in mijn glas: de immer geprezen G&T, de vrolijke Aperol Spritz of voor de zomer 2014 ...

De Campari Tonic!

Even vrolijk, want knalrood; fijn bittertje, want gemaakt van (een geheime selectie) kruiden en planten; vakantie in het glas, want op en top Italiaans; een tikkeltje zoet, want er gaat een tonic bij; geen fuzz, want het is zo facile da fare (gemakkelijk te maken); indrukwekkend, want het drankje komt het best in een groot en bol wijnglas; lekker verfrissend, want vergeet die ijsblokjes niet.

Mixologist Jef Berben maakt de perfecte Campari Tonic
True, er was mijn inziens amper vakkenis vereist om te beslissen dat het leuk zou zijn Campari te mixen met tonic en te beseffen dat je daarmee perfect kan meesurfen op de golf van de nog altijd populaire gin & tonic. De Campari Tonic blinkt ook niet uit door de aanwezigheid van een resem fijne, topingrediënten. Maar dat is natuurlijk ook meteen zijn sterkte: twee goede kwaliteitsproducten and that's it. Perfect voor een gemoedelijke aperitivo om een zonnige avond mee in te zetten of een kleurige werkdag mee af te sluiten!


Een kleine domper op mijn aperitivo-vreugde zijn de 3 kunstmatige kleurstoffen die Campari bevat: E122 (azorubine of karmozijn), E102 (tartrazine) en E133 (briljantblauw FCF). Ja, Campari is prachtig, intens bloedrood, maar als dat niet kan worden verkregen met de gebruikte planten en kruiden, dan hoeft dat voor mij niet. Pastelroze is ook erg mooi in het glas. Bovendien gaat het hier bij alle 3 om twijfelachtige en verdachte kleurstoffen, waarbij meer onderzoek naar de effecten nodig is. En ook, zowel E122 als E102 kunnen allergische reacties veroorzaken bij hen die er gevoelig aan zijn. Dat kan gaan van netelroos en huiduitslag tot astma. Niet zo ontzettend gezellig (en nodig), die kleurstoffen in mijn Campari.


 

donderdag 17 april 2014

When in Bruges ... Visit Sanseveria Bagelsalon!

Brugge is hip and happening. Vergeet de bussen Aziaten, de ontelbare saaie pralinewinkels en het net iets té opgekuiste pretparkuiterlijk van de stad. Dezer dagen tel je niet mee als een bezoekje aan Brugge niet opgelijst staat in je citytrip-in-eigen-land-planning. 




Fellow-blogger Edwardz heeft er zijn mooie kook- en tekstbureau, je eet er de geweldige ballen van Wim Ballieu, rock 'n chocman Dominique Persoone begon in de stad, sterrenchef Geert van Hecke opende er zijn bistro on the side De Refter en er staat een indrukwekkend concertgebouw met een mooi programma. 

Lang niet alles: Brugge bougeert. Vanaf 1 mei - hoe mooi, Dag van de Arbeid - kun je geweldig gaan schnabbelen in Bagelsalon Sanseveria. Met de woorden "salon" en "sanseveria" in je naam, kan het moeilijk nòg hipper worden. 


Edoch, want je ontbijt of luncht er met geweldige, krokante, smakelijke classic bagels - die hartige ronde broodjes met een gat in het midden - en met bagels met een twist. Het interieur is as it should be: Scandinavisch chic meets vintageEn het logo klopt!  Hip, hipper, hipst. 

Oh yes, they will bagel it!


dinsdag 15 april 2014

Uit de Doos, in de Grond, Op je Bord!

Ik ben er toch fan van: van die hipster-woorden waar iedereen na een week allergische reacties van krijgt. Denk "conceptueel", "out of the box", "projectjes". Bij mij alleen gekriebel en gebruis, geen rode vlekjes of irritatie. 

Dus ben ik helemaal zot van het concept van onze jongste, hipste moestuinman Angelo Dorny. Die heeft Out of the Box gedacht en alles gewoonweg ìn een box gestoken: een moestuin - slash - kookboek (vol goesting) én zaden en knollen voor die tuin van je. Uit de doos, in de grond, op je bord. 


Vergeet tomaten, radijzen en rucola, Angelo leert je palmkool, citroenkomkommer en ja, ook het überhippe quinoa telen! 9 doosjes met zaden en knolletjes van verrassende, vergeten groenten voor nieuwe smaaksensaties op je bord. Het leuke is ook, je vindt deze groenten en kruiden maar moeilijk bij je supermarkt, dus het is werkelijk een specialleke: zelf geteeld, zelf geplukt en zelf klaar gemaakt. Immers, Angelo geeft je tips om met je handen in de aarde te wroeten, maar hij geeft je ook recepten om met de oogst in de keuken aan de slag te gaan. 

Angelo Dorny - Een Doos Vol Goesting
Uitg. Davidsfonds
€ 27,50

 

zondag 13 april 2014

Internationale sterrenchefs te gast bij WY


Aan de hemel: een enthousiaste zon. Langs mij: dierbare vriendin K. Rondom ons: een massa toeristen op stap in het zaterdagse leven van de Belgische hoofdstad. Op de planning: een lunch bij WY, een project van tweesterrenchef Bart de Pooter in het Mercedeshuis aan de Brusselse Zavel, dat laatst een ster in de wacht sleepte. 

