FOOD: NY burgers in Brussel bij Manhattn's

Premium Burger restaurants zijn hot, al begint dat gezegde stilaan op een understatement te lijken. We werden al verwend met Ellis Gourmet Burger, De Burgerij, Burger Folie, Huis der Burgers en Burgers and Booze. Sinds vorige week maakt ook het Brusselse Manhattn's deel uit van de club. Dat is plezant, want deze burger joint weet toch nog een verschil te maken. Om te beginnen door een fikse dosis New York naar Brussel te importeren.

 

Maar er is meer. Zo vind je op de kaart niet alleen de verplichte burger met rundvlees van vee dat met gras werd gevoed en dat heerlijk heeft gerijpt (het vlees, niet het vee) in een stuk of 6 combi's. Kip, vis en een veggie-exemplaar werden ook voorzien en werden niet eens in het verdomhoekje van de kaart geduwd.

De bun - het broodje - komt uit het New Yorkse Little Italy, waar ze extra vierge olijfolie gebruiken in hun beslag. Dat geeft het een dunne, zacht krokante buitenzijde en een geweldige en luchtige textuur binnenin. Zo eentje kwam ik nog niet tegen. Ook voor de frietjes hadden Jerôme en zijn partners in crime aandacht: handgesneden, gemaakt van Belgische aardappelen en geserveerd met een vleugje zout én peper.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de home made Soho sauce! Vraag er achter als je er gaat smullen.

Het stopt nog niet. Daar een lichaam niet echt blij wordt van frieten en burgers alleen en wel van meer dan regelmatig een fikse portie groenten, serveert Manhattn ook leuke salades. Méér dan enkel een coleslaw, that is. 

En cocktails - New York style, of wat had je gedacht - want dat maakt nu eenmaal nu en dan wel eens blij.

 

Manhattn's

Avenue Louise 164

1050 Brussel

02 649 85 95 

 Alle dagen open

12u - 14u30

19u - 22u30

 

Boodschappen doen in Zweden: feest voor de ogen!

Uw boodschappen doen in Zweden, dat is een waar festijn voor de design-lovende mens in mij. Plus, dat eindigt ook als een feestje voor de food-lovende mens in datzelfde mij. Twee vliegen in één klap.

Een supermarktbezoek neemt in het Noorden dan ook dikwijls dubbel zo veel tijd in beslag. Ik kijk mijn ogen uit, wil in dat verdomd lelijke licht wel alles fotograferen en moet er eveneens aan denken het karretje te vullen.

 

Day 22 - flowers - #30dayphotochallenge

Day 21 - Inspirational - #30dayphotochallenge

Waar ik zoal inspiratie haal, door in gang word gezet, door geraakt word? 

Awel (ik probeer niet te melig te worden, maar ik vrees dat het erg moeilijk wordt, gezien mijn dankbaarheid): 

Day 21 - Inspirational - #30dayphotochallenge

 Vriendin Debby: mooi, gedreven, passioneel, vrolijk, bruisend intelligent; en dat allemaal op een heel besmettelijke manier. Geweldig!

 Met haar communicatiebureau Diamonds & Pearls Communication, dat ze samen met husband Fréderic, enthousiast runt, maakt ze de wereld wat mooier. Steevast kiezen die twee immers voor merken met een verhaal, veelal Belgisch, al staren ze zich niet blind op onze navel, en smijten ze zich.

*

Luz de Lux, ofte beter de ontzettend vriendelijke, lieve, kleurrijke en, ja ook, gedreven Babs die het woord "boutique" op geheel eigen wijze een nieuwe, fantastische invulling heeft gegeven. Haar gevoel om via stijl en mode hetgeen van binnen zit, naar buiten te vertalen, vind ik ongeëvenaard. Plus, ongeacht de leukste outfits, was ze al meermaals een geweldig klankbord en duwtje in de rug met klopje op de schouder. 

Boutique 2.0, quoi!

*

Check this Tumblr out: SooDesUne. Totaal vergeten wat de woordengroep betekent, maar het komt uit het Japans. Geen woorden hier, wel beelden. De man erachter, mister D., is een geweldige grafisch vormgever. Ok, niet zò geweldig als de paps, mijn held, maar wel bijna. 

't Is zo iemand bij wie ik heel erg op mijn gemakkige zelf kan zijn. Koffietje en tateren maar, is dat zo. En brainstormen over schoonheid, lettertypes, teksten, tijdschriften, boeken.  Oh ja, en ook verpakkingen: zie de prachtige limonadefles!

Open geest, open gesprekken. Ontzettend tof.

*

Sinds kort kruip ik al eens achter de naaimachine. Het liefst doe ik dat gerakketak bij Workshop, Yours Handmade in Leuven. Geweldig tof naai-atelier, fantastisch mooie, kwalitatieve stoffen, jazzy sfeer en met de grappige, creatieve Marleen aan het roer, euhm stikmachien. Zij straalt zo'n easypeasy positieve vibe uit. Plus, onze conversaties eindigen altijd in gegrinnik en gelach. Ik word blij bij haar en op die plek. 'k Krijg er nog meer goesting in het leven.

*

Liselotte. Creatieve duizendpoot, maakt überschune dingen met een naaimachine (zo, èchte jurkjes en al), mooie madam en boeiende persoonlijkheid. Plus, ze maakte me vorig jaar een kèèèèèi mooi en lief cadeautje! Ik hoop op vele etentjes ten huize Niente di Particolare én bij Casa Liselotte.

*

Zijn er nog: 

La Coquerie & crew. Je moet het zelf ervaren, want het is erg moeilijk uit te leggen wat voor sfeer, vibe, energie er hangt op die kookboot en bij de mensen. Ik ben zo ontzettend gelukkig dat ik van die inspirerende bende deel mag uitmaken.

Miss Pamela Peeters, Eco Hero ten top! Ik had de kans een heel tof gesprek met haar te voeren - Leuven/NewYork, hello! - waarvan je binnenkort een weerslag leest, hier op Niente di Particolare. Je zult zien: straffe madam met pit en bàkken gedrevenheid.

 Family & Friends (niet de sitcom), of course. 

 

  

 

Day 20 - Faceless Self Portrait - #30dayphotochallenge

Day 19 - In My Bag - #30dayphotochallenge

Nu en dan zie je zo'n post opduiken in een of ander tijdschrift: "in de fruitmand" of "de handtas van...". Ik ben superfan: de inhoud van wat een mens aan kleine rommel verzamelt of wat iemand de hele dag meesjouwt vind ik reuzefascinerend.

In mijn sjakosj - van het Deense Friis Company, voor een heerlijk prijsje gevonden bij mijn hofleverancier Luz de Lux en de fijne woorden "Love is ..." herbergend op het binnenzakje - vind je:

Portefeuille: oudroze en polkadots, een match made for me in heaven. Gemaakt van paling"huid", wat ik pas achteraf ontdekte en een tikkeltje wansmakelijk vind (ik vind paling niet lekker). Maar, ouderoze en polkadots.

*

Portefeuilleke: let op de "ke". Loop ik sinds begin van dit nieuwe jaar mee rond, want ik wil het financieel allemaal wat slimmer aanpakken: bancontact en Visa werden te goede vriendjes. Dus nu haal ik de banden met cash opnieuw aan. Meer controle, meer overzicht. 

Erop: een meisje op een schommel. Eronder: "mood swings"

Yet Again: A match made for me in heaven! 

*

Zwarte Moleskine-agenda: kan al eens rood zijn ook, maar ik verkies eigenlijk zwart. Goede basics en zot van het hele gamma notaboekjes. 

Ik haat een elektronische agenda. En kom me nu niet af met dat het "erg gemakkelijk, vlot en nog wat" is: ik hou niet van die elektronische dingen, ik wil mijn afspraken in een net of leuk handschrift noteren, op papier, in het zwart en soms in het roze.Dat helpt me trouwens om zowat mijn hele planning van buiten te kennen. 

*

Trein- en busabonnement, rijbewijs en visitekaartjes: je weet niet altijd waar je heen wilt reizen die dag en wie je zult ontmoeten. Een verwittigd vrouw... En ook, voor mijn vaste job trein ik drie dagen per week naar Brussel. 't Maakt de treinbegeleider blij als ik dan kan tonen dat ik - of beter: mijn baas - heb betaald voor het gebruik van hun rollend materieel.

*

Sleutels: autosleutel, fietssleutel, usb-sleutel en huis- en brievenbussleutel. Ik sta niet graag op de stoep.

*

Roze balpennen, waarvan de ene roze schrijft en de andere gewoon knalroze is. J'aime la vie en rose! 

Ook omdat ik graag schrijf, met pen, op papier, overal en altijd.

*

  Nagellak van Essie: mijn favoriet merk wat lakjes betreft. Vlot aan te brengen, mooie kleurtjes met lollige namen. Daar val ik voor. Plus, ze drogen redelijk snel. Alleen niet snel genoeg: ik breng dan meestal mijn nagellak aan wanneer ik heel wat te typen heb. Mijn handen/vingers zitten dan nergens tegenaan (ik heb weinig geduld met nagellak) en kan de lak mooi drogen.

*

 Zakdoekjes: ja, van Hello Kitty, ja ik ben 33 jaar. Ik zag ze in Delhaize en vond ze perfect voor mijn nichtje van 4 jaar die dikwijls een loopneusje heeft. Kan ze dat snuiten in stijl. 

Mijn neus en sinussen doen ook al eens vervelend - zeker wanneer ik een oververwarmd gebouw binnenstap - en deze doekjes zijn tenminste niet oersaai.

*

Tijdschriften en boeken: deze keer is het een nummer van VT Wonen (een van mijn favoriete woonbladen) en een boek op Moleskine-formaat (leve de kerstman!) van Henning Mankell over Italiaanse schoenen, dat zich afspeelt in het Hoge Noorden. Ik val in herhaling, maar A match made... 

Ik ben dol op lezen en bladeren, dus zeul ik met plezier karrenvrachten aan boeken- en tijdschriftengewicht mee in mijn (grote) handtas. Ik ben alleen een erg trage lezer met weinig tijd, waardoor ik thuis nog een stapel "te lezen" heb liggen.

*

 Lippenstift: mijn lipbalsem is op, wat me eraan doet denken een nieuwe te scoren. 

Deze lippenstift is van Clinique en zat in een van de Deauty-dozen van de voorbije maand. Opnieuw, A match... , u kent het liedje ondertussen wel, want in een rood dat niet te overheersend is. Mijn redelijk smalle lippen zijn daar heel blij mee, want het geeft wel nog altijd de nodige pitch aan mijn bleke, blozende gezicht.

*

Brooddoos: ik probeer niet te veel afval voort te brengen, wat me zeker niet altijd lukt. Damn you, gemakszucht! Deze keer wel, dankzij een cadeautje van mijn schoonzusje: de brooddoos van Dagelijkse Kost. Moet ik het werkelijk nog eens herhalen?! A ... 

*

Briefjes: altijd - als in àltijd - heb ik minstens 1 lief briefje, gedicht of woordje bij van L'Amour. 'k Heb dat nodig, ik vind dat fijn. Zo'n romanticus en dromer ben ik wel.  

Day 18 - What I want - #30dayphotochallenge

Ik kom uit middens waar mensen graag cadeautjes geven en ik doe mezelf ook al eens graag een plezier. Komt nog bij dat ik nog niet zo gigantisch lang geleden mijn verjaardag én ook kerstmis vierde. 

Ik heb dus meer dan wat mijn hartje begeerd. Natuurlijk galmt het wel eens "hebben, hebben, hebben" door mijn westers-kapitalistische kop, maar er is niet veel dat ik per se nog tot mijn eigendom wil maken.

Al zou ik het wel geweldig vinden, als ik morgenvroeg wakker word, ik plots ontzettend lekker en goed zou kunnen dansen. 

Een andere stiekeme (en verre) I Want is een eigen, klein, gezellig bloemenwinkeltje. Moet je weten, mijn oma en opa hebben - nu ja, hadden - er één. Tijdens mijn kindertijd bracht er ik na school ettelijke uren tussen de rozen, vazen en margrieten: er is weinig meer fijns dan de geur van verse bloemen. Plus, dat groen is ontzettend "lief". De prikkers op de rozenstengels niet in beschouwing genomen, auch. 

Bloemen, hun puurheid en schoonheid, maken een en deze mens gewoon intens blij. Fantastisch als je dagelijkse werk daaruit kan bestaan. Echter, ik heb een beetje de pech dat ik de namen van alle bloemenrassen maar moeilijk kan onthouden. Daar zou ik dan met een mond vol tanden staan tussen mijn vazen. Komt ook nog bij dat my current hometown eigenlijk al een aantal van die dromerige, mooie bloemenwinkels heeft. En, niet te onderschatten: ik heb ook gewoon het lef niet. 

Maar om te dromen heb je geen lef nodig. 

Donc, on avance... 

'k Heb immers nog meer van die stiekeme graag-willen-fantasieën. Zoals daar is, een leuk, klein huisje met veel hout en een frisse, moderne Scandinavische inrichting aan "Het Meer". 

Zowat het hele jaar, al dan niet flink ingeduffeld, kan ik dan van mijn klein kopje espresso sippen op de steiger, waar een lollig bootje aan de rand van het water ligt. Erna ga ik dan heerlijk gedreven en geconcentreerd verder werken aan allerlei schrijfsels, tekeningen en maaksels in mijn lichte, ruimtelijke atelier.

En nu ga ik even een klein koffietje drinken, opdat ik nog even verder kan genieten van plannen, dromerijen, fantasieën en projecten. 

That's what I would want for now. 

Tomorrow? We'll see.     

Day 17 - Your Shoes - #30dayphotochallenge

Day 17 - Your Shoes - #30dayphotochallenge

 Well, not really "your", but mine. 

Zot van heels én ballerina's.

Day 16 - Technology - #30dayphotochallenge

Koffietechnologie @Mok - Leuven

Day 15 - A Good Habit - #30dayphotochallenge

U weet het misschien niet meer. Ik, mijn schuldgevoel en mijn energiepeil nog wel: op een eerdere bruisende woensdag vorig jaar zette ik een tigste projectje op poten - ik zou verdekke een uitstekende project manager kunnen zijn -  waarbij ik resoluut voor meer energie ging. Pardon, "ga": still going on, you know.

 Verder dan Stap 3,5 raakte ik niet echt. De dokter stak enkele naalden en bloedbuisjes in mijn arm om te kijken of ik lichamelijk niets mankeerde, ik deed de boekhouding van de bakker om de hoek (noch mezelf, trouwens) geen plezier door ineens muesli op mijn ontbijtmenu te zetten en in een ontzettend onregelmatig ritme ging ik een toertje of drie joggen. 

Nu ja, dat lijkt eerder op schildpadachtig kruipen, maar het doet de hartslag de hoogte in schieten, de poriën danig zweten en het bloed en dus ook zuurstof flink door het lichaam pompen. 

Dat schijnt allemaal erg gezond te zijn en meer energie op te leveren. 

Meer energie?! My ass!  

Day 15 - A Good Habit - #30dayphotochallenge

 Tot daar zich plots Stap 4 aandiende (hoor het tromgeroffel op de achtergrond). Ik bande allerlei vreselijk lekkere, deugddoende, smakelijke, tintelende alcoholische dranken uit mijn wekelijkse leven. Aangezien ik leef in de rotsvaste overtuiging van "A prosecco a day, keeps the doctor away" en daarbij meteen het aperitief als het leukste hoogtepunt van de dag bestempel, kunt u zich toch wel inbeelden dat de 4e stap geen evidente was. 

But I took it!

Overdag giet ik gemakkelijk en al jaren zonder problemen gemakkelijk 1,5 liter water door mijn keel, and I love it. 's Avonds doe ik er dan nog eens 1 liter bij. Niet altijd vlotjes: ik heb het dan immers meestal wel gehad met dat eenvoudige vocht en verlang naar iets meer body. Een zoetebek ben ik niet, dus frisdranken en de meeste fruitsappen noem ik geen waardig alternatief. 

Die zoektocht is misschien iets voor Stap 5?

Ma ciao! Daar is wel mijn extra energie. Nu en dan.

 

Day 14 - Cannot live without - #30dayphotochallenge

Passie is mijn brandstof. 

Het stuwt me vooruit, 

geeft me moed en daadkracht.

Ideeën.

Het schuilt in kleine dingen. 

Is niet per se spectaculair. 

Ik kan niet zonder. 

 

Day 13 - Silhouette - #30dayphotochallenge

Koken is ook een beetje wachten. 

Day 13 - Silhouette - #30dayphotochallenge

 

Day 12 - Eye(s) - #30dayphotochallenge

Day 12 - Eye(s) - #30dayphotochallenge

Day 11 - Something Blue - #30dayphotochallenge

Eigenzinnigheid & de nagel op de kop

dat is La Fille d'O

Meestal in lingerie en vrouwelijkheid

Ook eens in schoenen en juwelen

Dingen die in hun gehelen een concept zijn

I like

Niet enkel een juweeltje

Maar ook een nagel op de kop

Niet hard

Maar ga voor het hart

Let Your Heart Do The Walking 

Niet perfect

Dat is saai

Maar dus met dt-gedoe

Day 11 - Something Blue - #30dayphotochallenge

 

Day 10 - Childhood Memory - #30dayphotochallenge

Mijn kindertijd was als een zacht donsdeken met heerlijke, net gewassen lakens: veilig, warm en lekker geurend.

Een flink deel van dat fantastische donsdeken werd me lief om mijn kinderlijke schouders gedrapeerd door tante Jeanne. 
Je weet wel, mijn eigenste, liefste, beroemdste, zorgzaamste, leukste, dierbaarste meter en zus van mijn eigenste, liefste, beroemdste, zorgzaamste, leukste en dierbaarste mams (de adjectieven runnen in the family: ik heb ook nog zo'n eigenste paar liefste, beroemdste, zorgzaamste, leukste, dierbaarste nichtjes). 

 Een jaar geleden gleed de aarde onder mijn voeten weg toen ze plots overleed. 
Ik geloof heel graag dat ze hier klaar was; dat ze nadat ze hier haar warmte overgedragen had aan een heleboel mooie mensen, ze goesting had om aan dat donkere hemelfirmament te stralen. 
Ze is (altijd) iemand (geweest) die tot dat clubje behoort van Someone Special I Love en ik koester dan ook een pak mooie, warme, lollige, intense herinneringen aan haar. Al voel ik nog heel dikwijls een diep verdriet dat ze nu een sterretje daarboven is.

Ook liefdevol gedrapeerde donsdekens bij mij thuis: donsdekens runnen immers ook in the family. Een van mijn favoriete kinderlijke heerlijkheden waren de momenten waarop ik met mijn eigenste, liefste, beroemdste, zorgzaamste, leukste, dierbaarste mams cakebeslag en koekjesdeeg stond te maken.
Beetje klungelen met de spatel, eitjes breken, bloem doorheen de keuken blazen. 

Day 10 - Childhood Memory - #30dayphotochallenge

Ik kan me niet echt meer herinneren dat ik die zoetigheid werkelijk at; het kneden, rollen en uitsteken, het door het ovenraam turen en de geur doorheen het huis des te meer. Er kwam voor mij een dosis verwondering bij kijken, een fikse ontspanning, eenvoudige creativiteit en een gevoel van basis-geluk bij die lieve mams.

Het is dat alles, inclusief veilig, warm, geurend donsdeken, dat ik vanuit mijn kindertijd wil overbrengen aan mijn ohzo mooie, pittige, lieve petekindje en haar broertje. 
Ik denk dat ze amper 3 jaar was, toen wij voor het eerst de deegkom en bloem naar ons toe trokken om ermee te kliederen. We hebben ons heerlijk voor de oven gezet om te kijken hoe de koekjes meer vorm kregen, staken onze vinger in de chocoladesaus, versierden onze baksels met zoveel mogelijk glitters en roze suikertjes. En eindigden de dag met roze wangen, twinkelende ogen en een mond vol choco-saus. 

Ondertussen is het prinsesje een stuk over de 4 jaar en vraagt ze me regelmatig popelend: "wanneer komt tante Ruth nog eens koekjes bakken?". 
Zo snel mogelijk, lieverd.



     

Day 9 - Someone I Love - #30dayphotochallenge

Eén gekruiste blik en de luidsprekers in mijn hoofd galmden "dat is'em!" 

Na dat besef heeft het nog wel enige tijd geduurd voor ik mijn kussers op die van hem mocht zetten en alles heerlijk werd ondergedompeld in rozengeur. 

Echter, voordat ik hier afglijdt naar een melig stationsromannetje ...

Heel af en toe zou ik hem ook met plezier achter het behang - zo'n toffe, gepimpte retroversie - willen plakken. 

Venus en Mars, ze kunnen mijlenver verwijderd liggen, verdekke. Zoals de Kempen van Oost- en West-Vlaanderen.

Als ik hem dan opnieuw van achter dat behang pruts, dan is hij toch heel vooral en helemaal the someone special I love. 

 

Day 9 - Someone I Love @RadioModern - #30dayphotochallenge

 

Day 8 - Routine - #30dayofphotochallenge

Ik ben een slaapkop. Niet lui, ofzo neen, gewoon een epicurist wat slapen betreft. Ik raak niet "zo geweldig goed" - let op de aanhalingstekens - uit mijn bed. Ik kan me zowat elk moment van de dag opkrullen om een dutje te doen (en ik geniet daar intens van). Komt daar nog bij, dat ik er absoluut geen probleem mee heb om "op tijd" onder de wol te kruipen. 

Slapen is voor mij een van de acht zaligheden. De andere zeven: liefhebben, dansen, samen eten, mijn petekindje June en haar broertje Milan, slapen en slapen. Bij benadering lijkt het daar wel op. 

Day 8 - Routine - #30dayphotochallenge

Na dat slapen wil ik bij het ochtendgloren - of enkele uren nà dat gloren - een kopje stevige, donkere espresso. Graag iets Italiaans, maar voor "de George" maak ik met plezier een uitzondering. 

Klein, pittig, krachtig. 

Een kopje routineus geluk. 

Daar word ik blij van, terwijl mijn hoofd als geen ander moment bubbelt en bruist.  

 

Day 7 - Changes to Come - #30dayphotochallenge

Kerst vroeg om een zeker niveau van luiheid, weg van mijn MacBook en lekker dicht bij mijn mooie & liefdevolle familie. Daarom serveer ik je nu 2 Photo Challenges. Twee vliegen in één klap, that is.

Happy, happy, joy joy!

Day 7 - Changes to Come - #30dayofphotochallenge

was niet zo'n gemakkelijke. Dat hoofd op mijn lijf bruist en brubbelt 90% van de tijd dan wel. Dat houdt niet in dat ik het type ben met een carrièreplan, laat staan iets dergelijks voor mijn leven.

Ik ben nogal gesteld op mijn intuïtie, buigevoel en "volg je hart"-achtige drijfveren. Mijn buik, noch mijn hart spreken echter in erg langetermijntaal. 'k Heb trouwens ook niet zoveel zin om op die manier met die stukken van mezelf te communiceren. 

Day 7 - Changes to Come - #30dayphotochallenge

 Edoch, weet ik dat 2014 vol veranderingen zal zitten. Omdat ik hou van nieuwe plannen, projectjes en een aantal dingen graag aangepast zie. Wat dat precies allemaal gaat zijn, daar ben ik nog niet uit. Over de tijd en de rijpheid ervan ...

Ondertussen bruist en bubbelt dat lekker verder. 

  

 

Day 6 - Obsession - #30dayphotochallenge

Ik ben niet zeker of ik het zelf zou betitelen als een "obsessie", 

maar ik ben wel gek op mooie en leuke tijdschriften en notaboekjes. 

Mooie foto's, fijne & inspirerende artikels, een noot humor, gaaf taalgebruik. Flow, VT Wonen, Delicious., The Simple Things, Monocle, Jamie. 

En een rits nu-en-dan-titels.

 

Met roze, zwart, wit. 

Effen of gelijnd. 

Moleskine, Hema, Ikea, overal en nergens. Om te kribbelen en om lijstjes te maken. Want ook daar ben ik gek op: lijstjes.

Kom ik iets van dat alles tegen, dan vind je me negen op de tien na een tijdje wel aan de kassa, met dat leuks in mijn handen. 

Ik krijg er leuke kriebels en bruis van. Mijn hoofd tintelt dan. 

 

 

Day 5 - After Dark - #30dayofphotochallenge

Omdat ik graag naar buiten staar, 

omdat dagdromen dan zo heerlijk gaat.  

En ook de anderen kan observeren. Heel boeiend.

Ook in het donker. 

Is dat dan nachtdromen? Donkerdromen? 

 

Day 5 - After Dark - #30dayofphotochallenge