Makes me Happy

Sinds ik de Viking-volkeren achter me heb gelaten en elke ochtend recht krabbel in mijn eigen bed, heb ik dit uitzicht van akkerbloemen, madeliefjes en klaprozen. 

Het ziet er prachtig uit - met een stralende blauwe schijn - en het ruìkt geweldig.

Very Nordic, want in Scandinavië is elke heuvelrug wel zo'n bloemenpalet. Heerlijke herinneringen aan mijn zalige reis.

It makes me happy.

 

Voor na het joggen: orecchiette met tonijn, tomaat en citroen

Bij regen in juli slaan heel wat Belgen aan het jakkeren en jammeren. Iets over "zomer" en "eindelijk vakantie".  Ik distantieer me volledig van dat clubje mopperaars. Toch op die enkele dagen dat ik door mijn Nike-coach wordt aangemaand een paar kilometer rondjes te joggen. Met wat regen heb ik namelijk meer zuurstof om naar te happen tijdens mijn hoogst onaantrekkelijke, ploeterende toer door het park.  

Regen of geen regen, ploeteren, hijgen, happen, struikelen en strompelen, dat blijft het wel een beetje. Ik vind het dan ook niet meer dan logisch dat ik na die zware arbeid een beloning mag binnen rijven. Zoals een fantastisch avondmaal met mijn L'Amour, gemaakt door diezelfde L'Amour. 'k Heb echter een beetje pech dat de man zelf ook zijn aanmanende coach heeft - voor ongeveer het driedubbel aantal rondjes - en dat zijn kompas natuurlijk ook niet altijd op kokkerellen staat.

Ah dan! Dan duik ik fris gedoucht, maar nog altijd afgepeigerd en zwetend in de frigo en in de keukenkast om me achter de kookpotten te installeren met allerlei lekkers. En niet moeilijk, dat moet ik toch niet meer vertellen? 

NODIG

Voor 2 personen

230 gram speltorechiette of volkoren pasta

2 handen vol kerstomaatjes, in halfjes

Zeste en sap van 1 biologische citroen

1 blikje tonijn in eigen nat

2 teentjes knoflook, geperst

Flinke bussel bladpeterselie, grof gehakt

Een snuf peperoncini

Een glas droge witte wijn

Peper & zout uit de molen

DOEN

Kook de pasta in ruim water met wat visbouillon volgens de aanwijzingen op de verpakking al dente. 

 Fruit de knoflook, samen met de bladpeterselie, de peperoncini en de citroenzeste al roerend in een flinke scheut olijfolie in een hete pan. Sprenkel er wat citroensap over.

Voeg de tomaatjes toe en laat even sudderen. 

Doe er nu de tonijn bij, kruid met peper en zout en blus met de witte wijn. Laat nog 5 minuten pruttelen of totdat de alcohol is verdampt en het vocht een beetje is ingekookt.

Schep de pasta onder de saus in een mooie, grote kom, sprenkel er wat goede olijfolie over en geniet!  

Count Your Blessings #9

I know, het is ontzettend lang geleden - meer dan een jaar - dat ik het hier nog eens expliciet over mijn gelukzaligheden had. Dat terwijl ik mijn leven door de band genomen als een flow van blessings ervaar. Dat besefte ik (nog maar eens) toen ik gisteren sprak over "Geluk en Hoe Het Te Vinden". Een nieuwe blogpost drong zich op, dat spreekt voor zich. 

Waar ik de afgelopen dagen zoal blij van werd:

*  L'Amour en ik trokken opnieuw naar Scandinavië. Ik hou er van de positieve, sociale vibes. Er wordt daar ook heel wat gelopen in de bossen, rond de (stads)meren en dat lijkt aanstekelijk te werken voor mij. Gevolg: ik sla telkens aan het joggen als ik er ben. Het zou dus goed zijn voor mijn lijf dat ik meer dan 2 weken zou doorbrengen in het Noorden. Dat is (voorlopig) niet het geval, dus ploeter ik in de eigen contreien verder met dat geloop: na de werkdag ging ik woensdag in het lokale park lopen hijgen. Het viel me met de drukkende warmte niet echt mee. Na afloop kon ik geen "pap" meer zeggen, maar ik was wel apetrots op mijn afgepeigerde lijf en lege geest. Very Happy!