Ik voelde me behoorlijk in mijn nopjes. Bart de Pooter heeft bij mij immers een streepje voor: de man is uiterst sympathiek, kan fantastisch koken, en meer nog, draagt daarbij "het experienced based genieten" hoog in het vaandel. Eten bij Bart De Pooter is een conceptuele ervaring, die blij verrast, die klopt en die immer verfijnd is. Eten is altijd meer dan genieten van lekkers: sound, beeld, interieur, ...

Chef-kok Guus van Zon van WY + Gastchef Serge Labrosse
Die middag echter geen Bart aan het fornuis. Wel de erg charmante Frans-Zwitsers chef Serge Labrosse van eensterrenrestaurant Le Flacon in Genève. Uiteraard wordt hij geflankeerd door chef-kok Guus van Zon, poulain van Bart de Pooter, die gewoonlijk de plak zwaait in de open keuken van WY.  

Wat Serge Labrosse daar doet? Het team van WY gooit elke maand - met uitzondering van de zomermaanden - gastvrij de deuren naar zijn keuken open voor een getalenteerde buitenlandse chef. Niet zomaar iemand, maar collega's die Bart leerde kennen op trips, waarmee hij nu nog regelmatig contact heeft en die inmiddels vrienden zijn geworden. Samen koken, samen ideeën uitwisselen en het werkvlak breder maken: het past helemaal in het conceptuele plaatje van Experienced Based genieten.



Op onze tafel wisselden gerechten van Bart de Pooter en Gus van Zoon af met die van Labrosse. Wat alle gangen gemeenschappelijk hadden was de zin voor detail, hun toegankelijkheid, met tegelijk altijd toch een verrassend element en de geweldige smaakbeleving. De fijne selectie van wijnen sloot naadloos op die ervaring aan. Nog altijd in mijn nopjes: ik voelde me gang na gang, in handen van de twee topchefs, meer dan aangenaam geprikkeld. 



Zaterdag 24 mei mag chef Philippe Mille van Les Crayères in Frankrijk zijn kunsten komen tonen. Een maand later, 29 juni, is het dan de beurt aan de Fransman Jean Sulpice. Beide heren hebben elk 2 sterren in de zak van hun koksvest. Ook in het najaar zullen Bart en Guus nog internationale chefs uitnodigen. Ik zeg: reservatie maken, agenda bovenhalen en aankruisen! 



Als lunch geniet je van een viergangenmenu (€ 60 of € 92 dranken inbegrepen); voor het diner zijn er 6 gangen voorzien (€ 78 of € 126 dranken inbegrepen). 

WY @The Mercedes House
Grote Zavel
Bodenbroekstraat 22 - 24
1000 Brussel
+32 (0)2 400 42 63
ma-za voor lunch en diner

 

maandag 7 april 2014

Gezellig schnabbeladresje!

 Ik heb zeker en vast Italiaans bloed: ik ben dol op aperitieven! Er zit een erg rustig element aan dat moment. Plus, veelal heb je de keuze tussen verschillende hapjes. Om lekker te schnabbelen. Met je vingers. 


Dus als de apero meer de maaltijd van de dag wordt, dan voel ik me als una bella ragazza in de zevende hemel. 

Dat is precies wat L'Apero d'Oc te bieden heeft. 
In hartje Gent - Ajuinlei, achterzijde van de Fnac, in de buurt van Dille & Kamille - proef je hier een flard Zuiden. 



Er staan een resem überverse en huisgemaakte schnabbels voor een fijn prijsje op de kaart, maar er zijn ook dikwijls een dagschotel en/of soep te krijgen. Het leuke assortiment biodynamische wijnen maakt het af.

Inspiratiebron is de Languedoc/Roussillon. Ok, dat is Frankrijk, maar dat neigt toch al naar La Bella Italia, nietwaar?!
Hier zou ik dagelijks kunnen leuteren en genieten. Niet alleen de producten zijn geweldig, maar ook de ontvangst en de sfeer!
Een fantastische plek. 


maandag 31 maart 2014

DIY: Boomstronk wordt Bijzettafeltje

Houtblok wordt Bijzettafeltje - De Natuur in Huis

Toen ik in november vorig jaar de herfst plukte in het huisje van Slapen in het Bos, was het houten bijzettafeltje een van de (vele) items in ons kleine optrekje waar ik zo zot van was. Tijdens onze wandeling van zo'n 13 km heb ik vaker dan ooit het kreupelhout gemonsterd, op zoek naar een stevig stuk boomstronk. De Apeldoornse bossen hebben het een en ander moois te bieden, maar 9 km wandelen met zo'n volhouten blok, doe je niet eens "zo maar even". 

Een toevallige - het lot! - aanbieding van de lokale Karwei beloofde ons een gelijkaardig item voor een "luttele" € 200, ofzoiets. Nou, toch een aardige duit, vond ik, wat meteen mijn "hebben hebben hebben"-modus uitschakelde. L'Amour bevond zich in een andere modus: die van ingenieur-handy-man en "ik ruik een projectje". 

