Day 7 - Changes to Come - #30dayphotochallenge

Kerst vroeg om een zeker niveau van luiheid, weg van mijn MacBook en lekker dicht bij mijn mooie & liefdevolle familie. Daarom serveer ik je nu 2 Photo Challenges. Twee vliegen in één klap, that is.

Happy, happy, joy joy!

Day 7 - Changes to Come - #30dayofphotochallenge

was niet zo'n gemakkelijke. Dat hoofd op mijn lijf bruist en brubbelt 90% van de tijd dan wel. Dat houdt niet in dat ik het type ben met een carrièreplan, laat staan iets dergelijks voor mijn leven.

Ik ben nogal gesteld op mijn intuïtie, buigevoel en "volg je hart"-achtige drijfveren. Mijn buik, noch mijn hart spreken echter in erg langetermijntaal. 'k Heb trouwens ook niet zoveel zin om op die manier met die stukken van mezelf te communiceren. 

Day 7 - Changes to Come - #30dayphotochallenge

 Edoch, weet ik dat 2014 vol veranderingen zal zitten. Omdat ik hou van nieuwe plannen, projectjes en een aantal dingen graag aangepast zie. Wat dat precies allemaal gaat zijn, daar ben ik nog niet uit. Over de tijd en de rijpheid ervan ...

Ondertussen bruist en bubbelt dat lekker verder. 

  

 

There can never be enough sparkles!

Day 5 - After Dark - #30dayofphotochallenge

Omdat ik graag naar buiten staar, 

omdat dagdromen dan zo heerlijk gaat.  

En ook de anderen kan observeren. Heel boeiend.

Ook in het donker. 

Is dat dan nachtdromen? Donkerdromen? 

 

Day 5 - After Dark - #30dayofphotochallenge

 

Mijn culinaire eindejaarsantwoorden!

Voor wie zijn ogen niet mocht laten glijden langs de opsomming van het gewenste lijstje van broer, oma of kat en de overzcihtslijstjes in ettelijke media nog niet beu is op deze eerste dag van het nieuwe jaar, kan hier zijn hart op halen.

Want hier, of beter "daar", dat is Cuberdon & Macarons, de blog van de sympathieke en energieke Anniek en haar dochter. Zij stelde fellow foodies een aantal pertinente foodie vragen. En wij, ook Niente di Particolare, gaven antwoord. 

 

Jamies telefoonnummer is dus meer dan welkom! ;)

 

**

Feestelijke voorbereidingen

Welk gerecht de smaakpapillen van mijn gasten met oudjaar gaat verwennen, weet ik nog niet. Noem het keuzestress: mijn gedachten wisselen tegelijk met het omdraaien van de bladzijden van mijn kooktijdschriften. 

Hoe de tafel er van oud op nieuw zal uitzien, zie ik dan weer wel klaar en duidelijk. En daarbij zullen onder andere deze van de partij zijn:

 

Gezond kerstidee: Groene curry met schelpjes

Kerst staat voor de deur en dat betekent - volgens de boekskes - te veel eten, te veel drinken en vaak nog eens ongezond eten. Voor mij betekent dat kokerellen met de lekkerste en fijnste ingrediënten. Anders dan anders, met een beetje extra, maar niet te zot. 

Bedenking aan mezelf: ik probeer dat het hele jaar. Boom met lichtjes of niet. Alleen zijn die fijne, lekkere ingrediënten in de supermarkten rond eindejaar en masse aanwezig. Dus belandde er gisteren 600 gram venusschelpjes in mijn overvolle kar. En omdat ook ik niet graag te veel uitzet en me soms dus toch bang laat maken door wat die boekskes allemaal prediken, koos ik daarbij voor een vetarm, maar kruidig gerecht... in mijn favoriete LeCreuset!

Groene curry met schelpjes

NODIG

Voor 4 personen

1 kg pompoen, in blokjes

2 wortelen, in stukjes

Handjevol fijne boontjes

600 gram venusschelpen

2 el arachideolie

6 peulen kardemom

6 laurierblaadjes

2 tl mosterdzaad

2 kaneelstokken

1 grote uit, gesnipperd

4 teentjes knoflook, gesnipperd

2 groene chilipepers

2 el komijn

2 el koriander

2 tl kurkuma

zout

375 ml kokosmelk

verse koriander

DOEN

Schil de pompoen, verwijder de zaadjes en snij in gelijke blokjes. Was en schrob de venusschelpen. Goei de geopende schelpen weg. 

