FOOD: Guerrilla Gardening - The Sequel

Pompoen 1. Of 2.

We zijn nu 3 maanden verder en het is niet echt duidelijk of dit Pompoen 1 of 2 is. Het is in ieder geval wel de enige die de zanderige guerrilla-grond (en de slakken) heeft overleefd, mèt prachtige knalgele bloem. Die mooie, fikse oranje pompoen is wat anders, tenzij het Indian Summer-verhaal nog even wilt doorgaan.

Tagliatta van dunne lende

Hij wou steak op het menu. Al enkele maanden. Nu ben ik niet zo'n rood-vlees-kind-of-girl, wat meteen mijn terughoudendheid en die "enkele maanden" verklaart. L'Amour is echter koppig - zelf verkiest hij "een doorzetter" - en op onverwachte momenten dook zijn wens op in onze conversaties. "Wat zouden we vanavond kunnen eten?" "Entrecôte?!", "Wanneer had je ook weer afgesproken met Pieter?" "Entrecôte?!", "Hoe ziet jouw planning eruit?" "Entrecôte?!"

Geen ontsnappen aan, aan die entrecôte, prepared by moi. 

In het ouderlijk nest van L'Amour gaat er tijdens de zomermaanden geregeld een homp, schoon rundsvlees van gemakkelijk 2kg de barbecue op. Schoonvader én zoon zijn bedreven in het smakelijk - geen rood-vlees-kind-of-girl, maar nu en dan kan ik het zeker waarderen - grillen van Bella de Koe. Meestal komen er dan sla en tomaten uit de biomoestuin en een gekookt patatje bij.

Prepared by moi, ziet er dat een tikkeltje anders uit. Niet alleen omdat ik dit keer streng en stevig de grilltang hanteer, maar ook omdat het weer die dag ietwat twijfelachtig was. Ik moet overigens ook bekennen dat ik - mijn scoutsverleden ten spijt - een tamelijke nitwit ben in het aansteken van een barbecue. 

Mijn tools voor gegrilde entrecôte, Chef Ruth: een LeCreuset-grillpan, de oven, natuurlijk de onmisbare tang en een diepvrieszakje van Ikea. Qué? 

NODIG

Voor 2 personen

Entrecôte/dunne lende, ong. 500 gram (met bot en mooi dooraderd)

een fikse scheut olijfolie

zeezout

peper uit de molen

enkele takjes rozemarijn

diepvrieszakje

Voor erbij

1 courgette, in blokjes

1 aubergine, in blokjes

2 raapjes, in blokjes

champignons, in kwartjes

2 rode uiten, in kwartjes

2 handen spinazie

handvol basilicumblaadjes

2 stronkjes witlof, gesnipperd

1 klein potje magere yoghurt

peper

zout

olijfolie

 

 DOEN

Verwarm de oven voor op 225°C. 

Smeer de entrecôte in - met je (gewassen!) handen - met olijfolie. Kruid beide kanten met zeezout en peper uit de molen. Doe het vlees in een diepvrieszakje en leg even aan de kant, op kamertemperatuur.

 

Verdeel de groenten, zonder de spinazie en basilucum in een brede braadslede. Besprenkel met olijfolie en kruid met peper en zout. 

Zet ongeveer 35 minuten in de hete oven. Roer de groenten nu en dan om.

Meng het gesnipperde witlof met de yoghurt en breng op smaak met peper en zout. Zet aan de kant.

Verhit een grillpan op het fornuis. Wanneer de pan witheet is, grill je de entrecôte 3 minuten (voor een stuk van ong 500 gram en 2 à 3 cm dik) aan 1 zijde. Draai het vlees met de tang om en grill ook de andere kant 3 minuten.

Voor een leuk ruitjespatroon, draai je de dunne lende opnieuw om. Grill 1 minuut en doe nog eens 1 minuut aan de andere kant.

Steek de hete grillpan - mét vlees, uiteraard - vervolgens nog 5 à 6 minuten (voor à point) in de warme oven.

Meng de spinazie in een kom met de geroosterde groenten en serveer met het witlof en de entrecôte in fijne plakjes gesneden: all'Italiano, want tagliatta.

Niente di Particolare goes Guerrilla Gardening

Deze 2 kadees bevolken nu het semi-braakliggende grasland onder ons woonkamerraam. Ik sla hen daarmee officieel tot "Ridders in de Orde van Ruths Guerrilla Gardening". De twee brengen meteen - of zouden het veeleer de roze vlaggetjes van washi tape zijn? - wat leven, mooi groen en sfeer in dat dode straateinde.