Wandelen, koken, eten, slapen, genieten en terug naar huis. Zonder houtblok, met kriebelende ingenieursvingers en een project. Het heeft nog wel ettelijke wandelingen, etentjes, droompartijen en plezier gekost, alvorens die vingers konden zagen en boren. Maar, nu is ie er: ons eigenste Breng-de-Natuur-in-Huis-Scandinavisch-design-zelfgemaakt bijzettafeltje! Twee om precies te zijn, de gescoorde, lokale boomstronk was giga. 



NODIG
Boomstronk, beter niet te vochtig
Een verre buur met kettingzaag en een groot hart (voor als je stronk werkelijk giga is)
1 demi-chefmes dat je beu bent
1 Zwitsers zakmes
1 boormachine met - uiteraard - boortje (d.i. het staafje)
Keilbouten, per wiel 1 (nvd ingenieur: "een stokschroef is waarschijnlijk nog steviger") 


DOEN

1.
Als je boomstronk de juiste dikte heeft naar jouw mening, kun je meteen de demi-chef ter hand nemen en beginnen ontschorsen. Zoniet, zul je eerst even de hulp moeten inroepen van de verre buur met kettingzaag en een groot hart.
Steek de mespunt tussen schors en hout en duw de schors weg van de stronk, zodat die los komt. 

De fijnere resten kun je wegschrapen met het (Zwitsers) zakmes of een kleiner aardappelmesje.


2.
 Boor 3 tot 4 gaten op de onderzijde, daar waar je de wielen wenst te plaatsen. Zorg ervoor dat je (zware) boomstronk een voldoende groot steunvlak krijgt.


3.
Onze eerste poging deden we deze kleine "knijpers", die absoluut niet voldede. Verdomd beperkt assortiment voor de ingenieur-handy-man, Brico!

Vergeten dus, deze handel.


4.
Wel doen: de meegeleverde vijs uit de wielen halen en de keilbouten (niet van Brico dus, wel van de lokaal, beter uitgeruste doe-het-zelfzaak) er in de plaats in steken. 

De wielen met deze bouten vastdraaien in het hout. 

Let op, je werkt met een product uit de natuur - heerlijk Wabi Sabi: perfectie is saai - dus dat ding is niet per se waterpas. Om te vermijden dat je apero bij het eerste zuchtje omvalt, kun je het een en ander wat bijsturen door rondelletjes tussen het hout en de wielen te plaatsen (zie ook foto).

Basta così!    

vrijdag 28 maart 2014

Delicious & Quite Easy: Zeebaars met rozemarijn, citroen en knoflook

Deze is perfect voor het komende zonnige weekend: instant beachgevoel, ontzettend lekker en delicaat van smaak, makkelijk te bereiden. Een topper in onze keuken, want een mee-eter raakt al eens geïmponeerd. 



Ik ben grote fan van "De Zeebaars" omdat het zo'n veelzijdige vis is. Dankzij zijn lichte, elegante smaak, kun je het beest pimpen in de richting van de dag: pittig, kruidig, zomers, in de oven, in de pan, in zoutkorst, gevuld, op de grill ... u vraagt, de zeebaars draait. Nu ja, hopelijk is hij redelijk dood, dus zul jij moeten "draaien". Bijvoorbeeld op deze manier...


NODIG
Voor 2 personen
2 middelgrote vissen, ontschubd en binnenin schoongemaakt (kun je gemakkelijk zelf doen, maar kun je ook gerust vragen aan de visboer om te doen)
1 (bio)citroen, in schijfjes
Een busseltje rozemarijntakjes
Een busseltje verse oreganotakjes
3 teentjes knoflook, geplet
olijfolie
Peper
Zeezout
1 el tijmblaadjes

150 gram sluimererwten
Een kleine bussel groene asperges
1 kleine venkelknol, in schijfjes
Olijfolie
Sap van 1 citroen
1 teentje knoflook, geplet


DOEN

Verwarm de oven voor op 200°C. Spoel de vis goed uit. Breng een kookpot met een bodem water en een stoommandje erin aan de kook. 
Snij de venkel in schijfjes en doe ze in een zakje of kom met de olijfolie, het citroensap en de geplette knoflook. Leg even opzij en laat marineren. 

Dep de vis droog en vul met de rozemarijn, oregano, knoflook en citroenschijfjes. Leg de vissen in een ruime ovenvaste schotel. 
Overgiet met een scheut olijfolie en kruid met peper en zout. 
Strooi er de tijmblaadjes over. 

Zet in de oven totdat de vis gaar is (het witte visvlees is dan niet meer "transparant"), afhankelijk van de visgrootte, ongeveer 25 minuten. 

Verhit ondertussen een grillpan. Grill hierin achtereenvolgens de gemarineerde venkelschijfjes en de asperges. Stoom ook de sluimererwten. 

Serveer de vis op een lekkere oma-serveer-schotel en zet de groenten in leuk bloemetjesservies bij op tafel. 

C'est tout, mes amis!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...