Origineel met mosselen

De Zeeuwse mossel is een hoog goed in het Bourgondische België. Het kan voor ons niet snel genoeg begin juli zijn, het moment waarop het officiële mosselseizoen in het Zeeuwse Yerseke in het algemeen wordt afgetrapt. Het verzamelde journaille op zo'n dag spreekt voornamelijk Vlaemsch, eerder dan Nederlands van over de moerdijk. 

En het is in onze Delhaize, Colruyt, Aldi, Carrefour en Lidl dat het merendeel van de mosselen verwaterd in de Zeeuwse Oosterschelde terechtkomen. Wij zijn zo verknocht aan dat Zeeuwse weekdier dat we zelfs de Belgica-mosselen - een mossel van op Belgische zeebodem - zowat links laten liggen. 

In juli is er de aftrap, in september de finale: dan zijn de mosselen op hun best. Ze hebben nog kunnen doorgroeien en zijn dan normaal voller, in schelp en smaak. Het Mosselkantoor in Yerseke neemt de gelegenheid maar al te graag te baat om dan ook van 16 tot 23 september de Nationale Mosselweek te vieren. 

Dit jaar krijgt niet alleen de mossel een ereplaatsje, maar ook de beste Belgische Mossel-hobbykok. Ze moeten gedacht hebben: we zetten die mossel-verorbende Belgen dan eindelijk eens lekker in de bloemetjes. 

Prima idee, als je het mij vraagt. Wij zorgen dat het BNP van Zeeland immers niet ineenstuikt door de hele zomer en het najaar lang van dat lekkers te smullen. 

Gezien dat ik al langer door heb dat er meer is dan mosselen met ui, selder en peterselie voel ik al meteen die shot onder mijn gat. Ik broed al op een aantal alternatieve mosselrecepten, maar ik kan nog niet kiezen welke in te sturen.

Weet jij het wel al, hoe je een spannend mosselgerecht op tafel kan toveren? Stuur dan als de weerga je meest creatieve recept in op www.mosselen.nl/wedstrijd-be. Wie weet selecteert Johan Engelen, een van de Beste Hobbykoks van Vlaanderen, je wel om op het finale kookevent in de Miele Kookstudio het beste van je kokende zelf te geven. En sta ik naast je. 

L'Amour des Moules - Mosselen hebben de hoofdrol te pakken

Het mag ondertussen al wel duidelijk zijn: over de mosselen niets dan goed. Op een stukje plastic en een kleine algenvergiftiging na dan misschien, maar zo snel ben ik niet van de wijs te brengen. (stoer, e? Ik blijf eraan werken.)

Mosselen zijn lekker, gezond, niet duur, snel klaar en je kan er alle kanten mee op. Dat wisten we dus al. Wat ik niet echt wist, is dat Grote Chef Sergio Herman een haatliefdeverhouding had met dit kleine weekdier, hoe dat er nu uitziet: een mossel die bemint en dat mossel-lijm uitstekend geschikt is om het leven van ongeboren kinderen te redden. Not kidding you.

     

De Nederlandse deernes Willemiek en Reinette maakten er met een klein team een prachtige documentaire over. Over Sergio, het beminnen (ontzettend mooi om te zien), de gynaecoloog en zijn mossel-lijm. Natuurlijk komen ook de Zeeuwse mosseltelers en -vissers, de enige echte mosselprinses, de Belgica-mossel, de levenscyclus van het diertje en het dorpje Yerseke aan bod. 

Het is trouwens geen louter Nederlands product, want onze eigenste muziekvirtuoos Tuur Florizoone stond in voor de ontzettend mooie muziek.

De documentaire komt half september in de Nederlandse zalen en zal in ons land normaal zijn première beleven op het Filmfestival van Gent, begin oktober. Een boeiende reportage voor alle foodies en mosselliefhebbers. Have a sneak preview! 

De mosselen zijn er weer!

Als alles goed gaat - je weet wel, weer en wind en de grillen van de seizoenen - dan kan ik het mosselseizoen nu voor open verklaren. Naar die opening van het Zeeuwse mosselseizoen wordt altijd reikhalzend uitgekeken. Vooral door wij Belgen dan. Want, het overgrote deel van de uit de Zeeuwse wateren opgeviste schelpdieren wordt niet door de Nederlanders gegeten, maar wel door de Belgische Bourgondiër. 

Als kleine lekkerbek moest ik er aanvankelijk niets van weten. Mijn lieve moeder was zo slim om haar kinderen niet te dwingen en zette ons nooit een pot voor. Het zou wel vanzelf komen, dacht ze wijs. Dat "vanzelf" liep wel enige vertraging op toen mijn leerkracht in het zesde leerjaar het nodig vond een dissectie uit te voeren op het weekdier. Die te ontleden mossel kwam dan ook nog eens bijeengepropt uit zo'n bokaal. Hoewel ik op zich niet - zoals de meeste van mijn klasgenootjes - gedegouteerd was, maar gefascineerd, is "verlekkerend" nu ook weer niet het woord of gevoel dat in me opkwam.

