10 boeken die nog nazinderen

Onlangs werd ik op Facebook genomineerd. Niet voor een Ice Bucket Challenge - gelukkig, want ik hààt ijskoud water - wel voor een lijst van 10 boeken die me om de een of andere reden zijn bijgebleven. Welke titels bleven jou bij? 

Et voilà, mijn 10 boeken en mijn "een of andere reden":

1.  Matilda - Roald Dahl

Zowat mijn favoriete verhalenverteller - nog steeds - en zowat mijn favoriete verhaal van de man. Een eerste keer voorgelezen voor het slapengaan door de paps, daarna een paar keer zelf verslonden als kind. Net zoals Matilda voelde ik me meestal wat anders dan de andere, "gewone" kinderen op school. Ik miste alleen de verklaring. Maar als Matilda speciale gaven bezat, dan zaten die misschien bij mij ook nog ergens verborgen, zei mijn kinderlijke fantasie en wensdenken me. 'k Ben nog altijd zoekende en proberende. *kijkt strak en geconcentreerd naar het waterglas*

2. Pluk van de Petteflet - Annie M.G. Schmidt

Puur jeugdsentiment. Opnieuw voorgelezen voor het slapengaan door de paps en laat dat nu net voor mij een geweldige herinnering uit mijn kinderjaren zijn. 

3. High Sensitive People - Elaine Aron

'k Voelde me dus het overgrote deel van de tijd toch een beetje "gek", ietsje te "anders", soms zelfs "kierewiet". Tot ik van een heel dierbare, goede vriendin dit boek cadeau kreeg voor mijn verjaardag, vergezeld van de woorden: "ik las de achterflap en ik vond dat ze jou beschreef". Toen ook mijn therapeute het begrip HSP noemde, begon ik te lezen. Een hele hoop werd meteen duidelijker.

4. De Verborgen Geschiedenis - Donna Tartt

Een kleine 700 pagina's en verslonden op een midweek. Spannend, sterk geschreven, goed verhaal.

5. Het Huis met de Geesten - Isabel Allende

Een schitterende magisch-realistische familiekroniek, waarbij vooral het woord "magisch" van belang is voor mijn sprookjesgeest (cfr. Matilda - Roald Dahl). Dagdromen en fantaseren zijn nog altijd hobby's. 

6. De Wereld volgens Garp - John Irving

Eigenlijk zowat alle werk van John Irving. Knappe man die weet hoe een verhaal te vertellen, dat altijd een vleugje absurditeit en bevreemding bevat.  

7. Millenium Trilogie - Stieg Larsson

Bij het lezen had ik voortdurend zin om me met mijn MacBook in een leuk koffiehuisje te positioneren en gedreven ten tokkelen - maatschappijkritische stukken schrijvend, uiteraard - en  ondertussen ettelijke koffies te sippen. En ook, om me in een houten huisje in het noorden te gaan vestigen om er een verhaal grondig te researchen en beschrijven. Natuurlijk opnieuw verscheidene koppen koffie drinkend. Het is de spanning, de gelaagdheid, de uitstekende sfeerzetting, de beschrijvingen ... waardoor ik helemaal opging in deze thrillerreeks. My Scandi Love was Born!

8. Geluk zonder Voorwaarden - Michael A. Singer

Ik was net met kundalini yoga begonnen, zat thuis met iets wat weg had van oververmoeidheid meets burn-out meets depressie en kreeg deze boekentip van mijn teacher, Goedele Leyssen. Een boek dat antwoord geeft op de vraag hoe je dagelijks innerlijke rust en vrijheid kunt vinden, ook als de wereld op je af lijkt te komen gestormd als een meute agressieve zombies. De taal no-nonsense en zuiver. Dit is een van de meest intense boeken voor mij geweest het afgelopen jaar: het heeft veel concentratie gevraagd, maar ook veel inzicht gegeven en een leer-leescyclus in gang gezet. Nu ik het nog eens vastneem, besef ik dat ik het eigenlijk nog eens een keertje zou willen lezen. 

9. De Kracht van Kwetsbaarheid - Brené Brown

Ik ben een perfectionist. Nu en dan, vaker dan ik zou willen, minder dan ik zou willen. Die vaker wijst op het feit dat perfectie als streefdoel een mens veel miserie kan geven. Perfectie bestaat immers niet (schrijf ik nu en zie ik straks alweer anders). Perfectie is saai (geloof ik nu en zie ik straks opnieuw anders). Gelukkig is er Brené Brown. Zij ontdekte na 12 jaar wetenschappelijk onderzoek dat je best je perfectionisme laat varen en je je kwetsbaarheid het best kunt omarmen. Dat is immers de weg naar moed, betrokkenheid, betekenisvolle verbindingen en naar boeiende uitdagingen. 

Op de eerste pagina van haar boek staat een quote die me direct - BAM! - trof. Het is een van mijn favorieten: 

"Het is niet de criticus die telt; niet degene die ons erop wijst waarom de sterke man struikelt, of wat de man van de daad beter had kunnen doen. 

De eer komt toe aan de man die daadwerkelijk in de arena staat, zijn gezicht besmeurd met stof, zweet en bloed; die zich kranig weert; die fouten maakt en keer op keer tekortschiet, omdat dat nu eenmaal onvermijdelijk is;

die desondanks toch probeert iets te bereiken; die groot enthousiasme en grote toewijding kent; die zich helemaal geeft voor de goede zaak; 

die, als het meezit, uiteindelijk de triomf van een grootse verrichting proeft, en die, als het tegenzit en als hij faalt, in elk geval grote moed heeft getoond..."

(Theodore Roosevelt, Paris 23 april 1910) 

10. Happy City - Charles Montgomery

Elke beleidsmaker, elke politici, iedere betrokkene in het leven van de stad en zijn omgeving zou dit boek moet lezen! Een enorm boeiend, positief verhaal over hoe we allemaal gezellig, gelukkig en goed samen kunnen leven in een stedelijke omgeving. Doorspekt met voorbeelden en beargumenteerd aan de hand van ettelijke wetenschappelijke studies. Het boek deed me zelfs bijna aankloppen bij een politieke partij om mee te denken over en te werken aan het beleid: zo erg wakkert het het enthousiasme aan! Geen geweeklaag, wel een sterk geloof in een positief samenleven.

 *

Welke titels bleven jou bij? 

Gigi, Catchy Italian Store in Leuven

Leuven is een levendige, internationale stad. We hebben hier niet alleen een hoek Berlijn - waar ik vanaf deze maand wekelijks een dag van barista/jazzy bar ga doen - er zijn ook een aantal vierkante meters Italië, op en top Italië.

Gigi is zeker niet het enige stukje Italië in deze contreien, maar wel een van de leukste. Ik heb nu eenmaal een soft spot voor sfeer en voor concepten die werken. Bij Gigi - kleine broer van Zoff, the Catchy Italian Bar en een van mijn favo apero-plekjes; get the link - geweldige wijnen, geurige koffie, aparte digestivi, lekker opgelegde olijfjes en melanzane, fantastische salumi, verse pasta's, geweldige passata, een aantal verse groenten (rechtstreeks d'Italia!),  verrukkelijk brood eccetera. 

Een concept dat werkt, want niet alleen de producten zijn molto Italiano, de muziek die er speelt is dat ook, net zoals de mensen die je kei charmant bedienen en de winkelinrichting heeft ontzettend veel weg van een oud, krom winkeltje in de kleine steegjes van Roma of Napoli.

Stiekeme hoop is dat op een dag de échte Gigi achter de toonbank staat. 

Gigi, Catchy Italian Store

Mechelsestraat , tegenover Zoff, Catchy Italian Bar

3000 Leuven

 

 

A lo Cubano met Nespresso

De Zwitsers van Nespresso houden een behoorlijk hoog ritme aan inzake de lancering van nieuwe smaken, "Limited Editions" en heruitgaven: voorjaar, najaar, later najaar, kerst ... Je zou er sceptisch van worden: hoe Limited is "Limited" dan nog en wat schuilt er àchter dat marketingplan? 

Hier geen scepsis meer wanneer ik de (erg geslaagde) Cubaanse sferen induik van de nieuwste Limited Edition, Cubania. Ik ben nu eenmaal zo'n wezen dat totaal valt voor beelden, geluiden en concepten die harmonisch in elkaar vallen. Komt nog bij dat deze Grand Cru een intensiteit in het kopje heeft van een heftige 13 (nvdr, op de schaal van Nespresso)! Moi, espressoliefhebber en kickend op "belevingen" en sfeerzetting, wordt dan wel erg nieuwsgierig. 

't Zijn de lifestyle van de koffiedrinkende Cubaan én de smaakbeleving die deze krachtpatser zijn naam geven, niet de herkomst van de bonen. Ook Cuba heeft zijn eigen koffietraditie. Geen snel-snel-espresso-aan-de-bar zoals in Italië, maar een echt sociaal moment, waarbij familie en vrienden samenkomen, koffie drinken (liefst met hopen rietsuiker) en lekker bijpraten. Slow & easy. 

In de smaak van de Cubania vertaalt zich dat naar sensuele aroma's, unieke smaken (ik ontwaar een tint rokerigheid) en rijke timbres. Hoewel een pittige koffie, blijft deze variant heerlijk in balans met een plezant zacht bittertje en geen overheersende zurigheid. De Cubania - samengesteld uit arabica- (uit Ethiopië en Colombia) en Robusta-bonen (uit Brazilië en India) - heeft een volle body en een rond karakter: made for me, zou ik denken. 

Alles aan de Cubania is voorzien om deze variant als ristretto te drinken, dus als inimini-koffietje. Eventuéél kun je kiezen voor de espresso-versie, maar blijf van die verdomde lungo-knop af! Deze woorden zijn niet te groot voor wat je dan doet met een mooi product: een ordinaire verkrachting. 

De zoetekauwen onder ons kunnen een ristretto Cubania tappen, er serieus wat rietsuiker bij doen, om vervolgens nog een capsule te tappen in hetzelfde kopje: The Latin Way of Coffee Sippin'. Met 25 ml warme melk erbij, krijg je een heerlijke tasje dat doet denken aan een dulce de leche met tonen van koekjes en karamel.

Vanaf 4 september 2014, zolang de voorraad strekt

In de Nespresso Boutiques en op www.nespresso.com 

€ 4,5/sleeve (10 capsules)

Ook verkrijgbaar met rietsuiker (€ 5,50 - 10 capsules + 16 rietsuikersticks)

 

 

 

Nieuwe eettafel: het hart van ons huisje!

Ik droomde er al jaren van: zo'n eettafel waarover menig interieurspecialist, stylist, architect, webshopeigenaar of ander hip creatief volk in de VT Wonen kirrend uitroept dat het ding "het hart is van ons huis" of "de favoriete plek is" van dat immer huiselijk creatief talent, denk er zeker het leuk Hollands accentje bij.

Nu staat ze er. 

Ik zeg je: "die tafel wordt het hart van ons huis én is mijn favoriete plek om te vertoeven, nà een warm bad met kalmerende olie". 

Want wat is ze mooi, gezellig, lekker on-af. Wat ademt ze sfeer en karakter. Dat dan nog eens handgemaakt en home crafted, door L'Amour (met wat hulp van zijn vader). De man is rijkelijk bedeeld met intelligentie, inzicht én praktisch vernuft en daar heb ik al meermaals deugd van gehad. Remember these beauties?! 

Ik moest hem nu wat porren: hij verklaarde al ettelijke jaren dat "hij zelf wel zo'n houten tafel kon maken!". Wel, mijn geduld was op, vooral toen ik een prachtexemplaar spotte bij Pure Wood Design (met showroom in de prachtige oude mijn van Beringen): gedreven en kei vriendelijke mensen, een puur en degelijk product en met z'n € 600 nog een prijskaartje dat ik redelijk vind (met deze in het achterhoofd). Net voordat ik de woorden "we bestellen zo'n tafel!" uitsprak, kwam L'Amour tussenbeide: "prima bedankt voor de info, we laten het eens bezinken."

Ik droop af en meneer stak van wal met verklaringen over zijn kunnen. Dat hij dan maar eens de daad bij het woord voegde. Deadline: eind augustus! Had ik geweten dat het daarop aankwam: net in de helft van de maand en de plek functioneert al als "het hart van ons huisje".

NODIG

Voor een tafel van ong 85 cm op 160 cm

Cirkelzaag Bosch PKS 55 A 

Hout poten: uit de betere doe-het-zelfzaak, gelakt in witte (lak)verf

4 planken (Engels) steigerhout, gebruikt en in verschillende breedtes gezaagd (of niet, als je wilt dat alle planken even breed blijven): te vinden bij o.a. Raw Creations

Vernis, mat, van Xyladecor

DOEN

Ik verwijs je voor de technische aanpak met plezier door naar de familie Mestdagh, het creatieve brein achter "mijn favo plekje in huis". 

Wie weet, als je het lief vraagt, wil L'Amour voor een zacht prijsje nog wel eens zo'n exemplaar maken.

 

 

Great Lentil Salad with onions, tomatoes, lemon & parsley

I'm writing this post in English, since the man I owe this recipe to is totally very very British. His name is Alan and he's one of the best friends of my dad. They've met about a "century" ago while travelling in Egypt. My dad accompanied by a bunch of his girlfriends - a Don Juan, he is! - and Alan travelling on his own. They started chatting during a train ride. In real life: I'm talking a century ago, no sign of Messenger or Facebook back then. My dad's mood changed from feeling proud, popular and sexy (the girls!), into feeling eaten by jealousy, since the charming British man wound them all around his finger. 

Apparently, such thing is the perfect base for a longtime friendship.

One night, visiting Alan in London with a friend, he made one of the most perfect dinners I've ever had. The simple, fresh, delicious food definitely had his part in this. But it was Alan's ever charming character, the hospitality he offered, the lovely and profound conversations we had (and still have), the several candles all in different candleholders, the books, magazines and museum passes scattered around on the table, the fine music playing in the background ... Everything being okay and perfect just as it was. No hassle, no stress, just great vibes.

Also, Alan made me go wild and cooing on lentils. You've got to admit: quite an accomplishment. I hope you'll give this salad a try, even if you call lentils "witch food" like L'Amour. It's easy to prepare, lentils our very good for you (great source of proteins, magnesium, calcium, vitamin B etc) and the mix has a very fresh taste.  

NODIG

Voor 3 à 4 personen

1 teacup lentils

2 à 3 tomatoes, cut in little cubes

1/2e cucumber, in little cubes

2 small onions (purple), chopped

parsley, chopped

olive oil

lemon juice

salt & pepper

DOEN

 Boil the lentils, preferably in some stock, according to the indications on the packaging.

Mix all the onions, cucumber and tomatoes together in a nice bowl. Add the lentils and drizzle some olive oil and the lemon juice over the salad. 

Season with salt and pepper. Sprinkle the chopped parsley on top of it.

That's all, really.

   

Vier de zomer met gegrilde sardientjes!

NODIG

Voor 2 personen

8 à 10 sardientjes, schoongemaakt en gespoeld

200 gram linguini

1 kleine broccoli, in roosjes

150 gram prinsessenboontjes

Een bosje bladpeterselie, grofgehakt

1 flinke handvol pijnboompitten, geroosterd

Het sap en de zeste van 1 citroen

Olijfolie

Peper

Zout

DOEN

Breng water aan de kook voor de pasta.

Stoom in een andere kookpot de boontjes en de broccoli beetgaar. Spoel onder koud stromend water en laat uitlekken. 

Rooster de pijnboompitten en zet apart.

Maak de sardientjes schoon en spoel ze goed af. Dep ze droog en besprenkel met olijfolie. Strooi er een snuf zeezout en wat peper over.

Voeg wat visbouillon toe aan het kokende water voor de pasta en kook de linguini volgens de aanwijzingen op de verpakking beetgaar.

Verhit een grillpan. Grill de sardientjes (op het vel) enkele minuten aan elke zijde, in de withete pan. Let op, want dit gaat erg snel: sardientjes vragen slechts enkele minuten aan elke kant.

Meng de pasta met de groenten en de pijnboompitten. Besprenkel met het citroensap en strooi er de zeste over. Verdeel de gegrilde sardientjes over de schotel met pasta en breng eventueel verder op smaak met peper en zout.

Als de pasta te droog lijkt, dan kun je er nog een schepje van het pastakookvocht (visbouillon) overgieten.

Werk af met de gehalte peterselie.

 

Inspired by: Feeling

Tagliatta van dunne lende

Hij wou steak op het menu. Al enkele maanden. Nu ben ik niet zo'n rood-vlees-kind-of-girl, wat meteen mijn terughoudendheid en die "enkele maanden" verklaart. L'Amour is echter koppig - zelf verkiest hij "een doorzetter" - en op onverwachte momenten dook zijn wens op in onze conversaties. "Wat zouden we vanavond kunnen eten?" "Entrecôte?!", "Wanneer had je ook weer afgesproken met Pieter?" "Entrecôte?!", "Hoe ziet jouw planning eruit?" "Entrecôte?!"

Geen ontsnappen aan, aan die entrecôte, prepared by moi. 

In het ouderlijk nest van L'Amour gaat er tijdens de zomermaanden geregeld een homp, schoon rundsvlees van gemakkelijk 2kg de barbecue op. Schoonvader én zoon zijn bedreven in het smakelijk - geen rood-vlees-kind-of-girl, maar nu en dan kan ik het zeker waarderen - grillen van Bella de Koe. Meestal komen er dan sla en tomaten uit de biomoestuin en een gekookt patatje bij.

Prepared by moi, ziet er dat een tikkeltje anders uit. Niet alleen omdat ik dit keer streng en stevig de grilltang hanteer, maar ook omdat het weer die dag ietwat twijfelachtig was. Ik moet overigens ook bekennen dat ik - mijn scoutsverleden ten spijt - een tamelijke nitwit ben in het aansteken van een barbecue. 

Mijn tools voor gegrilde entrecôte, Chef Ruth: een LeCreuset-grillpan, de oven, natuurlijk de onmisbare tang en een diepvrieszakje van Ikea. Qué? 

NODIG

Voor 2 personen

Entrecôte/dunne lende, ong. 500 gram (met bot en mooi dooraderd)

een fikse scheut olijfolie

zeezout

peper uit de molen

enkele takjes rozemarijn

diepvrieszakje

Voor erbij

1 courgette, in blokjes

1 aubergine, in blokjes

2 raapjes, in blokjes

champignons, in kwartjes

2 rode uiten, in kwartjes

2 handen spinazie

handvol basilicumblaadjes

2 stronkjes witlof, gesnipperd

1 klein potje magere yoghurt

peper

zout

olijfolie

 

 DOEN

Verwarm de oven voor op 225°C. 

Smeer de entrecôte in - met je (gewassen!) handen - met olijfolie. Kruid beide kanten met zeezout en peper uit de molen. Doe het vlees in een diepvrieszakje en leg even aan de kant, op kamertemperatuur.

 

Verdeel de groenten, zonder de spinazie en basilucum in een brede braadslede. Besprenkel met olijfolie en kruid met peper en zout. 

Zet ongeveer 35 minuten in de hete oven. Roer de groenten nu en dan om.

Meng het gesnipperde witlof met de yoghurt en breng op smaak met peper en zout. Zet aan de kant.

Verhit een grillpan op het fornuis. Wanneer de pan witheet is, grill je de entrecôte 3 minuten (voor een stuk van ong 500 gram en 2 à 3 cm dik) aan 1 zijde. Draai het vlees met de tang om en grill ook de andere kant 3 minuten.

Voor een leuk ruitjespatroon, draai je de dunne lende opnieuw om. Grill 1 minuut en doe nog eens 1 minuut aan de andere kant.

Steek de hete grillpan - mét vlees, uiteraard - vervolgens nog 5 à 6 minuten (voor à point) in de warme oven.

Meng de spinazie in een kom met de geroosterde groenten en serveer met het witlof en de entrecôte in fijne plakjes gesneden: all'Italiano, want tagliatta.