donderdag 9 oktober 2014

FOOD: Pasta met pittige kastanjesaus voor een Happy Herfst

#Wattedoenopneweekdag? Normaal iets tussen artikels schrijven, mooie cappuccino's maken (ondertussen met als latte art een pelikaan, een tulp of een huisje) en geweldige recepten bereiden op een boot. Nu 20 km genieten van prachtige bossen en Hagelandse heuvels. Bom-bom-bomvol kastanjes, mèt floshke dus lees: te gebruiken in de keuken.

 
Tamme kastanjes met hopen. Je kunt er wat mee in de keuken!


Zo'n dag in de geuren en kleuren van de natuur (en met een jaszak vol tamme kastanjes) daar kikkert deze mens serieus van op. Dat effect is des te sterker als je die dag doorbrengt met mooie mensen en laat volgen door een fantastisch ontspannend bad met lavendelolie. Dan glanst het leven zoals klatergoud en diamanten en schiet de inspiratie alle kanten uit.

Die kastanjes zouden worden gepoft, om vervolgens te gebruiken in de pasta met pittige kastanjesaus. Nieuwsgierig? Terecht! Ik maakte dit recept voor de eerste keer op de boot bij La Coquerie. Je weet wel, dat is die fantastische plaats (great food, good vibes, lots of energy ... en heerlijk op het water) waar ik al eens op ne weekdag als crew een team help om geweldige recepten te bereiden.

Het originele recept raadt aan de lekkere, kruidige salsiccia te gebruiken van Beenhouderij Rondou. Filip maakt deze Italiaanse worsten zelf van grof gemalen varkensgehakt, venkelzaad, tijm en rozemarijn. Ik deed het in mijn bereiding noodgedwongen anders. Immers, in plaats van de stad in te fietsen, deed ik van "#wattedoenopneweekdag? 20 km wandelen in Hagelandse bossen en kastanjes rapen". Soms moet je (fijne) keuzes maken.


Tamme kastanjes poffen en pellen voor een geweldige herfstige pasta

Anders dan bij La Coquerie, maar het blijft een ontzettend fijn gerecht: op en top herfst, verrassend en vullend (kastanjes!) en lekker wat ruimte om ermee te spelen. Hoe ziet jouw versie eruit? 



NODIG
Voor 4 personen
 500 gram pasta
1 rode ui, in partjes
2 teentjes knoflook, fijn geperst
500 gram salsiccia (gehakt uit de worsten geduwd), of varkensgehakt met venkelzaad
2 selderstengels, in brunoise
1 venkelknol, in brunoise
400 gram gehakte tomaten
Een snuifje cayennepeper
Een handvol salie, blaadjes fijngehakt
250 ml rode wijn 
300 ml runderbouillon (nvdr. ik gebruikte een blokje en vulde water aan op het gevoel)
Een jaszak vol kastanjes, gepoft en in stukjes 
(nvdr. kastanjes rapen, poffen en pellen vraagt wat tijd: je vindt kastanjes ook in blik of in een bokaal in je supermarkt. Niet zo charmant, maar ook lekker)
Peper en zout
Parmigiano, geraspt om te garneren


DOEN
Ga eerst wandelen in wind, regen of prachtige zon. Neem een bad en geniet. Kies een lazy at home-outfit.

Verhit in een grote kookpot een scheut olijfolie en fruit hierin de ui, knoflook, selder en venkel. Als je een versie met vlees maakt, voeg je nu het vlees toe. Bak aan. 

Doe de tomaten, cayennepeper en salie erbij. Giet er na enkele minuten pruttelen de wijn en de bouillon bij. Laat een halfuurtje pruttelen op een zacht vuurtje. Breng verder op smaak met zout en peper. 

Kook ondertussen de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking al dente.

Voeg zo'n 5 minuutjes voor het einde de kastanjes toe aan de saus. Roer. Meng de pasta met de saus en werk af met geraspte parmigiano.

Enjoy to the fullest!

*

Voor meer inspiratie, gezellige workshops en lekkere teambuildings: 

 



woensdag 1 oktober 2014

HAPPY: 9 redenen waarom de herfst de max is!

