Snelle taarten... In de vuilnisbak

Dit boek was nu eens écht iets voor mij! De woorden "op z'n Amerikaans" op de cover baarden me wel enigszins zorgen. Ik bedoel: heb jij ooit al iets van voedingskundige waarde en smaak uit Amerika weten te komen? Maar goed, ik zou me niet laten tegenhouden door een portie vooroordelen. 

Het Snelle Taartenboek van de ludieke Nederlandse uitgeverij Snor zou me troost én moed brengen in donkere patisseriedagen. Het boek belooft immers dat ik geen mixer nodig heb, geen (of nauwelijks) afwas zal moeten doen en dat ik zeker geen gedoe zal hebben. Binnen het uur zou ik een heerlijke taart uit de oven toveren. Klinkt als mijn zoetigheid-paradijs. 

Want ik beleef wat patisserie en zoetigheid betreft donkere dagen. Ik kan het niet. Of: het lukt me gewoon niet om iets geslaagd uit het bakblik te halen. Terwijl ik vroeger een echte snoeper was, kan ik nu dan ook de keren dat ik gesuikerde waren wil smikkelen echt op mijn pinkkootjes tellen. Ik heb er geen zin meer in. Dit boek zou een einde van een era inluiden! Eindelijk!

Een dierbare vriendin met een gebroken hart in de buurt zorgde ervoor dat ik aan de slag ging met pagina 56: The Cure - chocolade cupcakes voor depressieve vriendinnen. Op 1.2.3 had ik mijn chocolademengsel, dat me weliswaar wel érg lopend leek (7 eieren!), klaar. En in 1.2.3 was ik vervolgens een nieuwe patisserie-teleurstelling rijker. 

Het deeg bleek zo lopend dat de papieren cupcakehoudertjes het niet konden tegenhouden. Terwijl ik nummer 8 aan het vullen was, lekten nummer 3 en 4 al deeg. Ik had een prachtige foto van het slagveld, de verloren veldslag. Jammer genoeg - of ter bescherming van mijn ego - liep er (ook nog daar!) iets mis bij Instagram.  Het deeg, cupcakeshouders incluis, eindigden in de vuilnisbak.

Conclusie: vergeet taarten, cakes en andere ongezonde brol. Ik doe er niet meer aan mee! Ik eet het niet, ik deel het niet meer uit, ik bak het niet meer. Taartenkookboeken deel ik vanaf nu uit en de onverlaat die me liefdevol een "Het Ultieme Bakboek" cadeau doet, vliegt onmiddellijk terug naar waar hij of zij kwam. Basta! Gedaan! Over en uit. 

Voor wie toch een poging wil wagen... Of voor wie zo vriendelijk is aan te tonen dat het écht niet aan mij ligt, maar aan het recept: 

 Het Snelle Taartenboek, Elsbeth Louis, Uitgeverij Snor (in België verdeeld door Libridis), € 19.

Kookpotten der kookpotten: Demeyere

Mijn 18e verjaardag was het niet. Toen kreeg ik immers hét kookboek der kookboeken, dat van "den boerinnenbond". Dat was urgenter. Het moet voor mijn 21e zijn geweest. Toen kreeg ik van de mams twee kookpotten van Demeyere, de kookpotten der kookpotten, als je LeCreuset niet meerekent. 

Nu, dolblij als ik toen was met die verjaardagscadeau, zo teleurgesteld was ik toen ik ontdekte dat de inbrekers van nieuwjaarsnacht het niet alleen nodig vonden mijn appartement ondersteboven te halen, in mijn bed te rommelen, de kabel tussen dvd-speler en tv mee te nemen en mijn kapot digitaal fototoestel te stelen, maar dat ze zich ook per se mijn prachtige kookpottentrots eigen moesten maken. 

Sindsdien kook ik in potten van de Lidl en Carrefour. De eerste gekocht, de tweede verzameld met puntjes. Nah! 

De herinnering aan de geweldige kookkwaliteiten van het Belgische Demeyere is samen met het schorremorrie al lang vervlogen, maar sta het me toch toe hier een portie reclame te maken voor de nieuwe reeks, "Young by Demeyere". 

