Persbericht

Ik had mail. Mail van Belga. Een persberichtmail. Met als onderwerp: Belg besteedt te veel tijd aan grasmaaien.

Ja! Ook ik trok ogen, fronste wenkbrauwen en iets wat moest doorgaan voor gegrinnik ontsnapte uit mijn mond. Dat je te veel tijd kan besteden aan klagen en zagen, aan kuisen, aan je werk enz. daar kan ik inkomen. Maar te veel tijd aan grasmaaien???! Hoe is dat nu mogelijk? Als het gras gemaaid is, is het toch gemaaid? En zijn er dan werkelijk van die freaks die elke milimeter dat het gras groeit, klaar staan met hun volautomatisch mormel om het er terug af te snijden?!

Artemisia on YouTube!

One of my bellydance teachers and founder of bellydance school (E)motion, Artemisia, is finally on YouTube!! In this clip she's performing a beautifull show at a festival in Capetown, South Africa. I love seeing her dance.
Watch, admire and enjoy!

Mood...

Bad, really bad! Be warned!

Bellydance princesses in Brussels

In een ietwat verloederde zuid-Brusselse buurt schuilt een klein pareltje van Marokkaanse Sahara-sfeer. Het was die oase waar de hafla zich zou ontvouwen. Ja, ontvouwen.

Want traag en gestaag begonnen vrouwen en meisjes, en hier en daar wandelend testosteron, binnen te komen en een plekje te zoeken. Iedereen kon niet snel genoeg zitten en zwijgen, voor mij. Ik zat al de hele dag te popelen om het beloofde programma aan het dansen te zien. Al dansend werd de belofte zonder problemen ingevuld: Artemisia, Soraya, Fédra, een trio uit de gevorderden-groep met hun sluiernummer, Razia natuurlijk en nog veel anderen.

Mijn ogen fonkelden (dit wilde ik ooit ook zo kunnen), een lach speelde om mijn lippen (het was zo mooi om te zien. De eerste solo van een meisje van de gevorderden was bovendien erg indrukwekkend!) en de muziek bracht beweging in mijn ledematen (ik wilde zelf samen met hen dansen). En dat geschiedde ook!

Een heerlijke en complete avond! Zo mogen er nog meer volgen!

Andere foto's en filmpjes (inclusief van de solo) , eveneens gemaakt door Adiva, zijn te zien op http://femke84.blogspot.com/!!!

Tajine geserveerd

Mijn eerste tajine (de soort maaltijd, niet het object) is een feit. Een goedgelukt feit zelfs. Tegen alle verwachtingen in. Ik had geen zin om te koken, maar gezien het feit dat ik hier de avond alleen doorbracht, was er niemand die ik als kok/butler/loopjongen/... kon aanstellen (de Went had het jammer genoeg nogal druk ;)). En een mens moet toch eten. Zeker eens mens die net houdt van versmeltende heerlijkheden. Dus ging ik aan de slag.

Een muziekje van Serdar Ortaç op een voldoende hoog volume blaasde Arabische feeling en energie de lucht in. Theelichtjes met gouden en blauwe gloed vervulden de functie van sfeermakers. Ik nam de veizel in mijn hand, duwde, draaide en overwon! De kruidenmix bovenop de aardappelschijfjes en de vis. Het geheel in de tajine-van-dienst: het Ikea-broertje van Creuset.

Tijdens de 40 minuten prutteltijd kwamen al de heerlijkste geuren voorbij gegolfd: ik ruikte de Romeinse olijfolie, het paprikapoeder, de mengeling van look, koriander en peterselie, de vis kon ik al bijna proeven, de tomaten die werden bekampt door de aardse smaak van groene paprika. Ik werd ongeduldig en hongerig. Mijn geduld werd wel dubbelendik beloond: het was echt overheerlijk! Smaken waren uitgebalanceerd, het gerecht was net nog vochtig genoeg.

Nu zit ik propvol.

Hafla Au Ryad!

Counting down: still 4 nights to go and then there's the show and hafla with Razia (picture), and with Artemisia and with (E)motion and with .... us! This time no cold chapel, but something what looks like a very nice Maroccan restaurant, Au Ryad.

I'm looking forward to the sound of Arab nights, drums, flutes; wrapped in a mystic, but lively atmosphere. Skirts stroking the air, veils waving and people cheering. Shimmering lights glowing. I want to move and be moved. To dance and to see dance. But above all, to enjoy.

Luckely, first there's my saïdi bellydance class with Sarah on Thursday. She's so lovely, so inspiring (she calls us naturals with the stick/cane! So of course she's inspiring!), so enthousiastic, she shimmies for hours and she likes us to do the same! Quit a teacher though!

Fluitsignaal

De werkdag zat erop. Comfortabel neem ik plaats in een wagon die iets of wat onaangenaam zuur ruikt. Je kan je dus afvragen hoé comfortabel dat was. Voordat de deuren onder een luid geluid sluiten en de treinbegeleider opstapt, bekijk ik gefascineerd de mensen op het perron.

En dan... was er een fluitsignaal. De deuren sluiten zich. De man in het grijze pak met de kepie/pet op draait iets in een al even muisgrijs bakje. Eén stap, twee stappen... en daar gaat de trein in een slakkengang het station uit... zonder treinbegeleider met kepie/pet. Zijn gezwollen pens liet het hem niet toe aan die snelheid te lopen om de trein te halen; de begeleider die moet lopen om zijn eigen trein te halen!