Het barst van de spinnen - laat je niets wijsmaken, dat is élk jaar - en ik heb het niet voor die beesten (zacht uitgedrukt). Toch ben ik helemaal in mijn element wanneer de herfst aan de deur klopt. Dol op dat seizoen! Awel, daarom: 

Beeld: via Pinterest

* De lucht is crisp. Wat? Crisp, zeg ik je en een ander woord past niet echt. Fris, maar niet kil; nieuw en niet verzadigd; helder, maar soms net zo goed heiig; en op zijn best net voordat de zon opkomt en net nadat ze ondergaat.

*  Geuren en kleuren zijn in geen enkel ander seizoen zo intens en genuanceerd. Het heeft te maken met die crisp, de textuur van de lucht en de zon die de boel, samen met het hout en de bladeren, opwarmt. Zon vs crisp: win-win.

* Fleecedekentjes en een lekker zachte pyjamabroek zijn vanaf nu ab.so.luut te verantwoorden. Over dat laatste wil ik nog in gesprek gaan, over dat eerste niet. Ab.so.luut!

* Als Frank een beetje zijn werk doet en goed onderhandelt met de weergoden, dan hebben we de ideale afwisseling tussen gezellige regenbuien en zalig, zonnige dagen. Dat betekent: de perfecte balans tussen je binnen opsluiten en de wijde wereld in trekken.
Beeld: via Pinterest

* KAARSEN! Nestdrang tentoonspreiden zonder kaarsen - zelfs mét fleecedekentje en pyjamabroek -  kàn niét en is dus een no go. Light those candles. Hier geldt: the more, the merrier. Bovendien ben je daarmee in één klap voorbereid op die "black outs".

* Avonden in mijn nestje hebben als soundtrack de dvd-speler die op volle toeren draait: donkere Scandinavische thrillers, cynische Amerikaanse politiek, Franse zombies, vrouwentoestanden in de gevangenis ... Verslinden doe ik ze (uitlenen ook, als ik wat van jou mag lenen).  

* Wandelingen door bos en over heide zijn magnifiek (denk aan die geuren en kleuren) en daarbij is het over en uit met puffen en zweten als een rund bij 30°c. 

* Een wetmatigheid ten huize Niente di Particolare is dat een wandeling wordt afgesloten met een drankje. Of twee. Apero Time, ongeacht het uur van de dag! Al is dat een constante doorheen het jaar. Waarom ook niet: het maakt alles (en dus ook de herfst) er alleen maar leuker op.

* Het bulkt van de lekkere oogst: pruimen, appels, tomaten, pastinaak (yeah!), pompoenen (als ze willen groeien, tenminste), paddenstoelen ... Mijn foodie hart maakt doldwaze sprongen bij het vooruitzicht aan de geweldige eenpansgerechten, ovenschotels en stoofpotjes die op tafel komen. 

Vertel me eens, wat vind jij leuk aan de herfst? Of toch liever een ander seizoen?
Beeld: via Pinterest
 

maandag 29 september 2014

FOOD: Verrassende, snelle pasta met venkel, witlof en forel

Lang doorwerken, stram en leeg thuis komen, een zo goed als lege koelkast en dan tóch nog iets leuks op tafel toveren? Er zijn avonden waarop ik automatisch denk: "Mission Impossible, laten we naar frietjes halen." En anders is er de Thai, voor het iets "gezondere" alternatief. 

'k Heb het gedacht, dat van die onmogelijke opgave en de frieten. Niet de Thai. Had ik even buiten L'Amour gerekend. Die wilde namelijk wel snel naar de buurtsuper gaan, als ik mijn flutje energie bijeen zou rapen om iets klaar te maken. Dat ondermijnt natuurlijk je argumentatie vóór onze Belgische trots.

Ik dicteerde hem: venkel, witlof, gerookte forel, garnaaltjes of scampi's, alsjeblieft. Wie doet er nu witlof in een pastagerecht? Moi, en jullie binnenkort (laat het me weten!): het witlof geeft het lichte en frisse gerecht een fijn bittertje. Trust me, het overheerst niet, maar is in de ondertonen aanwezig.