Het was niet mijn idee: mijn schoonvader die fervent en succesvol biomoestuinier is, kwam er mee op de proppen. Ik geef toe dat ik eerst verbaasd naar zijn plannen luisterde, om snel daarna totaal overstag te gaan en enthousiast kirrend het mogelijke resultaat te bespreken. Tien keer na elkaar, zo enthousiast was ik alweer. Zijn woorden (bij benadering): "breng wat sfeer op dat terrein". Niet voor op ons - al behoorlijk groen en bloeiend - terras dit keer, dus. 

Daarstraks niet zo stiekem geplant, nu ongeduldig wachten tot ze zich wat thuis voelen op hun nieuwe stek om dan volle kracht te beginnen groeien ... en fikse biopompoenen leveren. Lieve schoonpapa, zou een citroen- en/of komkommerplant ook nog kunnen; ik heb nog redelijk wat plaats?

Quinoa met spinazie, kikkererwten en zalm

Sinds ik na een zotte, maar überplezante vakantie in het Oord der Verderf, Lloret del Mar, weet wat een week pizza en bucht met een mens en elke vezel ervan doen, probeer ik mijn weekmenu gebalanceerd en gezond te houden. Globaal genomen is dat een Mission very possible, want ik ben gek op groenten en geen groot liefhebber van (rood) vlees. Bovendien kan ik mij wel amuseren met in de potten roeren, as you might have noticed. 

Dus bij deze opnieuw en nog maar eens een gemakkelijke schotel, lekker gezond, voedzaam, smakelijk én makkelijk en snel (ong. 15 min) te maken! Dit is een recept voor een volwaardig avondgerechtje. Je kunt het ook maken als een side dish, zonder de zalm, voor bij de bbq of een vegetarisch buffet à la Ottolenghi. Tell me what you did!

NODIG

Voor 2 personen

2 zalmfilets, in blokjes

Visbouillon

2 teentjes knoflook, plat gedrukt

500 gram spinazie, in brede julienne gesneden

Een halve venkelknol, in brunoise

Driekwart theekop quinoa

Een blik of bokaal kikkererwten, goed gespoeld

Een handvol hazelnoten, grof gehakt

Fetakaas, in blokjes

DOEN

Breng water aan de kook, voor 1 eenheid quinoa zijn dat ongeveer 2 eenheden water. Voeg wat visbouillon toe als het water kookt. Kook hierin de quinoa volgens de aanwijzingen van de verpakking. 

Verhit een scheut olijfolie in een brede, ruime pan. Voeg de gespoelde en in reepjes gesneden spinazie toe. Prik 1 à 2 knoflookteentjes op een vork en roer hiermee rustig door de spinazie. Doe dit totdat bijna alle spinazie bijna "gesmolten" is. 

Doe er nu de blokjes venkel, zalm en de gespoelde kikkererwten bij. Eventueel kun je het geheel nog bevochtigen met een beetje visbouillon of water. 

Wanneer de zalm net gaar is, doe je er de gehakte hazelnoten en blokjes fetakaas bij. Roer alles goed onder elkaar en proef of het geheel voldoende gekruid is. Kruid bij met peper en eventueel zout, indien nodig. 

Serveer op een mooie schaal met de quinoa. 

 

Lasagne, maar nog eens geweldig anders

Spaghetti al ragù, lasagne, ... Een flesje Italiaans rood erbij en ik begin inwendig te spinnen. Het zijn gerechten die voor mij de top zijn van gezelligheid, ongedwongenheid en vertrouwelijkheid. En met tamelijk eenvoudige variaties maak je er een Wow-Wow-supergerecht van. Nog altijd gezellig, nog altijd easy peasy, maar niet meer zo voor de hand liggend en "gewoontjes". Het helpt natuurlijk om een woekerende dragonplant - danku, man op de markt - op het terras te hebben staan. Je krijgt er zelfs een mens met buikgriep mee aan het watertanden. 

