BEAUTY: Doe de Detox Water Challenge en straal!

Laat alles vallen en rep je beautiful ass naar Demak'Up Detox Water Challenge en ga samen met mij 10 dagen sippen en smeren. Wat dit je opbrengt? Een glow op je huid to die for. Best handig nu we  - als het eindelijk eens deftig zou willen zomeren - meer met onze snoet buiten rond paraderen.

Schrijf je nu hier in 

Detoxwater met kiwi en aardbei - Demak'Up Detox Water Challenge

Vanaf 23 mei - maandag/morgen - krijg je online 10 dagen lang recepten voor geïnfuseerde watertjes, scrubs en gezichtsmaskers.  Water is deze periode de basis (en blijft dat hopelijk). Niet onlogisch, want aarde, mens en elk ander levend wezen bestaat voor het overgrote deel uit dit kostbare vocht. Water reinigt, water voedt. 

Gewoon is niet goed genoeg, dus pimpen dat water: met heerlijk fruit, frisse komkommer, verzorgende thee. En wat overdag in het glas komt, gaat 's avonds in de scrub of het masker. Wat goed is voor de binnenkant, helpt je meteen ook aan de buitenkant. Het is dus niet meer vreemd om je potje yoghurt pas s'avonds uit de koelkast te halen en het vervolgens op je smoel te smeren. Ik verzeker je: no biggie, wel heerlijk fris en een fantastische mooimaker (check mijn Instagram voor "Ruth goes berry hulk style" + ooit zat ik een halfuur in een yoghurtbad).

Masker met watermeloen - Demak'Up Detox Water Challenge

Het draait allemaal om hydrateren en reinigen - detoxen in hipster/yoga-taal - vanaf nu. Het loont, zelfs bij een al eeuwigdurend ritme van 2 liter water per dag, een ochtendlijk warme kop citroensap en oh ja, een krachtige doppio. 

Vrije radicalen, cafeïne, vervuiling, zweten, een glas wijn, en nog één, en nog één, een beker fruitsap, dat stuk verrukkelijke Tony Chocolonely (melk - popcorn - discospikkels!), ettelijke lepels Ben & Jerry's, een extra sneetje heerlijke lamsbout, wit brood ... Het lichaam weet voor een stuk namelijk wel raad met de verwerking/afvoer van al dat gruis, maar een flinke helpende hand - een Water Detox Challenge - maakt het het wel een pak makkelijker. En jou heel wat stralender (en fitter).

Who's in with me for this challenge? Inschrijven kan vanaf nu op www.demakupdetoxchallenge.be en via het Facebook event. Laat me zeker weten hoe het gaat.

Granaatappelscrub - Demak'Up Detox Water Challenge

DRINKS: Esferas Barca con ¡HOLA! cava

Ik heb het altijd al gehad voor zachte sprankels en een portie bruis. Als kind vormde ik samen met de paps het Spa-front: zweren bij rode of groene bruis en resoluut afwijzen van dat gortige tafelbier, te zoete fruitsap en alle soorten limonades. 

Niet zo gek dat ik dezer dagen niet graag een moment laat voorbijgaan waarop er bubbels & bruis tevoorschijn kunnen worden gehaald. Geen Spa, maar dat zachtgelige, frisse, sprankelende vocht van prachtige druiven. Moest een mens er niet zo hoerepoepeloere van worden na enkele glazen, dan dronk ik het in plaats van mijn dagelijkse 2 liter plat water (sorry, Spa). 

Kortom, ik drink dat graag, prosecco, champagne, cava, crémant d'Alsace en hun vriendjes. Omdat ... Ik kan het niet beter zeggen dan Lily Bollinger:

"I only drink champagne when I'm happy and when I'm sad. 

Sometimes I drink it when I'm alone.

When I have company, I consider it obligatory.

I trifle with it when I'm not hungry

and drink it when I am.

Otherwise, I never touch it.

Unless I'm thirsty."

Ik zal geen "neen" zeggen tegen een mooie fles Bollinger, maar the current status is dat ik dat schoons niet al te regelmatig kan veroorloven. Andere prioriteiten enzo. Ook, ik kan oprecht blij worden en genieten van een fijn flesje prosecco of cava, meestal toch democratischer van prijs. Zo worden die prioriteiten dan van "en en en", in plaats van "of of of".

