Zondag, muziekdag

En God schiep de zondag, de dag van rust en heiligheid. De meeste – al dan niet welvoegelijke – mensen zweten op zondagmiddag dan ook hun kater uit, geholpen door meneer Dafalgan. Lui, genesteld in de kussens van de zetel, seusie over de knieën, thee binnen handbereik en een tearjerker in de dvd-lade. Rubberen laarzen in combinatie met het meest modderige bos in de buurt zijn een andere mogelijkheid. Maar dat alles zou het niet worden. Het werd wel een supporterstrip naar Eeklo. De bonte muzikanten, terug te brengen onder de erg royaal klinkende groepsnaam “Koninklijke Harmonie De Vlaamse Ardennen”, zouden hun titel verdedigen in de eredivisie der fanfares, harmonieën en brass bands. Pomponnen kwamen uit de kast, de stem werd gesmeerd en slagzinnen opgefrist.

Aangezien de Koninklijke muzikanten de instrumenten nog moesten oppoetsen, inblazen, uitblazen, trok ik al op verkenning. “Op verkenning” wil – wegens het beperkt te verkennen veld – zeggen “het oor te luisteren leggen bij de andere harmonieën”. Zottegem (?) had beslist toch eerst de kater uit te zweten op de zetel, of in het bos, dus vulde Eeklo het podium. Allemaal mooi in gelid, zwart en wit, harmonieus spelend. De brass band uit x die volgde, was bekoorlijker. Vol enthousiasme blazend en proestend op blinkend koper.

Maar het echte pomponnenwerk kwam daarna. U weet wel, voor muziek gebracht door dat bont gezelschap uit de Vlaamse Ardennen. Alsof die heuvelmensen nog niet genoeg ingespeeld waren, drukten ze de eerste kleppen in voor het ietwat filmische en traagopbouwende Air for Winds. Ideale opener. Maar dan kwam het echte werk. Dirk Brossé wilde ooit zijn vader eren en noteerde enkele noten rond het happy-birthday-thema. Voor mij een weinig inspirerende melodie. Maar het is duidelijk dat Dirk Brossé dat anders zag … en gelukkig. Wat volgde was immers een tof, verrassend, mooi, vol muziekstuk. En enkele individuen op het podium leken dat ook te vinden, want ik meen wippende schouders, tikkende voeten, een danspas en plezier te hebben kunnen ontwaren.

Die trouwens meer expliciet werden bij Puszta, een compositie van Jan Van der Roost. Hoewel zijn naam niet meteen klinkt als afkomstig uit Balkancontreien, moet ik besluiten dat ik Eeklo’s CC zag verdwijnen en in de plaats kleurrijke outfits en bont gekleurde woonwagens zag opduiken …Ik was weer niet alleen met die gedachten, getuige de leute die doorsijpelde in noten afkomstig van en gezichten op het podium. Een beetje jammer dat een ander deel van dat podium géén woonwagenbeleving leek te hebben, en des te meer concentratie. Ik zou ze meenemen in mijn rondedans.

Interessante ideeën

... te lezen: HIER!

Check ook: www.apache.be

Katholicisme ten top

De paus schreef een brief. Het papier was gericht aan rooms-katholiek Ierland nadat de etterbuil van seksueel misbruik binnen de Kerk er was losgebarsten. Er zijn een aantal bedenkelijke kantjes aan die brief.

Het is weliswaar het minste wat het hoofd van rooms-katholieke kerk kon doen, maar de verontschuldigingen in de brief komen rijkelijk laat. Vond de kerkvader het postadres niet? Bovendien doet het toch mijn wenkbrauwen fronsen dat, in de tijd dat de man het Ierse postadres zocht, ook in andere landen het etter uit de wonde begon te lopen én dat hij het nalaat ook de katholieken in die landen aan te schrijven. Zijn adresboekje moet een aantal hiaten bevatten.

