Posts tonen met het label Spaans. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Spaans. Alle posts tonen

vrijdag 25 september 2015

DRINKS: Esferas Barca con ¡HOLA! cava

Ik heb het altijd al gehad voor zachte sprankels en een portie bruis. Als kind vormde ik samen met de paps het Spa-front: zweren bij rode of groene bruis en resoluut afwijzen van dat gortige tafelbier, te zoete fruitsap en alle soorten limonades. 

Niet zo gek dat ik dezer dagen niet graag een moment laat voorbijgaan waarop er bubbels & bruis tevoorschijn kunnen worden gehaald. Geen Spa, maar dat zachtgelige, frisse, sprankelende vocht van prachtige druiven. Moest een mens er niet zo hoerepoepeloere van worden na enkele glazen, dan dronk ik het in plaats van mijn dagelijkse 2 liter plat water (sorry, Spa). 

Kortom, ik drink dat graag, prosecco, champagne, cava, crémant d'Alsace en hun vriendjes. Omdat ... Ik kan het niet beter zeggen dan Lily Bollinger:

"I only drink champagne when I'm happy and when I'm sad. 
Sometimes I drink it when I'm alone.
When I have company, I consider it obligatory.
I trifle with it when I'm not hungry
and drink it when I am.
Otherwise, I never touch it.
Unless I'm thirsty."

Ik zal geen "neen" zeggen tegen een mooie fles Bollinger, maar the current status is dat ik dat schoons niet al te regelmatig kan veroorloven. Andere prioriteiten enzo. Ook, ik kan oprecht blij worden en genieten van een fijn flesje prosecco of cava, meestal toch democratischer van prijs. Zo worden die prioriteiten dan van "en en en", in plaats van "of of of".


In de rayon van de cava grijp ik regelmatig naar ¡HOLA!. Ik word al happy van die fles alleen. Eigenlijk lekker gezond, geen hoerepoepeloererij. Dat label, die naam, de foto's op de fles (beetje Vedett-like: met foto's van hun drinkers, fans en gezellige taferelen). Wist je trouwens dat het gestileerde patroon op het ¡HOLA!-label geïnspireerd is op de typische, Art Nouveau-stoeptegeltjes in het zwoele Barcelona, de "Flor (of Rosa) de Barcelona"

People, dit verhaal klopt! De smaak, de fles, de naam, het grafisch werk (surf zeker eens rond op de website voor heerlijke beelden).


Lagen al meer dan eens in mijn koelkast: ¡HOLA! Brut en ¡HOLA! Pink ("Make it pop like pink champagne, honey!"). Maakt mijn hart toch nog een boomshakalake-vreugdedansje bij de ontdekking van de nieuwe spruit, de ¡HOLA! Brut Nature. Geen extra suikers, ruikt fris naar witte vruchten zoals groene appel, citrusvruchten, druiven, heeft daarbij een lichte amandeltoets en smaakt geweldig fijn, intens, delicaat en heeft een zekere complexiteit die mij blij verraste. 

Voortaan ligt er standaard zo'n fles - te verkrijgen bij Delhaize, € 9,85 - in de koelkast.


vrijdag 22 februari 2013

Verlangen naar de lente en zomer

Grijs is een kleur die me zelden zal verleiden. De lucht kleurt nu al weken - met af en toe een uitzondering, gelukkig - saai, doods, grauw grijs. Zagen helpt niet, I know, we hebben het te nemen zoals het komt. 

Maar ik heb zo'n zin om met felgekleurde teennagels met flipflops rond te slenteren, Pastis te drinken in de avondzon, de geuren van de bloesems op te snuiven, mijn tanden te zetten in donkerrode sappige aardbeien, het zweet langs mijn ruggengraat te voelen sijpelen, met prinses J. en ridder M. door het gras te rollen, met vrienden onverwacht aan tafel te schuiven en te genieten van valavond, te luisteren naar een gans symfonisch orkest van vogels, bij een wandeling door de stad gewoon één terrasje aan te doen en er de rest van de dag te blijven zitten, doorheen ontluikende parken te wandelen.

Zeebeesten
Ik heb zin in sproeten op mijn neus, after sun en zonnecrème, gekoelde prosecco en de geur van basilicum, in een gigantisch aanbod aan verse groenten en in slapen onder koele katoen, in frisse douches en een flink stuk watermeloen, in de frisse ochtendlucht die mijn wangen streelt. 

Ik heb dus zin in lente en zomer. 