Het duurde dus tot ik ettelijke jaren later op een Ardens scoutskamp een dampende pot mosselen met vers gesneden frieten voor mijn neus kreeg - ja, wij wisten ook te genieten als scouts - dat ik het Zeeuwse exportproduct bij uitstek leerde smaken. Ik was meteen verkocht! Het kon me absoluut niet schelen hoe de voet van het dier er binnenin uit zag. Dit was een traditionele lekkernij die ik de jaren nadien in het mosselseizoen (ongeveer van juli tem maart, want in april beginnen ze te "melken" en zijn ze niet meer lekker) regelmatig op tafel zette. Ook heel gemakkelijk. 

Maar het mag al eens wat anders zijn dan mosselen-friet. Ook snel, ook gemakkelijk, maar met tien keer meer Italiaanse (Napolitaanse) feeling en passie zijn de Cozze e zucchini. Ja, en als je erop let - niet doen - dan besluit ik dat ook de Italiaanse linguisten niet echt helpen bij het smakelijke voorkomen van de mossel. 

Recht uit de nauwe straatjes van het prachtige, ruwe Napoli:

NODIG

2 teentjes knoflook

2 courgettes

1 kleine venkelknol 

225 g pasta, linguini, tagliatelli of spaghetti

scheut olijfolie

bladpeterselie

mosselen (wij hadden 1 kg voor twee personen, wat zeker genoeg bleek te zijn)

witte wijn

peper en zout

eventueel een halve citroen, uitgeperst

eventueel kleine rivierkreeftjes

eventueel wat room

*

DOEN

Kuis de mosselen. 

Doe in een grote pot een flinke scheut olijfolie en fruit daarin de versnipperde knoflookteentjes.

Zet ondertussen een pot water op voor de pasta en kook de pasta al dente.

Snijd de courgettes grof en doe ook deze bij in de pot. Snijd ook de venkel fijn en doe die er ook bij. Laat even sudderen en bakken. Doe de gekuiste mosselen nu bij in de pot en zet het vuur hoog. 

 Giet er een flinke scheut witte wijn bij en je weet, niet nodig om zuinig te zijn met wijn, njam njam. Kruid met peper en zout. Schud op. Doe dit gedurende de volgende 6-8 minuten nog een paar keer.

 Roerbak ondertussen de rivierkreeftjes, als je die zou toevoegen, in een pannetje met wat olijfolie. Kruid ook met peper en zout. Ik heb er ook het sap van een halve citroen opgedaan. 

Doe de gare (open) mosselen in een vergiet dat op een andere kom staat. In de kom vang je het mossel-groentevocht op.  Voeg de rivierkreeftjes bij de mosselen en groenten.

 

 Neem het mossel-groentevocht en voeg eventueel een scheutje room toe. Kruid met peper en zout. Meng in een mooie serveerschaal de al dente gekookte pasta met de groenten, mosselen, rivierkreeftjes en het vocht. Hak een handvol bladpeterselie fijn en strooi het over de serveerschaal. Zorg dat er enkele mosselschelpen mooi bovenaan liggen en dien op.

*

Het mosselvocht is lekker om met een stuk ciabatta in te soppen

Normaal word er geen parmiggiano geraspt over visgerechten, maar je doet natuurlijk wat je zelf het lekkerst vindt

Smoke 'em, smoke 'em

In zowat elke brasserie in het stadscentrum betaal je gemakkelijk € 21 voor een kilogram of wat mosselen. Ze zouden uit het Zeeuwse water komen, maar helemaal zeker ben je daar nooit van. 

In het ontzettend warme - zouden die houtovens daar voor wat tussen zitten? - Frankrijk aan de Middellandse Zee telde ik amper € 9 neer voor een potje lekkere schelpdieren. Niet Zeeuws, maar wel net opgevist en lekker.

Echter, thuis tufte L'Amour Vespa-gewijs naar de supermarkt, legde een bakje van 2 kg in zijn kar en zag nauwelijks € 5 van de rekening gaan! Bijkomend voordeel: we aten ze eens een keertje niet stijl "moules classics". 

De zuiderse zon hadden mijn culi-gedachten doordrenkt met een ander idee. Nog nooit geprobeerd, nog niet gegeten, maar het proberen waard: bereid op de bbq/grill/smoker. 

Ik rekende op de sappigheid van een mossel door een flink glas droge witte wijn, op de frisheid van het gerecht dankzij de schitterende gele joekel van een courgette (dankjewel, mister Paul! Nvdr, die man deelt niet alleen de lekkerste raapjes en courgetten uit, maar schrijft ook een prachtige, gedreven blog vol) en op een rokerige kruidigheid door de peperoncini en de rook van de - duh! - smoker. 

Op ons bord: mooi gevulde mosselschelpen met smaak, sappigheid en frisheid. De rokerigheid koos blijkbaar voor het hazenpad, richting openlucht. Lekker gegeten dus, maar het experiment is een beetje de mist - rook, sorry - ingegaan.

Stiekem hoop ik nu dat origineel barbecuetalent en mede-kempenaar-blogger Sid Frisjes mij een niet te overtreffen tip toe zal spelen...  Alsjeblieieieieieieft!

Oh, en mister Frisjes, als je dan toch bezig bent: die zalm die ik laatst op je blog - of was het je Instagram - tegenkwam, zag er verrukkelijk uit. Tips? Recept?

 

Een van de negen beste!

Je agenda staat deze week waarschijnlijk vol afspraken, dingen die je moet doen en zeker niet mag vergeten, maar De Mosselweek staat daar hoogstwaarschijnlijk niet in aangeduid. Of was het u al opgevallen, dat we dit kleine, zilte, zachte weekdiertje deze week op het ereschavot zetten? 

Maar de mossel krijgt gezelschap op dat ereschavot: van de Beste Mosselkok van België. Toen dat nieuws me ter ore kwam, voelde ik een stevige shot onder mijn gat, zoals je wel weet. Die shot werd een heuse nippon nadat ik wereldwijdeweb-gewijs sprak met foodblogger Yves aka Sid Frisjes over recepten insturen enzo. Ik ben er niet zo zeker van dat onze conversatie voor de buitenwereld bestemd is, maar het kwam er ongeveer op neer dat ook deze stoere rocker wel eens een klein hartje heeft. Shhht, ik heb niets gezegd! 

Mijn eigenste moeder gaf de doorslag: als eeuwige, eerlijke supporter kirde ze vrolijk na een glas wijn én een volgens mij mislukt en volgens haar heerlijk mosselmaal dat ik absoluut het gebruikte recept moest insturen. Ik weet niet of haar kirrende woorden voor de buitenwereld bestemd zijn, maar het kwam er ongeveer op neer dat ze eindigde met "laat ze maar eens een Sas-poepie ruiken!"

En ja hoor, ze houden daar bij Het Mosselkantoor wel van dat Sas-poepie, me dunkt. Oké, ik weet het, waarschijnlijk was het toch gewoon mijn ingestuurde recept van de Napolitaanse Cozze e zucchini dat de aandacht trok. Niettemin was ik oprecht verbaasd toen ik het nieuws vernam dat ik met acht anderen in de finale zou mogen strijden voor de titel van Beste Mosselkok van België. Het recept is immers poepsimpel. Sas-poepie-simpel, want het is waar ik van hou: lekker, kruidig, met een zuurtje, puur, Italiaans en eenvoudig, maar anders. 

Noem het speling van het lot of een ingreep van mijn beschermengel, maar de dag van de finale heb ik kookles. En die kookles mis ik niet graag, want ik leer er nog veel. Verder bevindt er zich momenteel een ware hooizolder op mijn vork, de nodige stress incluis. Vijf deadlines die samenvallen doen een mens geen deugd. Ik laat dus enigszins met een zekere opluchting (ik hoef niet nog meer stress en faalangst op mijn hooizolder te stockeren), maar ook met de nodige spijt (ja, hier is dat Sas-poepie!) de strijd aan me voorbijgaan. 

Dat neemt niet weg dat ik deze week, en misschien ook nog de volgende... en die erna, vrolijk mag pretenderen toch bij de negen beste Mosselkoks van België te horen, nietwaar?!
 

FOOD: Fantastische inktvislinguine met mosselen, zeekraal, broccoli en courgette

Ik bereidde deze geweldige linguine op een doordeweekse dag, maar dit gerecht is helemaal geschikt voor dat perfecte, übergezellige etentje met je loved ones. 

Door de zwarte inktvispasta verdient deze plât mijn inziens toch het bijvoeglijk naamwoord "gesofisticeerd". Niet overtuigd? Vervang de mosselen dan eens door venusschelpen en je zit geheid met gelukzalig genietende eters aan tafel. 

NODIG

Voor 2 personen

250 gram inktvislinguine (bij Dille & Kamille)

2 kg mosselen (super)

1 kleine broccoli, in roosjes

1 kleine courgette, in blokjes of julienne

Een doosje zeekraal 

1 sjalotje, fijn gesnipperd

1 teentje knoflook, geperst

Olijfolie

Visbouillon

1 glas droge witte wijn (optioneel) 

Peper

Zout

DOEN

Breng een ruime pot water aan de kook voor de pasta. 

Verhit een scheut olijfolie in een grote, ruime (mossel)pot. Stoof de ui en de knoflook aan en voeg de broccoli toe. Laat even sudderen. 

Voeg de courgette toe en blus met de witte wijn. 

Laat de alcohol even verdampen en voeg dan een flink glas (vis)bouillon toe. Laat alles even pruttelen en voeg er vervolgens de schoongemaakte mosselen (of venusschelpen) aan toe.

Kook de pasta al dente volgens de aanwijzingen op de verpakking.

Vergeet niet ondertussen de mosselen en groenten regelmatig op te schudden. Voeg 5 minuten voor het einde de zeekraal toe. Kruid met peper en een vleugje zout. De mosselen zijn klaar wanneer de schelpen mooi open staan.

Serveer een hoopje linguine met veel groene groenten en verschillende mosselschelpen.

Buon Appetito!