zaterdag 5 juli 2014

Thuis koffiebar spelen met Saeco Gran Baristo

Ik heb het twee weken - dat zijn 14 dagen! - moeten doen met percolatorkoffie. Koffie die traag en gestaag uit een filter druppelt en  - als je het zou willen, jak - ettelijke uren warm wordt gehouden. Het was niet geheel vrijwillig: ik bevond me in de streken der Vikingen en hoe stoer dat ook klinkt, qua koffiecultuur zijn die lui daar iets minder tough. Immers, percolatorkoffie heeft de neiging vlak en plat te zijn. Mijn koffieneiging is vol en sterk. Dat is méér Viking dan wat de stoere binken in het Hoge Noorden dus nu door hun keel gieten.

Ik moet bekennen - eerlijk duurt het langst - al bij al viel dat wel mee. Het went. Een beetje. Zeker wanneer ik zo ongeveer de helft van een pakje koffie in de filter schepte. Een volle body bereik je er niet mee, maar stevig wat pit wel.  

Twee weken - 14 dagen! - gezellig onder de Vikingen en dan komt onvermijdelijk het moment dat je je hebben en houden (moi is slecht in travelling light) opnieuw in die valies moet proppen. Het liefst had ik de hele zomer in ons Scandi huisje in het bos vertoeft, maar je weet wel, naast de Vikingeconomie moet ik ook die van ons landje helpen draaiende te houden én er lag werk te wachten.


Godzijdank, stond ook de Saeco Gran Baristo parmantig te wachten. Mijn Grote Pleister op de Vertrekwonde, mijn Zacht Troostend Fleecedekentje, mijn Stoere Knuffelbeer: met één druk op de designknop zet hij 16 verschillende koffiespecialiteiten, gemaakt van vérs gemalen bonen van mijn keuze, volgens de maalgraad van mijn keuze, met de hoeveelheid koffie en/of melk naar mijn goesting. Een hemel op aarde, te vinden op ons (thuis)appartement. Om daarvan te sippen, ruil ik het Scandinavisch moois graag in.

Opnieuw body, pit en volle kracht in mijn kopje, terwijl miss S. gaat voor een fluwelen zachtheid en vriendin L. het graag alla Latte heeft. De stijlvol vormgegeven Gran Baristo maalt er niet om: al onze wensen klaar in een wip en een flik. Toch als het waterreservoir gevuld is, de koffiebonen aangevuld, het lekbakje niet te vol en het bakje met de koffiedrap netjes geleegd.

Als die hele reutemeteut net 's morgens aangepakt moet worden, dan loert mijn professioneel weggedoucht ochtendhumeur toch al gauw om de hoek en durf ik al eens niet zo stiekem opnieuw te verlangen naar mijn capsuletoestel. Tot Sig. Baristo aan het malen gaat en het aroma de lucht in kringelt! Ik kan niets bedenken dat daar tegenop kan. Ja, welkom thuis.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

You make me happy: bedankt voor je comment!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...