Verhit de olie in een stoofpot en bak hierin de kardemom, laurier, mosterdzaad en kaneel tot het aroma vrijkomt. Voeg de gesnipperde ui, gehakte knoflook en fijngesneden pepers toe. Doe er de komijn, koriander, kurkuma en zout bij. Laat even meebakken. 

Voeg de pompoen bij de gebakken kruiden en roerbak 5 minuten. Doe er de wortelen en de boontjes bij. Blus met 100 ml water en de kokosmelk. Laat 15 minuten goed doorkoken tot je een mooi gebonden curry krijgt. Voeg naar eigen smaak nog wat kokosmelk, komijn en koriander toe. 

 

Schep er de venusschelpjes bij en laat afgedekt sudderen tot ze open zijn. 

Serveer met rijst en verse gehakte koriander.

Uit: Le Creuset, Stoofpotten, Originele en Klassieke Gerechten, Uitgeverij Borgerhoff & Lamberigts, € 9,95 

Cadeautjestijd!

Ok, de donkere decembermaand mag dan nog even veraf lijken, je begint toch al maar beter tijdig met het verzinnen van leuke cadeaus. Want wat geef je toch weer aan die broer van je, of de paps, of je schoonmoeder. Je schoonzusje wil al wel eens lukken en je beste vriendin ook, maar dat leuke extraatje maakt het toch af. 

Dat alles - leuke cadeaus en extraaaaaa's - ontdek je in het mooie boek Kado's uit eigen keuken. Een waar geschenk voor foodies die niet weten wat te kopen en voor zij die graag van het lekkers van hun liefhebbende foodie proeven. 

Trouwens, het boek is niet alleen geschikt om hulp te bieden bij kerst-cadeautjes-koorts. Het is er ook voor picknickuitjes in de zomermaanden (roze-witte vanillemarshmallows! Zomerbessenwodka!), verjaardagen in de herfst (honingmosterd met hele zadan! biscotti met amandelen en vijgen!) en onverwachte, lieve Valentijnsboodschappen (hartjeslolly's! Chocolade-Valentijnscakejes!). 

Vrienden, vaders, broers en familie te lande mogen zich dit jaar dus verwachten aan home made chocopasta in een leuke pot met een toffe strik of een beetje Franse charme in het pakket met varkensrilette, opgelegde groenten en zelfgemaakte broodstengels. En euh... Ik ben ook altijd blij met zulke home made, prachtig verpakte cadeautjes. De inspiratie vind je in de boekhandel. 

Kado's uit eigen keuken, 100 onweerstaanbare zelfgemaakte cadeautjes voor elke gelegenheid, Annie Rigg, Uitgeverij Kosmos, € 18,50

Feest in overvloed

Sneeuwt het of sneeuwt het niet, Jingle Bells, overal oude mannetjes in rode gewaden en gouden kruisen, sneeuw of toch thermometers die zoals een gewichtheffer moeite hebben omhoog te kruipen tot voorbij dat ene punt, gezellig binnen, feestdis (een woord dat zeker in deze tijd van het jaar zo vaak over de tongen gaat, dat ik het 28 december al niet meer kan horen of lezen), kaarsen: that's Christmas en bij uitbreiding december... En overvloed.

In de supermarkt in de buurt vind ik plots mijn zo gegeerde tonijnsalade niet meer omdat die plaats heeft moeten ruimen voor de honderdenéén andere artikelen die plots een plaats moeten krijgen: échte krab, gerookte eendenborst, coquilles, ganzenlever, wijnen met en zonder bubbels, de favoriete aperoflessen in blinkende cadeauverpakking, literflessen bier met plots drie soorten hop in plaats van één, exotisch fruit (auch, wat een ecologische voetafdruk) en - lang leve december - mijn favoriete Italiaanse koffie (dus al meteen het hele pallet opgekocht).

De stapels magazines die overal ten huize me rondlsingeren - toilet, badkamer, slaapkamer, woonkamer, keuken, jep, ook in de berging - puilen naar goede gewoonte in december ook uit. Of ligt dat aan dat extra glossy, shiny jasje dat de drukker het papier dan lijkt te geven? Hoe dan ook, het is dan de hele redactie hens aan dek om de leukste spullen, de mooist gedekte tafel, de feestelijkste jurken en kostuums, maar bovenal de mooiste, nieuwste, origineelst kookboeken en de meest doenbare, totaal imponerende, schitterende, smaakexploderende gerechten te tonen; binnen en buiten de traditie.