Daar je de natuur niet kan pushen, is het dus zaak zelf wat zon en kleur te introduceren. Niets beter dan een kleurige, geurige, pittige, overvolle paella. Huisgemaakt, dat spreekt voor zich, al was het de eerste keer. Echter, zeker niet de laatste. 

De ingrediëntenlijst lijkt indrukwekkend - en is het ook - maar eigenlijk is deze paella niet erg moeilijk en klaar in 40 tot 50 minuten. "Niet erg moeilijk" geldt vooral wanneer je gekuiste, verse inktvisringen koopt. Ga je zelf voor het schoonmaken van dat zeebeest, dan kan het voor sommigen wel eerder "een uitdaging" zijn. Maar met de hulp van de Jerre, is ook dat "niet echt moeilijk".

Zomer
Nog, de eerste tijdsspanne is wanneer je zoals mij de hulp krijgt van een Amoro: niets leuker dan samen kokerellen op V-dag. Reken zeker het tweede als je er in je uppie voorstaat. 

NODIG
olijfolie
2 rauwe chorizoworstjes, in dikke plakjes (250 g)
300 g varkensbuik, zonder vet, in blokjes van 1 cm
1 groene paprika, grof gehakt
1 rode paprika, grof gehakt
5 tenen knoflook, grof gehakt
1 ui, grof gehakt
Handvol grof gehakte peterseliestengels en -blaadjes
zeezout en zwarte peper uit de molen
een flinke pluk saffraan
400 g schelpen (kamschelpen, venusschelpen en/of mosselen), gereinigd
300 g paellarijst
200 g rode paprika's in olie, uitgelekt en in stukjes gesneden
1 blik gehakte tomaten (400 g)
1 l kippen- of groentebouillon
12 grote garnalen, in de schaal
150 g inktvis, in ringen gesneden
50 g sperziebonen, diagonaal in stukjes gesneden
1 citroen, in partjes


DOEN
Jamie bedanken voor alweer een topper van een recept!
DAN
Verhit een wijde pan met een scheut olijfolie op een matig vuur en doe er de plakjes chorizo en stukjes varkensbuik in. Bak het vlees ongeveer 10 minuten en roer regelmatig. 

Doe er wanneer de chorizo verkleurt en het vet eruit begint te lopen, de paprika's, knoflook, ui en peterseliestengels bij. Kruid met een flinke snuf zout en peper en de pluk saffraan. Laat alles zachtjes bakken tot de groenten zacht beginnen worden, ongeveer 10 minuten.

Doe de rijst en uitgelekte paprika in de pan. Blijf een poos goed roeren tot de rijst goed aangemaakt is, giet er dan de gehakte tomaten en een flinke scheut van de bouillon bij. Voeg naar smaak zout en peper toe. Breng aan de kook, draai het vuur lager en roer ongeveer 15 minuten continu. 

Na die tijd zou de rijst beetgaar moeten zijn. Doe er nu de schelpen en de garnalen bij. Als de rijst te droog is, kun je er nog een schep bouillon bij doen. Blijf roeren. Doe er wanneer de mosselen of schelpen openen en de garnalen roze worden, de inktvisringen en boontjes bij. 

Laat het geheel nog 5 minuten koken, doe schelpen die niet opengaan weg. Strooi er de gehakte peterselie over, doe er een beetje citroensap bij en leg de overige partjes in de pan. 

Dit pronkstuk mag zeker op tafel staan! Laat iedereen zelf opscheppen, dat is tien keer gezelliger. Ja, ook op V-dag!

 




 

woensdag 7 november 2012

Bijna zelfgemaakte schotel zuiders lekkers!

De Belgische rijstfabrikant Bosto wil graag mijn leven - en dat van jou waarschijnlijk ook - gemakkelijker maken. Dus na de gekende rijstzakjes in alle mogelijke smaken - geen geklooi met wegspoelende korrels én gaar in een wip - komt meneer Bosto nu met Bosto Cook, ofte imponeer-je-disgenoten-met-een-zuidelijke-rijstschotel-na-een-dag-van-tien-deadlines. 


Wel, zoiets wekt mijn nieuwsgierigheid. Want ook ten huize Niente di Particolare willen we het wél bijzonder, maar ook eens zonder al te veel poespas. 