* Nog beter werd het toen bij thuiskomst bleek dat L'Amour een geweldig, groentenrijk, roomarm visgerecht had klaargemaakt - mijne dada - waarvan we gezellig genoten met de avondzon op onze snoet. Hij zocht en vond zijn inspiratie hier. That's amore!

Groene Waterzooi met Kabeljauw

*  Na de vakantie opnieuw gewoon worden aan het werkritme, gebeurt bij mij niet zonder slag of stoot. Na de tweede werkdag kwam ik dus werkelijk balend thuis. Een zekere flauwe achterbaksheid, waar ik tegenaan liep tijdens de dag, zat er voor iets tussen. Remedie: post van mijn twee schattebollekes! Instant Intense Vrolijkheid!

* Nog meer leuke, onverwachte post: een cadeautje van Serax en Pascale Naessens, gewoon, zo. Als liefhebber van moois en met een zwak voor keramiek maakt mijn hart hiervan een kirrend sprongetje.

* En na de slag of stoot kon ik toch opnieuw genieten van projecten en uitdagingen. Ik kan er (nog) niet veel over kwijt, behalve dat het een stiekeme droom is, net als een heerlijke creatieve speeltuin en een gedurfd experiment. Ik heb deze week de tijd gevonden om er eindelijk eens volle dagen mee bezig te kunnen zijn - in plaats van tussen al het andere werk - en dat voelt geweldig.

* Onverwachte koffiebarmomenten. 

* Iets minder blessed voel ik me met mijn lokken: door moi ook wel eens naar verwezen als zijnde "pierenverdriet", want met een totaal gebrek aan volume. In een zotte, barmhartige bui (Geef om Haar en schenk eens 20 cm aan Think Pink om pruiken van te maken, geïnspireerd door #teamlulu) liet ik een flink stuk van mijn coiffure knippen. Alleen stom dat ik geen staart van 20 cm had: geen Goede Daad, wel een kort kopje. Een uur na het gebeuren was er van mijn aanvankelijke enthousiasme geen spoor meer te bekennen: dat had plaats gemaakt voor algehele teleurstelling in mijn vormeloze, carrélengte pierenverdriet. Voor wat troost besloot ik richting pedicure te fietsen. Wat een zaligheid was me dat daar! 

* Een kleine verjaardagsviering voor miss L. Met 6'en rond een tafel vol lekker eten, mooie mensen, prosecco in prachtige vintage glazen, lollige cadeautjes ... Lang Leve Vriendjes! 

* Zelf koken en daarmee een gezond, fris zomers gerecht op tafel toveren. Dankjewel, mevrouw Naessens, je bracht deze week aardig wat gezegend geluk aan. 

Tomaat, komkommer, lente-ui, linzen, bladpeterselie en gemarineerde scampi's

Thuis koffiebar spelen met Saeco Gran Baristo

Ik heb het twee weken - dat zijn 14 dagen! - moeten doen met percolatorkoffie. Koffie die traag en gestaag uit een filter druppelt en  - als je het zou willen, jak - ettelijke uren warm wordt gehouden. Het was niet geheel vrijwillig: ik bevond me in de streken der Vikingen en hoe stoer dat ook klinkt, qua koffiecultuur zijn die lui daar iets minder tough. Immers, percolatorkoffie heeft de neiging vlak en plat te zijn. Mijn koffieneiging is vol en sterk. Dat is méér Viking dan wat de stoere binken in het Hoge Noorden dus nu door hun keel gieten.