Pasta met venkel, witlof en forel

NODIG
Voor 4 personen
400 à 500 gram (volkoren-, spelt- of boekweit-)pasta
2 sjalotten, gesnipperd
1 teentje knoflook, geperst
1 venkelknol, in snippers gesneden
2 stronkjes witlof, gesnipperd
 2 dl groente- of visbouillon
125 gram gerookte forel
200 gram gepelde grijze garnalen
olijfolie
peper 
Handvol bladpeterselie, grof gehakt


DOEN
Kook de pasta in voldoende water al dente volgens de aanwijzingen op de verpakking. 
Fruit ondertussen in een beetje olijfolie de sjalot en de knoflook. Voeg na enkele minuten de venkel toe en laat even stoven.

Voeg vervolgens het witlof toe. Kruid flink met peper en giet de bouillon erbij. Laat even sudderen.

Doe er de garnalen en de forel bij wanneer de groenten bijna gaar zijn.

Giet de pasta af, laat schrikken onder koud stromend water (dit spoelt een deel van het zetmeel weg, waardoor de pasta minder snel zal plakken) en doe in een serveerschaal. Meng er het venkel-witlofmengsel onder en bestrooi met bladpeterselie. Geef nog eens een draai aan je pepermolen en sprenkel er nog een scheut goede olijfolie over voor je je blije eters serveert.

zaterdag 27 september 2014

FOOD: Guerrilla Gardening - The Sequel

Pompoen 1. Of 2.

We zijn nu 3 maanden verder en het is niet echt duidelijk of dit Pompoen 1 of 2 is. Het is in ieder geval wel de enige die de zanderige guerrilla-grond (en de slakken) heeft overleefd, mèt prachtige knalgele bloem. Die mooie, fikse oranje pompoen is wat anders, tenzij het Indian Summer-verhaal nog even wilt doorgaan.

maandag 22 september 2014

HAPPY: 9 vragen aan ravissante energiebom Inge van La Coquerie

Veel vrouwen, al eens een man, maar vooral bij elk van hen een sterk charisma, een berg ideeën, een nauwelijks te stoppen enthousiasme, veel karakter en een mooie, bewonderenswaardige blik op de wereld. 't Zit allemaal in de mensen die in deze reeks aan de beurt komen. Sterker, het is de reden dat ze hier hun inspirerende zeg doen.

Inge is de helft van het geweldig toffe, ondernemende koppel achter La Coquerie, aka "de kookboot". Ze is een genot om naar te luisteren: je voelt dat ze bruist en haar vertellen gaat dikwijls snel en vrolijk. This beautiful lady is intelligent, ontzettend grappig, heeft een warme persoonlijkheid en open blik. Wat zij doet, hoe ze haar drive behoudt, waar ze al haar ideeën haalt en wat ze koestert in het leven ... ze vertelt het jou allemaal hier!

Photo by Mercadero

Wat doe je? 

"I'm trying to empower people through food and social contact: organize culinary teambuildings. Daarvoor ga ik op zoek naar smaakcombo's en ontwikkel ik recepten waar mensen vrolijk van worden en die commentaren ontlokken in de stijl van "hey, da's leuk", "dit kende ik nog niet", "wat een smaakbommeke" en "seg, da's tof om te maken!"." 

"Ik geef graag kennis door en hou ervan om de crew en onze klanten te inspireren en motiveren. Eigenlijk kleeft de sticker "Motivating Inspirer" op mijn hoofd :-). Wanneer ik niet bezig ben met al het voorgaande, dan zoek ik naar een nieuwe, àndere fijne uitdaging."


Hoe ben je met La Coquerie gestart?

"Een lange wereldreis met mijn lief (man Jurgen) ligt aan de basis van het idee "let's buy a boat and do stuff with food and people". Ik wilde eigenlijk absoluut verder reizen, maar de centen waren op. Jurgen daarentegen had zin om zich op een nieuwe job te storten. Onze verlangens stonden haaks op elkaar. Ik bleef een beetje beteuterd achter en zocht dan maar een (reis)avontuur in eigen land, uiteraard met Jurgens ruggensteun. Zonder had het nooit gelukt."

"Ons nieuwe avontuur kon wel mijn eeuwige hunker naar nieuw en onbekend terrein - hoe koop en verbouw je een vrachtschip? - combineren met de drang naar great, simple & honest food design en  de behoefte om mensen een goed en happy moment te bezorgen. Ook op mijn voorhoofd: I love to please and take care of people."