NODIG

voor 2 personen, waarvan eentje met (buik)griep

1 kleine aubergine, in schijfjes

350 gram lams- en varkensgehakt

2 uien, fijn gesnipperd

1 teentje knoflook, geperst

3 selderstengels, fijn gesnipperd

3 wortelen, in brunoise

een bakje champignons, in kwartjes

3 takjes verse dragon, de blaadjes

2 blikken tomatenblokjes

1 blik tomatenconcentraat

 een scheut oude balcamicoazijn

een scheut water

paddenstoelenbouillonblokje

peper uit de molen

1 bol mozzarella

Parmigiano, geraspt

DOEN

& scoren

Doe een scheut olijfolie in een grote kookpot. Fruit de selder, ui en knoflook. Voeg de champignons toe. Kruid met peper en zout. 

Voeg het gehakt en de dragonblaadjes toe en laat goed gaar bakken. Voeg dan de wortelbrunoise toe en roer om. 

Blus met het water en de balsamicoazijn. Voeg het bouillonblokje toe, samen met de tomatenblokjes en -concentraat. Laat een kwartier zachtjes sudderen (hoe langer de saus kan sudderen, hoe geweldiger de smaaksensatie zal zijn). Verwarm ondertussen de oven voor op ongeveer 200°C.

Neem een kleine ovenschotel en giet een scheut olijfolie op de bodem. Bedek de bodem met de aubergineschijfjes.  Overgiet met een laag tomatensaus en bedek met een laag lasagnevellen. 

Herhaal: tomatensaus - lasagnevellen totdat de ovenschotel zo goed als vol zit. Werk de toplaag af met de mozzarella, de parmigiano en enkele blaadjes dragon. Zet ongeveer 30 minuten in de voorverwarmde oven (of check even de aanbevelingen op de lasagneverpakking).

 

Uit de Doos, in de Grond, Op je Bord!

Ik ben er toch fan van: van die hipster-woorden waar iedereen na een week allergische reacties van krijgt. Denk "conceptueel", "out of the box", "projectjes". Bij mij alleen gekriebel en gebruis, geen rode vlekjes of irritatie. 

Dus ben ik helemaal zot van het concept van onze jongste, hipste moestuinman Angelo Dorny. Die heeft Out of the Box gedacht en alles gewoonweg ìn een box gestoken: een moestuin - slash - kookboek (vol goesting) én zaden en knollen voor die tuin van je. Uit de doos, in de grond, op je bord. 

Vergeet tomaten, radijzen en rucola, Angelo leert je palmkool, citroenkomkommer en ja, ook het überhippe quinoa telen! 9 doosjes met zaden en knolletjes van verrassende, vergeten groenten voor nieuwe smaaksensaties op je bord. Het leuke is ook, je vindt deze groenten en kruiden maar moeilijk bij je supermarkt, dus het is werkelijk een specialleke: zelf geteeld, zelf geplukt en zelf klaar gemaakt. Immers, Angelo geeft je tips om met je handen in de aarde te wroeten, maar hij geeft je ook recepten om met de oogst in de keuken aan de slag te gaan. 

Angelo Dorny - Een Doos Vol Goesting

Uitg. Davidsfonds

€ 27,50

 

Vanop je vensterbank: je eigen gekweekte champignons!

Dat ik geen tuin (of grot) heb, was vorige zomer al geen excuus meer om bij etentjes nog zelf gekochte groenten op tafel te zetten. Dat mijn terras nu bomvol vierkante metertjes moestuin en plantenpotten staat en er nog maar nauwelijks een tafeltje voor vier bij kan, is vandaag geen reden meer om bij het zondags eitje enkel gebakken champignons uit het typerende blauwe bakje te serveren.

Immers, met een vensterbank of een meter keukenwerkblad (in de schaduw) heb je voldoende om nu zelf champignons te kweken, witte en bruine. Archi.duc - in persona zijn dat Hilde Lapierre en Steven Van Robays, telgen van champignontelers - ontwierpen samen met Bjorn Verlinde en Luc Van De Velde twee leuke "paddenstoelen". 

Really, een eenvoudige plastic pot met de juiste samenstelling van veengrond, mest, stro en gips met een bolvormig, transparant deksel erop: een paddenstoel om zelf champignons in te kweken. Easy peasy, want zoals het gezegde luidt: "die dingen schieten als paddenstoelen uit de grond". Clichés zijn er om ... Afin, je weet wel. 

Na anderhalve dag bezigheden ver weg van "eigen kweek" verdrongen de bruine exemplaren zich al in hun pot. Mijn eerste oogst veroorzaakte vervult niet alleen de lekkere rol van aperohapje (gevuld met geraspte kaas, broodkruim, olijfolie en rozemarijn), maar veroorzaakte ook een blij, tevreden gekir en een apetrots gevoel ("ik kan zelf champi's kweken!!!"). 

