Hoe een zondag zijn kan...

Theorie:
Lekker lang uitslapen, heerlijke ontspannende en geurende douche nemen, fijne kleren aandoen, uitgebreid ontbijt met vers fruitsap, krant en fijn gezelschap, een ontspannende bezigheid besluiten met een tongstrelende maaltijd waar je zelf niets voor hebt moeten doen, lekkere pulp of heerlijke humor en tot slot een zacht en fris bed!

Praktijk:
Met horten en stoten wakker worden, vergeten dat het winteruur ingevoerd was terwijl je lach te knorren, snel een kommetje Special K binnen werken en met de pas verkregen energie de kcal terug wegwerken door in je stomme badjas je appartement stofvrij te maken, beslissen om dan ineens ook maar alles af te stoffen, de afwas alvast te doen, de douche te kuisen mét het nieuwe flashy BANG-spul, er ook nog wat azijn tegenaan smeren, snel wat kleren bijeen zoeken om aan te doen alvorens te verkleumen onder de azijndampen, de was opruimen, tot de vaststelling komen dat je een Ikea-tafel NIET uiteen krijgt met een Ikea-schaartje, maar dat je echt wel een schroevendraaier nodig hebt (behoort niet tot mijn basisuitrusting), kranten van drie dagen oud weggooien (weer geen tijd gehad), glas naar de daarvoor bestemde groene en witte containers dragen, effe snel een wandelingetje meepikken onder de herfstzon, chocomousse maken voor de gasten die je dinsdag verwacht en met een hectische werkweek voor de boeg is etentjes geven geen goed idee maar dat heb ik meestal te laat door, laptop laten werken om alvast de werkweek vervroegd in te zetten...

Toch leuk die zondagen!

Een glimp van mijn eerste hafla

Met angst voor het onbekende stapten we met drieën de kapel aan Salve Mater binnen... Onze eerste hafla. Een plek waar we alleen met meisjes, vrouwen, liefjes, moeders, vriendinnen... zouden buikdansen.

De meer gevorderden liepen rond in de prachtigste danskostuums met pareltjes, kleurenpracht en zwier; ik deed het met een zwarte legging en een knalroze sjaaltje mét muntjes. Ze zouden me horen heupwiegen vanavond!

De schuchterheid had de bovenhand vanavond. Maar toch was het erg leuk, heb ik meegedaan en genoten van deze vrouwelijke, lieve, zachte, sensuele, beweeglijke dans. Nog zeseneenhalf jaar les volgen en dan beland ik misschien ook bij de gevorderden in een kleurrijke outfit!

... het resultaat

Foto: Alex Dreesen voor Test-Aankoop

Flat wordt fotostudio

Alex, één van de fotografen van Test-Aankoop, was op zoek naar een model en dan weet hij me altijd te vinden. Nu, het is een mes dat snijdt aan twee kanten: ik vind het een fijne ontsnapping uit mijn dagelijkse consumentenbezigheden.

Vandaar dat ik donderdagochtend in mijn eigen appartement, in mijn eigen pyama, voor mijn eigen artikel over omega 3, aan mijn eigen tafel kon aanschuiven voor een ontbijt.

De nodige producten waren aangeschaft en mooi volgens fotografische Test-Aankoopnormen op de tafel geschikt. Een ontbijt met vers tropisch fruit, een gekookte eitje (verrijkt mét omega 3!), melk, fruitsap, toast, boter (eveneens verrijkt met omega 3) en yoghurt krijg ik niet elke dag voorgeschoteld. Meestal is het een snelle hap muesli.

Nadat Alex alle lichten, beeldhoeken, kleuren en geuren uitgetest had, konden we aan de slag: toast met boter besmeren, eten en tegelijk in de camera lief lachen. Want wat is het toch heerlijk om de dag met omega 3 te beginnen! That's what we like for the restyling of Test-Gezondheid! Bovenstaande foto is een snap shot, geen geflitst beeld. Dat resultaat is te bezichtigen in Test-Gezondheid van december/januari.

Ancora una settimana!

Nog een dikke week en dan trek ik er met Bieke op uit: naar la Dolce Italia, naturalmente!! Ze gaat me laten proeven van Napoli. Hoewel ik niet van plan ben me door een beetje regen tegen te laten houden, ben ik toch maar eens gaan piepen naar het weerbericht. De week die komt ziet er alvast mooi uit, met temperaturen tot 23°! Maar regen, wind of zonneschijn, fijn zijn gaat het toch!

Jef in Belgium

Wat kan ik toch een warhoofd zijn: zou ik na ongeveer anderhalf jaar Jef terug zien, leg ik het evenement van de avond niet eens vast op de gevoelige plaat (of beter: de chip van mijn geheugenkaart). Ter vervanging: een leuke familiefoto in het zwembad, gepikt van hun blog.

Nu ja, waar het echt om draait zijn niet de foto's, maar de vriendschap en het weerzien. En dat was toch wel geslaagd! Te kort, te beperkt, maar erg leuk. De kleine droom om naar Vietnam te reizen en er Jef's nieuwe habitat, Lan en Jill te bezoeken flakkerde weer feller op: hij leeft in een nieuwe, boeiende omgeving; Lan's thuisland en Jill's tweede reeks prille ervaringen. Ik wil naar hun verhalen luisteren!
Wegens vermoeidheid en werkverplichtingen de volgende dag peddelde ik me noodgedwongen na anderhalfuurtje al naar huis. Dries nam vol toewijding en plezier zijn gast verder mee door Leuven. Ik hoop er dit weekend in te slagen een café-uitje te doen met Jef en de rest.

Devi avere tempo per mangiare!

Frank of Sabine beloofde een weekend prachtig herfstweer en de belofte hield stand: zaterdag schitterden de kleuren van de bomenpracht. Het leek wel of de horizon in brand stond. Tegen een knalblauwe hemel staken bomen elkaar de loef af in herfstgeuren in de wind en goudrodegele kleuren in de hoogte. Op mijn fiets en in de bus genoot ik met volle teugen van dit tafereel. België is vaak al zo grijs!

Zaterdagavond mocht ik verrassend mee aanschuiven tijdens een etentje bij mijn ouders. Mijn vader had met veel plezier, gekluns, liefde en smaak zijn succesrecept klaargemaakt en enkele van zijn goede vrienden zouden de kookkunst komen beoordelen (nvdr. Hij had ze het op voorhand niet verteld dat hij de pannen zou beroeren. Ik denk dat er anders niemand durfde te komen). Naar mijn mening is hij zaterdag geslaagd met grote onderscheiding!

Zondag schitterenden en kletterden de kleuren iets minder fel door een donzig wolkendek dat de zon verhulde in wattige atmosferen. Het zou een luie zondag worden. Eén van mijn favoriete bezigheden tegenwoordig. Boeken, tijdschriften, tv-uitzendingen, dutjes en dromen ... ze passeerden allen de revu totdat mijn vader besliste om me richting Leuven te rijden. Mijn moeder vergezelde ons. De rit werd bezegeld in een charmante, gezellige, bijna authentieke Italiaanse trattoria! A la prossima!