Gigi, Catchy Italian Store in Leuven

Leuven is een levendige, internationale stad. We hebben hier niet alleen een hoek Berlijn - waar ik vanaf deze maand wekelijks een dag van barista/jazzy bar ga doen - er zijn ook een aantal vierkante meters Italië, op en top Italië.

Gigi is zeker niet het enige stukje Italië in deze contreien, maar wel een van de leukste. Ik heb nu eenmaal een soft spot voor sfeer en voor concepten die werken. Bij Gigi - kleine broer van Zoff, the Catchy Italian Bar en een van mijn favo apero-plekjes; get the link - geweldige wijnen, geurige koffie, aparte digestivi, lekker opgelegde olijfjes en melanzane, fantastische salumi, verse pasta's, geweldige passata, een aantal verse groenten (rechtstreeks d'Italia!),  verrukkelijk brood eccetera. 

Een concept dat werkt, want niet alleen de producten zijn molto Italiano, de muziek die er speelt is dat ook, net zoals de mensen die je kei charmant bedienen en de winkelinrichting heeft ontzettend veel weg van een oud, krom winkeltje in de kleine steegjes van Roma of Napoli.

Stiekeme hoop is dat op een dag de échte Gigi achter de toonbank staat. 

Gigi, Catchy Italian Store

Mechelsestraat , tegenover Zoff, Catchy Italian Bar

3000 Leuven

 

 

De dure slaap van de Rode Duivels

De trein schokt voort en ik lees rustig de krant. Tot mijn wenkbrauwen een automatische fronsbeweging maken, mijn hartslag enigszins zachtjes toeneemt en ik dan een lach - een "uitlach" - niet kan onderdrukken wanneer ik op pagina 9 aanbeland.

Daar staat te lezen dat onze nationale schaamte in zowat het duurste en meest exclusieve hotel van ons land zal overnachten tijdens de voorbereiding op 's elftal oefeninterland tegen Kroatië. Laagste prijs per kamer, per persoon is € 250! Aangezien meneer Advocaat het nodig acht om deze sterke theateracteurs die tegen een bal trappen apart te dromen te leggen, loopt het kostenplaatje al snel op. En gelukkig, maar ook wenkbrauwfronsend, brengt dit de voetbalschatkist niet in het gedrang.

Voetbal: ok, 't is amusement. 't Is een sport. Maar de geldstromen die in het voetbal rondgaan, zijn toch lichtelijk buiten proportie. Ik begrijp echt waar niet waarom die lui zo'n astronomische bedragen, zo'n dure luxe moeten verdienen. Het is een kapitalistisch onevenwicht waar ik niet van hou.

Verder, reden van deze luxetrip: Het voorziene spelershotel aan het nieuwe oefencomplex in Tubeke raakt niet af omdat de financieringsmaatschappij op de fles ging. En volgens de CEO van de Nationale Voetbalbond (remember de Bond die er niet enkele jaren geleden niet in slaagde om een oefenmatch tegen Italië te organiseren, toch één van de core businesses van die Bond)"zijn de hotels in de omgeving van Tubeke niet geschikt voor de nationale ploeg".

Wenkbrauwfronsend en cynisch lachend. Ok, ik geef toe, ik volg het Belgische voetbalgebeuren slechts langs de kantlijn. Te saai, te veel idioten die zichzelf onterecht onnoemelijk belangrijk vinden op een vierkante meter. Maar ik lees wel de krant, als ik tijd heb. Voor zover ik weet zijn de prestaties van dat in naam zo vurige, maar in realiteit zo platte nationale elftal amper matig te noemen. Geen victoriegeschal, niet veel toeters en bellen. Waarom, oh waarom, zou een eenvoudiger hotel dan niet geschikt zijn voor de nationale ploeg. Bovendien de nationale ploeg van het land in het noordelijk halfrond waar bescheidenheid desnoods met een infuus zal worden ingespoten. Zijn voetballers daarvan uitgesloten?

Dan vraag ik me af: waar zijn die mee bezig?!

Luca Toni & Vanity Fair

Is there any comment needed? I didn't think so!

Luca Toni en zijn vriendje de bal

Tip van Trixie.

Luca Toni zegt nu ook tegen het journaille wat we al zagen op het EK: het wilde niet boteren met zijn vriend de bal (zie Sporza.be). Ik zeg: een magnetisch veld!

En dat rattige snorretje moet eraf!

Finito

Het is gedaan. Gli Azzurri moeten hun koffers pakken en terug naar Italië. Verloren bij de strafschoppen tegen Spanje. Che peccato! Nu is er niets boeiends meer aan.

Forza Azzurra!!

Finalmente! Gli Azzurri hanno vinto la partita contro la Francia e l'Ollandia ha anche vinto!!! Dunque: l'Italia si resta a Vienna e è nei quarti!!!

Foto: Gazzetta dello Sport

Sono così contente e felice!!! Jiha!!!

Wat de vt4-commentator ook mag zeggen: het was spannend, mijn hart maakte sprongen, mijn bloed raasde door mijn aderen. Hoe kan je een match waarbij Ribéry al in het begin van de wedstrijd van het veld gaat met een erg pijnlijke blessure, Toni meermaals - jammer genoeg - vruchteloos op het doel schopt, Cassano met vuur en vlam speelt, Di Rossi die dankzij Henry's voetje de bal er mooi in schopt, de Bleus die dat tikkeltje venijniger gaan spelen, rode en vooral gele kaarten die de lucht ingaan, Fransen die als vliegen neervallen, een immer beheerste Pirlo behalve op dat ene momentje ... heb ik nu alles? Sono in dubbio!

En nu kan het leven weer tot zondagavond zijn gewone gangetje gaan. Dan speelt Italë tegen Spanje.

Check out: www.gazzetta.it!

To be or not to be

Vandaag. Dag van de Waarheid. Voor Italië. In bocca al lupo!

Het heeft amper mogen zijn

Del Piero gaat sterk op het doel af.
Luca Toni stoot zijn kop tegen de bal.
Panucci antwoordt op de goal van Mutu met een Italiaanse goal.
Een ijzersterke en alerte Grosso aan de linkerflank.
Buffon redt mooi, pardon wonderlijk.
Gli Azzurri missen nog steeds hun echte capitano, Canna.

Enkele indrukken van de 18u-match Italië tegen Roemenië. De Squadra draaide beter dan afgelopen maandag en speelde goed, maar kreeg een toch wel sterke tegenstander te verwerken. Als regerend wereldkampioen zou dit hen niet uit hun lood mogen slaan... Het deed het ook niet echt... Het was de - hoe zal ik het zeggen - ik probeer vriendelijk te blijven - de eikel van een oneerlijke ronde knikker met een fluitje in zijn mond! De man floot een perfecte en mooie goal van Toni af als zogezegd buitenspel, op basis van seinen van zijn - en ik ben nog steeds erg vriendelijk - achterlijke vlaggenzwaaier aan de zijlijn. Ik ben een vrouw, ik ben blond en ik heb een bepaalde cupmaat, maar ik weet verdekke wel wanneer het buitenspel is en wanneer niet. En dit was geen buitenspel! Deze flagrante misser was niet de enige van de - nog steeds vriendelijk - oetlul en zijn vriendjes: ik denk dat hij een serieuze boon had voor de Roemeense Kevin Janssen, Mutu, want zij genoten van dat voordeel. Moest ik een Azzurri zijn, ik had de man zijn kop al van zijn hompige lijf gerukt.

En alsof dat niet genoeg was, leek er wel een magnetisch veld rond de Roemeense keeper te hangen: de bal raakte er met de beste Italiaanse wil - en de mijne - maar niet in. Del Piero, Panucci, Toni, ... allen posteerden ze meermaals mooi voetbal, maar de dosis geluk en anti-magnetisme zat hen niet mee.

1-1. Het had erger gekund, maar gelukkig stond zoals vanouds Het Wonder in de Italiaanse goal. Buffon hield verbluffend en wonderbaarlijk een - hoe heet het ding, doelschop, strafschop - van Mutu uit de goal! (vergeef me, ik kijk voor de spanning, het globale spel en ok, ook voor de kontjes van Ales en Luca)

Zelden zo'n zenuwslopende, tergend spannende match gezien. Gelukkig voor het hart, de handen van Trixie en haar buren zijn er nu enkele dagen rust alvorens Italië echt het onderste uit de kan zal moeten halen tegen Frankrijk. Ik heb de mogelijke scenario's vanavond een aantal keer overlopen met betere voetbalkenner Trixie, maar hetgeen ik onthouden heb is dit: het is erg nipt! Verdekke!!

Ales

Een cadeautje van Trixie!

Buon calciatore, gli occhi, il soriso, ... E stasera il capitano!

In or out

Foto: La Presse, La Gazzetta dello Sport

Vandaag is het dag van de waarheid voor la Squadra Azzurra! Spannend! Ik heb er vertrouwen in en zo ook Del Piero: "Non mi spaventa niente!"

Che é successo ieri?!

Dat én tristesse zijn de twee zaken die mijn gevoel sinds gisterenavond domineren.

De wereldkampioen werd - het moet gezegd - vakkundig van het veld geveegd door onze oranjegekke noorderburen. Het was overduidelijk dat La Sqaudra Azzurra hun capitano én ijzersterke verdediger Cannavaro misten. Tel daarbij de boomlange Toni die er maar niet in slaagt zijn talenten ten toon te spreiden en daar is het antwoord op mijn vraag.

Toen Del Piero - eindelijk - op het veld gezet werd, steeg mijn hoop. De Juventus-koning slaagde er even in om samen met Grosso het spel in hun voordeel om te draaien. Dat was echter ijdele hoop en van korte duur. De teller naderde dan ook de 90e minuut.

Op de beelden die - veel te weinig- getoond werden van de spelers op de bank zag je Cannavaro nerveus op kauwgom en lip bijten. Erg tergend om als Canna-zijnde dit schouwspel vanaf de zijlijn te moeten meemaken.

De lichtpunten van vrolijkheid werden verzorgd door Gattuso, die gewoon een hilarische vikingaanpak aanwendde om het tij te doen keren: hevigheid, vlammende blik in de ogen en een ondeugende glimlach klaar voor de scheidsrechter! Heerlijk!

Update Cannavaro

Check out: www.gazzetta.it

It's a sad, sad day... for Gli Azzurri

Ik had nog maar net het gesprek met mijn moeder met een ontspannen gevoel afgesloten of daar stootte mijn gsm alweer het meest irritante sms-geluid uit. Een nieuwsflash: Cannavaro is geblesseerd aan zijn enkel en zal niet mee kunnen naar het EK!!!!! Ché?!!?

Foto: Reuters, La Gazzetta dello Sport

De nodige telefoonsignalen werden uitgewisseld tussen Leuvense en Brusselse gsm-masten om meer info te verkrijgen. Jammer genoeg kreeg ik aan de andere kant van de lijn telkens bevestiging en moest ik nog een andere kant van de lijn zwaar teleurstellen. De enige troost die ik kon bieden, was dat ik ook erg aangedaan was.

Flash 1: Cannavaro is tijdens de eerste training tegen een ploegmaat gebotst. Gevolg: blessure aan de enkel waar op het veld zo'n 10 minuten aan geknutseld werd.

Flash 2: Cannavaro wordt richting ziekenhuis gevoerd voor verder onderzoek.

Flash 3: Hij wordt naar een tweede, Weens ziekenhuis gevoerd voor foto's van zijn enkel. Voorlopige diagnose: blessure aan de legamenten in de linkerenkel. Hij riskeert onder het mes te moeten en is out voor het EK.

Vreselijk nieuws. Een klap voor Italië. Ik ben ervan overtuigd dat ze heel wat goede spelers, en dat is dan nog een understatement, hebben, maar Cannavaro is wel een ervaren, uitermate sterke en niet te vergeten charmante verdediger én Il Capitano. En daar hebben ze er niét zo veel van!

Morgen draag ik zwart. Ik ben in rouw. Dit kan niet zijn!

Meer lezen?
Voor de Italofielen
Voor de Nederlands begrijpende medemens (gevoed door Belga, met filmpje)

Una partita di calcio

Na enkele praktische beslommeringen (lees: een klunzige Voetbalbond) was het er dan eindelijk van gekomen: Italië zou met zijn Azzurri een oefenmatch spelen tegen de Belgen. Niet in Brussel, maar in Firenze.

Wegens iets te weinig soldi werd het dus kijken naar de zwarte doos in plaats van in real life. Maar er werd niet getreurd, integendeel. Margherita's werden geblend en koel gezet, de lekkerste pizza's van Leuven werden bij Gianfranco gehaald, de wijn werd geklonken en de borrelnootjes acclimatiseerden.

De sfeer zat er al goed in toen we op de zetel kropen: gejuich en aanmoedigingen voor de Italianen. Ricardo durfde het in het begin nog aan om eens voor die rode pipo's te joelen, maar dat lawaai aan mijn rechteroor werd snel gesmoord: Italië wist immers al vlug de bal in het doel te plaatsen. En dat was niet de enige keer! I told you! (Foto: Di Natale na een voltreffer (goal.com))


Tijdens de laatste minuut kon België zijn tekortkoming iets minder opvallend maken door hun eerste en laatste doelpunt van de wedstrijd te scoren. Ik had het niet eens door: daar waar de zuiderlingen elkaar uitzinnig om de nek vliegen en een charmante lach op hun gezicht toveren, was er langs Belgische zijde alleen maar koelheid te bespeuren. Geen vreugdekreten, geen gelach en zeker geen omhelzingen. We zijn een volk - of toch zeker een voetbalploeg - van koele kikkers. Nu, mij niet gelaten: naar Italiaanse stijl lieten we ons uitzinnig gaan, de hele avond lang, in alles en nog wat! Fantastico!

Eerste keer

Er was mijn Cinquecento. Er is mijn examen Italiaans. Er waren de verschillende buikdansworkshops. Er zijn de verscheidene buikdansshows. Maar nu is er vooral het EK 2008!

Blos trekt rood langs mijn nek en wangen omhoog om mijn gezicht een lichtroze tint te geven, want ja: ik moet toegeven dat ik aftel naar 9 juni. Die dag nemen de Italiaanse Azzurri het in hun eerste EK 2008-match op tegen Nederland. En ik kijk ernaar uit! Ik ga joelen, roepen, tieren en juichen (ja, scusa, want ze gaan winnen!).

De Italianen lijken me in een sterke groep te zitten. Ze krijgen naast Nederland, nog Frankrijk (die zeker een appeltje of twee met hen heeft te schillen: remember o.a. de WK-finale van een aantal jaren geleden!) en Roemenië op hun bord. Maar ik heb het volste vertrouwen in hen.

Momenteel probeer ik alleen nog telepathische seinen naar Donnadoni te zenden dat hij Del Piero op het veld roept, dat Luca Toni goed in beeld komt, Gattuso zijn hilarische zelf blijft, Cannavaro -uhum- zijn ruim aanbod van talenten toont en dat de Paulo alsnog mee op sjock mag.