Ik moet bekennen - eerlijk duurt het langst - al bij al viel dat wel mee. Het went. Een beetje. Zeker wanneer ik zo ongeveer de helft van een pakje koffie in de filter schepte. Een volle body bereik je er niet mee, maar stevig wat pit wel.  

Twee weken - 14 dagen! - gezellig onder de Vikingen en dan komt onvermijdelijk het moment dat je je hebben en houden (moi is slecht in travelling light) opnieuw in die valies moet proppen. Het liefst had ik de hele zomer in ons Scandi huisje in het bos vertoeft, maar je weet wel, naast de Vikingeconomie moet ik ook die van ons landje helpen draaiende te houden én er lag werk te wachten.

Godzijdank, stond ook de Saeco Gran Baristo parmantig te wachten. Mijn Grote Pleister op de Vertrekwonde, mijn Zacht Troostend Fleecedekentje, mijn Stoere Knuffelbeer: met één druk op de designknop zet hij 16 verschillende koffiespecialiteiten, gemaakt van vérs gemalen bonen van mijn keuze, volgens de maalgraad van mijn keuze, met de hoeveelheid koffie en/of melk naar mijn goesting. Een hemel op aarde, te vinden op ons (thuis)appartement. Om daarvan te sippen, ruil ik het Scandinavisch moois graag in.

Opnieuw body, pit en volle kracht in mijn kopje, terwijl miss S. gaat voor een fluwelen zachtheid en vriendin L. het graag alla Latte heeft. De stijlvol vormgegeven Gran Baristo maalt er niet om: al onze wensen klaar in een wip en een flik. Toch als het waterreservoir gevuld is, de koffiebonen aangevuld, het lekbakje niet te vol en het bakje met de koffiedrap netjes geleegd.

Als die hele reutemeteut net 's morgens aangepakt moet worden, dan loert mijn professioneel weggedoucht ochtendhumeur toch al gauw om de hoek en durf ik al eens niet zo stiekem opnieuw te verlangen naar mijn capsuletoestel. Tot Sig. Baristo aan het malen gaat en het aroma de lucht in kringelt! Ik kan niets bedenken dat daar tegenop kan. Ja, welkom thuis.

Aanbevolen verkoopprijs € 1 449,99

Niente di Particolare goes Guerrilla Gardening

Deze 2 kadees bevolken nu het semi-braakliggende grasland onder ons woonkamerraam. Ik sla hen daarmee officieel tot "Ridders in de Orde van Ruths Guerrilla Gardening". De twee brengen meteen - of zouden het veeleer de roze vlaggetjes van washi tape zijn? - wat leven, mooi groen en sfeer in dat dode straateinde.

Het was niet mijn idee: mijn schoonvader die fervent en succesvol biomoestuinier is, kwam er mee op de proppen. Ik geef toe dat ik eerst verbaasd naar zijn plannen luisterde, om snel daarna totaal overstag te gaan en enthousiast kirrend het mogelijke resultaat te bespreken. Tien keer na elkaar, zo enthousiast was ik alweer. Zijn woorden (bij benadering): "breng wat sfeer op dat terrein". Niet voor op ons - al behoorlijk groen en bloeiend - terras dit keer, dus. 

Daarstraks niet zo stiekem geplant, nu ongeduldig wachten tot ze zich wat thuis voelen op hun nieuwe stek om dan volle kracht te beginnen groeien ... en fikse biopompoenen leveren. Lieve schoonpapa, zou een citroen- en/of komkommerplant ook nog kunnen; ik heb nog redelijk wat plaats?

Quiche-variant met rode ui, olijven en ansjovis

Als we dan toch aan de quiche zijn, dan gooi ik er gewoon nog een receptje tegenaan. 't Is net zo eentje dat lekker apart is, een mond vol smaak geeft, in hetzelfde straatje qua eenvoud woont en ook nog eens geweldig goedkoop kan zijn (want beperkte, eenvoudige ingrediënten).