Wat werkt er om je creativiteit aan te boren?

"Airports! vroeger reed ik op zondag zelfs tot Zaventem om er de weekendkrant te kopen. Ik snuif er zo graag de sfeer en de energie van de vertrekhal op. Jammer dat de short term parking nu wel erg duur is geworden."

"Energie en creativiteit krijg ik ook door me enkel nog te omringen met mensen die energie geven en uitstralen. Van een vroegere, cholerieke, Franse baas met veel charisma leerde ik dat je met zeuren nergens komt, wel met constructief denken: "ne venez surtout pas pleurer dans mon bureau! Apportez-moi des solutions!" zei die altijd. Jurgen tekende op ons krijtbord in de keuken in de lijn daarvan een grappig verkeersbord over zagen."

"Verder ben ik zot van TED talks en geef ik overal waar ik kom graag mijn ogen goed de kost: 1 + 1 wordt dan al eens gemakkelijk 3."

"Salsamuziek en salsa dansen, de fontein die hier klatert terwijl ik werk, een lege ruimte inrichten, iets zoeken (bv. een nieuw ingrediënt, een goedkoop en leuk hotel) en het dan ook te vinden ... al die dingen do get my flow going." 





Moe en leeg: hoe laad je je batterijen op?

"Heb je even? De zon aan een blauwe hemel, een onverwacht compliment, héél diep in- en uitademen (life is counted by the amount of breaths you take), gezelligheid, mensen die voor het eerst bij La Coquerie komen en een kreet uitslaken van bewondering (streel, streel, ego) en hartelijke feedback van klanten die het erg fijn hadden (like a shot of cocaine, al probeerde ik dat nog niet), onbekende plaatsen (evengoed een straat in Leuven) en eindeloze kilometers wandelen met mijn lief of vrienden ..."

"Ik heb bijvoorbeeld het initiatief "wattedoenopneweekdag" op poten gezet , om 1 werkdag te besteden aan een vriend/in met wie ik dan onbekende stukken natuur vlakbij huis verken. Een frisse neus halen en eens goed tetteren op die 1 "verloren" werkdag geeft mij zo'n boost, dat ik de rest van het werk op een wip en een flik gedaan krijg."

"Er zijn zoveel dingen, want ook water (een heet bad, een sauna, de zee), the act of turen, lichamelijk contact (dieptemassage, een stevige knuffel, een aai over mijn bolleke) en met de moto door godvergeten en uitgestrekte landschappen sjeezen voeden me."

 
Wat doe je met eventuele twijfel en angsten?

"No more fears hier. Ik heb eindelijk heel goed begrepen dat iedereen wordt omringd met geld, kennis en zekerheid. Dat geeft een enorm rijk gevoel: het besef dat als ik iets tekortkom, er àltijd en overal lieve mensen zijn, die willen helpen, je iets willen leren of die je willen beschermen."

"Door je kwetsbaar op te stellen en toe te geven dat je iets niet hebt, iets niet weet of iets tekortkomt, gaat er plots een wereld van empathie open."





 Wie is er belangrijk in je leven?

"Mijn hartsvriendin Catherine: zonder haar was ik een heel ander mens geworden dan wie ik nu ben. Zij trekt met liefde mijn deuren en kasten open, ruimt op in mijn ziel, veegt stof waar nodig en reikt mij ontzettend vele nieuwe inzichten aan. Ze heeft ook mijn kast al dikwijls stilletjes verschoven in de kamer: ik heb ontzettend veel nieuwe dingen geleerd door haar."

"Ook, mijn jonge ouders, een eeuwig enthousiast stel. Mijn lief Jurgen omdat hij mijn soulmate is, the laugh of my day en the best travel mate ever. Mijn dochter Quita omdat ze potverdekke ànders is dan ik en ze me elke dag leert dat je mensen niet mag/kan kneden tot wat jij zou willen. Dan nog mijn dikke maat Peter omdat hij zegt dat àlles àltijd goed komt. En dat is ook echt zo."


Wat is een van je all time favoriete items en waarom?