Ik krijg er honger van. Ik krijg er goesting van. Of beter: Goesting. Ik wil kopen, kopen, kopen: dat eten, al die speciallekes, die tijdschriften, die kookboeken. Ik wil lezen, lezen, lezen: die oneindige stapel kookboeken en -tijdschriften. Ik wil koken, koken, koken. Ik wil schrijven, schrijven, schrijven: over dat alles dat ik dan ontdek.

Merry Christmas - Part Two

Ik ken iemand die ongelijk heeft wanneer hij zegt dat varkenshaasje het minst smakelijke deel is van het varken. Ik ken iemand die dat stuk van het varken dan nog nooit bij mij aan tafel heeft gegeten. Ik ken iemand die zijn mening zal moeten nuanceren, nadat hij dit voorgeschoteld krijgt:

Op het boodschappenlijstje:
tagliatelle
1 dl room(vervanger)
125 gr mozzarella
halfzongedroogde tomaatjes
peper en zout
vetstof
basilicumblaadjes
1 teentje look
2 varkenhaasje

Aan het fornuis:
Verwarm de oven voor op 200°C. Snij de mozzarella in schijfjes. Trek de blaadjes van de bacilicum. Snij de tomaatjes in reepjes. Pel en plet de look en meng met de vloeibare/gesmolten vetstof (Solo vloeibaar is erg handig in dit geval).

Snij de varkenshaasjes horizontaal doormidden. Bestrijk met het look-boter-mengsel. Beleg 1 helft met de mozzarella, tomaat en basilicum. Dek af met de tweede helft en bind samen met keukentouw.

Leg het vlees in een ingevette vuurvaste schaal (je kan ook kiezen om het eerst rondom aan te bakken) en zet 15-20 minuten in de voorverwarmde oven op 200°C. Draai ze om. Kruid het vlees met zout en peper. Voeg de roomvervanger toe en zet nog eens 5 minuten in de oven.

Snij het vlees in plakjes, garneer met fijngehakte basilicum en dien op met tagliatelle.

Voor 4 personen

Grazie Solo

Merry Christmas

Het spijt me, dierbare katholieke gelovigen, maar kerst valt dit jaar toch wel een dikke maand eerder. Hoezo, "dat kan niet, want Jezekke is 25 december geboren in een bakske vol met stro"?! Uh uh, hoe komt het dan dat ik gisteren aan de feestdis schoof en een herfstelijk feestgerecht kreeg voorgeschoteld? I don't think dat Jezekke er wat mee van doen heeft. I think dat het verdwijnen en terug verlangen naar het licht er veel mee van doen heeft.And some looooooove. Ach, kerst is toch de toppertijd voor meligheid!

En donker was het wel, die maandag. En koud. En erg herfstig. En ook grauw. En het was maandag. Die dag nadat het weekend verstreken is. Ik verlangde naar licht, geurende dennenaalden, samenzijn met loved ones, een tafel en food om te delen ... Samenvattend: dat is dus het kerstfeest.

Ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat het verlangen er was, het besef dat het al tijd voor kerst was niet zozeer. Tot ik op het volgende stootte: licht en kaarsen, geurende bloemen (geen naalden), loved one, een tafel en top of the bill food in de vorm van hindefilet met ratatouille van herfstgroenten.

Ook nood aan licht, kerst, loved ones or just damn good and wonderfull food? Men neme: 

600 gram hinde of ree
1 maïskolf
16 gepelde kastanjes
3 blaadjes laurier
1 kruidnagel
20 cl rode wijn -> if you like it sweet: Porto may also do the job
50 gr spekreepjes
1 kleine knolselder
200 gr gemengde boschampignons
1 l wildjus of vleesjus -> definitely go for wildjus, het is toch de tijd van de verwennerijen? Altijd!
2 takjes tijm
4 jeneverbessen -> niet te vinden in de basissupermarkt, dus dan maar bosbessen genomen
2 sjalotten
vetstof -> we doen niet aan product placement

Met dank aan Solo.be ;-)

Let there be light:

Borstel het zand van de boschampignons. Schil de knolselder en snij hem in kleine blokjes. Snij de maïskorrels van de kolf. Snipper de sjalotten fijn en laat ze aanstoven met de spekreepjes. Blus met de rode wijn en voeg de wildjus toe. Laat alles zacht inkoken met laurier, tijm, kruidnagel en jeneverbes. Zeef de saus en hou apart.

Laat de knolselder en maïs aanstoven in een beetje vetstof. Voeg er de kastanjes en de boschampignons aan toe wanneer de knolselder beetgaar is.