NODIG

Voor 1 quiche, klassieke taartvorm (18 cm?)

1 rol kruimeldeeg (mijn tijd was nog altijd kostbaar goed)

4 eitjes

2 dl (soja)room(vervanger

2 handen vol geraspte kaas

3 middelgrote rode uien, in halve ringen

1 handvol zwarte olijven

5 à 8 ansjovisfiletjes (waarom zijn die verpakkingen op olie altijd zo groot?!)

Peper

Zout

DOEN

 Rol het deeg uit en leg het met het bakpapier in de taartvorm. Prik met een vork enkele gaatjes in de bodem. 

Verwarm de oven voor op 180°C.

 Strooi een handvol geraspte kaas over de taartbodem. Verdeel er losjes de uiringen over, samen met de olijven. Verdeel de ansjovisfiletjes gelijkmatig over de taart.

Klop de eitjes los met de room. Kruid met peper en zout. Giet het ei-roommengsel over de taartvorm. Zorg dat het zich gelijk over de taart verdeelt.

Strooi nu het 2e handje geraspte kaas over de taart.

Bak in een voorverwarmde oven gedurende 30 minuten in de taartvorm. Haal de quiche na een halfuur voorzichtig uit de vorm (met het bakpapier) en zet hem terug in de oven op de rooster. Laat nog 10 minuutjes verder bakken, opdat ook de bodem krokant kan worden.

En zonder ei-roommengsel, en met pizzabodem maak je hier een schitterende focaccia mee!

  

Quiche met sluimererwten, feta, peer, honing en rozemarijn

Ik ben een quiche-fan: het is een fantastische manier om restjes op te werken, want je kunt er allerlei combi's in kwijt. Vreemd dat ik deze hartige taart eigenlijk zo weinig bereid. Het heeft er waarschijnlijk mee te maken, dat ik quiche een geweldig gerecht vind voor bij een brunch of een picknick. De eerste organiseer ik zelf zelden, want ik ben geen vroege vogel. Voor de tweede hangen we een beetje vast aan het wispelturige Belgische weer. 

Bij mijn Actieplan-Moi-Neemt-het-Heft-van-haar-Kookpotten-in-Handen hoort mijn ouwegetrouwe, heerlijke, rustgevende gewoonte om op tijd en stond door een van mijn favoriete kookboeken te bladeren. Dit keer de eeuwige inspiratiebron, Brunch!. As you might know, het eerste geweldige kookboek van de lieve, mooie Yummy Blog Sisters. Fijn bladeren én lezen, dat kookboek. Tot pagina 63 dit keer, waar de Hartige Clafoutis met geitenkaas, peer, honing en rozemarijn me mijn Aha-erlebnis van de dag bezorgde. 

 NODIG

Voor 1 quiche, klassieke taartvorm (18 cm?)

1 rol kruimeldeeg (mijn tijd was schaars)

1,5 hand vol sluimererwten, in twee gesneden/gebroken

1 hand vol verse rozemarijn, grof gehakt

1 el gedroogde rozemarijn

4 eitjes

2 dl (soja)room(vervanger)

50 gram geitenkaas/feta, in brokjes

1 peer, in blokjes

2 tl honing

2 handen vol geraspte kaas

peper

zout

DOEN

Rol het deeg uit en leg met het bakpapier in de taartvorm. Prik er met een vork enkele gaatjes in.

Verdeel de sluimererwten over de bodem. Verbrokkel de feta en verdeel deze ook over de taartvorm, samen met de blokjes peer. 

Strooi er de gehakte (verse) rozemarijn over en druppel er wat van de goede honing op.

Klop de eitjes los, samen met de room en de gedroogde rozemarijn. 

 Giet dit ei-roommengsel over de taartbodem, zodat deze opgevuld geraakt.

Kruid eventueel af met peper en (een beetje) zout. Strooi er nog wat geraspte kaas over en bak in een voorverwarmde oven (180°C) gedurende 30 à 40 minuten.