Ideaal voor die 21-jarige die dankzij de boerinnenbond weet hoe de receptuur luidt, maar nog nood heeft aan fatsoenlijk gerief: 3 kookpotten, 1 soeppot, 1 steelpan en 3 bakpannen. De afmetingen variëren, zodat voor ieders nood wel iets te vinden is, het design oogt strak en fris en het materiaal is degelijk (een geborstelde afwerking, roestvrij stalen handvaten die langer koel blijven, voor de potten een 3 lagige capsulebodem van 3 mm dik en voor de pannen een 5-lagenmateriaal).

Ja, die info over capsulebodems en lagen komt rechtstreeks uit het persbericht en dient vooral voor de techneuten. Elke kok wéét dat koken met Demeyere een plezier is en dat de puree zal smaken. Je betaalt er een duit voor, maar tenzij je ongevraagde gasten krijgt, beleef je er wel een heel leven kooklol mee.

Te verkrijgen vanaf decemeber 2011

3-delige kookpottenset: € 199

Soeppot met deksel: € 99

Steelpan zonder deksel: € 55

Bakpan met antikleeflaag 20 cm: € 89

Bakpan met antikleeflaag 24 cm: € 109

Bakpan met antikleeflaag 28 cm: € 129

Ik doe dat graag!

Koken, ik doe dat graag. En toch stapte ik om 17.45u in Leuven het perron op, uit een trein die van Brussel kwam, met echt tranen die in mijn ogen brandden van een pijnlijke en slopende vermoeidheid. Niet klaar om naar huis te wandelen, met een hete douche de stress van mijn lijf te spoelen, een hapje te eten en dan neer te ploffen in de zetel. 

Neen, ik zou de trap af lopen en vertrekken richting stadscentrum. Richting een oud schoolgebouw met oude lesvoorzieningen om daar te leren wat de oudere klassieke keukens zo'n schitterende basis maakt. Op zijn minst 4 uur lang zou ik daar hectisch en zwetend in de weer zijn met messen, ovens, groenten, vis, vuren, serveren. 

Koken, ik doe dat graag. Want zo stapte ik niet na 4 uur, maar wel na 4,5 uur van bovenstaande beschrijving om 22.45u door het station naar huis, vervuld met contentement. 

Ok, ze hadden me om 23.46u nog altijd niet moeten lastigvallen voor de oplossing van de crisis, een wiskundig bewijs of een sociologisch vraagstuk, want dan zou ik persoonlijk gezorgd hebben voor een lokale Leuvense crisis. 

Maar ik kon me wel doodmoe, steendood, doodop, kapot en met elke spier in mijn lijf die protesteerde naar huis slepen, glimlachend, blij en content. Koken, ik doe dat graag.

Uit mijn kookboekenkast: Lekkers van Sophie Dahl

Ik heb een boontje voor mensen met de naam "Dahl". Dat komt omdat ik als kind heel slecht in slaap viel. Om dat probleem aan te vallen toen ik en mijn broetie zelf nog niet konden wegduiken in een wereld van kinderboekenfantasie, kwam de paps - toen nog papa genoemd - elke avond voorlezen. Hij leerde ons eerst kennismaken met Puk en Otje. Je weet wel, van die krasse Annie. Daarna kwam alles wat uit het meesterlijke vertelbrein van Roald Dahl vloeide. Na die verhalen viel ik gelukzalig en rustig in slaap, dromend dat ook ik ooit objecten zou kunnen verplaatsen met mijn ogen en wil. 

Opa Dahl heeft een kleindochter. Sophietje zocht het niet meteen in de verhalenbundels, maar eerder op de catwalk waar ze naam en faam maakte en door sommige zeurende modeneuters zelfs verguisd werd omdat ze volgens deze uitgemergelde wandelende keerborstels te dik was (cfr. de prachtige reclamecampagne van Yves Saint Laurent voor het parfum Opium).

Gelukkig liet Miss Dahl zich niet te fel de kast opjagen door zo'n bende blinde kiekes en houdt ze nog altijd van al wat lekker en mooi is. Zo getuige haar eerste kookboek Miss Dahls heerlijkheden. Een prachtig kookboek met recepten uit de keuken van de familie Dahl, per seizoen, gezond en barstend van de smaak. Sophie stelt herfst, winter, lente en zomer ontbijt-, lunch- en dinerideetjes voor: gerechten waar ze zelf zot op is, die haar opa graag at of die ze graag aan vriendinnen voorschotelt. Bovendien zijn ze één voor één gemakkelijk te maken zonder dat ze je al te veel tijd kosten.