In de rayon van de cava grijp ik regelmatig naar ¡HOLA!. Ik word al happy van die fles alleen. Eigenlijk lekker gezond, geen hoerepoepeloererij. Dat label, die naam, de foto's op de fles (beetje Vedett-like: met foto's van hun drinkers, fans en gezellige taferelen). Wist je trouwens dat het gestileerde patroon op het ¡HOLA!-label geïnspireerd is op de typische, Art Nouveau-stoeptegeltjes in het zwoele Barcelona, de "Flor (of Rosa) de Barcelona"? 

People, dit verhaal klopt! De smaak, de fles, de naam, het grafisch werk (surf zeker eens rond op de website voor heerlijke beelden).

Lagen al meer dan eens in mijn koelkast: ¡HOLA! Brut en ¡HOLA! Pink ("Make it pop like pink champagne, honey!"). Maakt mijn hart toch nog een boomshakalake-vreugdedansje bij de ontdekking van de nieuwe spruit, de ¡HOLA! Brut Nature. Geen extra suikers, ruikt fris naar witte vruchten zoals groene appel, citrusvruchten, druiven, heeft daarbij een lichte amandeltoets en smaakt geweldig fijn, intens, delicaat en heeft een zekere complexiteit die mij blij verraste. 

Voortaan ligt er standaard zo'n fles - te verkrijgen bij Delhaize, € 9,85 - in de koelkast.

IN BEELD: Een middag @Bar Berlijn

... Tenzij je Ruth heet en al 2 espresso's gedronken hebt: dan ga je beter voor water, véél water. 

Attente briefjes en kaartjes maken me blij!

 

"Let them eat cake" , zei ze. Dus bakten we een mooie citroen-merenguetaart. Te proeven @BarBerlijn, dat leek me wel al duidelijk.

  

Mijn nieuwe dikke vriend. Al klikt het nog niet altijd zo geweldig vlot. Geduld baart kunst en oefening is een schone deugd. Zoiets.

Ik zie toch al een pelikaan in mijn latte art, nee?

Tellen. Hoofdrekenen. Leve mijn nieuwe hersenverbindingen.

Kom gerust eens in real life piepen! De meeste donderdagen tover ik er een pelikaan - of een tulp, als je dat liever hebt - op je cappuccino.

Bar Berlijn

Gemeentestraat 37

3010 Kessel-Lo

Gigi, Catchy Italian Store in Leuven

Leuven is een levendige, internationale stad. We hebben hier niet alleen een hoek Berlijn - waar ik vanaf deze maand wekelijks een dag van barista/jazzy bar ga doen - er zijn ook een aantal vierkante meters Italië, op en top Italië.

Gigi is zeker niet het enige stukje Italië in deze contreien, maar wel een van de leukste. Ik heb nu eenmaal een soft spot voor sfeer en voor concepten die werken. Bij Gigi - kleine broer van Zoff, the Catchy Italian Bar en een van mijn favo apero-plekjes; get the link - geweldige wijnen, geurige koffie, aparte digestivi, lekker opgelegde olijfjes en melanzane, fantastische salumi, verse pasta's, geweldige passata, een aantal verse groenten (rechtstreeks d'Italia!),  verrukkelijk brood eccetera. 

Een concept dat werkt, want niet alleen de producten zijn molto Italiano, de muziek die er speelt is dat ook, net zoals de mensen die je kei charmant bedienen en de winkelinrichting heeft ontzettend veel weg van een oud, krom winkeltje in de kleine steegjes van Roma of Napoli.

Stiekeme hoop is dat op een dag de échte Gigi achter de toonbank staat. 

Gigi, Catchy Italian Store

Mechelsestraat , tegenover Zoff, Catchy Italian Bar

3000 Leuven

 

 

Boodschappen doen in Zweden: feest voor de ogen!

Uw boodschappen doen in Zweden, dat is een waar festijn voor de design-lovende mens in mij. Plus, dat eindigt ook als een feestje voor de food-lovende mens in datzelfde mij. Twee vliegen in één klap.

Een supermarktbezoek neemt in het Noorden dan ook dikwijls dubbel zo veel tijd in beslag. Ik kijk mijn ogen uit, wil in dat verdomd lelijke licht wel alles fotograferen en moet er eveneens aan denken het karretje te vullen.

 

Count Your Blessings #9

I know, het is ontzettend lang geleden - meer dan een jaar - dat ik het hier nog eens expliciet over mijn gelukzaligheden had. Dat terwijl ik mijn leven door de band genomen als een flow van blessings ervaar. Dat besefte ik (nog maar eens) toen ik gisteren sprak over "Geluk en Hoe Het Te Vinden". Een nieuwe blogpost drong zich op, dat spreekt voor zich. 

Waar ik de afgelopen dagen zoal blij van werd:

*  L'Amour en ik trokken opnieuw naar Scandinavië. Ik hou er van de positieve, sociale vibes. Er wordt daar ook heel wat gelopen in de bossen, rond de (stads)meren en dat lijkt aanstekelijk te werken voor mij. Gevolg: ik sla telkens aan het joggen als ik er ben. Het zou dus goed zijn voor mijn lijf dat ik meer dan 2 weken zou doorbrengen in het Noorden. Dat is (voorlopig) niet het geval, dus ploeter ik in de eigen contreien verder met dat geloop: na de werkdag ging ik woensdag in het lokale park lopen hijgen. Het viel me met de drukkende warmte niet echt mee. Na afloop kon ik geen "pap" meer zeggen, maar ik was wel apetrots op mijn afgepeigerde lijf en lege geest. Very Happy!

* Nog beter werd het toen bij thuiskomst bleek dat L'Amour een geweldig, groentenrijk, roomarm visgerecht had klaargemaakt - mijne dada - waarvan we gezellig genoten met de avondzon op onze snoet. Hij zocht en vond zijn inspiratie hier. That's amore!

Groene Waterzooi met Kabeljauw

*  Na de vakantie opnieuw gewoon worden aan het werkritme, gebeurt bij mij niet zonder slag of stoot. Na de tweede werkdag kwam ik dus werkelijk balend thuis. Een zekere flauwe achterbaksheid, waar ik tegenaan liep tijdens de dag, zat er voor iets tussen. Remedie: post van mijn twee schattebollekes! Instant Intense Vrolijkheid!

* Nog meer leuke, onverwachte post: een cadeautje van Serax en Pascale Naessens, gewoon, zo. Als liefhebber van moois en met een zwak voor keramiek maakt mijn hart hiervan een kirrend sprongetje.

* En na de slag of stoot kon ik toch opnieuw genieten van projecten en uitdagingen. Ik kan er (nog) niet veel over kwijt, behalve dat het een stiekeme droom is, net als een heerlijke creatieve speeltuin en een gedurfd experiment. Ik heb deze week de tijd gevonden om er eindelijk eens volle dagen mee bezig te kunnen zijn - in plaats van tussen al het andere werk - en dat voelt geweldig.

* Onverwachte koffiebarmomenten. 

* Iets minder blessed voel ik me met mijn lokken: door moi ook wel eens naar verwezen als zijnde "pierenverdriet", want met een totaal gebrek aan volume. In een zotte, barmhartige bui (Geef om Haar en schenk eens 20 cm aan Think Pink om pruiken van te maken, geïnspireerd door #teamlulu) liet ik een flink stuk van mijn coiffure knippen. Alleen stom dat ik geen staart van 20 cm had: geen Goede Daad, wel een kort kopje. Een uur na het gebeuren was er van mijn aanvankelijke enthousiasme geen spoor meer te bekennen: dat had plaats gemaakt voor algehele teleurstelling in mijn vormeloze, carrélengte pierenverdriet. Voor wat troost besloot ik richting pedicure te fietsen. Wat een zaligheid was me dat daar! 

* Een kleine verjaardagsviering voor miss L. Met 6'en rond een tafel vol lekker eten, mooie mensen, prosecco in prachtige vintage glazen, lollige cadeautjes ... Lang Leve Vriendjes! 

* Zelf koken en daarmee een gezond, fris zomers gerecht op tafel toveren. Dankjewel, mevrouw Naessens, je bracht deze week aardig wat gezegend geluk aan. 

Tomaat, komkommer, lente-ui, linzen, bladpeterselie en gemarineerde scampi's

Thuis koffiebar spelen met Saeco Gran Baristo

Ik heb het twee weken - dat zijn 14 dagen! - moeten doen met percolatorkoffie. Koffie die traag en gestaag uit een filter druppelt en  - als je het zou willen, jak - ettelijke uren warm wordt gehouden. Het was niet geheel vrijwillig: ik bevond me in de streken der Vikingen en hoe stoer dat ook klinkt, qua koffiecultuur zijn die lui daar iets minder tough. Immers, percolatorkoffie heeft de neiging vlak en plat te zijn. Mijn koffieneiging is vol en sterk. Dat is méér Viking dan wat de stoere binken in het Hoge Noorden dus nu door hun keel gieten.

Ik moet bekennen - eerlijk duurt het langst - al bij al viel dat wel mee. Het went. Een beetje. Zeker wanneer ik zo ongeveer de helft van een pakje koffie in de filter schepte. Een volle body bereik je er niet mee, maar stevig wat pit wel.  

Twee weken - 14 dagen! - gezellig onder de Vikingen en dan komt onvermijdelijk het moment dat je je hebben en houden (moi is slecht in travelling light) opnieuw in die valies moet proppen. Het liefst had ik de hele zomer in ons Scandi huisje in het bos vertoeft, maar je weet wel, naast de Vikingeconomie moet ik ook die van ons landje helpen draaiende te houden én er lag werk te wachten.

Godzijdank, stond ook de Saeco Gran Baristo parmantig te wachten. Mijn Grote Pleister op de Vertrekwonde, mijn Zacht Troostend Fleecedekentje, mijn Stoere Knuffelbeer: met één druk op de designknop zet hij 16 verschillende koffiespecialiteiten, gemaakt van vérs gemalen bonen van mijn keuze, volgens de maalgraad van mijn keuze, met de hoeveelheid koffie en/of melk naar mijn goesting. Een hemel op aarde, te vinden op ons (thuis)appartement. Om daarvan te sippen, ruil ik het Scandinavisch moois graag in.

Opnieuw body, pit en volle kracht in mijn kopje, terwijl miss S. gaat voor een fluwelen zachtheid en vriendin L. het graag alla Latte heeft. De stijlvol vormgegeven Gran Baristo maalt er niet om: al onze wensen klaar in een wip en een flik. Toch als het waterreservoir gevuld is, de koffiebonen aangevuld, het lekbakje niet te vol en het bakje met de koffiedrap netjes geleegd.

Als die hele reutemeteut net 's morgens aangepakt moet worden, dan loert mijn professioneel weggedoucht ochtendhumeur toch al gauw om de hoek en durf ik al eens niet zo stiekem opnieuw te verlangen naar mijn capsuletoestel. Tot Sig. Baristo aan het malen gaat en het aroma de lucht in kringelt! Ik kan niets bedenken dat daar tegenop kan. Ja, welkom thuis.

Aanbevolen verkoopprijs € 1 449,99

De Baron - Geweldige ginbar in hartje Leuven

L'Amour had me al meermaals aan mijn mouw getrokken: dat we nu toch echt eens wat moesten gaan sippen bij De Baron, Leuvens' nieuwste hotspot. Een hotspot met een focus op Gin (en de dikwijls bijhorende tonics), that is. Ik ben daar niet vies van, dus was het gewoon kwestie van asap een apero-gaatje te vinden/maken.

Biercée gin + Schweppes Premium Ginger & Kardemom - Hernö + Fentimans Tonic Water

Gezien het onderwerp en de reden van het gaatje verbaast het dat het nog zolang heeft geduurd: De Baron opende ergens eind februari - begin maart al de deuren. Het feit dat de plek niet meteen met naam en toenaam naar de buitenwereld communiceert en we aanvankelijk niet door hadden dat het "café" met de prominente merknaam "Estaminet" naast Museum M de eigenlijke ginbar van ons verlangen was, speelde daarin ook een rol. 

Maar zoals altijd is alles goed gekomen en betraden we op een doordeweekse avond goedgemutst het bescheiden gin-walhalla in de Leuvense binnenstad. Je zou voor minder, want het vooruitzicht was indrukwekkend: bij De Baron zijn meer dan 50 internationale gins te proeven. Christiaan Exelmans mixt ze voor jou op de ideale wijze en garneert het glas met de leukste, meest aromatische botanicals uiteraard passend in de indentikit van jouw gin. En dat is bij een Hendricks een keertje geen komkommmer, maar wel gedroogde rozenblaadjes en peper. Verrassend en daarom meteen een extraatje op mijn lijst met favoriete start-je-avond-in-stijl-plekken!  

No Way dat die g&t-hype binnenkort over is ... Ik heb er nog te veel te proeven. En jij?

Ginbar De Baron

Leopold Vanderkelenstraat 26

3000 Leuven

(naast de hoofdingang van Museum M)

0497 45 02 20

 

Alla Salute met Campari Tonic

Onlangs nog declareerde ik overtuigend dat ik qua "fris" enkel water - Spa Marie Henriette olé olé - en (schuim)wijn drink. Fruitsap: don't like. Frisdranken: don't like. Pasoa Orange: don't like, want fruitsappig. Ik zie me vandaag genoodzaakt mijn stellige uitroep een beetje aan te passen: I do like cocktails too. 

En dan is het geweldig als er zoiets voor je neus wordt gezet: 

Een fancy, stylish cocktail, gemaakt door een topper van een mixologist, met goede ingrediënten en premium drinks. Ik vroeg "fris, zuur en kruidig" en kreeg een ongelofelijk delicate, zachte cocktail die fris was, subtiel kruidig smaakte en met dat perfecte zuurtje. 

Eerlijk is eerlijk, zoiets krijg ik thuis niet voor elkaar. Het vraagt onder meer kennis, vakmanschap en geweldig goede ingrediënten (dat is nog het makkelijkst te fiksen). Maar thuis wil ik ook fris en zomers in mijn glas: de immer geprezen G&T, de vrolijke Aperol Spritz of voor de zomer 2014 ...

De Campari Tonic!

Even vrolijk, want knalrood; fijn bittertje, want gemaakt van (een geheime selectie) kruiden en planten; vakantie in het glas, want op en top Italiaans; een tikkeltje zoet, want er gaat een tonic bij; geen fuzz, want het is zo facile da fare (gemakkelijk te maken); indrukwekkend, want het drankje komt het best in een groot en bol wijnglas; lekker verfrissend, want vergeet die ijsblokjes niet.

Mixologist Jef Berben maakt de perfecte Campari Tonic

True, er was mijn inziens amper vakkenis vereist om te beslissen dat het leuk zou zijn Campari te mixen met tonic en te beseffen dat je daarmee perfect kan meesurfen op de golf van de nog altijd populaire gin & tonic. De Campari Tonic blinkt ook niet uit door de aanwezigheid van een resem fijne, topingrediënten. Maar dat is natuurlijk ook meteen zijn sterkte: twee goede kwaliteitsproducten and that's it. Perfect voor een gemoedelijke aperitivo om een zonnige avond mee in te zetten of een kleurige werkdag mee af te sluiten!

Een kleine domper op mijn aperitivo-vreugde zijn de 3 kunstmatige kleurstoffen die Campari bevat: E122 (azorubine of karmozijn), E102 (tartrazine) en E133 (briljantblauw FCF). Ja, Campari is prachtig, intens bloedrood, maar als dat niet kan worden verkregen met de gebruikte planten en kruiden, dan hoeft dat voor mij niet. Pastelroze is ook erg mooi in het glas. Bovendien gaat het hier bij alle 3 om twijfelachtige en verdachte kleurstoffen, waarbij meer onderzoek naar de effecten nodig is. En ook, zowel E122 als E102 kunnen allergische reacties veroorzaken bij hen die er gevoelig aan zijn. Dat kan gaan van netelroos en huiduitslag tot astma. Niet zo ontzettend gezellig (en nodig), die kleurstoffen in mijn Campari.


 

In de categorie "Mooie verpakking": Ice Tea BOS

 Ik heb er nog maar twee slokken van gedronken - niet zo into zoete frisdranken en consoorten - maar ik ben toch al fan van de (niet-bruisende) Ice Tea van BOS, die sinds kort bij Carrefour te vinden is.

De verpakking maakt me hipperdepieper vrolijk: intense kleuren in de traditie van de "Afro-pop", verder een redelijk sober design, dat toch resulteert in een uiterst krachtige emballage. Ligt mooi en lekker in de hand.

BOS - rooibosthee is de basis voor het verfrissende, coole drankje - is trouwens ook nog een van de fijnere soft drinks omdat ze vasthouden aan een "enormous integrity and care" bij de productie.

Dat betekent een rooibosthee afkomstig van een organische teelt, een project rond boomaanplanting in Zuid-Afrikaanse gemeenschappen en scholen en het resoluut weren van bewaarmiddelen (er zit natuurlijk wel een dosis suiker in), kleurstoffen en cafeïne.

Day 21 - Inspirational - #30dayphotochallenge

Waar ik zoal inspiratie haal, door in gang word gezet, door geraakt word? 

Awel (ik probeer niet te melig te worden, maar ik vrees dat het erg moeilijk wordt, gezien mijn dankbaarheid): 

Day 21 - Inspirational - #30dayphotochallenge

 Vriendin Debby: mooi, gedreven, passioneel, vrolijk, bruisend intelligent; en dat allemaal op een heel besmettelijke manier. Geweldig!

 Met haar communicatiebureau Diamonds & Pearls Communication, dat ze samen met husband Fréderic, enthousiast runt, maakt ze de wereld wat mooier. Steevast kiezen die twee immers voor merken met een verhaal, veelal Belgisch, al staren ze zich niet blind op onze navel, en smijten ze zich.

*

Luz de Lux, ofte beter de ontzettend vriendelijke, lieve, kleurrijke en, ja ook, gedreven Babs die het woord "boutique" op geheel eigen wijze een nieuwe, fantastische invulling heeft gegeven. Haar gevoel om via stijl en mode hetgeen van binnen zit, naar buiten te vertalen, vind ik ongeëvenaard. Plus, ongeacht de leukste outfits, was ze al meermaals een geweldig klankbord en duwtje in de rug met klopje op de schouder. 

Boutique 2.0, quoi!

*

Check this Tumblr out: SooDesUne. Totaal vergeten wat de woordengroep betekent, maar het komt uit het Japans. Geen woorden hier, wel beelden. De man erachter, mister D., is een geweldige grafisch vormgever. Ok, niet zò geweldig als de paps, mijn held, maar wel bijna. 

't Is zo iemand bij wie ik heel erg op mijn gemakkige zelf kan zijn. Koffietje en tateren maar, is dat zo. En brainstormen over schoonheid, lettertypes, teksten, tijdschriften, boeken.  Oh ja, en ook verpakkingen: zie de prachtige limonadefles!

Open geest, open gesprekken. Ontzettend tof.

*

Sinds kort kruip ik al eens achter de naaimachine. Het liefst doe ik dat gerakketak bij Workshop, Yours Handmade in Leuven. Geweldig tof naai-atelier, fantastisch mooie, kwalitatieve stoffen, jazzy sfeer en met de grappige, creatieve Marleen aan het roer, euhm stikmachien. Zij straalt zo'n easypeasy positieve vibe uit. Plus, onze conversaties eindigen altijd in gegrinnik en gelach. Ik word blij bij haar en op die plek. 'k Krijg er nog meer goesting in het leven.

*

Liselotte. Creatieve duizendpoot, maakt überschune dingen met een naaimachine (zo, èchte jurkjes en al), mooie madam en boeiende persoonlijkheid. Plus, ze maakte me vorig jaar een kèèèèèi mooi en lief cadeautje! Ik hoop op vele etentjes ten huize Niente di Particolare én bij Casa Liselotte.

*

Zijn er nog: 

La Coquerie & crew. Je moet het zelf ervaren, want het is erg moeilijk uit te leggen wat voor sfeer, vibe, energie er hangt op die kookboot en bij de mensen. Ik ben zo ontzettend gelukkig dat ik van die inspirerende bende deel mag uitmaken.

Miss Pamela Peeters, Eco Hero ten top! Ik had de kans een heel tof gesprek met haar te voeren - Leuven/NewYork, hello! - waarvan je binnenkort een weerslag leest, hier op Niente di Particolare. Je zult zien: straffe madam met pit en bàkken gedrevenheid.

 Family & Friends (niet de sitcom), of course. 

 

  

 

Day 15 - A Good Habit - #30dayphotochallenge

U weet het misschien niet meer. Ik, mijn schuldgevoel en mijn energiepeil nog wel: op een eerdere bruisende woensdag vorig jaar zette ik een tigste projectje op poten - ik zou verdekke een uitstekende project manager kunnen zijn -  waarbij ik resoluut voor meer energie ging. Pardon, "ga": still going on, you know.

 Verder dan Stap 3,5 raakte ik niet echt. De dokter stak enkele naalden en bloedbuisjes in mijn arm om te kijken of ik lichamelijk niets mankeerde, ik deed de boekhouding van de bakker om de hoek (noch mezelf, trouwens) geen plezier door ineens muesli op mijn ontbijtmenu te zetten en in een ontzettend onregelmatig ritme ging ik een toertje of drie joggen. 

Nu ja, dat lijkt eerder op schildpadachtig kruipen, maar het doet de hartslag de hoogte in schieten, de poriën danig zweten en het bloed en dus ook zuurstof flink door het lichaam pompen. 

Dat schijnt allemaal erg gezond te zijn en meer energie op te leveren. 

Meer energie?! My ass!  

Day 15 - A Good Habit - #30dayphotochallenge

 Tot daar zich plots Stap 4 aandiende (hoor het tromgeroffel op de achtergrond). Ik bande allerlei vreselijk lekkere, deugddoende, smakelijke, tintelende alcoholische dranken uit mijn wekelijkse leven. Aangezien ik leef in de rotsvaste overtuiging van "A prosecco a day, keeps the doctor away" en daarbij meteen het aperitief als het leukste hoogtepunt van de dag bestempel, kunt u zich toch wel inbeelden dat de 4e stap geen evidente was. 

But I took it!

Overdag giet ik gemakkelijk en al jaren zonder problemen gemakkelijk 1,5 liter water door mijn keel, and I love it. 's Avonds doe ik er dan nog eens 1 liter bij. Niet altijd vlotjes: ik heb het dan immers meestal wel gehad met dat eenvoudige vocht en verlang naar iets meer body. Een zoetebek ben ik niet, dus frisdranken en de meeste fruitsappen noem ik geen waardig alternatief. 

Die zoektocht is misschien iets voor Stap 5?

Ma ciao! Daar is wel mijn extra energie. Nu en dan.

 

Over goede koffie sippen bij Lavazza

De Italianen - ze kunnen het als geen ander - verwoorden het ontzettend mooi: 

"un espresso deve essere  

caldo come l'inferno, nero come il diavolo, 

puro come un angelo e dolce come l'amore." 

Donker, duister en zwart, maar ook puur, mooi en zacht. Voor mij is zo'n beschrijving klaar en duidelijk, maar er lopen hier ook minder intuïtieve personen rond. Mensen die zowaar een gelukzalige gewaarwording ervaren bij het aanschouwen van een gigantische Excel-tabel en waarbij de vingers beginnen kriebelen en de hartslag de hoogte in gaat bij een resem cijfers en wiskundige logica. Speciaal voor hen - en dat is een ware opgave voor de op emo-en-buikgevoel-drijvende kikker die ik ben - vertaalt bovenstaande gezegde zich in volgende cijfers:

7,5 gram espresso-koffie

Dat is koffie met een fijne maalgraad (komaan, "fijn" kun je nu toch wel inschatten?!)

waardoor 3 à 4 cl water doorloopt

met een druk van 9 bar

gedurende 25 seconden

Meestal hou ik me bij de mooispraak van de Italianen voor mijn kopje espresso of twee. Blijkt nu wel dat ik de cijfertjes best ook onthou, zo leerde ik van Lavazza's huisbarista Jeroen Clauwens. Hij toonde me tijdens een ontzettend leerrijke workshop wat één gram meer of een enkele bar minder doen met het zwarte goud in mijn kopje. Veel. Onvoorstelbaar veel.

Een espresso tappen met koffie waarvan de verpakking amper vijf dagen geleden werd geopend (en niét in de koelkast werd bewaard, ook dodelijk voor je koffie): maar half zo lekker én met een bijna blanke crema. Een kopje maken zonder de koffie goed aan te drukken: arrivederci body en salve platte koffie. De smaak zal ook wranger zijn. Een te groffe maalgraad: dan loopt het water er veel te snel door en pik je nooit de rijke aroma's op die de fabrikant er met zoveel zorg probeert in te leggen. 

Het zit 'em in de details: de "moulure" is de nieuwe cuisson! Jeroen heeft het gezegd en als aan zijn lippen gekluisterde koffie-amateur kan ik dat nu alleen maar beamen: de crema van een verse, perfecte espresso is egaal van kleur, herstelt zich terug nadat je in je kopje roerde en heeft een redelijk vaste consistentie. Ook nog, je zou je espresso eerst aan je verhemelte moeten proeven en daarna pas midden-vooraan op je tong. Proef je bitterheid ter hoogte van je huig, dan kun je een nieuwe kop vragen: die espresso voldoet niet aan de regels van de kunst.

Nu, de kunst is uitgebreid, maar ook ontzettend boeiend. Jeroen legt je het hele koffie-gebeuren graag uit. Wil je gewoon weten waar het misloopt bij het opschuimen van je melk of wat het verschil is tussen een arabica en robusta, dan kun je de man bij zijn kraag vatten op zaterdagmiddag 11 januari, 8 februari, zaterdag 5 april, zaterdag 10 mei en zaterdag 14 juni tussen 14u en 17u. Plaats van actie is de Lavazza Boutique in Brussel.

Op dinsdag 7 januari, donderdag 6 februari, dinsdag 11 maart, maandag 7 april, donderdag 8 mei en dinsdag 3 juni kun je 's avonds van 20u tot 22u dieper de wereld van de Lavazza-koffie induiken. Jeroen vertelt het verhaal van boon tot kop, legt je het verschil uit tussen de populairste zetmethoden en zet je zelf aan het proeven en tappen. Hiervoor schrijf je je het best in. De workshop kost € 15.