"Een spacepen die ik van mijn vriendin Annick kreeg voor we op wereldreis vertrokken. Het is een Sabena-vliegtuig - ik heb fantastische herinneringen aan de jaren dat ik er werkte - al is het staartstukje er tijdens het reizen af gevallen. De pen is ontworpen door de Nasa, opdat astronauten ze ondersteboven hangende zouden kunnen gebruiken."

"Ik blijf een pen-en-papier-lover. Deze pen is mijn trouwe reisgezel, om mijn reisdagboeken vol te kribbelen in de meest hachelijke omstandigheden."

"Een fototoestel kan ik evenmin missen. I love shooting pictures."


Wat was the best piece of advice dat je ooit kreeg? 

"If there are things in life you don't like, change them. If you can't change them, well than f#cking live with them or start liking them. Die kreeg ik van mijn hartsvriendin Catherine, toen ik een detoxweek volgde in haar The Village Barn."


Vul aan: Ik geloof ...

"... dat wij omringd zijn door een abundance aan goede dingen, we moeten ze gewoon willen zien. Enthousiasm moves the world."

vrijdag 19 september 2014

HAPPY: The Royal Yoghurt Detox-Treatment

Nauwelijks vitaliteit, geen spoor van veerkracht, een kwetterend hoofd: zoiets vraagt om de grote middelen der zelfzorg. Verzwelgen in prosecco lijkt mij meestal een prima vorm van zelfzorg, al komt the day after dikwijls het besef dat ik een verkeerde inschatting heb gemaakt. Tijd om andere registers open te trekken. 




Het register van de Royal Yoghurt Detox-Treatment

Dit eeuwenoude ontgiftende yoghurtbad intrigeerde me al vanaf de 1e keer dat ik het tegenkwam in het geweldige BOOST, het boek van yoga teacher en inspiratiebron Goedele Leyssen. Een detox door lauw water met citroen te drinken, rode biet op het menu te zetten en een avondje sauna is zò alledaags. Cleopatra-gewijs in een of ander melkachtig bad weken, lijkt mij fascinerender.  

Een dergelijk yoghurtbad vergt iets meer, dan het leegsippen van een fles prosecco. Jezelf een uur lang - ja, een uur; en er zal wel een reden voor zijn - insmeren met 4 à 5 liter volle yoghurt is de eerste 10 minuten een verfrissende zaligheid, maar vervolgens een saaie, zurig ruikende bedoening. Het laatste kwartier is het opnieuw verkwikkende, zachte en  zalige zelfzorg. Een uur in een leeg bad zitten, met koude yoghurt op je lijf en niets anders te doen dan blijven smeren ... niet evident.

Maar het loont. 

Ik was bijvoorbeeld behoorlijk trots op mezelf dat ik erin slaagde enkele minuten mijn aandacht en focus te houden op smeren en masseren. Bye, bye kwetterend hoofd. Verder genoot ik zelden zo van het stijgende warme water (met yoghurt) in de badkuip. Me 30 minuten omhuld te voelen door dit witte, warme mengsel en gewoon "te zijn", stelde me heerlijk gerust. 




In de slotfase dien je jezelf grondig - you don't want a fungal infection darling - af te spoelen met koud water om je erna ferm af te drogen. Klinkt als ware horror na zo'n heet bad, maar ik zweer het je: wàt een zàligheid, dit had ik een kwartier kunnen doen. 

Voor die zotten die na een sessie sauna staan te popelen om de emmer ijskoud water over hun hoofd heen te krijgen, is dit een ingetrapte deur. Ik loop echter gewoonlijk in een straal van 5 meter om die emmer heen. Vergeef me dan ook dat ik het lijfelijk genot van koud na heel warm nu pas ontdek.  

The hours after: opgekuist, vernieuwd en gelukkig. Ik voel me alsof ik een fikse boswandeling in de gietende regen heb gemaakt en daarna 4 uren in de sauna heb gezweet. Lekker loom, bevredigd, warm en verschoond. The day after: een mooie glow is de mijne, futloosheid koos het hazenpad, moed en een zekere energie namen zijn plaats in en warmte stroomt nog altijd door mijn lijf.

*

BOOST, Het Handboek voor Lichaam & Geest
Goedele Leyssen
Uitg. Manteau
€ 22,50

      

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...