Tussenin lezen we over haar belevenissen in het leven als model, als kleindochter van, als vrouw... op de manier die de familie kenmerkt: ongedwongen en met humor. Ik heb die stukken gelezen als was het een roman. En dan viel ik vol goesting en motivatie in slaap. Goesting in het leven. 


Onlangs kwam haar tweede boek uit, Sophie Dahl - Van Seizoen naar Seizoen. Het is meer van datzelfde moois, lekkers en verhalends. Ik sta te popelen om erin te lezen, te kijken en eruit te koken. Met boeken van Dahl is het altijd succes verzekerd! Maar voordat het daar allemaal tijd voor was, maakte ik nog een verwarmende, gezonde herfstmaaltijd uit het eerste boek: het heeft nog nooit iemand aan mijn tafel teleursgesteld. En ook deze keer niet.

De Franse uitensoep draaide meteen uit op een oefening eminceren.

FRANSE UIENSOEP

Voor 4 royale porties

3 grote witte uien

1 el boter

een scheut olijfolie

2 l bouillon (rundbouillon is de klassieker, maar ik volgde Sophie in de keuze voor kip- en groentebouillon)

1 el goede, gerijpte, stroperige balsamicoazijn

zout

peper

100 gr geraspte parmezaanse kaas

 Hak de uien fijn. Smelt de boter met een scheut olijfolie in een grote pan op een laag vuur (type Le Creuset). Zorg dat de hele bodem vet wordt door de pan even te kantelen. 

Doe de uien in de pan, roer ze om met een houten lepel en laat ze 40 minuten zweten. Als het vuur op de laagste stand laat staan hoeft er geen extra olie bij. Draai het vuur op het laatst wat hoger. Het is de bedoeling dat de uitjes mooi bruin worden en karameliseren, zonder dat ze krokant worden.

Voeg wanneer de uitjes goudbruin beginnen te worden de bouillon toe en draai het vuur weer laag. Roer er de balsamico door. Dit geeft de soep een mild zoete, aardse smaak. Laat de soep nog 15 minuten pruttelen, proef en breng zo nodig op smaak. Serveer de soep in een kom of diep bord met een getoast stuk brood met geraspte kaas.

KABELJAUWFILET IN EEN SAUS VAN PADDENSTOELEN EN DRAGON

Voor 2 personen

nvdr. Het originele recept is met zeebaarsfilet

2 kabeljauwfilets

zout

peper

olijfolie

75 gr gemengde paddenstoelen

0,6 dl visbouillon

1 el Ricard

1 el room(vervanger)

1 el verse dragon, fijn gehakt

Verhit de oven tot 200 °C. Strooi peper en zout op de filets en kwast ze in met een beetje olijfolie. Ze hoeven amper 10 tot 15 minuten in de oven, dus begin direct met de saus. 

Bak de paddenstoelen in een klein beetje olijfolie in een pan met antiaanbaklaag. Doe er na 4 minuten de visbouillon bij en laat ze 3 à 4 minuten op laag vuur pruttelen. Doe er eerst de Ricard bij, voeg als het vocht een beetje ingekookt is de room en dragon toe en roer goed. 

Haal de vis uit de oven en schep er de saus over. Serveer met al dente gekookte fijne boontjes en/of broccoli.

Van Seizoen naar Seizoen, Sophie Dahl, Carrera/WPG Uitgevers, € 24,90

Bier meets kaas bij Vinken & Van Tricht

"Indignados avant la lettre", zo bestempelde het olijke duo van biersommelier Ben Vinken en kaasmeester Michel Van Tricht zichzelf lachend. Ja, dat ze verontwaardigd waren over de slinkende aandacht voor de combi kaas en bier, terwijl dit een historisch gegeven was! Daar zouden zij iets aan veranderen. Geen kruistocht van Madrid naar Brussel of omgekeerd, maar wel een tocht langs patersordes, Franse kaasboeren en brouwerijen. Dat resulteerde in een mooi boek waarin Meneer Bier en Meneer Kaas ons 50 topcombinaties voorschotelen, plus productuitleg. 