Sprankelende non-alcoholische apero

Ik zweer je dat mijn roots ergens in Italië moeten liggen: ik ben geboren voor fare l'aperitivo. Daarvoor ga ik trouwens niet wachten op het weekend. "Elke dag vakantie" is mijn motto en dus kan een sprankelend glaasje tussen de hectische of iets minder hectische werkdag en het avondeten absoluut. 

 

Om het smakenpalet te zuiveren, als moment van ontspanning, als een soort ritueel (en in de godsdienstles zagen we allemaal dat riten ontzettend belangrijk zijn! Wie ben ik om dat tegen te spreken?) enz. 

 

Nu, voor welke functie ook, dat glas hoeft niet altijd alcohol te bevatten. Al lijken ze dat in drankenland niet zo te beseffen, wanneer je het aanbod aperitiefdrankjes bekijkt.

Ik ben echter nooit te beroerd om de eigen noden te verzorgen, en die van niet-alcohol-sippende gasten. Zeker niet wanneer ik dan ook nog eens een prachtige fles Britse limonade aantref op mijn bureau. Cadeautje van collega D., omdat het etiket zo mooi was, omdat het wel iets was voor mijn zoektocht naar het Alternatief Aperitief, omdat het met liefde voor het food & drinks-vak was gemaakt en wij dat allemaal belangrijk vinden. 

 

Wordt het een virgin mojito van gember-citroenlimonade, ijs, munt, limoenpartjes en bruiswater of gaan we voor deze fantastische limonade met vers geraspte gember, partjes citroen, basilicumblaadjes, ijs en bruiswater? Enkele druppeltjes bitter ...

 

Een scheut gin kan ook nog, voor die andere dagen!

CinCin!

 

Te vinden bij de Engelse supermarkt Stonemanor in Everberg en Waterloo

 

Casa Bacardi in Brussel: reserveer nu je plekje!

Het moet zijn dat ik in een eerder leven graag in een rokje van stro en een bloesje met felgekleurde bloemen al fiks heupwiegend de dag doorbracht. Rum, en dan liefst gemengd en gemixt, ik drink dat immers graag. 

The Gentlemen, L'Amour & Le Sid

Als Bacardi dan zijn pop-upbar Casa Bacardi neerpoot aan de Louiza-buurt van onze hoofdstad, dan ben ik er graag bij. Desnoods met felle bloemen en een rokje van stro, maar toch liefst in een iets meer fashionable outfit. Hoe dan ook, de kans dat ik daar een geweldige rum-cocktail in mijn handen heb, is ... nogal groot. "Blij" voert dus de boventoon.

De avond dat ik genoot - dat heupwiegende had ik wel mee - van funky tunes in de prachtige art-decosetting van Hotel Wieleman, stonden Bacardi Brand Ambassadors Frank Symons en Marc Colfs samen met Roman Foltan in voor de superbe drinks. Die laatste shaket ze normaal in de tot beste cocktailbar ter wereld uitgeroepen The Artisan Bar in London.

 Maar steek die zakdoek maar weer weg en droog je tranen. Nog tot en met vrijdag 18 oktober kunnen de happy few die een plekje weten te bemachtigen immers terecht in de Brusselse Casa Bacardi. Niet meer voor de Foltan-cocktails, maar wel voor lekkers met rum van een hele rist andere famous en infamous barmannen en -vrouwen. Zoals daar zijn: 

03/10 - Boudewijn Mesritz (NL - Tales & Spirits)

04/10 - Marc Plumridge (UK - Flying Bartender)

05/10 - Shingo Gokan (NY - Angel's Share) & Ben Belmans (BE - Ben's Bar)

10/10 - Arijit Bose (IN - Getafix) & Remigijus Beinoras (LT - From Lithuania with Love)

11/10 - Metinee Kongsrivilai (UK - The White Lyan)

12/10 - Mica Rousseau (MX - Four Seasons)

17/10 - Tom Walker (UK - The Savoy)

18/10 - Elizaveta "Lizzy" Evdokimova (RU - Delicatessen)

Je onderdompelen in Caraïbische, funky sferen met een prachtige cocktail in je hand, is juist één telefoontje van je verwijderd. Een bezoekje aan La Casa kan elke donderdag-, vrijdag- en zaterdagavond na reservatie op het nummer 

0483 20 56 97! 

Plaatsen zijn beperkt, de cocktails niet, net zomin als de easy going vibe. 

Alweer op...