HAPPY: 9 questions to cheerful yoga teacher Goedele Leyssen

Many women, sometimes a man, but all of them with strong charisma, a lot of ideas, an almost unstoppable enthousiasm, a great deal of character and a lovely, admirable world view. It's all inside the people who speak up in this series. In fact, it's the reason they get a stage to spread their inspiration.

Kundalini Yoga teacher Goedele Leyssen

This time we have a date with the lovely Goedele Leyssen, the lady who brought Kundalini Yoga in my life (and made me go to India). Her mission is to share her knowledge about being radiant (you have to meet her to fully understand, but take a look at the pictures and you already know what I mean) and full of energy with you all. She's fabulous in doing that.  

Et voila, a little piece of Goedele and her radiance is here for you ...   

What do you do? 

"I teach Kundalini Yoga classes and Yoga & Lifestyle seminars and retreats in Belgium and abroad about Prosperity, Energy, Destress, Detox,... I also give talks about how small changes in your food, lifestyle and breathing habits can have a major impact on your looks and on how you feel. I wrote a book about it, it's called 'Boost. The manual for Body and Mind' (Uitgeverij Manteau)." 

How did you start? 

"I started 12 years ago as a beauty editor for a glossy magazine. I wrote articles about lipsticks and perfumes, sunscreen and anti-cellulite creams...I traveled a lot and met many fascinating people."

"After a while I started to focus more on beauty from the inside. I focussed mainly on food and supplements and a healthy lifestyle. Yoga and meditation completed the picture."

What keeps you going? 

"The wish to share my own personal yoga/breathing/food/meditation tips and tricks with as many people as possible so they can - just like me - overcome all their challenges in the most graceful way. Therefore I write and I have plans to record yoga/meditation video's etc." 

Goedele and the cover of her book, "BOOST, The Manual for Body and Mind."

How do you charge your batteries?

"By going into nature and by eating fresh, juicy food."

"I also get my energy and creativity flowing by doing Kundalini Yoga and Meditation, by running and walking in nature, by juicing fruit and vegetables, by cooking organic food with fresh herbs, by enjoying beauty in all its forms, by going to the sauna, by meeting up with inspiring people.

How do you conquer fear and doubts? 

"I am a perfectionist so there is always a lot of tension when I have to do something new and that happens often, as I stretch myself all the time."

"It helps when my boyfriend says I shouldn't forget I am still human." 

Yoga Mudra - een Kundalini Yoga exercise

What's one of your all time favourite items? 

"My Buddha statue. It's so beautiful. Only looking at it, makes me calm."

What and who are important in your life?

"Freedom, beauty, health, nature and my son, my boyfriend, my family, my friends, my cat."

What was the most precious advice ever given to you?

"Teach only what you know. You can never make mistakes when you teach from this perspective."

Complete this sentence: I believe ...

"... I DON'T believe in coincidence."

goedele@livewithgrace.com

www.livewithgrace.com

Goedele op Facebook

Goedele op Twitter

Goedele op Instagram

HAPPY: 9 vragen aan ravissante energiebom Inge van La Coquerie

Veel vrouwen, al eens een man, maar vooral bij elk van hen een sterk charisma, een berg ideeën, een nauwelijks te stoppen enthousiasme, veel karakter en een mooie, bewonderenswaardige blik op de wereld. 't Zit allemaal in de mensen die in deze reeks aan de beurt komen. Sterker, het is de reden dat ze hier hun inspirerende zeg doen.

Inge is de helft van het geweldig toffe, ondernemende koppel achter La Coquerie, aka "de kookboot". Ze is een genot om naar te luisteren: je voelt dat ze bruist en haar vertellen gaat dikwijls snel en vrolijk. This beautiful lady is intelligent, ontzettend grappig, heeft een warme persoonlijkheid en open blik. Wat zij doet, hoe ze haar drive behoudt, waar ze al haar ideeën haalt en wat ze koestert in het leven ... ze vertelt het jou allemaal hier!

Photo by Mercadero

Wat doe je? 

"I'm trying to empower people through food and social contact: organize culinary teambuildings. Daarvoor ga ik op zoek naar smaakcombo's en ontwikkel ik recepten waar mensen vrolijk van worden en die commentaren ontlokken in de stijl van "hey, da's leuk", "dit kende ik nog niet", "wat een smaakbommeke" en "seg, da's tof om te maken!"." 

"Ik geef graag kennis door en hou ervan om de crew en onze klanten te inspireren en motiveren. Eigenlijk kleeft de sticker "Motivating Inspirer" op mijn hoofd :-). Wanneer ik niet bezig ben met al het voorgaande, dan zoek ik naar een nieuwe, àndere fijne uitdaging."

Hoe ben je met La Coquerie gestart?

"Een lange wereldreis met mijn lief (man Jurgen) ligt aan de basis van het idee "let's buy a boat and do stuff with food and people". Ik wilde eigenlijk absoluut verder reizen, maar de centen waren op. Jurgen daarentegen had zin om zich op een nieuwe job te storten. Onze verlangens stonden haaks op elkaar. Ik bleef een beetje beteuterd achter en zocht dan maar een (reis)avontuur in eigen land, uiteraard met Jurgens ruggensteun. Zonder had het nooit gelukt."

"Ons nieuwe avontuur kon wel mijn eeuwige hunker naar nieuw en onbekend terrein - hoe koop en verbouw je een vrachtschip? - combineren met de drang naar great, simple & honest food design en  de behoefte om mensen een goed en happy moment te bezorgen. Ook op mijn voorhoofd: I love to please and take care of people."

Wat werkt er om je creativiteit aan te boren?

"Airports! vroeger reed ik op zondag zelfs tot Zaventem om er de weekendkrant te kopen. Ik snuif er zo graag de sfeer en de energie van de vertrekhal op. Jammer dat de short term parking nu wel erg duur is geworden."

"Energie en creativiteit krijg ik ook door me enkel nog te omringen met mensen die energie geven en uitstralen. Van een vroegere, cholerieke, Franse baas met veel charisma leerde ik dat je met zeuren nergens komt, wel met constructief denken: "ne venez surtout pas pleurer dans mon bureau! Apportez-moi des solutions!" zei die altijd. Jurgen tekende op ons krijtbord in de keuken in de lijn daarvan een grappig verkeersbord over zagen."

"Verder ben ik zot van TED talks en geef ik overal waar ik kom graag mijn ogen goed de kost: 1 + 1 wordt dan al eens gemakkelijk 3."

"Salsamuziek en salsa dansen, de fontein die hier klatert terwijl ik werk, een lege ruimte inrichten, iets zoeken (bv. een nieuw ingrediënt, een goedkoop en leuk hotel) en het dan ook te vinden ... al die dingen do get my flow going." 

Moe en leeg: hoe laad je je batterijen op?

"Heb je even? De zon aan een blauwe hemel, een onverwacht compliment, héél diep in- en uitademen (life is counted by the amount of breaths you take), gezelligheid, mensen die voor het eerst bij La Coquerie komen en een kreet uitslaken van bewondering (streel, streel, ego) en hartelijke feedback van klanten die het erg fijn hadden (like a shot of cocaine, al probeerde ik dat nog niet), onbekende plaatsen (evengoed een straat in Leuven) en eindeloze kilometers wandelen met mijn lief of vrienden ..."

"Ik heb bijvoorbeeld het initiatief "wattedoenopneweekdag" op poten gezet , om 1 werkdag te besteden aan een vriend/in met wie ik dan onbekende stukken natuur vlakbij huis verken. Een frisse neus halen en eens goed tetteren op die 1 "verloren" werkdag geeft mij zo'n boost, dat ik de rest van het werk op een wip en een flik gedaan krijg."

"Er zijn zoveel dingen, want ook water (een heet bad, een sauna, de zee), the act of turen, lichamelijk contact (dieptemassage, een stevige knuffel, een aai over mijn bolleke) en met de moto door godvergeten en uitgestrekte landschappen sjeezen voeden me."