Braad de ree- of hindefilets aan in vetstof (remember de ethische code over product placement) en gaar ze verder in een voorverwarmde oven op 180°C. De braadtijd is afhankelijk van de grootte van het stuk vlees - off course - maar reken 2 tot 3 minuten per cm dikte. Ree of hinde mag je tussen saignant en à point serveren - rosé dus.

Werk de jus door de groentjes en schik ze op de borden. Snij de ree- of hindefilet in plakjes en schik ze erbij.

Lekker met een stevige Bourgogne. Of voor het echte kerstfeest: met een Châteauneuf-du-Pape.
White Christmas, neneneneneuuu....



Voor 4 personen

Update

Mijn kleine thuis heeft de traditie niet kunnen doorstaan: vooralsnog komt de geur van heerlijke dennenaalden me niet tegemoet als ik de deur open. Reden: de Brico verkoopt alleen rare exemplaren van die dingen. Of toch groene stamgerechtigden die net te zwaar zijn voor mijn beperkt aantal spieren om dat drie verdiepingen omhoog te zeulen. Ik geef echter niet op. Kerstbomen: beware, here I come!

Kerstbomen zetten

December, ik hou er niet van. Over het algemeen is het te koud, te donker, te eenzaam, te druk. En té, leerde la mia mamma me, is zoals trop: te veel. Nu ja, 't zal een beetje in mijn karakter zitten, leven naar de té en dan leeglopen. En 't zal mijn karakter zijn dat dat vaak in de koude, donkere, gure wintermaanden is. Té dus.

Vorig jaar bracht de kerstboom soelaas. Deze namiddag weet ik te zeggen of die remedie na een jaar nog stand houdt.

En morgen weet ik hopelijk te zeggen of die remedie ook op mijn appartement nog stand houdt.

Knuffels.

Snow!

Met een week vertraging... de foto's van een ondergesneeuwd Vosselaar: hoe mooi, hoe idyllisch, hoe betoverend, hoe verwonderlijk, hoe... Om dan te horen dat het niet eens om echte sneeuwvlokjes zou gaan, maar om iets nieuws uit de 21e eeuw: smogsneeuw....

En dan eindelijk ...

Enkele kerstfoto's:
De boom met de massa pakjes. En dat terwijl iedereen dit jaar had gezworen zich in te houden en het bij kleinigheidjes te houden. Er hebben er nog nooit zoveel onder gelegen, gok ik.














Mam, de chef-kok en de Maître d'Hotel legt pap, de keukenkluns-die-bijleert, uit hoe mooi en sierlijk een serviette te plooien. nvdr, je zag wie het in de vingers had en wie niet, maar ach, dat is net zo charmant,e!











Met zijn allen "rond" de kerstboom, inclusief hapjes, apero, pakjes en gezelligheid! This is Christmas, honey.








En dan het vervolg van het feestmaal. Overheerlijk, hilarische gesprekken (zie topic: onder de kerstboom), maar veel te veel!

Onder de kerstboom

Al vanaf het moment dat mijn wimpers zich van elkaar probeerden los te rukken, hoorde ik in de verte van mijn droomwereld mijn moeder bezig in de keuken. Een vertrouwd geluid, maar niet zo vroeg - uhum - op de middag. Reden van de keukenbedrijvigheid is het kerstdineetje dat 's avonds op de planning stond. Niks groot, gewoon gezellig samen zijn.

Mijn moeder kan echt verrukkelijk kokerellen, dus geen wonder dat ik in de namiddag bij het vrijkomen en rondkrullen van de geurdampen ongeduldig de klok in het oog begon te houden. Tegen half zeven kwamen dan eindelijk mijn broer en zijn vrouw (het blijft toch zo gek klinken,e) en kon de Cava ontkurkt worden en de hapjes voor onze neuzen geschoven worden.

Keuvelen, lachen, pakjes openen, blijde "oohs", verraste "aah's" onder een deken van bubbels, cola en water. En natuurlijk heerlijk eten! De uren wandelden voorbij, het wijnniveau zakte in de fles, maar steeg in het bloed, de gestoomde worteltjes, spruitjes, boontjes en broccoliroosjes verminderden in aantal en sommige ogen gingen meer fonkelen. Op zulke momenten leer ik telkens weer dat ik met mijn ouders de meest gekke gesprekken kan voeren: van porno, naar dakpannen en isolatie tot levenbeschouwelijke vraagstukken als "jullie hebben het toch warm genoeg?"

Het was gezellig onder de kerstboom.

P.S. Foto's volgen als het technisch probleem is opgelost.