De kritiek van de heilige man zou scherp zijn. Hij verzocht de daders zich voor de Almachtige God en de daartoe bestemde rechtbanken te verantwoorden. Zelf straffen uitdelen deed hij echter vooralsnog niet. Is dat een verlengstuk van scheiding van Kerk & Staat? Criminele feiten = staat, kleine jongetjes lastigvallen = kerkelijk?

Als sluitstuk vroeg hij de Katholieke Ierse bevolking genade af te smeken voor genezing en vernieuwing van de Kerk. Die mensen worden al geboren - volgens De Leer - met de erfzonde! Moeten zij nu nog meer boete doen, op hun knieën zakken om te bidden omdat er enkele ziekelijke geestelijken zijn die zweren bij een celibatair leven en het toch niet kunnen laten hun vertrouwenspositie te misbruiken door hun lusten aan jonge, geïntimideerde, gezagstrouwe mensen op te dringen?!

Vergaderen

In de professionele wereld hangen velen hun "hard-gewerkt-beoordeling" dikwijls vast aan het aantal vergaderingen dat ze die dag hebben moeten doorworstelen. Wel, ik heb vandaag al kei hard gewerkt. Zo hard, dat ik niet eens tijd heb gehad om te werken. Zo hard, dat ik drie vergaderingen heb doorworsteld. En dat is echt het goede woord, want amper eentje was er echt nuttig.

Ik heb dus erg hard gewerkt vandaag. En ik me dan zo heel hard werkend gebogen over de problematiek van "Hoe nemen mensen vandaag de dag een tv-programma op?". De vraag werd werkelijk gesteld met het nodige gewicht, verbaasd, bevragend, ongerust. Alsof iedereen rond de tafel verbouwereerd moest zijn dat die ministers, Europese overheden, WHO, de VN, ... zich nog nooit over dit vraagstuk gebogen hebben. Waarom wakker liggen van priesters die graag jonge jongetjes aaien, niet op hun hoofd? Waarom wakker liggen van een scheefgetrokken man-vrouwrelatie in moslimlanden? Waarom wakker liggen van de binnenlandse politiek of enig ander dilemma? Neen, deze opname-vraag moet NU - liever vandaag, dan morgen - toch dringend een antwoord krijgen. Wees gerust, wij gaan het je geven.

Ik kon met moeite mijn lach inhouden, maar bedacht me: "goed, ik heb toch hard gewerkt, want ik heb bij drie vergaderingen rond de tafel gezeten, bij de eerste verviel ik bijna terug in mijn dromen van die ochtend, bij de tweede heb ik heerlijk kunnen brainstormen, en bij de derde kreeg ik bijna de slappe lach door de pertinentheid van bovenstaande vraag. Ik heb toch heerlijk hard gewerkt."

Memorie

Er staat een buikdansperformance op stapel. Midden in het Leuvense, op het einde van april. Leuk, die drive van in groep op een podium staan, op meeslepende, opzwepende muziek je kunstjes tonen. Het is iets van alle tijden.

Gaten in je geheugen is niet van alle tijden. Problemen met memoriseren horen thuis in het vakje 60+, niet in dat van "naar de 30". Heb ik dan ongezien een aantal jaren overgeslaan?

Het lukt me immers met moeite om de choreografie blijvend te onthouden, thuis zwierig neer te zetten en vol overgave te brengen.

Misschien ben ik dan wel beter als cheerleader?

Bellydance Flash Mob in Brussels

(E)motion maakt de Grote Markt onveilig

Bericht van Artemisia en (E)motion
25 april is het weer zo ver, hoogtepunt van de week van de amateurkunsten te Leuven, met een namiddag vol optredens van creatieve amateurkunsters op het podium op de grote markt, met als thema Goesting.

(e)motion zal present zijn met optredens van de leerlingen, solo en in groep. Exacte uren volgen nog. Komt dan zien, komt dan zien, én breng goed weer mee!