 

Wat doe je met eventuele twijfel en angsten?

"No more fears hier. Ik heb eindelijk heel goed begrepen dat iedereen wordt omringd met geld, kennis en zekerheid. Dat geeft een enorm rijk gevoel: het besef dat als ik iets tekortkom, er àltijd en overal lieve mensen zijn, die willen helpen, je iets willen leren of die je willen beschermen."

"Door je kwetsbaar op te stellen en toe te geven dat je iets niet hebt, iets niet weet of iets tekortkomt, gaat er plots een wereld van empathie open."

 Wie is er belangrijk in je leven?

"Mijn hartsvriendin Catherine: zonder haar was ik een heel ander mens geworden dan wie ik nu ben. Zij trekt met liefde mijn deuren en kasten open, ruimt op in mijn ziel, veegt stof waar nodig en reikt mij ontzettend vele nieuwe inzichten aan. Ze heeft ook mijn kast al dikwijls stilletjes verschoven in de kamer: ik heb ontzettend veel nieuwe dingen geleerd door haar."

"Ook, mijn jonge ouders, een eeuwig enthousiast stel. Mijn lief Jurgen omdat hij mijn soulmate is, the laugh of my day en the best travel mate ever. Mijn dochter Quita omdat ze potverdekke ànders is dan ik en ze me elke dag leert dat je mensen niet mag/kan kneden tot wat jij zou willen. Dan nog mijn dikke maat Peter omdat hij zegt dat àlles àltijd goed komt. En dat is ook echt zo."

Wat is een van je all time favoriete items en waarom?

"Een spacepen die ik van mijn vriendin Annick kreeg voor we op wereldreis vertrokken. Het is een Sabena-vliegtuig - ik heb fantastische herinneringen aan de jaren dat ik er werkte - al is het staartstukje er tijdens het reizen af gevallen. De pen is ontworpen door de Nasa, opdat astronauten ze ondersteboven hangende zouden kunnen gebruiken."

"Ik blijf een pen-en-papier-lover. Deze pen is mijn trouwe reisgezel, om mijn reisdagboeken vol te kribbelen in de meest hachelijke omstandigheden."

"Een fototoestel kan ik evenmin missen. I love shooting pictures."

Wat was the best piece of advice dat je ooit kreeg? 

"If there are things in life you don't like, change them. If you can't change them, well than f#cking live with them or start liking them. Die kreeg ik van mijn hartsvriendin Catherine, toen ik een detoxweek volgde in haar The Village Barn."

Vul aan: Ik geloof ...

"... dat wij omringd zijn door een abundance aan goede dingen, we moeten ze gewoon willen zien. Enthousiasm moves the world."

DOEN: Lunch in de Brusselse Mozzarella Bar ... & visit Brussels Design September

Milaan heeft zijn Salone del Mobile, maar ook België moet niet onderdoen dankzij een mooie presentatie van een fikse portie design. Niet alleen is er de Biennale Interieur Kortrijk, momenteel loopt het geweldig plezante Brussels Design September.  Nog tot het einde van de maand ontdek je in onze hoofdstad een brede waaier aan ontwerperstalenten. Het volledige (en uitgebreide) programma vind je uiteraard terug op de website.

Een leukere manier om het aanbod te ontdekken, is afzakken naar de informatiehotspot van Brussels Design September: de geweldig fijne concept store/food bar Pimpinelle! Ze kunnen je hier inderdaad alles vertellen over wat er te beleven valt deze maand. Maar 't is toch vooral de fijnste manier omdat je hier kunt aanschuiven aan La Tavolina, in de S. Pellegrino Mozzarella Bar: (Brussels) design meets geweldig Italiaans lekkers!

Het Italiaanse watermerk is er nogal op gebrand om samen met de leuke groene flesjes sprankelend water, meteen ook een dosis "tafelen op Italiaanse wijze" op ons los te laten. Sfeer, sfeer en nog eens sfeer. Ofte in de woorden van de fabrikant: "Live in Italian". Voor zoiets ben ik gevoelig.