Bosto Cook is er in een Spicy- en een Paella-versie. Ik zat al de hele week te bibberen, dus dat kruidige leek me heerlijk pittig en verwarmend. Aangezien er nog altijd iets van een passie voor koken door mijn aderen stroomt, kon ik het niet nalaten de maaltijd-uit-een-doos toch te pimpen. Niet alleen met de gesuggereerde kip, maar ook nog met extra (spicy) kruiding voor dat vlees, twee flinke handen vol champignons - het is tenslotte herfst - en wat fris groen blad.



Je maakt het gedeeltelijk klaar volgens het risotto-principe: rijstkorrels glazig bakken in een scheut olijfolie en vervolgens blussen met bouillon. Alleen, hier giet je de volledige hoeveelheid vocht in één keer in je pan. Tien minuten laten sudderen en smikkelen maar. Neen toch niet, want je bijt je tanden nog stuk. Meer bouillon erbij en tien minuten extra laten sudderen en smullen maar. Mwa... Mijn maag begon steeds luider te protesteren. Dan nog maar een lepeltje bouillon en vijf minuten erbij.

"Schattieieieieieie!! Het eten is klaar!" Ietwat aan de zoute kant, maar wel lekker en pikant. Een krachtige rode wijn erbij, l'Amour - rood en kuchend. "pikant" schreef ik toch - over me en een resem kaarsen rondom ons. Het had echt bijna wat weg van een helemaal-zelf-gemaakte-schotel-zuidelijk-lekkers. 


Nu in uw supermarkt - € 2,99

vrijdag 3 februari 2012

Een vleugje Spanje in koude tijden

Het was een tijdje geleden, maar plots wist ik die zaterdag tijdens een heel fijn aperitief: ik heb zin in lamskroon. En ik heb ook wel zin in skrei met zeekraal en stoemp met prei. Want dat rijmt zo mooi op skrei. Wist ik veel dat het nog een tikkeltje te koud is voor deze vis. Oh ja, en ik had echt ongelofelijk veel zin in gebraden kip. Voila, een half weekmenu has born

Ik ga even terug naar die gebraden kip. Een van de favorieten is het beest vol te steken met rozemarijn, lookbollen en citroen. Andere favoriet van de redactie is om de kakelende vogelsoort onderhuids te benaderen met een mengeling van groene kruiden en look. Intense smaak. Doorgewinterde favorieten of niet, iedereen kent het, dus werd het tijd dat we die gebraden kip eens to the next level brachten.

Spaanse vulling maken - olé!
Zo gedacht, zo gedaan en dus werd er een vleugje Viva España aan toegevoegd. Ik zou er niet meteen aan gedacht hebben, The Boyfriend wel. Alle credits zijn dus te sturen naar zijn adres... Dat toevallig ook wel net het mijne is. Stuur maar door!

Onder de huid kruipen
 Terwijl hij dus alle Spaansachtige smaken in een zinderend zuiders geheel vermengde - we kunnen het deze dagen wel gebruiken, nietwaar - maakte ik werk van de omkadering: kleur en kitch op tafel en Cesaria Evora op de achtergrond.
En smullen dat ik deed. Jij? 
Dit heb je NODIG
1 el olijfolie + extra voor erbij
50 g boter
1 kleine ui, fijngesnipperd
1 stengel bleekselder, fijngehakt
6 sneetjes witbrood, gescheurd en zonder korsten
1 el salie, fijngesneden
4 plakken jamon of rauwe ham, grofgehakt
1 ei
50 g geraspte manchego
1 grote scharrelkip
6 dunne plakjes chorizo


En dit moet je DOEN:
Verwarm de oven voor op 200°C. 

Verhit de olie en de boter in een pan op middelhoog vuur. Bak ui en selder al roerend 2 tot 3 minuten tot de ui glazig is. Laat ze iets afkoelen. 

Maal intussen het brood in de keukenmachine fijn. Voeg de salie, ham en het uimengsel toe en maal alles grof. Doe er ei, kaas en zout en peper naar smaak bij en maal alles kort tot het goed is vermengd. Laat het koud worden. 

Begin aan de kant van de nek (van dat gevolgelt, of course) e, haal met de vingertoppen het vel los van de borst. Voorzichtig zodat het niet scheurt. Leg de plakjes chorizo onder het vel. Vul de buikholte met het broodkruimmengsel en bind de poten op met keukentouw. 

Leg de kip in een braadslee, besprenkel met olijfolie en bestrooi met zout en peper. Braad de kip in de oven in 1u en 15 min gaar.



Lekker met: winterse salade, gebakken aardappeltjes patatas bravas style met gerookter paprika.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...