Ik zou nog zijn verzekerd van 2 bruine oogsten en 3 witte: paddenstoelenrisotto, omelet met champignons, quiche met paddenstoelen, soep, in een salade ... Nog iemand een idee? 

Archi.duc is nog tem eind april verkrijgbaar bij Carrefour. Later zullen de potten ook te koop zijn bij de betere warenhuizen. 

€ 4,99/stuk 

En ook jij hebt ongetwijfeld een vensterbank! 

  

archiduc champignons from Nathan Y. Van Gierdegom on Vimeo.

Moestuin op eigen terras

Bertrand bewaakt de groenteplanten

Ik schreef het al in het tijdschrift Njam!: je kan niet meer zonder eigen moestuin. Geen tuin hebben is geen excuus meer, want zelfs op het kleinste balkon of op de kleinste vensterbank kan je volgens de leidende stemmen tegenwoordig een waardige moes- en kruidentuin aanleggen. 

Ik leef samen met mijn Deeply Loved One. Het zal wel niet echt toevallig zijn, maar hij bracht niet alleen zijn lieve en sexy zelf mee in mijn leven, maar ook zijn bio-minded, moestuinwroetende ouders. Zij zijn eigenlijk zowat de VELT van hun streek. De wortels zo je wilt. En dat aspect, dat stroomt ook door de aders van mijn Deeply Loved One. 

Heel leuk, want ik heb de besmetting te pakken. Er is dat samenleven, maar ook het compacte, interessante boekje "Moestuin in een Pot" dat ik van mijn Schat kreeg. En het ontzettend rozeleuke boek "Zelf Geoogst", natuurlijk van Uitgeverij Snor. Ja, en dat lag daar allemaal maar om aandacht te vragen, ook de Schat. 

En dat begon ook allemaal te kriebelen. Dus nu hebben we op ons terras naast wat fleurige bloemetjes en de obligate kruiden, ook twee groenteplanten. Ik start met courgette en kerstomaatjes. Duimen dat ze het goed zullen doen, zal niet volstaan. Van plantenverzorging ken ik niets, maar er is de Lover met bio-bloed en mijn enthousiaste, vrolijke aanmoedigingen. Voor de planten. 

Ja, ik heb er vertrouwen in. In juli maak ik tomaat-courgette-mozzarella - een klassieker van mijn Loved mams en mij - uit eigen tuin. Euhm, van eigen terras.

Salade Niçoise - Moestuinstijl!

Elke mens moet afrekenen met angsten. Zo durf ik nog maar amper een salade bestellen wanneer ik uit eten ga. De man of vrouw die aan het fornuis in de doordeweekse brasserie zijn of haar  zaad- en eicellen staat te verwarmen, lijkt immers niet goed te beseffen wat van een salade een heerlijke maaltijd maakt: de gevarieerde mengeling van groenten!

Knalrode tomaten die eens geen watersmaak hebben

Zo bleek de net bestelde salade met spek en geitenkaas zijn naam helemaal waar te maken, maar meer ook niet. Voor me stond een bord met een halve kropsla, een berg stukgebakken spekjes en een plavei geitenkaas. That's it. En waar waren in godsnaam de komkommer, de drie kleuren paprika, tomaten, pijnboompitten, olijfjes eventueel, of gebakken champignons, of anders ook nog de courgetteblokjes?!

Magische paarse boontjes

Vaker nog belandt er iets voor je dat nog meer weg heeft van een fruitmand bij een ziekenbezoek, dan van een smakelijke salade: meloen, aardbeien, kiwi, ananas en ja, zelfs stervrucht vond ik allemaal al terug.

...Die groen kleuren tijdens het koken

Dat kan anders. Te meer omdat ik met Mijn Liefde net de moestuin van de afwezige schoonouders had geplunderd. Woehahahahahaha! Verse kropsla, verse rode én gele tomaten mét smaak, een knaldikke courgette, een handvol geurende krulpeterselie, magische paarse tuinbonen, een diepgekleurde aubergine ...Allemaal bio, allemaal geurend, allemaal puur! Enkel de komkommer en de paprika hadden in de winkelrekken gelegen.

Heerlijk zomer - wat is dat? - gerecht

Op ons bord: een uitpuilende salade vol smaak met zilte tonijn uit blik en in olijfolie geroerbakte rivierkreeftjes. Geen fruitmand en geen kom vol geitenkaas. Maar waar was de zachte avondzon?