Voor La tavola in de Mozzarella Bar vertaalden 2 jonge Brusselse designers, architect Alix Welter en grafisch talent Pierre-Philippe Duchâtelet, de slagzin naar een slim, elegant en stijlvol ontwerp. 

De tafel, La Tavolina ("tafeltje" in het Italiaans) komt als een plat pakket en heeft wat weg van een houten legpuzzel. 1 schroef wordt meegeleverd, voor de rest is het gewoon kwestie van in elkaar klikken. Mooi detail zijn de graduele zeefdrukken in heel fijne, witte bolletjes. Daar waar de houten onderdelen een digitaal gesneden detailwerkje is, contrasteert het grafisch element prachtig door de verschillen en imperfecties. Geen van de 5 tafels is exact dezelfde.

 

En aan zo'n fijn staaltje van jong Belgisch design kun je nog de hele septembermaand aanschuiven. De sympathieke Aline, bezielster van Pimpinelle, ontwierp samen met Italiaanse ambachtslui nog erg leuk tafelgerief, waarop ze je geweldig eten serveert. 

Dit keer wordt het mooie bord gevuld met de beste producten van Italiaanse bodem, met de niet te missen mozzarella als cruciaal onderdeel van de authentieke Italiaanse keuken. Aline biedt je 2 à 3 soorten aan (o.a. burrata en buffelmozzarella) die je kunt aanvullen met charcuterie naar keuze of gegrilde groenten. 't Is een eenvoudige lunch, maar met de gekozen topingrediënten wel eentje waar ik ontzettend blij van word. 

*

Brussels Design September

&

S. Pellegrino Mozzarella Bar 

@Pimpinelle

Van 2 tem 27 september 2014

Di - Za 12u - 14u30

Vlaamsesteenweg 57

1000 Brussel

www.pimpinelle.be

 

Foert, I'm in charge of my cooking pots!

Een dikke vier jaar geleden had ik minimum 1 keer per werkweek een etentje met vrienden, rond mijn tafel. Op die tafel: aperodrankje én -hapjes, voorgerechtje, hoofdgerecht én koffiezoets na. Ik draaide er mijn hand niet voor om om in het weekend opnieuw lieverds te verzamelen in mijn appartement voor een herhaling van wat er in de week had plaatsgevonden. Een herhaling, maar dan wel met andere plâts. Tussendoor kookte ik gelijkaardig voor moi-même. 

Een dikke vier jaar later lijkt het alsof ik een halve maand bedenktijd nodig heb en spreek ik van een "onderneming" in plaats van "gezellig tafelen". Het is niet dat mijn leven er ondertussen drukker op is geworden, of dat er hier een kind of 2 à 3 rondkruipen.  Er is ook geen sprake dat ik de théorie niet beheers: ik ben ondertussen gediplomeerd (al moet ik dat papier eindelijk eens gaan oppikken zodat mensen niet denken dat ik alleen maar uit mijn nek lul) sous-chef én ik maak deel uit van de geweldige crew van La Coquerie, de "kookboot" waar we samen met de fijnste gasten de pannen van het dak - de kajuit en de kombuis - koken.

Foto via Pinterest

Ik ben nooit echt gestopt met thuis koken, maar L'Amour nam toch wel heel vaak de pollepel in handen. De faalangst kroop mijn potten in: dat mijn approach te nonchalant zou kunnen zijn, niet genoeg hompen vlees-patatten-groenten, te veel gekkigheid op het bord voor de eters, altijd maar die il modo Italiano, niet creatief genoeg, ... Werkelijk, sluimerende verlamming in de keuken. 

Nu zeg ik foert (met dank aan de weerkerende hardcore vriendjes en familie die zelfs met een droge toast met omelet blij zouden geweest zijn). Voor hompen vlees-patatten-groenten moet je niet bij mij zijn. Wel voor babbels, muziek en gelach, terwijl je prikt in iets dat ik met liefde (en plezier) heb proberen te maken. Foert dus. Ik neem terug controle over mijn potten, oven en pannen. 

Please, you all, check even jullie agenda's op gaatjes: ik heb meer dan ooit zin in gekokkerel en etentjes!

Day 21 - Inspirational - #30dayphotochallenge

Waar ik zoal inspiratie haal, door in gang word gezet, door geraakt word? 

Awel (ik probeer niet te melig te worden, maar ik vrees dat het erg moeilijk wordt, gezien mijn dankbaarheid): 

Day 21 - Inspirational - #30dayphotochallenge

 Vriendin Debby: mooi, gedreven, passioneel, vrolijk, bruisend intelligent; en dat allemaal op een heel besmettelijke manier. Geweldig!

 Met haar communicatiebureau Diamonds & Pearls Communication, dat ze samen met husband Fréderic, enthousiast runt, maakt ze de wereld wat mooier. Steevast kiezen die twee immers voor merken met een verhaal, veelal Belgisch, al staren ze zich niet blind op onze navel, en smijten ze zich.

*

Luz de Lux, ofte beter de ontzettend vriendelijke, lieve, kleurrijke en, ja ook, gedreven Babs die het woord "boutique" op geheel eigen wijze een nieuwe, fantastische invulling heeft gegeven. Haar gevoel om via stijl en mode hetgeen van binnen zit, naar buiten te vertalen, vind ik ongeëvenaard. Plus, ongeacht de leukste outfits, was ze al meermaals een geweldig klankbord en duwtje in de rug met klopje op de schouder. 

Boutique 2.0, quoi!

*

Check this Tumblr out: SooDesUne. Totaal vergeten wat de woordengroep betekent, maar het komt uit het Japans. Geen woorden hier, wel beelden. De man erachter, mister D., is een geweldige grafisch vormgever. Ok, niet zò geweldig als de paps, mijn held, maar wel bijna. 

't Is zo iemand bij wie ik heel erg op mijn gemakkige zelf kan zijn. Koffietje en tateren maar, is dat zo. En brainstormen over schoonheid, lettertypes, teksten, tijdschriften, boeken.  Oh ja, en ook verpakkingen: zie de prachtige limonadefles!

Open geest, open gesprekken. Ontzettend tof.

*

Sinds kort kruip ik al eens achter de naaimachine. Het liefst doe ik dat gerakketak bij Workshop, Yours Handmade in Leuven. Geweldig tof naai-atelier, fantastisch mooie, kwalitatieve stoffen, jazzy sfeer en met de grappige, creatieve Marleen aan het roer, euhm stikmachien. Zij straalt zo'n easypeasy positieve vibe uit. Plus, onze conversaties eindigen altijd in gegrinnik en gelach. Ik word blij bij haar en op die plek. 'k Krijg er nog meer goesting in het leven.

*

Liselotte. Creatieve duizendpoot, maakt überschune dingen met een naaimachine (zo, èchte jurkjes en al), mooie madam en boeiende persoonlijkheid. Plus, ze maakte me vorig jaar een kèèèèèi mooi en lief cadeautje! Ik hoop op vele etentjes ten huize Niente di Particolare én bij Casa Liselotte.

*

Zijn er nog: 

La Coquerie & crew. Je moet het zelf ervaren, want het is erg moeilijk uit te leggen wat voor sfeer, vibe, energie er hangt op die kookboot en bij de mensen. Ik ben zo ontzettend gelukkig dat ik van die inspirerende bende deel mag uitmaken.

Miss Pamela Peeters, Eco Hero ten top! Ik had de kans een heel tof gesprek met haar te voeren - Leuven/NewYork, hello! - waarvan je binnenkort een weerslag leest, hier op Niente di Particolare. Je zult zien: straffe madam met pit en bàkken gedrevenheid.

 Family & Friends (niet de sitcom), of course. 

 

  

 

Nu breien als een echte Maurisette!

Ik kreeg er zin in taart, daar aan die tafel met 8 breiende meiden/vrouwen/dames. Je moet het maar doen tijdens een breiworkshop, maar Véronique Leysen van Maurice Handmade Knitwear doet het zo effe. Immers, wie aanschuift bij deze leuke deerne, krijgt een glaasje cava en een heerlijk stukje huisgebakken taart tegen een achtergrond van jazzy tunes. 

Ik wilde er niet meer weg. Zo geweldig gezellig. 

Oh ja, de essentie van mijn aanwezigheid rond die tafel was wel vooral dat Véronique - de opper-Maurisette - me opnieuw op weg zou zetten om 't een en ander hip te maken van een bol wol (of twee). Samen met die fikse dosis plaatjes-gezelligheid kregen we dat met z'n 8 ook. Niks tuttig of duf gedoe, maar felle kleuren, leuke details en originele ideeën voerden de - naast de taart - boventoon van Véro's breiworkshop. 

Er waren er die al ettelijke zelf-gebreide sjaals op hun conto hebben, en er waren er die een breipriem tot die avond beschouwden als een heel handig ding dat redding brengt bij jeuk op de rug. Zowat allemaal gingen we naar huis met een (semi-)afgewerkte creatie. Immers, je kunt niet verwachten dat een XXL-sjaal even snel afgewerkt is als een kleine ronde muts. 

Ik ging voor dat laatste - gezien mijn conto - met ronde breipriemen voor het eerst in de aanslag. Rechts, rechts, averechts; rechts, rechts, averechts; mijn concentratie werd weer danig op de proef gesteld. De breikoninging zelf stelde daarenboven vast dat ik absoluut niet in mijn alfa-zone zat tijdens het breien. U weet wel, die zone van overheerlijke concentratie die zo'n vibe door je lijf stuurt dat het ook kalmeert. Na het aanschouwen van mijn eerste 8 rijen kon ik niet anders dan haar gelijk geven: in 7 van hen zat er wel ergens een misser. 

Ik mag dan niet op alfa-niveau raken - te veel chaos in het hoofd - ik kwam wel lekker op bèta-level. En daar zat die taart nu eens niet tussen: breien is leuk, breien is gezellig (je drinkt cava en eet taart!), breien is niet heel moeilijk, breien duurt niet lang, breien maakt mooie, hippe spullen ...

Euhm ... toch mooie, hippe spullen bij de andere 7 aan tafel. 

Mijn eigenste creatie eindigde in een kruising tussen "Hup, Holland, Hup"-meets-Calimero. Maar, ik maakte het zelf, van de beste wol, geadviseerd door de opper-Maurisette en ik ga het exemplaar niet in de eerste de beste winkel in de eerste de beste shoppingstraat tegenkomen. Ik reed dan ook, mét mijn kleurrijke muts, òp mijn hoofd, ìn mijn cinquencento, huiswaarts. Omdat ik trots ben op mijn gekke, eigenhandig gebreide muts. 

Nog een Breiboek, Véronique Leysen, Uitg. Borgerhoff&Lamberigts, € 19,95

Ik zou echter nog trotser zijn als het ding op mijn hoofd niet spontaan een luidruchtige lach-kick zou veroorzaken bij L'Amour. Plan én goesting: nòg een muts breien. En als ik dan toch bezig ben - de Belgische winter duurt lang - dan ook nog een haarband, een mof (zo'n chic worstachtig ding om je handen in te vouwen en warm te houden), iets met pompons (omdat "in life, it's all about pompons", dixit Véronique), een XXL-sjaal ... Ok, zowat haar hele boek zou ik graag nog langs mijn priemen zien passeren.

Wat brei jij zoal?

Ook eens gaan breien? Workshops boek je hier!

*

Krijg je het op je heupen van tikkende priemen? Handmade knitwear bestellen doe je hier! 

*

Een werkelijk geweldig leuk, inspirerend, origineel breiboek waarmee iederéén aan de slag kan, vind je hier!

 

 

 
  

 

Moeder en dochter naaien!

De stof had ik al een tijdje liggen. Het was een coup de foudre toen ik ze als rokje op een paspop zag hangen bij Workshop. Liefde op het eerste gezicht op het moment dat ik daar in datzelfde Workshop net de laatste hand aan mijn bloesje legde. Dus gingen er een fikse strook mee naar huis. 

Voor een rokje, met stolpplooi - al noemt de mams het anders - en een jaren 70 inslag, perfect om mijn garderobe aan te vullen. Ik zag dat wel zitten: kopje lekkere koffie naast het semi-professionele naaimachine, een beetje jazz of Radio 1 op de achtergrond, achter de ruit voorbijstruinende shoppers en Marleen die me vakkundig en met grappen en grollen uit de nood helpt. 

 

Maar als de mams - met toch een mooie dosis achtergrond in wat men destijds nog zalig "Snit & Naad" noemde - enthousiast mijn maten opneemt en gedreven vertelt hoe ze op basis van een - euhm ja, sorry, basispatroon - daar zo'n airhostess-exemplaar met plooi van kan tekenen, dan zie ik ook veel leuke dingen voor me. 

Zoals koffie uit het Jura-toestel, gezonde Kempense lucht, tijd met de mama, leren van haar brede kennis en verdekke een bijna-rokje in nog geen 2 uur!!! 2 uur, schrijf ik je! Ok, het moeilijkste - de rits en de tailleband - komen nog, maar et alors?! In amper 2 uur krijgt daar een rokje met een zonnige avond in een Italiaanse Rivièra op vorm! 

Fantastico!

 

 

 

Rokje Jane Numero Due!

* 1m40 stof, natuurlijk met de obligate felle bloemen, gevonden bij Workshop of course.

* Een rits waar ik af en toe vol wantrouwen naar gluurde. Terecht, zo zou later blijken!

* Eén bobijntje garen en één spoeltje onderdraad: beide op.

* Een naaimachine die na een felle "overlocksessie" plots onwijs irritant begint te piepen. Help!

* Een kopje espresso dat alles weer in gang krijgt: naaimachines, de zon en moi. 

* Een omgedraaid, tweede stuk rits. Losmaken en opnieuw, verdekke.

* Een gesmolten stuk vliseline aan mijn strijkzool in plaats van aan mijn tailleband. Hip Hoi. 

* Een regelmatig scheef vastgenaaide tailleband: dit detail maakt de rok onbetwistbaar authentic. 

* Een rokje Jane vol vreugde, plezier, hilariteit, liefde en pure handmakerij! In 1. 2. 3. 4. 5. en 6.  

 

Poepie-material in vintage bloemenstof!

Vintage bloemenpracht, klaar om verknipt te worden

 't Was dat ik niet verder kon met mijn tweede naaisel, een bloesje. Dat terwijl het ook was dat ik daar erg ongedurig van werd. Dus kwam vriendin S. plots met een boek op de proppen: Zo Geknipt, van ene Sanne en Riet. Het schijnt dat die twee ene's van Leuven zijn, maar ik ben ze nog niet tegen het lijf gelopen. 

Volgens S. zouden S. en R. me vast en zeker bezig kunnen houden. Alweer werd ik geplaagd door kriebelende vinger, al vielen de kriebels redelijk snel weg. Heel leuke en knappe dingen maken S. en R., maar ik vind het meeste een beetje te hippie-achtig-afwijkend van mijn stijl. Ja, ook met andere stofjes in gedachten.

Verkeerde kanten

Niet dat zoiets fout is, hoor. Het is gewoon mijn ding niet om kussens met groen en gele slakken, tote bags met oranje bollen en versiersels voor kinderbestek in vilt neer te gooien hier in huis. Ik zie het graag Scandinavisch warm en strak.

 Al eindig ik jammer genoeg wel altijd bij de bloemen en het roze, as you might have noticed. Een van de dingen uit Zo Geknipt die mijn ding wel waren, trouwens zowel in Scandinavisch licht, strak doch warm als in vrolijke hippiekleurtjes, zijn de zitkussens voor buiten. IJverige bijen maken dan trouwens geen kussen, maar een hele poef. 

Poepie-material

 Ik niet. Ik was al drie uur ijverig bezig geweest aan eerdergenoemd bloesje. Ik ging nu gewoon voor de eenvoud van mijn buitenzitkussen. Niet in een stof met licht en strak patroon, wel in stukken stof die ik uit tweedehands, vintage enkellange rokken knipte - en ja, ik heb nog getwijfeld of ik niet 1 rok heel zou laten voor komende zomer - bedrukt met uitbundige en minder uitbundige bloemen. Oh ja, en met hier en daar ook een veeg roze. Amper voor € 22!

Mijn poepie - en dat van mijn gasten, want ik heb voorlopig 3 exemplaren - zit de komende seizoenen lekker zacht!  

Mijn eerste rok in 1.2.3.4.5.6.7!

Het was niet van 1.2.3, maar ook niet van 8.9.10. Uiteindelijk naaide ik mijn eerste zelfgemaakte hoger-in-de-taille swing skirt in ongeveer 7 uurtjes bij elkaar, weliswaar bijgestaan door de sympathieke hulp van Workshops Marleen.

Ik genoot er zo van dat ik het zowaar jammer vond dat het zo vlotjes ging. Ik had gerust nog in 10.11.12 aan dit flink stuk florale stof willen werken.

Rokje "Jane" @ Workshop made by me!

Ik ben niet zo'n fan van vele "outfitfoto's" die je op sommige blogs ziet passeren, wegens te donker, een te saaie snoet, te slecht belicht, ik-doe-alsof-ik-hier-heel-toevallig-mooi-tegen-dat-muurtje-sta... keer-op-keer en gewoon te oninspirerend. Soit, ik weet, er zijn ook goede voorbeelden van, maar ik vrees een beetje voor mijn outfit-foto-kwaliteiten.

En omdat een rok nu eenmaal niet tot zijn recht komt op een kapstok en mijn heupen de enige in huis zijn om hem iets of wat leuk op te draperen, ben ik dan maar voor de gulden middenweg gegaan: enkel onderlichaam (dus geen flauwe bad hair day-excuses nodig) en de randen beetje flou (rommel op de achtergrond snel wegwerken)!

In 1.2.3.... en 8.9.10 een swing skirt naaien

Ik heb de laatste tijd wat uren aan de kookpotten ingeruild voor enkele uren achter de breipinnen en naainaalden. Het is door dat zalige dromerige dat ik ook als kind al ervaarde terwijl ik tekende en knutselde. 

 

Hoewel we de naaimachine aanvankelijk de low-discountsupermarkt uitsleurden met de bedoeling vooral het huisje-tuintje aan te kleden, waagde ik me afgelopen week een voormiddag aan het aankleden van Lady Niente di Particolare. 

 

Jep, that's right, na de sjaal (tot de derde) vond ik het wel tijd om een poging te wagen een jaren 50 swing skirt ineen te steken. Vorige maand werd ik verliefd op zo'n aangenaam geprijsde versie van bij TopVintage.nl, nu onderneem ik een poging om zoiets zwaaiend zelf te fabriceren. 

 

"Zelf" is relatief: ik ben namelijk bij het ontzettend leuke Workshop gaan aankloppen, een breicafé, wolbar of hoe ze die dingen tegenwoordig ook noemen. Gestuurd door de tips, de kennis en de weetjes van Marleen leer ik een patroon blindelings lezen - uhum - en zet ik zo'n swing skirt in - bijna - 1.2.3 in elkaar. Of doe maar in ...7.8.9.10 uur, ongeveer. 

 

De eerste 1.2.3 waren geweldig! Nu nog de rest. En daarna toch eerst nog eens naar Luz de Lux: in 1.2.3 een outfit scoren.