Bier en kaas, het is een vanzelfsprekend, liefdevol huwelijk. Geen NV. Het werkt, ze ondersteunen elkaar, houden elkaar in balans en brengen het beste in elkaar naar boven. Kaas is een vet product dat een soort film legt op de tong. De zuren, het bittertje en de CO2 in bier kan die film doorbreken zodat je alles ten volle proeft. Vooral rode wijn heeft het daar moeilijker mee. Niet dat rode wijn not done is bij kaas, maar dan moet je wel goed weten welke kaas kan en welke niet. 

Ik ben een wijntutteraar, geen bierslurper. En hoewel ik weet had van bovenstaande stelling, was het voor mij "eerst zien, dan geloven", dus trok ik naar het magnifieke Brusselse Brouwershuis. Hartje centrum, op de Oude Markt, oude grandeur, geur van houten lambrisering en bier. En nu ook kaas. Vinken en Van Tricht presenteerden er 6 van de 50 combinaties uit hun boek. 

Ik proefde een Gouden Carolus Xmas met een machtige Gorgonzola, Tongerlo Prior met kaas Saint-Félicien Tentation, Palm (hergist op fles) met Noord-Hollandse Gouda, een Bourgogne des Flandre met een geitenkaas uit de streek van Maçon en een Houblon Chouffe met Munster Fermier. Dat het woorden "harmonie" en "complementair" in me opdoken, mag geen toeval heten. 

Bier en kaas: het werkt. Ik ben om: naar mijn gevoel werkt het beter dan met wijn. Niet dat ik die kaas-en-wijnavondjes nu ga schrappen van mijn agenda, maar ik ga toch ook een plekje zoeken voor een kaas-en-bieravond. Het liefst met het Vitaya-programma van de twee heren op de achtergrond. De boodschappen doe ik met het boek van Vinken & Van Tricht in de hand, of course.  

Vinken & Van Tricht, 50 Bier & Kaas combinaties met foto's van Joris Luyten, Uitgeverij Lannoo, € 29,99.

Van het grote scherm naar de kookpotten

Een filmpje weet ik altijd wel te pruimen: ik hou ervan weg te duiken in een wereld die de mijne niet is. Liever geen zeemzoete "I love you, you love me"-verhalen, maar een portie spanning, moorden, intelligente flikken, gedoseerde romantiek, gestileerde martial arts en geproportioneerd drama is wel lekker. Het tijdstip maakt me geen bal uit: hittegolf buiten, de laatste zomerochtend, kletterend onweer of midden in de nacht. Voor verhalen ben ik je man - euhm, vrouw. 

Ik moet je ook niet meer vertellen dat ik me met een kooksessie ook danig kan amuseren. En dan is 1 + 1: me weet zich best te amuseren met het Filmkookboek van Borgerhoff & Lamberigts in samenwerking met Kinepolis.  

Film en eten, een mooie combi. Het gaat dan niet alleen om de bijna obligate pizza tijdens de filmnacht of de begeleidende Cosmopolitan bij een avondje Sex & The City, maar ook om hetgeen in de film wordt getoond. Na Pulp Fiction kon een mens nooit nog onschuldig genieten van een milkshake, om van de plaatselijke gewoonten bij een McDo-burger nog maar te zwijgen. En Morantischer dan de spaghettiscène van Lady & De Vagebond wordt het bij de meesten nooit. Je kan altijd proberen na te spelen natuurlijk.

De hele mikmak van culinaire uitspattingen van de hedendaagse en oudere cinema lees je in dit Filmkookboek, met tips, weetjes, korte filminhoud en natuurlijk als kers op de milkshake een recept. Denk: Aanrijding in Moscou, Breakfast at Tiffany's, The Godfather III, Kill Bill, Cocktail, Kung Fu Panda, The Motorcycle Diaries, Chocolat, Precious, The Devil Wears Prada. 

Een mens kan niet alles hebben, ik weet het, maar persoonlijke favorieten Julie&Julia, Bella Martha en Fried Green Tomatoes kregen geen plaatsje. Voer voor Volume II, in de stijl van de cinemawereld.

Het Filmkookboek, Uitgeverij Borgerhoff & Lamberigts, € 19,95 

Blij van Ikea...

Ik word blij van Ikea. Daarom: